Welcome to My World :) You're Welcome.
เศษความคิดน้องลูกหยี issue 1

ตอนที่ 1 ว่าด้วยเรื่องงานแต่ง

เมื่อวันเสาร์ได้ไปเดินช่วย
เพื่อนของเพื่อนเลือกซื้อชุดไปงานแต่งมา...
เพื่อนของเพื่อนพยายามเลือกชุดที่ดูเรียบร้อย และสีเป็นทางการ
อารมณ์เรียบ หรู ดูดี...
ซึ่งให้คนอย่าสงลูกหยีไปช่วยเลือก...
แม่นางคนนี้ เลือกชุดเรียบๆเป็นที่ไหนล่ะ? ไม่สีจัด ก็ต้องเว้านู่น ผ่านี่
กว่าจะเลือกให้ถูกใจคนจต่าย ถูกตาคนซื้อได้เรียกว่า เหนื่อยไปตามๆกัน

แล้วก็เลยพาลคิดไปเพลินๆว่า งานแต่งเราเอง (คิดทั้งๆที่ไม่มีคนจะแต่งด้วยตอนนี้)
จะให้มีแต่คนแต่งสีแบบนี้ก็กระไรอยู่... เนื้อ ครีม ชมพู ฟ้า ทอง เทา.. สีอ่อนๆ หวานๆ
มันเป็นวันแห่งความสุข น่าจะแต่งตัวสีสดๆ Colorful มากๆ
ดังนั้นเลยบอกเพื่อนว่า "ถ้าเดี๊ยนได้แต่งงาน จะให้มี Theme ขอร้องเพื่อนๆ อย่าแต่งสีแบบนี้มา
ไม่ปรี๊ดดดดด ไม่ให้เข้างานแต่ง... แล้วเดี๋ยวดิฉันจะใส่ชุดขาวคนเดียว 55555
เด่นค่ะ ...."

ไม่รู้ดิ ไม่เข้าใจว่าทำไมสีบานเย็น น้ำเงินปรี๊ด ม่วงมังคุด ม่วงสด ลายๆ ดอกๆ ยังงี้ ทำไมไม่ใส่กัน
โอเค เข้าใจว่างานมีผู้ใหญ่ แต่งานหยี จะขอร้องเลย ชอบๆ
อยากให้เพื่อนๆได้สวยกันสุด ฤทธิ์ ใครยังไม่ได้แต่งก็เผื่อจะได้เจอคนที่จะแต่งด้วยในงานแต่งงานอะไรอย่างนี้
เก๋จะตาย... งานแต่งงานเริ่มต้นชีวิตคู่เรา จะได้เป็นจุดเริ่มต้นให้ใครต่อใครเค้ารักกัน

อ๊ะ อ๊าวววว ไม่แน่นะ งานฉันอาจจะได้จัดในโบสถ์ก็ ได้ โรแมนติกจะตาย ว่ามั้ยล่ะ :):)

ไร้สาระไหมล่ะ นั่นเป็นหนึ่งเรื่อง....


ตอนที่ 2 ว่าด้วยวันเกิด

วันนี้เป็นวันเกิด ที่ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นวันพ ิเศษอะไรเลย...
คิดได้อย่างเดียว... นี่ฉันบริบูรณ์แล้วหรอ... บริบูรณ์ไปด้วยเลข 2

แต่ขอบคุณพระเจ้าที่มี Facebook มันทำให้การอวยพรวันเกิดหยี ง่ายดายมากขึ้นสำหรับหลายๆคน
หยีไม่ได้เป็นคนที่ชอบบอกคนอื่นว่า พรุ่งนี้วันเกิดนะ หรือ ป่าวประกาศอะไรมากมาย
เพราะคิดว่าคนที่ใ้ห้ความสำคัญ และความสนใจกับเรานั่นแหละ จะจำได้
แต่เดี๋ยวนี้ก้ไม่รู้จะใช้อะไรวัดแล้ว :):) เพราะมี Facebook เนี่ยแหละ

แต่ปีนี้ก็มีเรื่องสนุกๆ ที่มันเกิดจากเทคโนโลยีเหมื อนกัน
บางคนก็มาอวยพรตามหน้า Facebook MSN SMS โทรมา
และก็มีบางคนที่ไม่กล้าโทรมา ไม่กล้า SMS มา แต่ฝากของขวัญมาให้

บางคนก็เพิ่งรู้ว่าวันเกิด ไม่รู้จะอวยพรอะไรให้
ก็บอกให้พนมมือ (ผ่านคอม) ตั้งจิต (ผ่านคอม) แล้วจู่ๆ แกก็พิมพ์
"ยะถา ปุริมะหา ปุราปุริตุเรกะสัง" อะไรก็ไม่รู้ ไม่ได้ Save ไว้ ยาวมากจริงๆ
จนถึง "สีเรนะสัง" อะไรไม่รู้น่ะ แต่ล่อซะจบเลย
ด้วยความที่เราก็ช็อค... ทำอะไรม่ถูก ได้แต่นั่งขำหน้าคอม
พอเค้าสวดเสร็จปุ๊บ เราก็บอกเค้าว่า "เอเมนพี่ หนูเป็นคริสต์"
ไม่เชื่ออีก หาว่าล้อเล่น แล้วก็ให้พร อาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาอ ีกเพียบ
นั่งหัวเราะอยู่หน้าคอมจริงๆ ปวดท้องไปหมด ก็มีอะไรแปลกๆ

