Group Blog
 
All Blogs
 
ข้าวปั้น ดวงใจน้อย ๆ ของแม่

ดวงใจน้อย ๆ ของแม่

ข้าวปั้น น้ำหนักแรกเกิด 3280 กรัม ยาว 50 เซนติเมตร

ในเช้าวันนั้นแม่อุ้มท้องข้าวปั้นมาได้ 38 สัปดาห์ กับอีก 6 วัน แม่จำได้ดีเลยว่าแม่ไม่มีอาการปวดท้องอะไรเลย ตื่นมาตอนเช้าก้อลุกขึ้นจะไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน แต่รู้สึกเหมือนฉี่ราดนิด ๆ พอมาอาบน้ำก้อรู้สึกอีกว่าฉี่ราด แต่เอ๊ะ ทำไมฉี่เราเป็นสีชมพูนะ ก้อเลยบอกพ่อว่าสงสัยแม่จะน้ำเดินแล้วแหละ แม่ก้อเลยบอกให้พ่อไปโรงพยาบาลกันดีกว่า พอไปถึงโรงพยาบาลแม่ก้อยังยิ้มแย้มอยู่เลย เพราะมันไม่มีอาการปวด แต่พอน้ำเดินมากจนกระโปรงเปียก แม่เริ่มกังวลใจมากขึ้น กลัวลูกจะเป็นอะไรก่อนถึงมือหมอ

เวลาสักแปดโมงเช้า พยาบาลก้อให้แม่ไปอาบน้ำชำระร่างกาย แต่งตัวใหม่ แล้วให้ไปนอนรอที่เตียง และแล้วแม่ก้อเริ่มปวดท้องคลอด ปวดห่าง ๆ ยังพอทน แต่พอประมาณสิบโมงเช้าแม่เริ่มปวดถี่ ๆ ขึ้น ปวดมากจนแม่จะเป็นลม คุณพยาบาลก้อมาบอกว่าอย่าร้องมาก เพราะจะทำให้อากาศไปให้ลูกน้อยลง แม่ก้อพยายามจะไม่ร้อง แต่ปวดมากเลย แม่เหงื่อแตก นอนปวดอยู่บนเตียง แม่ก้อพูดกับข้าวปั้นว่า "แม่คงมีหนูคนเดียวนะลูก แม่คงไม่มีน้องให้หนูนะ เพราะมันปวดทรมานเหลือเกิน" จนเกือบสิบเอ็ดโมงเช้า หมอก้อเข้ามาดู และบอกว่าข้าวปั้นกลับหัวแล้ว แต่ไม่ยอมคว่ำหน้า และแม่ก้อปวดท้องมากแล้ว หมอตัดสินใจให้ผ่าคลอด แม่ก้อโอเคเลย เพราะทรมานเหลือเกิน แต่ก้อแอบคิดในใจว่า แล้วปล่อยฉันปวดอยู่ได้ตั้งนานสองนาน แล้วหมอก้อปล่อยให้แม่ปวดอยู่อย่างนั้นไปจนบ่ายโมงครึ่งได้มั้ง

เกือบ ๆ บ่ายสอง พยาบาลก้อมาเปลี่ยนชุดให้แม่เป็นชุดคนไข้ที่จะผ่าคลอด แล้วก้อเข็นไปห้องคลอด เข้าไปในห้องคลอด ก้อมีหมอมาฉีดยาชาที่หลังให้แม่ เชื่อไหมลูกว่าแม่หายเจ็บไปในทันทีเลย แล้วแม่ก้อพร้อมจะได้เจอกับข้าวปั้นแล้ว หมอเขาเอาผ้ามากั้นไว้ไม่ให้แม่เห็นว่าหมอกำลังผ่าท้องแม่ แต่แม่ก้อแอบมองไปที่หลอดไฟบนเพดาน ก้อเห็นลาง ๆ ว่าหมอกรีดท้องแม่ แล้วก้อดึงข้าวปั้นออกมาจากท้องแม่ แม่ตื้นตันมาก ๆ เลยลูกเอ๋ย ลูกรักของแม่ แม่ก้อยังต้องนอนอยู่บนเตียงเพราะหมอต้องเจ็บท้องแม่ก่อน คุณพยาบาลก้อเอาข้าวปั้นไปเช็ดเนื้อเช็ดตัว ระหว่างนั้นแม่ก้อได้ยินเสียงข้าวปั้นร้องตลอดเลย แล้วคุณพยาบาลก้อเอาข้าวปั้นมาให้แม่หอม เชื่อไม๊ว่า พอแม่พูดว่า "เป็นเด็กดีนะลูก แม่รักลูกนะ" ข้าวปั้นเงียบกริบฟังแม่พูด แม่น้ำตาไหลเพราะดีใจที่สุด แม่ได้หอมข้าวปั้นด้วย ชื่นใจจังเลยลูกรัก

