~Lady in Lotus~เม้นก็ได้ ด่าก็ดี มีคุณค่ากับนางผู้นี้ทุกประการค่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
chapter19

“นี่เราอยู่ที่ไหนกัน” ดวงตาคมกล้ามองไปรอบบริเวณแต่ก็พบเพียงไอหมอกจางๆสีขาวลอยอยู่รอบตัว ก่อนจะเคลื่อนสายตามาสำรวจร่างของตน “เราคงพ้นคำสาปแล้วจริงๆสินะ เราถึงได้คืนร่างเดิม แต่เราก็ตายแล้วนี่หว่า เอาวะ เป็นวิญญาณที่หล่อที่สุดก็ยังดี” ทันใดนั้น

“บุญยง เจ้าบุญยง อย่าเพิ่งไป!!” เสียงคุ้นๆทำให้ต้องเหลียวหลัง และได้พบกับ

“คุณนางฟ้า”

“เออ!!ก็ข้าน่ะสิ”สุภาพสตรีมีปีกเอ่ย

“มาได้ยังไงกัน??”

“ฉลาดน้อยอีกแล้ว!”นางฟ้าว่าให้ “ข้าน่ะ นางฟ้าบลูแองเจิ้ลนะ จะไปที่ไหน เมื่อไรก็ได้ทั้งนั้นล่ะ” หน้าหล่อนั้นแย้มยิ้ม

“กลับไปกับข้าเดี๋ยวนี้เลยนะ เจ้ายังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เพราะภารกิจของเจ้ายังไม่สำเร็จ”

“แต่ยงตายแล้วยนะครับคุณนางฟ้า”

“ข้าคุยกับเจ้าหน้าที่ของโลกวิญญาณเข้าใจแล้ว ถึงเจ้าไปก็ต้องถูกส่งกลับอยู่ดี เจ้ารีบมากับข้าเถอะน่า ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” นางฟ้ายื่นมือมา แต่ดวงวิญญาณรูปงามนั้นยังลังเล

“จะให้ยงกลับไปเป็นกบเหมือนเดิมเหรอครับ”

“โอ๊ยยย!!สมองเจ้าันี่ยังเป็นกบอยู่รึไงนะ”นางฟ้าเท้าสะเอวว่าให้เสียงขุ่น “คำสาปสลายไปแล้ว ร่างของเจ้าก็ต้องคืนสภาพเป็นมนุษย์สิ”

“จริงเหรอ??ยงหล่อเหมือนเดิมแล้วเหรอ” ชายหนุ่มเบิกตาโตอย่างดีใจ

“เข้าใจแล้วก็มาสักทีสิ”นางฟ้ายื่นมือมาอีกครั้ง เขาจึงยื่นมือมาจับ แล้วเพียงชั่วฟ้าแลบก็กลับมาถึงยังป่าต้องห้ามบริเวณที่เกิดเหตุ

วิญญาณของเจ้าชายบุญยงได้เห็นภาพของสโนว์ฮยอน ชินเดอเรล่า และน้องมินหมวกแดงหลับไหลสิ้นสติ มีเพียงเจ้าพิตบูลที่ร้องหงิงๆคอยเลียมือคนนั้นทีคนนี้ที หวังให้ตื่นขึ้นมา

“พวกนางเสียใจจนสลบไปน่ะ อ่อ..ร่างของเจ้าอยู่ตรงนี้”

นางฟ้าบลูแองเจิ้ลชี้นิ้วเรียวมาที่โดมหมอกสีขาวหนาที่เหมือนกับเนินดินเล็กๆบนพื้นหญ้าสีเขียวอ่อน ก่อนจะร่ายมนต์บางอย่างให้โดมหมอกนั้นค่อยๆจางลงจนปรากฏร่างชายหนุ่มรปงามในชุดสีขาวสะอาดแน่นิ่งอยู่

“นี่ร่างเดิมของยงนี่”

“ก็ใช่น่ะสิ รีบกลับเข้าร่างได้แล้ว ไป๊” นางฟ้าผลักดวงวิญญาณอย่างแรงเพื่อให้กลับเข้าร่าง ครู่หนึ่ง ชีวิตของชายหนุ่มก็ฟื้นตื่นอีกครั้ง

“ยงไม่ตายแล้ว แถมกลับมาหล่อเหมือนเดิมด้วย ขอบคุณครับคุณนางฟ้า”ชายหนุ่มบุญยงเอ่ยพร้อมยิ้มกว้าง

“มันเป็นหน้าที่ของข้า เสร็จธุระข้าแล้วข้าขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน วุ๊ยยย!! เหนื่อยจริงอะไรจริง” แล้วนางฟ้าก็หายเข้าไปในศิลาศักดิ์สิทธิ์ทันที

