วาดฝันไว้เต็มฟ้า....ว่าสักคราจะทำให้เป็นจริง....ไม่มีใครจะได้ในทุกสิ่ง....หากจะเป็นความจริงเมื่อเริ่มทำ

พื้นที่...น้อยๆ ของคนช่างฝัน ยินดีต้อนรับค่ะ

Group Blog
 
All blogs
 

"อีเปก" จะอยู่ในใจตลอดไป



แด่...อีเปก เจ้ามิใช่เพียงแค่ควายแต่เจ้าคือมิตรแท้
.............ควายตัวแรกของครอบครัวที่อยู่กับบ้านหนูปุกมาตั้งแต่ที่เรายังไม่มีอะไร ล้มเจ็บ นอนอยู่กับที่มาตลอด หนูปุกได้แต่ยืนมองอยู่ไกลๆ ไม่อยากเข้าใกล้ หนูปุกสงสาร อีเปกอายุมากกว่าหนูปุก ลูกตัวแรกของมันอายุเท่าๆหนูปุก พ่อยังเรียกชื่อลูกมันเป็นชื่อเดียวกันกับหนูปุกเลย หนูปุกบอกพ่อให้ไปเรียกหมอมาดู แต่หมอบอกว่า ถึงเวลาของมันแล้ว ช่วยได้แค่ให้ทรมานน้อยหน่อย หนูปุกสงสาร เวลาหนูปุกเดินไปใกล้ๆ จากที่เคยผงกหัวเป็นจังหวะราวกับจะทักทาย ส่ายหัวส่ายตูด เรียกหนูปุกไปหา แต่อีเปกทำได้แค่ผงกหัวขึ้นจากดินมามองหนูปุก แล้วถอนหายใจเบาๆ จมูกที่เคยเปียกด้วยน้ำจากลมหายใจก็แห้งจนเกือบไม่มี หนูปุกทำอะไรไม่ได้ ได้แค่ลูบหัวมันเบาๆ มันทำเสียงในคอ หนูปุกน้ำตาแทบร่วง ไม่อยากให้วันที่จากกันมาถึง ทั้งๆที่หนูปุกก็รู้ว่าอีเปกคงทรมานไม่น้อย

.............ค่อนรุ่งวันที่สามสิบพฤศจิกา พ่อโทรมาบอกว่า อีเปกมันไปแล้ว ก่อนมันจะไป น้ำตามันไหลออกมาทั้งคืน มันคงรู้ตัวว่าถึงเวลาของมันแล้ว พ่อบอกว่าตอนเช้าพ่อจะนิมนต์พระมาสวด แล้วก็จะฝังตรงที่ๆมันเคยนอน แม่ถามหนูปุกว่าจะออกไปมั้ย อยากเก็บอะไรไว้หรือเปล่า หนูปุกปฏิเสธ หนูปุกขอเก็บภาพที่มันมีชีวิตเอาไว้ในใจดีกว่า แค่เห็นมันนอนเจ็บก็เกินทนแล้ว

.............อีเปกสำหรับคนอื่นๆอาจจะเป็นแค่ควายตัวหนึ่ง ไม่ได้เก่ง หรือพิเศษกว่าควายตัวอื่น แต่สำหรับครอบครัวของหนูปุกแล้ว อีเปกมันเป็นเพื่อแท้ของครอบครัวหนูปุก พ่อแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกสามคนด้วยเงินเดือนครูร่วมกันไม่ถึงห้าพัน พ่อที่ไม่เอาที่นามรดกจากย่าด้วยเหตุผลที่ว่าลุงป้าอาลำบากกว่าไม่ได้มีเงินเดือนเหมือนพ่อ แม่ที่พ่อไม่ให้เอาที่ที่ตาจะแบ่งให้ พ่อขอแค่อีเปกควายเกิดใหม่จากคอกของย่าเท่านั้น มันไม่เคยพยศกับใครในครอบครัว แต่มันเป็นควายที่เกลียดแมวเป็นชีวิตจิตใจ เพราะแมวเคยเกาะหลังมันแล้วทำนเป็นแผล มันเป็นควายที่ชอบถ่ายรูปเป็นชีวิต มันเป็ควายตัวแรกที่ทำให้หนูปุกขี่ควายเป็น เป็นควายที่สอนให้รู้ว่ากลิ่นโคลนสาปควายไม่ได้เหม็นเหมือนในทีวี เป็นควายที่สอนให้หนูปุกรู้จักวิธีใช้เครื่องตัดหญ้า เป็นควายที่เหมือนครูสอนให้หนูปุกรู้ว่าความอดทนช่วยได้ทุกอย่าง แต่สำหรับปุกอีเปกไม่ได้เป็นควาย แต่เป็นเพื่อน