หลังจากนั้นแม่ก้อไม่ได้เห็นข้าวปั้นอีกสองวัน เพราะแม่ผ่าคลอด หมอไม่ให้ลุกขึ้น ส่วนข้าวปั้นก้อมีปัญหาหายใจเร็ว พยาบาลไม่ยอมให้ออกจากห้องเด็กแรกเกิด แม่ก้อกังวลใจอยากไปหาข้าวปั้นใจจะขาด สองวันผ่านไป แม่แข็งใจลุกขึ้นเพื่อไปหาข้าวปั้นที่ห้องเด็กแรกเกิด แม่ปวดแผลสุดชีวิต แต่ก้อค่อย ๆ เดินไปหา ครั้งแรกที่ได้อุ้มข้าวปั้น ใจแม่อิ่มเอิบเป็นที่สุด ข้าวปั้นตัวเล็กนิดเดียวเอง ตัวแดง ๆ หลับตาพริ้ม ลูกของแม่ แม่รักลูกมากนะ พอแม่เอานมให้ข้าวปั้นดูด ข้าวปั้นดูดใหญ่เลย เก่งจังเลยลูกรักของแม่

แรกเกิดข้าวปั้นมีปัญหาเรื่องหายใจเร็ว สามวันต่อมาก้อตัวเหลือง แม่กับข้าวปั้นจึงต้องอยู่โรงพยาบาลถึงหกวัน แม่ก้อพยายามไปให้นมข้าวปั้นให้บ่อยที่สุดที่จะทำได้ เพราะแม่ไม่อยากปล่อยให้ข้าวปั้นต้องนอนอยู่คนเดียว ไม่อยากให้ลูกรู้สึกโดดเดียว แม่จึงไปหาข้าวปั้นทุกครั้งที่มีโอกาศ แม้ว่าแม่จะเจ็บแผล หรือเพลียแค่ไหนก้อตาม

วันที่หก หมอมาบอกว่าเรากลับบ้านได้แล้ว แม่รีบโทรบอกพ่อเลย ให้พ่อมารับแม่กับลูก เป็นครั้งแรกที่พ่อได้อุ้มลูก แม่รู้สึกได้เลยว่าพ่อตื่นเต้นมาก ๆ กลัวว่าจะอุ้มลูกไม่ดี กลัวข้าวปั้นจะหลุดมือ แต่พ่อก้ออุ้มลูกได้ดีมากเลยนะ ข้าวปั้นก้อหลับตาพริ้มในอ้อมกอดของพ่อ

แล้วเราก้อกลับบ้านกัน ข้าวปั้นก้อหลับไปตลอดทางเลย แม่มีความสุขจังเลย



Create Date : 30 สิงหาคม 2553
Last Update : 30 สิงหาคม 2553 17:46:56 น. 7 comments
Counter : 236 Pageviews.

 
หวัดดีค่ะน้องข้าวปั้น เป็นเด็กน้อย 1 ขวบแล้วสิค่ะ น่ารักจังเลยคับ ให้คุณแม่อัพบล็อกก่อนเดี๋ยวน้องโชกุนแวะมาใหม่น่ะคับ...


โดย: โชกุน (baby_shogun ) วันที่: 30 สิงหาคม 2553 เวลา:17:31:07 น.  

 
สวัสดีคะ คุณโชกุน แปลกใจและดีใจจังเลยคะ สร้าง blog เป็นครั้งแรก ได้รับเกียรติจากคุณโชกุนเป็นแขกมาเยี่ยมเป็นคนแรก ขอบคุณมากคะ


โดย: poy_nui วันที่: 30 สิงหาคม 2553 เวลา:17:51:08 น.  

 
เรารู้สึกว่าคุณแม่โชคดีนะได้รู้รสชาติการเจ็บท้องคลอดแบบธรรมชาติอะ
เพราะเราไม่เคยต้องเจ็บท้องคลอด เลยอะ หมอบอกว่าผ่าเหอะไม่ไหวสงสารแม่เราตัวเล็กแต่ลูกโต กลับหัวตั้งกะเจ็ดเดือน ไม่เคยรู้ว่าเจ็บเตือนเป็นยังไงจนถึงเตียงผ่าตัดแนะ
ถ้าใครถามว่า ปวดท้องจะคลอดเป็นยังไงก็บอกไม่ได้เพราะไม่เคยเจ็บ
แต่เข้าใจคุณแม่ว่าเวลาก้าวขาลงจากเตียงครั้งแรกนี่โครตเจ็บเลย
พอลงปุ๊บเลือดอุ่น ๆ ไหลลงมากองกะพื้นโครตอายเลยอะ


โดย: ปันฝัน วันที่: 30 สิงหาคม 2553 เวลา:20:53:15 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 30 สิงหาคม 2553 เวลา:21:24:05 น.  

 
โตเป็นหนุ่มหล่อแล้วค่ะ


โดย: iamnerisa วันที่: 30 สิงหาคม 2553 เวลา:21:26:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องข้าวปั้น..มาแอบอ่านดูตอนคลอดน้องข้าวปั้น


โดย: ^SoFaNaNon^ วันที่: 30 สิงหาคม 2553 เวลา:22:09:13 น.  

 
คุณปันฝัน : เราเจ็บตัวสองรอบ ทั้งเจ็บคลอด ทั้งเจ็บแผลผ่าตัด รู้สึกว่าโชคร้ายมากกว่าคะ แต่คุณปันฝันเลือดออกเยอะเหรอคะ น้องกี่ขวบแล้วคะ
สวัสดีคะ คุณหาแฟนตัวเป็นเกลียว คุณ iamnerisa และคุณ ^SoFaNaNon^ ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ


โดย: poy_nui วันที่: 31 สิงหาคม 2553 เวลา:10:28:22 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

poy_nui
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add poy_nui's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.