รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง












รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง 
(วินทร์ เลียววาริณ)

ฉันพบหนังสือเล่มนี้เมื่อตอนที่ชีวิตฉันติดใน กองขยะใช่ค่ะคุณอ่านไม่ผิด กองขยะกองใหญ่ของชีวิตและกองขยะแห่งความฝันที่ฉันทิ้งไปมากมาย... ฉันคิดว่าถ้านำกองขยะกองที่ว่ามารวมกันมันคงสูงท่วมหัวฉันแน่...(ฉันคิดเอาเองนะ) ส่วนเรื่องกลิ่นก็คงเหม็นเน่าไม่ต่างกับซากหมาเน่าแน่ๆๆ  (โชคดีนะที่มันไม่ใช่กองขยะของจริง.......5555) 

Smiley


เพื่อนคนหนึ่ง ---> ส่งหนังสือเล่มนี้ให้ พร้อมกับคำพูดที่ว่า..."แกควรอ่าน" ฉันมองหน้าเพื่อนพร้อมกับยื่นมือรับหนังสือมาและมีคำถามว่า " หนังสืออะไรมีแต่รูปรอยเท้า...แล้วฉันจะอ่านจบได้ไง ? " เพื่อนของฉันบอกว่าแกก็แค่...เปิดใจแล้วก็...เปิดหน้าเเรก...อ่านๆๆๆ...ก็เท่านั้น ! 

จากชื่อหนังสือ " รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง...(บนปกมีรูปรอยเท้า) เมื่อ...ฉันพลิกไปดูหลังปกหนังสือ (ก็ยังมีรูปรอยเท้า)...ฉันอ่านพบข้อความ 5 ย่อหน้า...ที่กระเเทกเข้ากระโหลกหนาๆ ของฉันอย่างจัง...ทุกถ้อยคำและทุกตัวอักษร
Smiley
... ฉันคิดว่าฉันถูกน๊อคนับสิบ... (ตั้งแต่อ่านพบข้อความ 5 ย่อหน้านั้น ...5555)
Smiley








หนังสือเล่มนี้ของคุณวินทร์ เลียววาริณ เป็นมากกว่าหนังสือเสริมกำลังใจ เพราะสำหรับฉันแล้วหนังสือเล่มนี้คือ " โค๊ช ของฉัน" ที่คอยกระตุ้นสมองว่า...
" อย่ายอมแพ้...อย่าทิ้งฝัน..." 
ถึงแม้บางวันฉันอาจจะแพ้ราบคาบ...เสียหลักหกล้มไม่เป็นท่า บนทางที่ฉันเลือกเดิน" แต่ในเช้าวันต่อมา...ฉันต้องลุกขึ้นสู้....ต่อไป "

และเตือนฉันว่า
.
.
.
.
v

" บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวและคุณอาจพลาดโอกาสนั้นตลอดกาล "

*หลายคนคงสังสัยและมีคำถามว่า...มีข้อความไหนบ้างที่กระแทกสมองอย่างจัง...พอจะยกตัวอย่างให้อ่านได้มั๊ย ?  เอาเป็นว่าฉันขอยกตัวอย่างจากสิ่งที่ฉันทำสำเร็จหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้ก็แล้วกัน จาก หน้าที่ 21 :  บอกรักแม่


บางครั้งเราหลงลืมและช่างเย็นชา...
(ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว) 
ฉันว่าเราแสดงความเย็นชากับพ่อเเม่..ได้บ้ามาก...
ถ้าจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดๆ 
* เหมือนการนั่งเปิดแอร์...ในบ้านน้ำแข็งของเอสกิโมที่ขั่วโลก ....
มิหนำซ้ำยังนั่ง...อมน้ำแข็ง *

ตัวฉันเองเป็นคนขี้อายและไม่ค่อยแสดงความรักกับพ่อแม่อาจเรียกได้ว่าใช้ชีวิต" ในวิถีสล๊อท" (Sloth...
ที่นักวิทยาศาสตร์สรุปว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เคลื่อนที่ช้าที่สุดในโลก)  

จากวันที่ฉันอ่านหนังสือรอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง หน้าที่ 21 จบ... ฉันไม่เคยรีรอที่จะบอกรักพ่อแม่และแสดงความรักต่อท่าน
...เพราะฉันกลัวคำว่า...พลาดโอกาสนั้นตลอดกาล...ความหมายของมัน...คือ...หมดโอกาสแก้ตัว...
แล้วไอ้คำๆ นี้แหละที่มันจะหลอนเรา ... ยิ่งกว่าโดนผีคุณอุบลหลอก ... และทิ่มแทงเราให้เจ็บปวดไปชั่วชีวิต มากกว่าคุณหมอลืมมีดผ่าตัดไว้ในท้องซ่ะอีก 





...เพราะการเจ็บทางกาย...รักษาหายได้...
....แต่ความเจ็บที่เกิดจาก...การรู้สึกผิด...
....มันยากที่รักษาให้หายดี...

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley

**ฉันพูดได้เต็มปากว่าหนังสือเล่มนี้เปลี่ยนฉัน... หลายคนอาจจะสงสัยและอาจจะมีคำถามว่ามันง่ายไปมั๊ย? ***

....ฉันตอบเลยค่ะ...ง่ายๆ อย่างนี้แหละ....

