~Lady in Lotus~เม้นก็ได้ ด่าก็ดี มีคุณค่ากับนางผู้นี้ทุกประการค่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
chapter20

“คืนนี้เราพักที่นี่ก่อน พรุ่งนี้เราค่อยเดินทางเข้าดินแดนซาตาน” บุญยงยิ้มน้อยๆก่อนเอ่ยอีก “พวกเธอนี่ก็อึดกันจังเนอะ เดินทางในป่าต้องห้ามกันตั้งสองวันเต็ม แถมสู้รบกับสัตว์ประหลาดเยอะแยะแน่ะ”

“ใครจะไปนอนหลับกลางป่าประหลาดนั่นลงล่ะ น่ากลัวจะตาย” น้องมินหมวกแดงตอบเสียงห้วน

“ใช่”ชินเดอเรล่าเสริม “แถมบรรยากาศก็อึมครึมจนไม่รู้ว่ามันกลางวันหรือกลางคืนด้วย”

“แต่ที่สำคัญ ผิวสวยๆของน่ะเสียหมดแล้ว ดูสิ คล้ำลงตั้งเยอะ โดนขีดข่วนเป็นรอยเต็มเลย” สโนว์ฮยอนโอดครวญพลางลูบไล้ท่อนแขนกลมกลึงของตัวป้อยๆ

“แต่ตอนนี้มียงอยู่ด้วยแล้ว ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะครับสาวๆ คืนนี้ยงจะเป็นยามให้เอง พักผ่อนเถอะนะครับ” ชายหนุ่มบอกก่อนลุกจากขอนไม้ที่นำมานั่งข้างกองไฟ เดินออกไปสำรวจบริเวณใกล้ๆ โดยมิได้รู้สึกเลยว่าตนเป็นเป้าของดวงตาทั้งสามคู่

“นอนได้แล้วจ้าพวกหล่อน พรุ่งนี้เราต้องรับศึกหนัก” สโนว์ฮยอนร้องขึ้นก่อนล้มตัวลงนอนตะแคงหันเบื้องหลังให้น้องๆ สองสาวก็มองหน้ากันก่อนล้มตัวลงนอนตาม

แม้้ว่าจะพยายามข่มตาให้หลับสักเพียงใด แต่ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างของทั้งสามคนก็ยังคงวิ่งวนไปมาอยู่ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ภาพเพื่อนร่วมทางคนเก่าในร่างใหม่นั่นเองที่มาลอยอยู่ในเปลือกตาจนทำให้สามสาวไม่อาจจะเข้าสู่ห้วงนิทราได้โดยง่าย

เช้าที่สดใสมาเยือนป่าต้องห้ามเป็นครั้งแรก หลังจากสิ้นพันธนาการแห่งมนต์ดำของแม่มดผมขาว นกนานาชนิดแข่งขันกันร้องเพลงอย่างมีความสุข สัตว์น้อยใหญ่ต่างก็ยินดีในแสงอาทิตย์อบอุ่นที่แผ่เข้ามาอย่างที่สุด

สามสาวตื่นขึ้นมาก็พบว่ามีน้ำและผลไม้มากมายเตรียมไว้รอแล้ว คงมีเพียงคนเดียวที่เตรียมไว้ให้ สาวๆจึงจัดการกับผลไม่เหล่านั้นจนอิ่มนหนำสำราญ แล้วจึงเดินออกมาตามหาพ่อหนุ่มบุญยงที่วิ่งเล่นกับเจ้าพิตบูลที่ลานหญ้า

“หลับสบายไหมครับสาวๆ” เขาเอ่ยถามพร้อมยิ้มสดใส

“สบายมากๆเลยค่ะ” ชินเดอเรล่าตอบพลางยิ้ม

“วันนี้เราคงต้องเข้าไปดินแดนซาตานแล้วล่ะเนอะ”ชายหนุ่มเอ่ยอีก

“เรียกคุณนางฟ้าออกมาถามดีกว่านะ ว่าเราจะไปทางไหนยังไง”น้องมินบอก ทุกคนก็เห็นด้วย ครู่หนึ่งบลูแองเจิ้ลก็ออกมา แล้วบอก