บางคนก็วางแผนเรียกให้ออกไป ข้างนออกเพื่อจะฉลองวันเกิดให้
แต่ฟ้าเจ้ากรรมก็ดันรั่ว ฝนตก.... แผนเลยล่มไป
มีทั้งโทรมา และส่ง Sms และก็อวยผ่านหน้า FB
แต่เรื่องตลกคือ แต่ละปีก็อาจมีคนที่ลืมๆไปบ้าง ซึ่งไม่ได้ซีเรียสอะไรเท่าไหร่
ปีนี้ก็มีคนโทรมาอวยพร แต่อวยๆ บอก Happy Birthday แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
เพราะพูดได้แต่คำว่า "ไม่เคยอ่ะ เขิน จนวางโทรศัพท์ไป"
มันก็เป็นความรู้สึกหนึ่งที่น่าๆรักที่เกิดขึ้นในวันเกิดปีนี้
ที่ยิ่งโตขึ้น มุมมองโลกก็เปลี่ยนไป ไม่ได้เห็นว่าต้องฉลองอะไรเป็นพิเศษ
แต่ที่สำคัญคือ รู้สึกว่าอยากอยู่กับครอบครัว

บางคนอาจยังไม่รู้ บา่งคนอาจลืม แต่ก็ไม่เป็นไร
เท่าที่ได้รับแค่นี้ก็ดีมาก พอแล้ว

เป็นปีแรกที่นอนๆ กลิ้งๆอยู่บ้าน ใช้วันเกิดเป็นวันธรรมดาๆ
ตื่นมา แม่พาไปใส่บาตรเพื่อความสบา ยใจของบุพการีก็ไป
กลับมาเฝ้าเดี่ยวแล้วก็นอนต่ออีกชั่วโมงสองชั่วโมง
ตื่นมาออกไปว่ายน้ำเกือบๆชั่วโมง (จริงๆประมาณครึ่งชั่วโมง รวมเวลาเดินทาง)
กลับมาอาบน้ำ ทำกับข้าวกิน เล่นเน็ต ดูหนัง ดูทีวี อ่านหนังสือสลับพระคัมภีร์

ใช้ชีวิตเรียบๆ ปกติ ไม่มีอะไรพิเศษ
แต่ที่รู้สึกพิเศษคือ เป็นปีแรกที่รู้สึกว่า ได้ก้าวโตขึ้นอีกขั้น โดยมีพระเจ้าอยู่ข้างๆ
แม้จะอยู่บ้านคนเดียว แต่จิตใจก็ไม่ได้เหงา มันอื่มเอมจริงๆ

ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่ทำให้รู้สึกเหงาอีกต่อไป
ถึงแม้เราจะโตขึ้น เรียนรู้เกี่ยวกับความจริงมากขึ้น
เรียนรู้ถึงความโหดร้าย และความเจ็บปวด
แต่อย่างหนึ่งที่เราได้เรียนรู้จากการโตขึ้น นั่นก็คือ "พระเจ้าเป็นสัจจะ"

ถึงแม้เราจะไม่ได้ในสิ่งที่ เราอยากได้ แต่พระเจ้าก็ยังคงหาอย่างอื่นมาให้เรา
สิ่งที่เราอยากได้ ที่พระเจ้าไม่ให้ ก็เพราะว่าพระเจ้าเห็นว่าไม่เหมาะสม

สิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้คือ หากเราเชื่อพระเจ้า เราจะได้มากกว่าที่เราอยากไ ด้
หากเราเรียนรู้ที่จะถ่อมลง พระเจ้าจะยกเราให้สูงขึ้น
หากเราเรียนรู้ที่จะพอ พระองค์จะประทานสิ่งต่างๆมาอย่างมากมาย
หากเรารักพระองค์มากขึ้นในทุกๆขณะที่เราดำเนินชีวิต พระเจ้าก็จะรักเรามากกว่าเจ็ดสิบคูณเจ็ดสิบเท่า
หากเราเรียนรู้ความรักของพระเจ้า และรู้จักการดำเนินชีวิตไปโดยมีพระองค์ในแต่ละวันๆ
เราจะรู้สึกสงบสุขในจิตใจ อิ่มเอมในชีวิตมากขึ้น
หากเรายอมที่จะพังตัวเองออกไปในทีละวันๆ พระเจ้าจะเติมพระวิญญาณในเราให้ใหม่มากขึ้นในทุกๆวันเช่นกัน
เพื่อลดความเป็นเราให้น้อยลงในทุกวันๆ เพื่อให้พระเจ้าได้เข้ามาอยู่ในเรามากขึ้นในทุกๆวัน

ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานของขวัญที่พิเศษที่สุดสำหรับชีวิตหยี
พระองค์ให้มากกว่าที่หยีขอเสมอ

เพราะพระเจ้ารักลูกสาวคนนี้ เสมอ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่เคยลดลงมีแต่เพิ่มขึ้น
ถึงแม้พระองค์จะรู้สึกเบื่อแค่ไหน พระองค์ก็อดทน น้ำพระทัยพระองค์ยิ่งใหญ่ไม่มีวันหมดสิ้นจริงๆ :)

ขอให้ชีวิตทุกคนมีแต่พระพร ขอพระเจ้าอวยพรทุกคนค่ะ
Happy Everyday :):)


Create Date : 09 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 9 พฤศจิกายน 2552 23:13:04 น. 1 comments
Counter : 188 Pageviews.

 
It is uhard to do what people said and
to believed in something that people do believe
... but once you does..to pray to GOD and then believe me
that you will see what is the faith and what is miracal!


โดย: love IP: 124.120.0.28 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:16:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

My Lullaby
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Welcome to My Blog ^^
Nice To meet You all na ka :):)

This is my URL: http://lady-lullaby.bloggang.com
This is my Christian Blog :http://loukyie.blogspot.com/
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add My Lullaby's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.