ไม่ต้องห่วงฉัน


หนูไม่รู้นะว่ามีใครมาอ่านบล็อกของหนูมั่ง แต่หนูคิดว่าคุณหมอต้องเป็นหนึ่งในนั้น และถ้าคุณหมออ่านก็อยากจะบอกคุณหมอว่าหนูกำลังจะออกห่างจากบล็อกทีละนิดแล้วนะคะ คุณหมออาจจะเห็นว่าหนูเล่นเยอะ แต่หนูพยายามจะเล่นน้อยลงแล้วค่ะ และก็จะพยายามทำตามที่คุณหมอสั่ง นั่นคือ ให้ดูแลตัวเอง และดูแลคุณยาย

ตอนนี้หนูก็ทำหน้าที่เหมือนเดิม ดูแลบ้าน ดูแลตัวเอง ดูแลคุณยาย เพียงแต่ไม่ได้พาคุณยายไปฟอกไตแล้วเท่านั้น เพราะคุณน้าเป็นคนพาไปทั้งสามวัน

ตอนนี้หนูก็รู้สึกกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง เพราะถ้าจะออกจากบ้านไปไหนคนเดียว ไปที่ไกลจากบ้าน จะต้องขออนุญาตคุณแม่ก่อน ถ้าคุณแม่ไม่อนุญาตก็ต้องอยู่แถวๆ บ้านนั่นแหละ หรือไม่ก็ต้องไปกับคุณแม่

หนูรู้ว่าที่บ้านเป็นห่วง แต่หนูก็คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรล่ะนะ

หนูรู้สึกดีใจ ที่คุณแม่อนุญาตให้หนูออกจากบ้านไปไหนคนเดียวได้ โดยค่อยๆ ห่างจากบ้านไปทีละนิด ตอนนี้หนูไปโลตัส สุขุมวิท 50 คนเดียวได้แล้ว เดี๋ยวต่อไป หนูจะลองขออนุญาตไปมาบุญครองดู

ตอนนี้หนูก็พยายามจะออกห่างจากบล็อกแล้วนะ หนูมีกิจกรรมที่หนูจะใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์แล้ว นั่นคือ เรียนภาษาญี่ปุ่นออนไลน์ หนูไปซื้อสมุดคัดญี่ปุ่นมาแล้ว ถ้ามีเวลาว่าง นอกเหนือจากช่วยงานที่บ้านแล้ว หนูก็จะเรียนภาษาญี่ปุ่น เรียนด้วยตัวเอง ค่อยๆ ศึกษาไป

และยังมีอีกอย่างคือ การดูดวง หนูเริ่มศึกษาด้วยตัวเองโดยใช้ไพ่ป๊อก ไพ่ที่เล่นกับแม่นี่แหละมาดู แล้วก็ลองดูสิว่าคำตอบจะเหมือน จะตรงกับหมอดูที่เป็นหมอดูจริงๆ หรือเปล่า หนูลองเล่นโดยเข้าไปในพันทิป ห้องพรหมชาติ แล้วก็ดูจากกระทู้ต่างๆ ลองทายคนที่เขามาให้หมอดูดูดวง และก็ลองดูคำตอบจากหมอดูว่าตรงกับที่เราทาย เราเปิดไพ่ไหม

ลองๆ ไปก็สนุกดีนะ มันทำให้เราห่างจากบล็อกได้ด้วยล่ะ

นอกจากนี้ก็อ่านหนังสือ เขียนนิยาย ในชีวิตมีอะไรให้ทำอีกเยอะ อยู่ที่เราจะทำหรือไม่เท่านั้น เราจะเอาจริงกับมันหรือเปล่า

ถ้าเราไม่เอาจริง ก็เท่ากับว่าเราก็จะกลับมาอยู่ในวังวนเดิม ที่มันก็ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้น ให้ขบคิด

ชีวิตมันต้องมีอะไรที่พัฒนาขึ้นสิ มันจะอยู่จุดเดิมไม่ได้ (นี่ถ้าพ่อมาอ่านประโยคนี้ พ่อคงภูมิใจน่าดู สมัยก่อนตอนที่ทำงานบริษัท พ่อมักจะบอกเสมอว่าให้พัฒนาตัวเองขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ตอนนั้นหนูขี้เกียจ หนูอยากอยู่ตำแหน่งเดิม เงินเดือนไม่ต้องขึ้นก็ได้ ซึ่งสวนทางกับความคิดพ่อ)