.............ตั้งแต่ได้อีเปกมา..อีเปกเหมือนตัวนำโชคของบ้าน จากที่ไม่มีอะไรเลย เริ่มมีที่นา มีรถ มีบ้านเป็นของตัวเอง ไม่รู้จากเพราะอะไรแต่เปกเหมือนส่วนหนึ่งในครอบครัวของเรามานานมากกว่าอายุของหนูปุก ต่อไปนี้หนูปุกก็ไม่มีนางแบบที่แอคท่าเป็นธรรมชาติแต่มองกล้องตาไม่กระพริบ ไม่มีเพื่อนเวลาไปต้อนพวกควายวัยรุ่นที่ชอบแตกแถว ไม่มีอีเปกที่ทุกครั้งที่กลับบ้านให้หนูปุกไปทักทายว่าเป็นไงบ้าง ไม่มีอีเปกที่นัยย์ตาร่าเริงใสแจ๋วเหมือนเด็กสามขวบ ไม่มีอีเปกให้หนูปุกอาบน้ำให้ ไม่มีอีเปกให้หนูปุกจูง ไม่มีอีเปกของหนูปุกอีกแล้ว....





.............หนูปุกก็ได้แต่หวังให้อีเปกไปสบาย ข้ามพ้นเดรัจฉานภพ หนูปุกไม่เคยบอกว่ารักอีเปกแค่ไหน แต่หนูปุกรู้เต็มอกว่าผูกพันกับอีเปกตั้งแต่จำความได้
ไปดีเถอะนะเพื่อนรัก ..... หนูปุกจะจำไว้ในใจตลอดไป

"...เปกเอ๋ยเปกคู่บ้าน
เจ้าถึงกาลลาลับหาย
สิ้นแล้วชีพมลาย
ทิ้งร่างกายร่วงลงดิน
นับเดือนที่เจ้าเจ็บ
ต้องนอนเหน็บจนกายเน่า
หมอก็ไม่อาจช่วยเจ้า
โรครุมเร้าด้วยชรา
ลาแล้วแม่เปกเอ๋ย
อย่าห่วงเลยนะเพื่อนข้า
แม้กายเจ้าลับลา
แต่จะจดจำมิลืมเลือน
อวยพรด้วยอาลัย
ให้ข้ามพ้นเดรัจฉาน
เกิดแต่ทิพวิมา
อยู่สราญสำเริงใจ..."





 

Create Date : 02 ธันวาคม 2552    
Last Update : 27 มกราคม 2553 0:47:42 น.
Counter : 287 Pageviews.  

การรอคอย...ทรม้าน ทรมาน จริงจริ๊งงงงงงงง


15/10/2009

ก็ได้แต่ร้องเพลงรอ...รอ ร้อ รอ...

สี่วันผ่านไป...ยังไม่มีวี่แววโทรมา ก็ไหนว่าจะโทร จะโทร จะโท่ จะโทร จ้า โทร...

ไปสัมภาษณ์มาก็เยอะ...(ยังดีที่ไม่เกินสิบ) แอบหวังมาก็แยะ ที่ผ่านๆมาก็บอกแค่ว่าจะติดต่อมา ก็โอเค รอไป หวังนิดๆ แอบไว้ในใจ แล้วหาต่อ แต่ล่าสุด หวังมากกว่าทุกทีนิดนุง แถมพี่ๆที่สัมภาษณ์ก็บอกว่าจะโทรมาบอกผลภายในอาทิตย์เนี้ยๆ ผ่านมาตั้งสี่วันแล้วนา ... ยังไม่มีวี่แววโทรมา

