~Lady in Lotus~เม้นก็ได้ ด่าก็ดี มีคุณค่ากับนางผู้นี้ทุกประการค่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
chapter2

ที่ห้องใต้ดินในกระท่อมชายป่าใกล้เชิงเขามะนาวโห่ เสียงเบสทุ้มๆกับเสียงกีต้าร์ที่กรีดร้องออกมาเคล้าผสมกันอย่างลงตัว งดงามได้จบลง ครู่หนึ่งเสียงนั้นก็หยุดลงก่อนจะมีเสียงตบมือเปาะแปะเบาๆของชายชราเคราขาว

“เก่งมาก พวกเจ้าเก่งจริงๆ สมแล้วที่เป็นผู้ถูกเลือก” สองดรุณี ยิ้มสบตากันอย่างปลาบปลื้มในคำชม ก่อนจะวางเครื่องดนตรีประจำกายลง

“ขอบคุณค่ะคุณตา ที่เราทำได้ถึงขนาดนี้เพราะคุณตาสั่งสอนพวกเราค่ะ”ชินเดอเรลล่าเอ่ยเสียงหวานพร้อมส่งยิ้มน่ารัก

“จริงด้วยค่ะ ถ้าคุณตาไม่สอนเราคงเล่นไม่ได้ขนาดนี้แน่ค่ะ”สโนฮยอนก็หัวเราะเบาๆ

“พวกเจ้าเรียนรู้ทุกอย่างหมดแล้ว ตอนนี้ตาก็ไม่มีอะไรจะสอนแล้ว ต่อไปพวกเจ้าไม่ต้องมาที่นี่แล้วนะ”สองสาวมองหน้ากันอย่างเหวอๆ

“ทำไมล่ะคะคุณตา”

“เพราะหน้าที่ของตาหมดแล้ว และพวกเจ้าต้องทำหน้าที่นี้แทนตาต่อไป”

“หน้าที???”

“ตามตามานี่แล้วตาจะเล่าให้ฟัง” ชายชราเดินขึ้นมาจากห้องใต้ดินนั้นอย่างรวดเร็ว

……………….

ทางด้านน้องมินหมวกแดง ก็มาที่บ้านคุณยาย และได้ฝึกซ้อมตีกลองชุดที่ซ่อนตัวอยู่ภายในโพรงหินหลังบ้าน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหุบเขามะม่วงหาว ที่นี่เก็บทุกเสียงให้เป็นความลับได้เป็นอย่างดีมาตลอดหลายสิบปี จึงไม่มีใครรู้ว่าสิ่งล้ำค่าของคุณยายซ่อนอยู่ที่นี่ แม้แต่คุณแม่ของน้องมินเองก็ตาม

ทุกเสียงที่กระแทกโสตประสาทนั้นทำให้น้องมินรู้สึกสนุกสนานอย่างบอกไม่ถูก น้องมินรู้สึกดีและมีความสุขทุกครั้งที่ได้มาตีกลองกับคุณยาย

“หลานยาย เจ้าเรียนรู้ทุกอย่างจากยายหมดแล้วนะ ยายดีใจเหลือเกินที่วิชากลองเทพกระเดื่องคู่มีทายาทสืบต่อแล้ว” เสียงแหบของคุณยายกล่าวอย่างตื้นตัน

“ทุกครั้งที่ได้ตีกลองน้องมินมีความสุขมากๆเลยค่ะคุณยาย”

“มานี่มา ยายมีของจะให้” น้องมินก็ละจากกลองชุดเก่าแก่มาประคองร่างผ่ายผอมของคุณยายให้เดินกลับขึ้นไปที่กระท่อม

คุณยายมานั่งที่ม้านั่งในห้องนอน ก่อนบอกให้น้องมินมุดเข้าไปใต้เตียงและหยิบกล่องไม้ยาวเก่าแก่กล่องหนึ่งออกมา

“หลานจำเจ้าหมาป่าที่มันเคยเกือบจะกินเราได้ไหมจ๊ะ”

“ที่คุณลุงนายพรานมาช่วยฆ่ามันน่ะเหรอคะ” หลานสาวถามเอ่ยเสียงแจ๋ว

“นั่นล่ะจ๊ะ ความจริงแล้ว มันไม่ได้แค่จะมากินเราหรอก แต่มันต้องการของในกล่องนี่ต่างหาก”น้องมินหมวกแดงทำคิ้วย่นอย่างไม่ค่อยเชื่อคำของคุณยาย

“ของในกล่องนี้เป็นของวิเศษ ยายมอบให้หลาน”น้องมินรับกล่องมาเปิดดูก่อนร้องเสียงหลง

“ไม้ตีกลองทองคำ!!!” พลันตาคู่เล็กๆก็เห็นอย่างอื่นในกล่อง แล้วหยิบขึ้นมาดูอย่างสงสัย

“มันคือแผ่นศิลาศักดิ์สิิทธิ์ ที่ผู้เป็นทายาทเท่านั้นถึงจะได้ครอบครอง”

สิ้นคำคุณยาย น้องมินก็หยิบแผนหินที่รูปร่างเหมือนชิ้นพิซซ่าสีฟ้าครามสลักลวดลายอักขรโบราณขึ้นมา พลันรู้สึกเหมือนมีพลังประหลาดไหลเวียนภายในร่างกาย

“แต่เดิมมันเป็นแผ่นศิลาวงกลม ที่มีอัญมณีสีฟ้าอยู่ตรงกลาง มันเป็นสัญลักษณ์ของวงดนตรีของเทพเจ้าตะวันออก แต่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเหล่าเทพศิลปิน เทพแต่ละองค์เลยต้องหนีไป ศิลาเลยถูกแยกเป็นสามชิ้นส่วน กับเม็ดอัญมญีอีกหนึ่ง”

“คุณยายกำลังจะบอกว่าเรามีบรรพบุรุษเป็นเทพเจ้าเหรอคะ”ดวงตาตี่ๆนั้นเบิกโพลง

“ใช่แล้ว และเจ้าก็เป็นทายาทที่ถูกเลือก ยายน่ะตามหาทายาทผู้ครอบครองศิลาเจอคนหนึ่งเมื่อสี่สิบปีก่อนแต่เกิดสงคราม เลยพลัดหลงกันไป ป่านนี้ยังมีชีวิตอยู่รึเปล่าไม่รู้” สีหน้าของคุณยายเศร้าลง

น้องมินหมวกแดงวางกล่องของวิเศษลงก่อนคลานเข้ามาเกาะเข่าคุณยาย

“น้องมินจะตามหาผู้ครอบครองศิลาแทนคุณยายเองค่ะ” น้ำใสๆก็ไหลออกมาจากดวงตาพร่ามัวของหญิงชราด้วยความปลาบปลื้ม



Create Date : 30 กันยายน 2553
Last Update : 30 กันยายน 2553 15:14:09 น. 0 comments
Counter : 144 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นางในดอกบัว
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเพียงคนที่รักในอักษร
แม้บางอ่อนด้อยความรู้อยู่แค่ไหน
จินตนาการความฝันหล่อเลี้ยงใจ
เดินต่อไปอย่างเป็นสุขทุกคืนวัน
Friends' blogs
[Add นางในดอกบัว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.