ความคิดพ่อกับความคิดแม่จะต่างกันเยอะ แต่ตอนนี้น่าจะเข้าพวกกันได้ เพราะปัญหาในครอบครัว ในครอบครัวของหนู หรือของฉัน หรือของผมเนี่ย ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวนะที่ป่วยทางจิต น้องของผมก็ป่วย น้องของผมเป็นไบโพลาร์ ตอนนี้ก็ยังคงทานยาอยู่

การที่ลูกมาป่วยทั้งสองคนเนี่ย พ่อกับแม่ต้องเริ่มคิดอะไรเยอะขึ้นละ

ก็อยากให้ทุกคนรู้ว่าชีวิตของผมไม่ได้สบายนะ ต่อไปถ้าพ่อแม่ไม่อยู่ ผมก็ต้องเป็นคนดูแลน้องต่อ ก็ไม่รู้ว่าจะต้องเจอปัญหาอะไรบ้าง แต่คิดว่าก็น่าจะรับมือได้น่ะ ถ้าผมไม่ป่วยหนักกว่าเขา

ถ้าผมป่วยหนัก เขาป่วยหนัก ภรรยาเขาก็คงหนักล่ะ ไหนจะต้องดูแลลูก ดูแลสามี และยังมีพี่สามีอีก คงเหนื่อยน่าดู ก็อย่าให้ไปถึงจุดนั้นเลย

ผมถึงบอกไง ว่าผมจะต้องพยายามห่างจากที่ที่ทำให้ผมมีปัญหา

ถ้าผมไม่ได้มาเล่นบล็อกแต่แรก ผมคงไม่ต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะถ้าไปอยู่ที่อื่น มันก็คงไม่มีเรื่องการเมือง

แต่อย่างว่า มันเหมือนถูกกำหนดมาแล้ว อะไรมันจะเกิด มันก็ต้องเกิดละนะ ก็แค่รับมือกับมัน แค่นั้นเอง

และใครที่กำลังกลุ้มกับเรื่องของตัวเอง บอกเลยว่าไม่ต้องกลุ้ม เพราะบ้านผมเจอเยอะกว่า เจอหนักกว่า เพียงแต่ผมไม่ได้เขียนมาเป็นไดอารี่เท่านั้นเอง

ผมเอาแต่เรื่องตลกๆ มาให้ดู แต่ชีวิตจริงผมไม่ตลกนะ อยากบอกให้รู้

แล้วก็ขอย้ำว่า ใครมีปัญหาอะไรก็แก้ๆ กันไป เพราะผมจะค่อยๆ ออกห่างจากบล็อกทีละน้อย และคิดว่าวันหนึ่งผมคงจะออกห่างได้อย่างถาวรสักที



Create Date : 12 กรกฎาคม 2562
Last Update : 12 กรกฎาคม 2562 20:32:27 น.
Counter : 68 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
อาชอบผู้ชาย


อาชอบที่หนูเป็น โอ๋ ไอศูรย์

อาชอบที่หนูเป็น ฟิล์ม รัฐภูมิ

อาตลกอะ อาชอบจริงดิ

อาเป็นเกย์ อาเป็นไบ อาเป็นอะไรเนี่ย

ตลกใหญ่ละ

ถ้าชอบจริง เดี๋ยวเป็นผู้ชายให้ทั้งสัปดาห์เลย 79



Create Date : 11 กรกฎาคม 2562
Last Update : 11 กรกฎาคม 2562 21:41:14 น.
Counter : 46 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
ฝากบอกพี่ศรีด้วยว่า พี่ศรีกำลังร้องเพลงของผมอยู่นะครับ




ผม โอ๋ ไอศูรย์ วาทยานนท์ ครับ

"ฉันจะบิน บินไป ไกลแสนไกลไม่หวั่น
ภูเขาจะสูง หรือทางจะชัน
ไม่กลัวไม่หวั่นไม่ไหว..."




Cr. Youtube :: ฉันจะบิน - โอ๋ ไอศูรย์



Create Date : 11 กรกฎาคม 2562
Last Update : 11 กรกฎาคม 2562 12:43:38 น.
Counter : 91 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
สามีในจินตนาการ ความรู้สึกบอกว่าใช่เธอ


สามีในจินตนาการที่รู้ๆ ตอนนี้มีอยู่ 4 แต่ความจริงจะมี 7 อีก 3 คนที่เหลือนี่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร ไม่ได้คิดจะตามหา แต่คิดว่าเดี๋ยวถึงเวลามันจะมาเอง