จิตตกพกโทรศัพท์ติดตัว(ปกติทิ้งไว้บนห้อง แล้วตะลอนไปทั่ว) นอนหลับ(กลางวัน อิอิ) เปิดทีวีช่องเพลงทิ้งไว้(นิสัยเสียนะเนี่ย โลกร้อนรู้จักมั้ย) แล้วก็ฝันไป ใจก็พะวงรอแต่โทรศัพท์ ในฝันก็มีเสียงเพลงดังขึ้น เจ้ย...คุ้นๆนี่หว่า เพลงที่เราตั้งเป็นเสียงเรียกเข้านี่นา... สะดุ้งตื่น รีบควานหาโรศัพท์รอบตัวๆ อย่าพึ่ง อย่าพึ่งนะ อย่าพึ่งวาง ควานหาทั้งใต้หมอน ใต้ผ้าห่ม อะ เจอแว้ว เกือบจะนั่งทับ(จริงๆคงทับไปแล้ว) เพลงยังดังอยู่ ทำไมไม่สั่น ดูดีๆ เอ๊ะ ก็ไม่มีใครโทรเข้า แล้วเสียงเพลงมาจากไหนหว่า...

ในที่สุด ที่มาของเพลงก็เฉลยออกมา...ในทีวีที่เปิดทิ้งไว้เอง และแล้ววันพฤหัสก็ผ่านไป....เหลือวันศุกร์อีกวัน ไม่โทรมาจะเลิกหวังแล้วนะ......

การรอคอยเป็นอะไรที่ทรมานจิตใจจริงๆ ได้ไม่ได้บอกมาเลยน้า...ไม่อยากรอ เหนื่อยใจ
จิตตก...ทรมานจริงๆ




 

Create Date : 16 ตุลาคม 2552    
Last Update : 27 มกราคม 2553 0:47:26 น.
Counter : 93 Pageviews.  

Bg ขาวดำ,,,#6 ดอกหญ้าบนพื้นขาว...งามมั้ย...ไม่รู้


ช่วงนี้ชีวิตเหมือนดอกหญ้าในป่าปูน(ออกปานนั้น...อิอิ) ก็เลยลองค้นดูรูปดอกหญ้ามาตั้งเป็นเดสทอปหน้าจอดู ดันเก็บไว้เยอะ เลยเอามาลองแต่งๆเปลี่ยนๆดู ออกมาเป็นอย่างที่เห็นเนี่ยล่ะค่า เอามาแบ่งกันใช้

ขอบคุณสำหรับเจ้าของภาพทั้งหลายนะคะ เก็บมาจากหลายที่เหลือเกิน จำได้ไม่หมด แต่ถ้ามีชื่อเจ้าของภาพเป็นเครดิตอยู่ หนูปุกก็ไม่ลบออกนะคะ ถ้าเจ้าของภาพไหนที่สงวนลิขสิทธิ์อยู่แล้วไม่ต้องการให้เผยแพร่ต่อไป บอกหนูปุกได้นะคะ หนูปุกยินดีเอาออกค่ะ ส่วนฝีมือการตกแต่งอขงหนูปุก หนูปุก ไม่สงวนค่ะ...เอาไปใช้ได้ตามสบายเน้อ... ไปดูกันเล้ยย


1




2




3




4




5




6




7




8




9




ถูกใจกันบ้างมั้ยหนอ...





 

Create Date : 07 ตุลาคม 2552    
Last Update : 27 มกราคม 2553 0:48:05 น.
Counter : 483 Pageviews.  

===>ของฝากจากบ้านทุ่ง ตอน 2<===




สวัสดีค่า หนูปุกรายงานตัวขอรับกระป๋ม… ตอนนี้ไม่พล่ามแว้ว พล่ามมาเยอะ อิอิ เดี๋ยวเพื่อนๆจะเบื่ออ่านกันซะก่อน
ตามสัญญาค่ะ รอบนี้สวมหมวกสาน ใส่เสื้อแขนยาวสวมรองเท้าบู๊ต ลุยทุ่งกัน........ ปะ ไป กั๊นเล้ยย!!!!!!!


ทางเดินที่เราจะไปกัน ตรงทิวต้นมะม่วงโน่นล่ะค่า...



ทางเดินแห่งรัก แหะๆ ทางเดินก็คือคันนา คันนาก็คือทางเดิน ไม่ร้อนเพราะมีร่มจากตันมะม่วง เอ้า หน้าเดิ้นนน



ท้องทุ่งนาสีเขียวๆกำลังเป็นแม่มาน(ตั้งท้อง)กันทั้งน้าน...อีกไม่กี่เดือนก็เป็นทุ่งรวงทองแล้วนะเออ...



ตรงที่เห็นเป็นร่องๆคันนาน้อย... หนูปุกจะใช้เป็นทางลัดไปทุ่งนาอีกฝั่ง ขี้เกียจปีนริมห้วย
เหนื่อยแว้ว...