พลันดวงตาคมก็พบกับเจ้าหมาน้อยพิตบูลที่ยืนเอียงคอมองเขาอย่างสงสัย

“พิตบูล นี่บุญยงไง ยงกลับมาแล้ว แต่ยงไม่ได้เป็นกบยงเป็นมนุษย์ มานี่มามาหายงหน่อย” เจ้าหมาจากสรวงสวรรค์วิ่งเข้ามาดมๆ ก่อนจะกระโดดเข้าใส่ ก่อนจะเลียหน้าตาของบุญยง ราวกับจะบอกว่ามันดีใจเหลือเกินที่เพื่อนกลับมาอีกครั้ง

“พอแล้วๆๆๆ ไปปลุกสาวๆกันเถอะ”

นานเท่าไรก็ไม่มีใครทราบได้ ที่สามสาวได้ิ้หมดสติและหลับไหลไป ก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งและพบว่าพวกเธอนอนเคียงกันอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ แทนที่จะเป็นกลางเนินที่ได้สูญเสียเจ้ากบเพื่อนรักไป

“เรายังไม่ตายใช่ไหม”“น้องมินเอ่ยขึ้นอย่างงงๆ

“เราควรจะนอนอยู่ตรงลานหญ้าไม่ใช่เหรอคะ ทำไมเราถึงได้มาอยู่ตรงนี้ล่ะ”ชินเดอเรล่าย่นคิ้วถามอย่างสงสัย สามสาวมองหน้ากันอย่างงงๆ

พลันสโนว์ฮยอนก็ได้ยินเสียงหัวเราะสดใสที่คุ้นหูของใครสักคนแว่วมา

“นั่นใครน่ะ”

ร่างสูงใหญ่ สง่าราวรูปปั้นของเทพเจ้าที่งดงามไร้ที่ติ กำลังหยอกล้ออยู่กับเจ้าพิตบูลอย่างสนุกสนาน ครั้นพอเห็นสามสาวยืนมองมาอย่างประหลาดใจ จึงเดินเข้ามาหาใกล้ๆก่อนพูดด้วยเสียงนุ่ม

“คิดถึงพวกเธอจัง สโนว์ฮยอน ชินเดอเรล่า น้องมินหมวกแดง” ได้ยินเขาเรียกชื่อพวกเธอก็ยิ่งทำให้งงไปใหญ่

“คุณเป็นใคร ทำไมถึงรู้จักพวกเราล่ะคะ”น้องมินถาม

“รู้จักสิครับ รู้จักดีด้วยริมฝีปากได้รูปนั้นเปล่งเสียงนุ่มออกมา

“ทำไมฉันคุ้นเสียงของคุณจังคะ”ชินเดอเรล่าเอ่ยอย่างสงสัย “หน้าตาท่าทางของคุณก็ด้วย เหมือนใครสักคนที่ฉันรู้จักมากเลย”

“โธ่ แป๊ปเดียวก็ลืมยงซะแล้วเหรอ” เขาตัดพ้อด้วยเสียงอ้อน

“ยง???? หรือว่า….”สโนว์ฮยอนเบิกตากว้างก่อนร้องเสียงหลง “เจ้ากบบุญยง”

“ใช่แล้วจ้า แต่ไม่ได้เป็นกบแล้วนะ คืนร่างเป็นเจ้าชายบญยงเหมือนเดิมแล้ว ดูสิ”

“บุญยง นี่นายจริงๆเหรอ”น้องมินหมวกแดงร้องอย่างตื่นเต้น พลางไล่สายตาทั่วร่างมนุษย์ของบุญยง

“ยงเอง ตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะ จะให้ร้องเพลงยืนยันก็ได้นะ” หน้าตาท่าทางทะเล้นแบบนี้คงไม่ใช่ใครอื่น

“พี่บุญยงของน้องจริงๆด้วย” ชินเดอเรล่ายิ้มกว้างจนเห็นฟันสวยก่อนเข้ามากอดบุญยงเป็นคนแรก

“แอร๊ยยย ไอ้กบขี้เหร่ของฉัน”สโนวฮยอนวิ่งเข้ามากอดบุญยงอีกคน เห็นน้องมินลังเลบุญยงจึงบอก

“มาสิจ๊ะน้องมิน มาให้ไออุ่นยงหน่อย” แล้วน้องมินก็วิ่งเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของบุญยงอีกคนด้วยความดีใจ

….วินาทีนี้ แม้แต่เทพเจ้าก็คงต้องอิจฉาเจ้าชายบุญยงกันทั้งสวรรค์ เพราะมีสาวสวยตั้งสามนางอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่น คงไม่มีใครมีความสุขเท่าบุญยงอีกแล้วล่ะ





Free TextEditor



Create Date : 01 ตุลาคม 2553
Last Update : 1 ตุลาคม 2553 10:19:40 น. 0 comments
Counter : 114 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นางในดอกบัว
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเพียงคนที่รักในอักษร
แม้บางอ่อนด้อยความรู้อยู่แค่ไหน
จินตนาการความฝันหล่อเลี้ยงใจ
เดินต่อไปอย่างเป็นสุขทุกคืนวัน
Friends' blogs
[Add นางในดอกบัว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.