เราค้นหามาตลอดชีวิตละ คิดว่าเดี๋ยวจะต้องมีคนมาค้นหาเราบ้าง

สำหรับสามีคนแรก หลายๆ คนก็น่าจะรู้จัก เพราะเขาอยู่ในบล็อกนี้ด้วย เขาคืออาเล็ก คำว่าคนแรก ไม่ได้แปลว่าเราจะแต่งกับเขาเป็นคนแรก แต่หมายถึงเราเอ่ยถึงเขาเป็นคนแรกเฉยๆ

คนที่สองคือแบงค์ แบงค์นี่น่าจะแต่งกับเราเป็นคนแรก ด้วยเหตุที่มีกีฬาสี จริงๆ เราอยู่คนละสี แต่เราต้องกลายมาเป็นสีเดียวกัน นั่นคือสีแดง

คนที่สามคือพี่เสือ พี่เสือเป็นเลสเบี้ยน เป็นเลสคิง และเราก็เขียนถึงพี่เสืออยู่ ในกรุ๊ปบล็อกเก็บไว้ให้เธอ... ที่รัก นั่นเราให้พี่เสือ หลายๆ คนอาจจะคิดว่าเราเขียนให้ผู้ชาย แต่ความจริงเราเขียนให้ผู้หญิง ความสัมพันธ์ของเรากับพี่เสือ ก็ยังคงเป็นไปด้วยดีเสมอมา อาเล็กก็รับรู้

ส่วนคนที่สี่ต้องบอกว่าเข้ามาเพราะกรรมบันดาล เราสร้างกรรมกับเขาไว้ เราเคยไปหลอกเขาว่าเราเป็นผู้ชาย เป็นผู้ชายที่ชื่อต้น แล้วก็เอารูปศิลปินไต้หวันที่ไม่ได้ดังมากส่งให้เขา เขาก็หลงเคลิ้มกับรูปของเราและรอวันที่จะได้เจอ แต่ในท้ายที่สุดก็ไม่ได้เจออย่างที่หวัง เขาจึงกลับมาเพื่อที่จะเจอกับเราตัวจริง เขาคนนี้ชื่อตอง เขาเป็นเกย์ แต่ตอนนี้น่าจะเป็นไบ เพราะเราไม่ใช่ผู้ชาย เราไม่ใช่ต้น แต่เขายังรักเราได้ แต่รักจริงหรือเปล่าเราไม่รู้นะ อาจจะมาเพื่อแก้แค้นเฉยๆ ก็ได้ เราถึงได้บอกว่าคนนี้มาเพราะกรรม กรรมของเรา

ส่วนอีกสามคน เรายังไม่รู้เลยว่าเป็นใคร แต่เราพอรู้ว่าจะมาจากที่ไหนบ้าง น่าจะมากรุ๊ปไลน์ พันทิป และบริษัทจัดหาคู่ อันนี้ก็เป็นความคิดของเรา

และเรื่องที่เราเขียนมานี้ ก็มาจากจินตนาการ ที่แต่ละคนมีตัวตนอยู่จริง และเราคิดว่าถ้าเราต้องแต่งงานกับพวกเขาจริงๆ เราก็แต่งได้ เราไม่รู้สึกอึดอัด เรารับได้หมด แต่ถ้าเป็นคนอื่น เราไม่รู้ว่าเขาจะรับได้ไหม

แต่สำหรับเรา เรารับได้ทุกอย่าง เราเป็นฝ่ายรับอยู่แล้ว รับเละ บางทีก็อยากจะเป็นรุกบ้างนะ แต่ไม่มีโอกาส ไม่มีโอกาสเลยจริงๆ



Create Date : 10 กรกฎาคม 2562
Last Update : 10 กรกฎาคม 2562 22:26:26 น.
Counter : 61 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
ไม่เก่งคณิต แต่ต้องคิดเรื่องตัวเลขตลอด


ขึ้นชื่อเรื่องที่จะเขียนมานาน แต่ยังไม่ได้เขียนสักที ตอนนี้พอมีเวลา และมีจังหวะที่จะเขียนได้แล้ว เลยอยากเขียน

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเราไม่เคยคิดเลยว่าตัวเลขจะมีความสำคัญอะไรกับเรามาก หรือมีส่วนผูกพันกับเรามาก เพราะที่ผ่านมาเรามองไปอย่างผ่านๆ

เนื่องจากคณิตศาสตร์เราไม่เก่ง เราเลยพยายามที่จะเลี่ยง พยายามที่จะไม่คิด ถ้ามีเรื่องให้ต้องคิด ให้ต้องนับ จะให้คนอื่นนับ ซึ่งจะว่าไปแล้วก็เป็นนิสัยที่ไม่ดีเอามากๆ เพราะไม่คิดจะคิดหาอะไรเลย (ตรงคำว่า หา อนุญาตให้เติมไม้เอกได้)