แง่ว...เดินทางถึงน้ำท่วมคันนา หนูปุกจะถ่อสังขารปีนคูห้วยล่ะน้อ .F=ma มวลเยอะยิ่งขึ้นลำบาก ฮี่ๆ แต่ไม่อยากลุยโคลนตอนนี้ ไว้วันหลังจะมาลุยใหม่ ภารกิจจะไม่เสร็จ ขึ้นสูงๆกันดีก่าเนอะ



เดินมาหน่อย ก็เจอ “ป่าข่าvsป่าข้าว” ปลูกเอาไว้ พอจะทำกินก็ใช้ลูกมาขุด เหนื่อยๆ ไอ้ครั้นจะเกี่ยงให้บิดามารดรมาขุดแทน ก็กตัญญูเกิน อิอิ



พ้นป่าข่า(เรียกพุ่มข่าจะเหมาะกว่าเนาะ อิอิ) เริ่มเหนื่อย หนูปุกนั่งพัก คุณบอร์ดี้การ์ดหมีที่วิ่งพันแข้งพันขามาตลอดทาง ก็มานั่งจุมปุ๊กเคียงข้าง ก็เลยตกเป็นนายแบบให้ตากล้องสมัครเล่นซะเลย



เบื่อหน้าคุณหมี หันมาเจอดอกวัชพืชอะไรไม่รู้เหลืองๆ เก็บภาพมาฝาก ใครรู้บ้างว่ามันต้นอะไรเนี่ย หนูปุกจนด้วยเกล้าจริงๆ



ออกเดินมาแล้ว หันกลับไปซะหน่อย ตรงไหนที่หญ้าเรียบๆ ตรงนั้นแหละ หนูปุกพัก ดีนะที่ดินไม่ยุบ คิกๆ



มองภาพมุมสูงค่ะ หนูปุกปีนขึ้นมาให้นะเนี่ย...อิอิ แอบมีหญ้าปอดปลาด้วย เอากล้องไปเก็บแล้วหนูปุกจะกลับมาถอนมันออก บังอาจแย่งอาหารน้องข้าวช้านนนน .....



เดินลงมาตามคันนา(ภาพตามข้างบนจ้า)เลี้ยวขวา ก็มาเจอะกับศาลตาแฮก(ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นผีเฝ้าไร่นา เมื่อชาวบ้านเข้าหักร้างถางพง เพื่อแปรสภาพที่ดินไปเป็น ที่นา พวกเขาจะทำพิธีเชิญผีตาแฮกตนหนึ่งมาเป็นผู้เฝ้ารักษาที่นาและข้าวกล้า แต่ละปีเจ้าของนา จะต้องทำพิธีเซ่นสังเวยก่อนลงไถนา และเมื่อเก็บเกี่ยวเสร็จแล้ว จะต้องแบ่งข้าวสี่เกวียน (จำลอง เล็กๆ) ให้แก่ผีตาแฮกด้วย: หนูปุกหาข้อมูลมาฝากคับ) เป็นศาลตาแฮกของนาเพื่อนบ้านค่ะ ขออนุญาตตาแฮกเพื่อเก็บภาพเรียบร้อย เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อแต่อย่าลบหลู่นะคะ



เดินมาหน่อยก็เจอกับซ่าง(บ่อปลาเล็กๆแต่ลึก) พ่อปลูกไผ่ไว้กอนึง ไม่เคยได้กินหน่อ ขึ้นมาหายโหม้ดด ไม่รู้ใครเอาไป...แหงะ พ่อบอกว่าช่างเค้าเถอะ ขอกันกินเยอะกว่านี้ แล้วก็กอบอนไว้แกงกิน อร่อยๆ แต่คัน มีเสาจวนอันนึงปักอยู่ หนูปุกชอบดูโดดเดี่ยวๆแต่ยืนหยัดดี



“ทุ่งนากะเสาจวน” ไม่รู้ทำไมเค้าเรียกเสาจวนนะคะ พ่อเคยบอกเหมือนกัน แต่หนูปุกลืมไปแล่ว.... อย่างที่บอก หนูปุกชอบมุมมนี้เป็นพิเศษ



ตะลุยทุ่งพอสังเขปนะคะ หนูปุกเหนื่อยแว้ว เดินตามคันนาไปข้างหน้า ตรงที่ต้นไม้เยอะๆ ต่อไปอีกหน่อยถึงเถียงนาน้อยของพ่อแล้ว...หนูปุกไปพักก่อนนะค้า