“พวกเจ้าเดินเข้าไปแนวป่านั้นอีกนิดนึงจะเจอถ้ำ ก็เข้าไปในนั้นเดินเข้าไปเรื่อยๆจนพบกับบ่อน้ำสีดำๆคล้ำๆ แล้วเดี๋ยวพวกเจ้าค่อยเรียกข้าออกมาอีกทีนะ”นางฟ้าบอก ก่อนจะร่ายมนต์เสกของบางอย่าง

“อ่ะ..ดาบวิเศษ ข้าให้เจ้านะ บุญยง” บลูแองเจิลยื่นดาบเงินที่ซ่อนอยู่ในฝีกประดับอัญมณีสีเขียวและสีฟ้าสวยงาม ที่ด้ามมีอัญมณีสีฟ้าเม็ดใหญ่ประดับอยู่ด้วย ชายหนุ่มรับมาถือไว้ก่อนจะลองดึงฝักดาบออกดูก่อนยิ้มอย่างพอใจและเอ่ย

“ขอบคุณครับ คุณนางฟ้า”

“แล้วนี่ก็คบไฟ เอาไว้จุดตอนเข้าถ้ำนะ”นางฟ้ายื่นไม้หัวกลมสีดำสองอันให้ชินเดอเรล่า ก่อนหันไปบอกบุญยงอีก “ฝากดูแลสาวๆด้วยนะเจ้าชาย”

“เดี๋ยวๆๆๆๆๆ” บุญยงร้องเสียงหลงทำเอานางฟ้าชะงัก ก่อนเท้าสะเอวมองตาเขียว

“อะไรอีก รีบว่ามา” ชายหนุ่มจึงเอ่ยเสียงอ่อน

“ก็…คือ..แบบว่า นางฟ้าเสกชุดใหม่ให้ยงหน่อยได้ไหมครับ ชุดเจ้าชายหล่อๆแบบเนี้ยมันไม่เหมาะจะผจญภัยเ่ท่าไรอ่ะ” นางฟ้าจึงร่ายมนต์ก่อนเสกชุดที่คิดว่าเหมาะสมกว่าให้

“โห…แฟชั่นยุคไหนเนี้ย ไม่อินเทรนเลยอ่า” บุญยงยังคงนิสัยขี้บ่นเช่นรั้งเป็นกบ

“ข้าอยู่ในศิลามาเป็นร้อยๆปี เจ้าคิดว่าข้าจะรู้จักไหม อะไรเทนๆของเจ้าเนี้ย”นางฟ้าค่อนขอด “ถ้าไม่ชอบก็เปลือยกายซะสิ” สามสาวกับหมาน้อยได้แต่มองการต่อปากต่อคำระหว่างบุญยงกับนางฟ้าตาปริบๆ

“แว๊กกกก จะบ้าเหรอ ยงไม่ใช่กบแล้วนะ” ชายหนุ่มร้องเสียงหลง

“ก็เจ้าอยากเรื่องมากกับข้าทำไมล่ะ”นางฟ้าตอบโต้

“โหยยยย คุณนางฟ้าอ่ะ”บุญยงส่งเสียงอย่างตัดพ้อ

“ไปได้แล้ว อย่าเรื่องมาก”แล้วเทพธิดาก็หายเข้าไปในศิลาตามเดิม

“ออกเดินทางกันเถอะพวกเรา”สโนว์ฮยอนร้องบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริง ก่อนออกเดินนำหน้าสู่ประตูแห่งดินแดนซาตาน



Create Date : 01 ตุลาคม 2553
Last Update : 1 ตุลาคม 2553 10:25:40 น. 0 comments
Counter : 96 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นางในดอกบัว
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเพียงคนที่รักในอักษร
แม้บางอ่อนด้อยความรู้อยู่แค่ไหน
จินตนาการความฝันหล่อเลี้ยงใจ
เดินต่อไปอย่างเป็นสุขทุกคืนวัน
Friends' blogs
[Add นางในดอกบัว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.