~Lady in Lotus~เม้นก็ได้ ด่าก็ดี มีคุณค่ากับนางผู้นี้ทุกประการค่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
chapter 5

“สโนว์ฮยอน แม่เลี้ยงฉันเค้าอยากกินแซนวิชไส้ปลาร้า ฉันจะไปหาที่ไหนดีอ่ะ”ชินเดอเรล่าเอ่ยขึ้นหลังจากจัดการงานบ้านเสร็จสิ้น โดยมีเพื่อนสาวนั่งให้กำลังใจอยู่ที่โซฟาหลุยส์กลางบ้าน

“จะยากอะไร ก็ไปซื้อมาสิจ๊ะ ข้ามเขตป่าฝั่งทิศเหนือไปหน่อยก็เจอแล้ว ร้านเค้าออกจะดัง”สโนว์ฮยอนบอกขณะนั่งบีบสิวเสี้ยนอย่างเมามันส์

“ก็ฉันไม่เคยไปนี่ เธอพาฉันไปหน่อยสิ”สโนว์ฮยอนวางกระจกบานจิ๋วที่ถืออยู่ลง ก่อนถาม

“มีเงินอยู่ใช่ไหม” ชินเดอเรล่าพยักหน้า “งั้นก็ไป เดี๋ยวฉันพาไปเอง ฉันรู้จักกับลูกสาวร้านนั้นอยู่ เผลอๆอาจได้ชิมฟรี คริคริ” แล้วสองสาวก็ออกเดินทางทันที

ไม่นานนัก สองสาวสวยก็เดินทางมาถึงอีกหมู่บ้านหนึ่ง ซึ่งมีร้านขายแซนวิชปลาร้าอันโด่งดัง สโนว์ฮยอนก็ได้พบกับคนที่เธออ้างถึงด้วย

“คุณน้องมินหมวกแดง!” เสียงเรียก ทำให้สาวน้อยหันมา และได้พบกัน

“แอร๊ยยยยย!!คุณพี่สโนว์ฮยอนนนนนนน นึกว่าใครที่ไหน เทอร์นาโดลูกไหนพัดมาคะเนี้ย”น้องมินหมวกแดงทักทายตอบอย่างเป็นกันเอง ก่อนเชิญทั้งสองมานั่งในร้าน แต่สองสาวเลือกจะนั่งที่หน้าเคาเตอร์ไม้โอ๊คเก่าแก่ที่น้องมินนั่งอยู่ก่อนแล้ว

“จ้า เจ้เอง พาเพื่อนมาอุดหนุนสินค้าคุณน้องน่ะจ๊ะ นี่ชินเดอเรลล่า เพื่อนคุณพี่เอง” สโนว์ฮยอนแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันอย่างเป็นทางการ “นี่น้องมินหมวกแดง ลูกสาวเจ้าของร้าน”

แล้วสองสาวยิ้มให้กัน สโนว์ฮยอนจึงพูดขึ้นอีก

“ความจริงพวกเธอสองคนก็อายุเท่ากันนั่นล่ะนะ อ่อนกว่าฉันปีหนึ่ง แต่ยัยชินมันหน้าแก่เท่าฉัน ก็เลยหยวนๆเรียกเพื่อนจนติดปาก ส่วนน้องมินนี่ก็หน้้าเด็กใสกิ๊กเหมือนเดิมนะจ๊ะ”

“แอร๊ยยย!! คุณพี่ชมกันซึ่งหน้าแบบนี้ น้องเขินนะคะ”น้องมินหมวกแดงยิ้มจนดวงตากลายเป็นเส้นขีด

“ถ้างั้นฉันเปลี่ยนมาเรียกพี่สโนว์ตามมินหมวกแดงดีกว่า”ชินเดอเรล่าพูดพร้อมยิ้ม

“นี่พวกหล่อนกำลังยัดเยียดความอาวุโสให้ฉันใช่ไหม”สโนว์ฮยอนเท้าเอวถามเสียงเขียวก่อนค้อนขวับ

“โอ๋ๆๆๆๆ พี่อย่างอนนะคะ เดี๋ยวไม่สวยนะ”ชินเดอเรลล่าง้อแม่คนแก่กว่า

“ไม่เอานะคะพี่ไม่โกรธนะ อ่ะ นี่ลองแซนวิชไส้หมึกหยองทุเรียน”น้องมินหมวกแดงหยิบแซนวิชให้สโนว์ฮยอนก่อนจะยื่นให้ชินเดอเรล่าด้วย

“ฟรีป่ะเนี้ย”คนเป็นพี่ถาม

“ให้ชิมฟรีค่ะ รสใหม่เพิ่งออกมาไม่นานนี้เอง”

“แอร๊ยยยย เริ่ดดดด!!!”สโนว์ฮยอนร้องก่อนจะกัดแซนวิชคำโตเคี้ยวอย่างอเร็ดอร่อย

จู่ๆเจ้ากบบุญยงก็กระโดดขึ้นมาเสนอหน้าใหญ่ๆของมันที่บนเคาเตอร์ตรงกับที่สองสาวนั่งอยู่

“จ๊ะเอ๋!!”