ไว้คราวหน้าถ้าหนูปุกกลับบ้าน ช่วงนี้จะมีหมอกจางๆ ช่วงปลายฝนต้นหนาว บรรยากาศสุดยอดมาก หนูปุกจะเก็บภาพมาฝากอีกนะคะ
หนูปุกชอบฤดูหนาวมากที่สุด ชอบบรรยากาศของที่บ้าน อากาศเย็นๆ ได้นอนบนเตียงอุ่นๆ ได้ยินเสียงลมพัดยอดไม้ไปมา เสียงสะนูจากว่าวจุฬา กลิ่นน้ำหมอกชโลมดิน
สุดยอดเลย... แต่ปีนี้ต้องเปลี่ยนมานอนห้องแอร์ เย็นก็เย็นงั้นๆ ไม่ได้บรรยากาศ ไม่ได้ยินเสียงอะไรนอกจากเสียงแอร์หึ่งๆ ไม่ได้กลิ่นอะไรนอกจากกลิ่นแอร์เหม็นๆ พูดแล้วคิดถึงบ้านแท่น้อ รอก่อนนะบ้านจ๋า หนูปุกขอเวลาหาทุนทรัพย์ก่อนนะ หนูปุกจะกลับไปอยู่บ้าน ไปพัฒนาบ้านทุ่งของหนูปุกให้เป็นบ้านทุ่งที่ใครๆก็อิจฉา....อิอิ


ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมกันนะคะ ใครอยากไปเที่ยวบ้านนอกกะหนูปุกบอกได้นะคะ เดี๋ยวหนูปุกจัดให้ หน้าหนาวผลไม้ออกเยอะ โดยเฉพาะหมากเล็บแมว ความเจริญขีดสุดหาได้ที่กรุงเทพฯ แต่ความสุขของหนูปุกอยู่ที่บ้านทุ่งค่ะ

ป้ายหน้าร้านอาหารร้านนึงเค้าเขียนไว้ว่า “การปล่อยวาง คือส่วนหนึ่งของการกระทำ” ปล่อยสิ่งที่หนักที่ไปบ้าง แล้วจะเจอความสุขค่ะ โชคดีนะคะ.....






 

Create Date : 06 ตุลาคม 2552    
Last Update : 27 มกราคม 2553 0:52:07 น.
Counter : 318 Pageviews.  

===>ของฝากจากบ้านทุ่ง ตอน 1<===


สวัสดีค่ะแฟนนานุแฟนบล็อคของหนูปุก(แทนตัวเองซะน่ารัก..ทนๆหน่อยนะคะท่านผู้อ่าน ยัยปุกมันหลงตะเอง อิอิ) ก่อนอื่นต้องกราบขออภัยเป็นอย่างสูง(ง่า...ทางการไปไหมน้อ) ที่ห่างหายจากการอัพบล็อคไปนาน(มากกกกกกกกก) ทั้งนี้เนื่องจากเพราะ...เพราะ'ไรหว่า อ้อ เพราะการตะลอนหางานมาหลายต่อหลายเดือน หนูปุกไม่โทษอะไร ไม่โทษโชคชะตา ไม่โทษHR บริษัทที่ไม่คัดหนูปุกเข้าทำงานเสียที แต่หนูปุกโทษนาฬิกา นาฬิกาของการทำงานที่ไม่ยอมเริ่มเดินเสียที(>"< แล้วมันต่างกันตรงไหน ก็โทษอย่างอื่นล่ะว้า...) เพราะนาฬิกานี่แหละ หนูปุกก็เริ่มเสียศูนย์เสียความมั่นใจ ความฟุ้งซ่านเริ่มมากขึ้น หนูปุกเกรงว่า จะมีคนบ้ามาอัพบล็อคแทนหนูปุก หนูปุกเลยหยุดทุกอย่าง...กลับบ้านไปตั้งหลัก ใช้ความคิดท่ามกลางธรรมชาติที่คุ้นเคย จนหนูปุกตะหนักไตร่ตรองและตั้งมั่นสร้างกำลังใจให้ตัวเองมากพอ เลยกลับมาสู้ใหม่ด้วยประการล่ะฉะนี้แล....สาธุ(เกี่ยวไรอ่ะลูก)