...ซึ่งนี่คือคำตอบของหนังสือของพี่ดีอย่างไร ทำไมต้องรีวิว.....รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง 
(วินทร์ เลียววาริณ)

===========================================================
ส่งท้าย... หวังว่าการรีวิวครั้งนี้คง...พอจะช่วยทำให้นักอ่านบางท่าน
*** หยิบหนังสือ...ที่มีรูปรอยเท้าขึ้นมาอ่านนะค่ะ ***

===========================================================


Smiley


By...Sakormaree





Create Date : 19 กันยายน 2559
Last Update : 26 กันยายน 2559 22:10:44 น. 8 comments
Counter : 614 Pageviews.

 
เขียนแล้วเห็นภาพเลยจริงๆนะ
ซึ่งหนังสือเล่มนี้ถือเป็นหนังสือเล่มโปรดเลย ถ้าท่านหยิบมาอ่านแล้วท่านจะเปลี่ยนไป


โดย: หฤท IP: 113.53.249.10 วันที่: 24 กันยายน 2559 เวลา:16:30:29 น.  

 
เราเคยอ่านงานของวินทร์ แต่ไม่ใช่เล่มนี้

เล่มนี้ก็น่าสนใจค่ะ

ชอบ..."บางครั้งเราหลงลืมและช่างเย็นชา...
(ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว)
ฉันว่าเราแสดงความเย็นชากับพ่อเเม่..ได้บ้ามาก...
ถ้าจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดๆ
* เหมือนการนั่งเปิดแอร์...ในบ้านน้ำแข็งของเอสกิโมที่ขั่วโลก ....
มิหนำซ้ำยังนั่ง...อมน้ำแข็ง "

เห็นภาพเลย

เราเองก็พยายามกอดพ่อและแม่ หอมแก้มพ่อและแม่ มาทำตอนโตแรกๆก็มีขัดๆเขินๆบ้างทั้งเราทั้งพ่อ แต่ตอนนี้กลายเป็นความเคยชิน ไม่มีร่องรอยเก้อเขินเหลืออยู่อีกแล้ว อยากจุ๊บแก้มก็เข้าไปจุ๊บได้เลย ไม่ว่าที่ไหน เมื่อไหร่ เรารู้สึกดีนะ และก็คิดว่าพ่อกับแม่ก็คงรู้สึกดีเช่น
กัน

***************************

ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ ดีใจค่ะที่อ่านเพลงพวงมาลัยจบแล้วมีรอยยิ้ม



โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 1 ตุลาคม 2559 เวลา:10:15:07 น.  

 
สวัสดีครับ
เพิ่งไปพบว่าคุณเม้นต์ไว้ให้
บอกว่า
"ข้อความและภาพถ่ายของลุงเป็นแรงบันดาลใจ"
ขอขอบคุณมากครับ

พอแวะมาที่นี่ ขอบอกว่า

" อย่ายอมแพ้...อย่าทิ้งฝัน..."

เป็นกำลังใจให้ครับ



โดย: loongchat (สมาชิกหมายเลข 3016924 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2559 เวลา:12:16:06 น.  

 
หนังสือโปรด


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 24 มกราคม 2560 เวลา:16:15:07 น.  

 
สวัสดีครับ
แวะมาเยี่ยมอีกครั้ง
สบายดีนะครับ



โดย: loongchat (สมาชิกหมายเลข 3016924 ) วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:37:55 น.  

 
สุขสันต์วันแห่งความรักนะคะ..

ขอให้มีรักที่สมหวังตลอดไปนะคะ

อยากอ่านหนังสือบ้างแล้วล่ะซิ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:3:40:36 น.  

 
สวัสดีครับ

แวะกลับมาเยี่ยมเยียนกัน
หวังว่าคุณจะสบายดีขึ้นมากแล้วนะครับ

...อย่าทิ้งฝัน...

ขอบคุณสิ่งดีดีที่มีให้กัน
ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ
ขอบคุณจากใจ



โดย: loongchat (สมาชิกหมายเลข 3016924 ) วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:29:44 น.  

 
ขอเชิญนะครับ

…Welcome to website loongchat…

https://loongchatblog.wordpress.com/blog



โดย: loongchat (สมาชิกหมายเลข 3016924 ) วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:35:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
Sakormaree
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




***เราไม่สามารถ Recycle เวลาได้ และชีวิตเรามันสั้น ควรใช้มันอย่างมีคุณค่า ดังนั้นจงบอกตัวเองว่า Never give up = อย่ายอมแพ้***

***เพราะบาดแผลในชีวิต ไม่มียากับพลาสเตอร์ ดังนั้นจึงใช้การเขียน Blog ช่วยเยียวยาจิตใจ และเตือนตัวเองให้รู้ว่าตัวเองเดินทางมาไกลแค่ไหนแล้ว ***

***เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ....
ชื่นชอบการอ่าน....รักงานเขียน...
การเดินทางในชีวิต...ทำให้เห็นมุมมองใหม่ๆ ***

= + = + = + = + = + = + = + = + = + = +

ยินดีและขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน Blog ของ Sakormaree นะคะ

= + = + = + = + = + = + = + = + = + = +




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Sakormaree's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.