“พรืดดดด” เสียงของแซนวิชที่สโนว์ฮยอนกำลังเคี้ยวนั้นถูกพ่นออกมาด้วยความตกใจ

ใบหน้าของเจ้าบุญยงวินาทีนั้น เต็มไปด้วยลิ่มทุเรียนและเส้นหมึกหยองที่เคล้ากันกับก้อนขนมปังและน้ำลายของสโนฮยอน

“หมดกัน หน้าหล่อๆของยง”เ้จ้ากบรำพึงเบาๆ

“เจ้าผีกบตอนนั้นนี้”ชินเดอเรล่าร้องบอกเสียงหลงด้วยความตกใจไม่แ้พ้กัน

“บุญยงเป็นเพื่อนของฉันเองค่ะ ไม่ต้องกลัวนะคะ”น้องมินรีบบอกสองสาวที่หน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ

“เจ้าบุญยงหลบไปก่อนไป๊” น้องมินหันมาบอกเพื่อนรักสัตว์เลี้ยงของเธอ

“งั้้นยงขอไปล้างหน้าก่อนละกัน ทั้งหมึกทั้งทุเรียน เต็มหน้าเลย”ว่าแล้วเจ้ากบก็กระโดดลงจากเคาเตอร์แล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

…………………..

เมื่อสองสาวเริ่มคลายความตกใจแล้ว น้องมินหมวกแดงจึงเล่าเรื่องราวของเจ้ากบบุญยงให้ทั้งสองฟัง

“น่าสงสารเจ้าบุญยงนะคะ” ชินเดอเรล่ามีสีหน้าสลดลงหลังจากได้รับรู้”ทั้งที่เคยมีชีวิตที่เพียบพร้อม งดงามออกขนาดนั้น แต่ต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้ บุญยงคงเจ็บปวดแล้วก็เป็นทุกข์มากเหมือนกันนะ” พูดจบ แม่สาวร่างบางก็ถอนใจเฮือกหนึ่ง

“เอาล่ะ ในเมื่อตอนนี้เราสามคนเป็นเพื่อนกันแล้ว เจ้ากบประหลาดนั่นเป็นเพื่อนของน้องมิน ก็เท่ากับว่าเป็นเพื่อนเราด้วย”สโนว์ฮยอนสรุป ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย แล้วเจ้ากบตัวดีก็กระโดดหย็อยๆเข้ามา

“บุญยง มานี่สิ พี่สโนว์ฮยอนกับชินเดอเรล่ารับเธอเป็นเพื่อนแล้วนะ” ได้ยินดังนั้นเจ้าบุญยงจึงกระโดดขึ้นมาที่เคาเตอร์ส่งยิ้มแป้นแล้นให้สองสาว ก่อนบอก

“ขอบใจนะจ๊ะสาวสวยทั้งสอง”

“ฉันชื่อชินเดอเรล่านะ ยินดีที่ได้รู้จักจ้า บุญยง” ชินเดอเรล่าพูดพร้อมส่งยิ้มหวาน

“ยินดีมากๆเช่่นกันครับผม คุณชินเดอเรล่าคนสวย”บุญยงทำเสียงหล่อพร้อมส่งสายตากรุ้มกริ่มใส่ น้องมินจึงดีดหัวเข้าให้โป๊กหนึ่ง

“โอ๊ยย!!”เจ้าชายกบร้องเสียงหลง

“อย่ามาทำเจ้าชู้ใส่เพื่อนฉันนะ!!”

“นิดหน่อยเองอ่ะน้องมิน” พ่อเจ้าชายบ่นอุบ

“นิดหน่อยก็ไม่ได้ !!เดี๋ยวปั๊ดจบโยนลงกระทะซะนี่” คำขู่ของน้องมินได้ผล บุญยงทำหน้้าสลด

อีกสาวหนึ่งจึงพูดบ้าง

“ฉันชื่อสโนว์ฮยอนนะ เอ่อ…เมื่อกี้อ่ะ ขอโทษนะ”

“คร้าบบบบผม” เจ้ากบตัวดีทำเสียงสูง

“ถือว่าพี่เค้ารับน้องใหม่ละกันนะบุญยง” น้องมินบอกก่อนหัวเราะเบาๆ

“แหม! รับกันแรงเหลือเกินนะ มาเป็นชิ้นๆ เต็มหน้าเชียว”เหมือนบุญยงยังคงงอนนิดๆ น้องมินจึงเอ่ย

“บุญยงร้องเพลงให้เพื่อนใหม่ฟังหน่อยสิ”

บุญยงยิ้มกว้างก่่อนกระแอมทีหนึ่งพร้อมยืดตัวตรง แล้วส่งเสียงร้องเพลงอันไพเราะอย่างมหัศจรรย์ออกมาขับกล่อมเพื่อนสาวทั้งสามอย่างมีความสุข

ณ ขณะนี้ เกลียวแห่งมิตรภาพก็ได้ถูกถักสานต่อกันอย่างแน่นแฟ้นขึ้นอีกขึ้นหนึ่งแล้วด้วยหัวใจอันบริสุทธิ์ทุกดวงและเสียงอันใสกังวานของเจ้าบุญยง



Create Date : 30 กันยายน 2553
Last Update : 30 กันยายน 2553 16:35:32 น. 0 comments
Counter : 106 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นางในดอกบัว
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเพียงคนที่รักในอักษร
แม้บางอ่อนด้อยความรู้อยู่แค่ไหน
จินตนาการความฝันหล่อเลี้ยงใจ
เดินต่อไปอย่างเป็นสุขทุกคืนวัน
Friends' blogs
[Add นางในดอกบัว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.