โอเค...จบสาเหตุการหายไป(ใครอยากรู้เรื่องแก๊...อิอิ) ตามธรรมเนียมไทบ้านๆ กลับบ้านมาย่อมมีของมาฝาก... ผลไม้ที่บ้านหน้านี้ก็มีแค่หมากเม่า หนูปุกก็ปีนขึ้นไปแย่งนกกินบนต้นหมดแล้ว ไอ้ครั้งจะเอากล้วยมาฝาก เดี๋ยวแฟนจะหาว่าหนูปุกว่าเป็นลิง ไม่เอาๆ ถ้าจะเอาข้าวใหม่มาฝาก น้องต้นข้าวในท้องนาก็พึ่งเริ่มปฏิสนธิ แต่ทั้งหมดทั้งปวงที่กล่าวมา คือ ข้ออ้างของหนูปุกที่ไม่รู้จะเอาของจริงมาฝากยังไง อิอิ เอาเป็นว่า เหมือนเดิม หนูปุกถ่ายรูปมาฝากแทน บรรยายกาศบ้านทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง(เพราะโกยไปให้ควายโหม้ดดดด) อิอิ หนูปุกเรียกบ้านทุ่งนะคะคราวนี้ ก็ที่เดียวกันกะบ้านสวนคราวก่อนนู้นน.... แต่คราวนี้จะตะลุยทุ่งตามหาผู้ใหญ่ลีกัน อิอิ งันบล็อกคราวนี้หนูปุกขอเรียกว่า “ของฝากจากบ้านทุ่ง” ไปดูกันเล้ย.....
อะ
อะ
อะ
อย่าพึ่ง
...ก่อนไปดูบ้านทุ่ง แวะเยี่ยมหลานของหนูปุกที่บ้านใน(อำเภอ)ก่อนนะคะ อิอิ ถึงไม่อยากดู แต่หนูปุกอยากให้ดูหน่อ...ฮ่อๆ ช่วงนี้เห่อหลานค่ะ...อิอิ พอดี หลานชายเพิ่งคลอดเมื่อกลางเดือนที่ผ่านมานี่เองค่ะ หลานคนนี้หนูปุกทักเองกับปากเลย....พี่สาวลูกป้า(ลูกพี่ลูกน้องหนูปุก)แกมีอาการมึนๆเวียนหัว ท้องไส้ไม่ค่อยดี แป๊บอาเจียนแป๊บ อาเจียน หนูปุกบอกว่า “ไม่ใช่ท้องเหรอพี่” พี่เค้าส่ายหัวดิกๆ “พี่เป็นโรคกระเพราะ” หนูปุกหัวเราะ “ระวังกระเพราะว่าท้องเด้อ” พี่เค้าก็หัวเราะแบบไม่เชื่อเพราะว่าลูกคนแรกแกพึ่งได้เก้าเดือนกว่าๆ ยังไม่เต็มขวบดี แต่ผลปรากฏว่า กระเพราะว่าท้องจริงๆพอดี อิอิ ไปดูหลานรักของหนูปุกกันเล้ยย...


คนพี่ค่ะ...ถ้าตามที่เค้าว่า...เด็กซนคือเด็กฉลาด พ่อหนุ่มน้อยคนนี้ หนูปุกฟันธงเลยว่า
โค-ตะ-ระ อัจฉริยะ ชัวร์



คนนี้ เจ้าแห่งตำนานกระเพราะว่าท้องเด้อค่าเด้อ



คนไทยต้องฮักหอมกันเข้าไว้เด้อค่า...(เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)


เสร็จสิ้นจากบ้านในไปบ้านนอก เอ้ย บ้านทุ่งกัน (แต่ใครจะเรียกบ้านนอกหนูปุกก็ไม่รังเกียจจ้า ก็ถ้าไม่มีบ้านนอกของหนูปุก ก็ไม่มีในเมืองแน่นอนเชื่อเถอะ) ตอนแรกหนูปุกก็ไม่คิดว่าจะโม้เยอะหรือภาพแยะ....แต่ที่ว่าไม่กลับกลายเป็นทั้งเยอะทั้งแยะ ซะงั้น หนูปุกเลยต้องแบ่งของฝากออกเป็นสองตอนนะคะ ไปดูตอนแรกกัน(จัดวางมั่วๆ ซั่วๆ ไม่ว่ากันเน้อ ถือซะว่าดูเอามันส์นะค้า...)


