Group Blog
 
All blogs
 
สะพานรัก จากวันแรกจนถึงวันนี้ ^^

อยากจะทำบล็อคนี้ขึ้นมาเพื่อเก็บความประทับใจ ที่ได้เขียนกระทู้ลงในห้องสยามสแควร์ ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักที่มันได้เริ่มต้นขึ้นไปพร้อมๆกับการเขียนกระทู้ มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์มากๆที่เกิดขึ้น ^^ เป็นความประทับใจที่ไม่รู้ลืมจริงๆค่ะ  ขอก็อปของวันแรกมาเลยละกันนะคะ  

 

เกิดเป็นหญิงแท้จริงแสนลำบาก ภาค จะทอดสะพานยังไงให้เนียนดีคะ ^^

อันตัว จขกท. นี้ก็โสดมานานพอสมควร แล้วก็ชวด ฉลู ขาล เถาะ มาตลอดชีวิต เนื่องด้วยความขี้อายและไม่มีมารยาหญิงนั่นเอง เพื่อนบอกว่า แกทื่อเกินไป  (--') หัดมีจริตจะก้านซะบ้างสิ แป่ว แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะยะ  หลายครั้ง ที่เหมือนจะมีผู้ชายมาสนใจ แต่ไม่นานก็โดนคนอื่นซิวไปทุกที ให้ตายเหอะ

ดังนั้น ด้วยตอนนี้ อายุก็จะใกล้เลขสามสิบเข้าไปทุกที จะมามัวช้าอยู่ใย โอกาสไม่ได้มีให้บ่อยๆ เนอะ ขนาดถามหมอดูว่า เนื้อคู่หนูจะหน้าตารูปร่างเป็นยังไงคะ หมอดูยังบอกว่า ยังไงก็เอาไปเถอะลูกเอ๊ย จะสามสิบอยู่ละ T_T หมอดูโหดร้ายมากกกกก ถึงหนูจะหน้าตาอย่างงี้หนูก็เลือกนะคะ

อ่ะ มาเข้าเรื่องกันดีกว่า อยากให้เพื่อนๆชาวสยาม ช่วยคิดวิธีการอ่อย เอ้ย ทอดสะพานยังไงให้เนียนดี อิอิ เนื่องจากเวลามีจำกัด แค่ 1 สัปดาห์ และติดต่อกันด้วยเรื่องหน้าที่การงาน วันละ 1 ชั่วโมงเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า ด้วยข้อจำกัดแค่นี้ เราควรจะทำยังไงดีคะ

ขอเริ่มเล่าเรื่องให้ฟังตั้งแต่ต้นเลยแล้วกัน อันตัว จขกท. นี้ ทำงานเป็นหมอหมาอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง อ๊ะๆ อย่าเพิ่งคิดว่าวิชาชีพนี้จะแรงอย่างงี้ทุกคนนะคะ มันเป็นนิสัยส่วนบุคคล เพื่อนร่วมอาชีพคนอื่นๆเราเขาไม่เป็นกันหรอกค่ะ อย่าเหมารวม มีแต่เรานี่แหล่ะ แตกหน่อ อิอิ ส่วนหนุ่มที่หมายปอง ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เจ้าของหมารูปหล่อนี่ล่ะค้า อิอิ พอดีหมาเขาป่วยเรื้อรังต้องให้น้ำเกลือทุกวัน ก็เลยได้เจอหน้ากันบ่อย ^^ แต่เขาก็นะ ดื้อมาก มาบ้างไม่มาบ้าง ชอบผิดนัดประจำ รอบแรกก็หายไปเป็นอาทิตย์ ทั้งที่เรานัดมาทุกวัน พอเจอกันอีกที เราก็เลยจำเป็นต้องบ่น ทำไมหายไปนานขนาดนี้คะ แล้วมันจะหายมั้ย ถ้าเจ้าของไม่ให้ความร่วมมือ แล้วหมอจะรักษาหายมั้ยล่ะคะ ก็บ่นๆๆเป็นชุด คุณเจ้าของก็ไม่ว่าอะไร ได้แต่ยิ้ม...แฮ่ ใส่เรา แต่พอเรามองแล้ว โอ๊ย เคลิ้ม ยิ้มหวาน ตาปิดไม่เห็นลูกกะตาเลย ^^