จนกระทั่งเมื่อเราป่วย เราต้องเข้าโรงพยาบาลด้วยอาการทางจิตเวช และห้องพักของเราคือห้อง 507 ณ ตรงนี้ มันทำให้เราคิดแล้ว ว่าเราผูกพันกับเลข 507 อย่างมาก

อย่างแรกเลยคือ ตอนอยู่ประถม มัธยม เราเรียนห้องป.5/7 ม.5/7

อย่างที่สอง ตอนอยู่มหาวิทยาลัย เลขรหัสนักศึกษาเราลงท้ายด้วย 057

อย่างที่สาม เรานั่งรถปอ.507 (หรือปอ.511) ไป-กลับ เวลาไปทำฟันประจำปีที่คลินิกแถวปิ่นเกล้า

และอย่างที่สี่ เราได้มาเป็นผู้ป่วยอยู่ห้อง 507 ที่โรงพยาบาล

อะไรต่างๆ เหล่านี้ เราคิดว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันเป็นเรื่องที่ถูกกำหนดไว้แล้ว และในอนาคตเราจะต้องเจอตัวเลขเหล่านี้อีก อาจจะเป็น 057 075 507 705… อะไรเหล่านี้

ตัวเลขเหล่านี้มีอิทธิพลกับเรา และยังมีตัวเลขอื่นๆ อีกที่มีความหมาย ให้เราต้องคิด ตั้งแต่ที่แม่ชวนเล่นไพ่ เราก็มักจะตีความตลอดเลย ว่าเวลาที่ไพ่มันเรียงกัน ตัวเลขทั้งหมดมันคืออะไรกันแน่ และไพ่แต่ละใบ มันมีหมายความว่าอะไร เราหยุดคิดเรื่องเลขไม่ได้ แม้กระทั่งยอดวิว มันมีความหมายว่าอะไรนะ

คนอื่นอาจจะไม่ได้คิด เพราะขอแค่ยอดวิวเยอะๆ ก็พอ แต่สำหรับเรายอดวิวจะเยอะ จะน้อยเราไม่สน เราดูที่ความหมายของตัวเลขมากกว่า

เราหยุดคิดเรื่องตัวเลขไม่ได้ หยุดคิดไม่ได้เลยจริงๆ พยายามจะไม่คิด แต่มันก็คิดอยู่ตลอด เหมือนอย่างที่เราเล่นบล็อก หรือหมกมุ่นกับโลกโซเชียลมากเกินไป จนเลิกไม่ได้

นี่เป็นสาเหตุที่แม่เราชวนเล่นไพ่ เวลาที่เห็นว่าเรายังไม่นอน ในเวลาที่สมควรจะนอน แม่เราจะชวนให้เราเล่นไพ่ เพื่อจะให้เราหลับ แต่เราอยากจะบอกว่า มันเป็นวิธีการที่ผิด เพราะยิ่งเล่น เรายิ่งคิด

เราหยุดคิดไม่ได้ และเราคิดว่าเราจะต้องคิดอย่างนี้ไปจนกระทั่งแก่ตาย (เรามีความรู้สึกว่าเราจะแก่ตายนะ เราไม่ตายก่อนแก่ แต่คนอื่นเราไม่รู้)

ก็พยายามมองโลกในแง่ดีไว้ อยู่กับปัจจุบัน และทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

เราช่วยเหลือหรือช่วยเตือนใครได้เราจะช่วย แต่ถ้าเขาไม่รับรู้หรือไม่รับฟัง เราก็ช่วยไม่ได้นะ เพราะถือว่าเราเตือนแล้ว

เราเตือนใครบ่อยๆ ไม่ได้หรอก แต่ละคนจะต้องมีสำนึกรู้ด้วยตนเอง

ยิ่งโตๆ กันแล้ว ยิ่งต้องรู้

จะให้เราไปสอนผู้ใหญ่ มันก็น่าเกลียด

อยากให้รู้และสำนึกกันได้ แก้ไขกันได้ด้วยตัวเอง

ส่วนตัวของเราก็ยังต้องใช้ชีวิตต่อไปในแบบมึนๆ อึนๆ ก็สู้ๆ กันต่อไปเหมือนอย่างที่ใครบางคนบอกไว้

ทุกๆ คนก็สู้ๆ กันนะจ๊ะ อย่ายอมแพ้กับปัญหาล่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคน



Create Date : 09 กรกฎาคม 2562
Last Update : 10 กรกฎาคม 2562 9:29:20 น.
Counter : 62 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  

BlogGang Popular Award#15



comicclubs
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



All Blog
  •  Bloggang.com