เถียงนาน้อย หนูปุกเอามาฝากตามสัญญาแล้วนะคะแม่แว่น...

ก่อนลงทุ่งนาไปดูแถวๆรอบๆบริเวณบ้านกันปะ


1 ใน 3 ยามประจำบ้าน “ขาใหญ่นามนายหมีรายงานโตกั๊บป๋ม”



ใครๆเค้าก็เรียกลีลาวดี แต่ที่นี่เรียกจำปาจ้า... ออกทั้งปี หอมทั้งวัน



ไม่ต้องบรรยายให้มากความ บอกแต่ว่าลานหญ้าของหนูปุก กลายเป็นปลักไปหม้ด...ความสำคัญสู้ลูกรักท่านพ่อมิได้จริงๆ



จะลุยล่ะน้า..เอ้า..หน้าเดิ้นนน



ก่อนถึงทุ่งนา แวะสระก่อน หนูปุกเรียกสระปลาสัมมะปี๋ เลี้ยงมันทุกพันธุ์ ปล่อยมันทุกชนิด



สระนี้ขุดใหม่ครบขวบรึยังจำไม่ได้ แต่เลี้ยงปลาดุก(พ่อว่างั้น) เคยแต่กิน ไม่เคยเลี้ยง อิอิ



สระแฝดกะข้างบนขุดเคียงกัน เลี้ยงเพ่ดุกเช่นกัน...ทำกินง่าย ท่านแม่รีเควส...ป๋าเลยจำต้องจัดให้ อิอิ



เดินมาถึงคูสระที่ติดกะทุ่งนาแล้ว พ่อปลูกตะไคร้ แถวบ้านเรียก หัวคิงไค ไว้เป็นแนวกันดินยุบ ไว้ทำอาหารด้วย เป็นสวนครัวของชาวบ้านแถบนั้นด้วย บางทีก็มีแม่ค้าในตลาดมาขอซื้อ ช่วงที่ผักขาดตลาด รายได้เสริม อิอิ ไม่เยอะพอได้ซื้อขนมกิน แม่ว่างั้น หนูปุกไม่ได้เดินไป มีบอดี้การ์ดเดินไปสำรวจแทน อิอิ ส่วนหนูปุกก้มลงไปถ่ายรูปข้างล่าง...



ดอกอะไรไม่รู้ แต่หนูปุกว่ามันสวย ม่วงเต็มพื้นที่เดินเลย หนูปุกไม่มีความสามารถพอจะถ่ายมา แหะๆ เอาแค่ดอกสองดอกก็พอเนอะๆๆ

ยังไม่ทันจะลงทุ่งนาเลยตอนนี้ รูปมันจะเยอะไปเดี๋ยวเพื่อนๆจะโหลดนานไป....ยังไงก็ตามต่อตอนสองนะคะ .... ทุ่งนาเต็มขั้นคะรับคราวนี้.... โปรดติดตามตอนต่อไปนะค้า.....








 

Create Date : 04 ตุลาคม 2552    
Last Update : 27 มกราคม 2553 0:52:58 น.
Counter : 102 Pageviews.  

1  2  3  4  

กระปุกปุยเมฆ
Location :
มหาสารคาม Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




จากใจ...

"เพียงพอใจ" เป็นนิยามของชีวิตในตอนนี้

..........................................

อยากเป็นอะไรมากมาย อยากทำอะไรตั้งเยอะ
แต่ไม่ได้ทำซักอย่าง เพราะอะไร...ไม่รู้
ทว่าก็ยังหวังจะทำต่อไป...

..........................................

เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ(รึเปล่า??) ที่ฝันจะมีรถซักคัน
มีกล้องซักตัว ตะเวนไปทั่วไทย
ใช้ปลายนิ้วพิมพ์พรมลงแป้นพิมพ์
ร้อยเรียงอักษรจรรโลงความสุขสู่ใครหลายๆคน

..........................................

เคยเป็นนักอ่าน(และยังอ่านอยู่) แต่ฝันว่าจะเป็น"นักเขียน" และตอนนี้ก็ยังพยายามอยู่ แม้หลายคนเมื่อบอกมักได้คำตอบว่า ไร้สาระ แต่ก็ไม่เป็นไร ความไร้สาระที่ช่วยจรรโลงใจ...ยินดีที่จะทำ


ให้กำลังใจด้วยนะค้า...

..........................................



Friends' blogs
[Add กระปุกปุยเมฆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.