แล้วเราบ่นอะไรเขาก็ยิ้มอย่างเดียว ไม่เถียง แต่ไม่ทำตาม ดู๊ดูคนเราเป็น แล้วก็หายไปอีกสามวัน กลับมาอีกทีหมาก็อาการแย่แล้ว เราก็เลยบ่นๆอีก นี่แหล่ะเห็นมั้ย บอกแล้วไม่เชื่อ พรุ่งนี้ต้องมาด้วยนะ ห้ามเบี้ยว เขาก็ได้แต่ คร้าบบบ แล้วดูเหมือนอายุจะพอๆกัน ก็เลยพูดมีหางเสียงบ้าง ไม่มีหางเสียงบ้างด้วยกันทั้งคู่ จนคุ้นเคยกันพอสมควร เราเลยได้ทีถามว่า อายุเท่าไหร่คะ เขาตอบ 7 ปีครับ เราบอก เจ้าของอ่ะค่ะไม่ใช่หมา เขาหัวเราะแล้วบอกว่า 25 ครับ แล้วก็เลยถามกลับ แล้วหมอล่ะครับ เราก็คิดในใจ (ไม่น่าถามเรื่องอายุเลยตรู เด็กกว่าจริงๆด้วย) เอ่อ 27 อ่ะค่ะ แต่ก็เพิ่ง 27 มาไม่กี่วันเองน้า (เพิ่งผ่านวันเกิดมา) ก็พยายามย้ำมากว่า ฉันยังไม่แก่นะเว้ย แล้วก็เลยคุยกันได้สนิทขึ้น เขาก็ถามเราว่า ทำงานมากี่ปี อยู่ที่นี่นานยัง อะไรประมาณนี้ เราก็ตอบไปว่า ทำที่นี่มาสองปีแล้ว จบปุ๊บก็มาทำเลย ไม่ใช่คนแถวนี้ บลา บลา บลา...

พอวันต่อมา ผู้ช่วยเราก็เริ่มจะรู้ละว่า สายตาเราเปลี่ยนไป มันก็ถาม นี่สเป็คหมอเหรอ เอ๋อๆแบบนี้อ่ะนะ เราก็บอก เฮ้ย บ้าเหรอ น่ารักจะตาย ขาวๆ ตี๋ๆ ตาหยีๆ พูดอะไรก็ยิ้มอย่างเดียว อิอิ น่าร๊ากกก แล้วเค้าก็มาให้น้ำเกลืออีก 2-3 วัน ก็ยิ่งคุยกันสนิทสนมมากขึ้น เริ่มแซวเราละ อย่างเราบอกว่า ทำไมหมาตัวสั่นล่ะ มันสั่นเฉพาะกล้ามเนื้อบางส่วนหรือสั่นไปทั้งตัว เพื่อจะแยกได้ว่าเป็นอาการทางประสาทหรือกลัว แต่เจ้าของกลับไม่ฟังเล้ยยย กลับบอกว่า สงสัยมันจะอยากกัดหมอ แล้วก็หันมายิ้มหวานตาหยีให้เราอีกละ เราก็แกล้งทำเป็นตกใจ ห๊ะ อะไรนะ เขาก็บอก เปล่าคร้าบบ แล้วก็ยิ้มหยาดเยิ้มอีกละ จนผู้ช่วยของเรา ถึงกับต้องเอ่ยปากหลังจากเจ้าของกลับไปว่า นี่หนูเป็นส่วนเกินใช่มั้ยหมอ หมอให้หนูไปยืนดูหมอกระหนุงกระหนิงกันในห้องตรวจใช่มั้ย เราก็สงสัย เฮ้ย มันดูเหมือนขนาดนั้นเลยเหรอ ผู้ช่วยบอกว่า ก็ใช่น่ะสิ แหม คุยกัน หยอกกันอยู่สองคน หนูนี่เป็นส่วนเกินไปเลยอ่ะ อิอิ มันก็เลยทำให้เราคิดเข้าข้างตัวเองว่า เอ๊... หรือเขาจะชอบเราน้า ^^

ขณะกำลังฝันหวานอยู่เพลินๆ ก็คิดขึ้นได้ว่า แล้วถ้าเกิดเขามีแฟนแล้วล่ะ เฮ้อ หน้าตาอย่างนี้ บ้านรวยอย่างนี้ อายุขนาดนี้ คงมีแฟนแล้วแน่เลย แล้วยิ่งวันเสาร์อาทิตย์ก็ไม่ว่างมาด้วยแสดงว่าไปเที่ยวกับแฟนชัวร์ เคยจะแกล้งแซวเหมือนกันแหล่ะ ว่าไปเที่ยวกับแฟนเหรอวันเสาร์อ่ะ ถึงไม่มา แต่ก็ยังไม่กล้าพอ T_T เลยได้แต่เก็บอารมณ์ข่มใจตัวเองต่อไป ว่าเขาคงมีแฟนแล้วแน่ๆ จนกระทั่งวันนี้....












Create Date : 03 เมษายน 2555
Last Update : 9 เมษายน 2555 22:36:25 น. 2 comments
Counter : 655 Pageviews.

 
ในเมื่อยังไม่รู้ เราก้อเดินเรื่อยๆสิค่ะ
ทำอย่างที่ใจอยากทำ และต้องไม่ทำให้เราเสียนะ คะ
เอ้าลุ้นๆๆ


โดย: kwan_3023 วันที่: 4 เมษายน 2555 เวลา:18:48:03 น.  

 
ติดตามมาตั้งแต่กระทู้ละค่ะ ฮ่าาาาาา


โดย: Reigaz วันที่: 27 พฤษภาคม 2555 เวลา:19:59:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

kurapik
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล็อคใหม่ไฉไลกว่าเดิมค่ะ



Friends' blogs
[Add kurapik's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.