All Blog
***อภัยให้แก่กันในวันนี้ ดีกว่าอโหสิให้กันในวันตาย***


หลายๆ ครั้ง เมื่อเรานึกถึงสิ่งที่ผ่านไปในชีวิต มีหลายเรื่องที่ไม่อาจหวนกลับไปแก้ไขได้ และหลายๆ เรื่องที่เรารู้สึกผิด โดยเฉพาะเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับสมาชิกในครอบครัว จนทุกวันนี้ แอดมินเอง ก็ยังรู้สึกผิด ที่ไม่ได้ดูแลคุณพ่อให้มากกว่านี้ ตอนที่ท่านไม่สบายมาก และจากไป...

ช่วงนั้น มีลูกเล็กๆ ถึง 3 คน ชีวิตของคนกรุงเทพฯ สับสน และวุ่นวาย จนทำให้ละเลยบางสิ่งบางอย่าง เวลาผ่านไป นานนับสิบปี ได้แต่ทำบุญ ใส่บาตรอาหารที่พ่อชอบ และ มองรูปพ่อทุกครั้งที่คิดถึง 

ชีวิตคนเรามันสั้นนัก 

บางที... บทความดีๆ ก็ทำให้ฉุกใจ นึกถึงเรื่องราวที่ผ่านไป เลยนำมาฝากสมาชิก

เพราะ  อยากให้หลายๆ คน ได้มองเห็นความสุขของการอยู่ร่วมกัน โดยยึดหลักความเมตตา และให้อภัย

ที่สุดของมนุษย์  คือ การเป็นคนธรรมดา ที่มีความสุข

ชีวิตคนมันไม่มีอะไรที่มากไปกว่านี้ จริงๆ

*********************

"แม่ของผมเป็นคนทำอาหารที่บ้านประจำทุกวัน...
คืนหนึ่งหลังจากที่แม่ทำงานหนักมาตลอดทั้งวัน พอแม่กลับบ้านมาด้วยความเหนื่อยล้า และทำอาหารเย็นให้เราปกติ ที่โต๊ะอาหารแม่วางจานที่มีปลาทูที่ไหม้เกรียม บนโต๊ะต่อหน้าพ่อและทุกๆคน....

ผมรอว่าแต่ละคนจะว่าอย่างไร.....

แต่...พ่อไม่พูดอะไร และตั้งหน้าตั้งตา กินปลาทูไหม้ตัวนั้น และหันมาถามผมว่าที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง

คืนนั้นหลังอาหารเย็น ผมจำได้ว่า ได้ยินแม่ขอโทษพ่อที่ทอดปลาทูไหม้...และผมไม่เคยลืมที่พ่อพูดกับแม่เลย "โอย...ผมชอบปลาทูทอดเกรียมๆ ...อร่อยมากนะแม่"

คืนต่อมา ผมเก็บคำถามในใจ ก่อนนอน และถามพ่อว่า "พ่อชอบปลาทูทอดเกรียมๆ จริงๆ เหรอ"

พ่อลูบหัวผม และ ตอบว่า...."แม่ของลูกทำงานหนักมาทั้งวัน... ปลาทูไหม้ 1 ตัว ไม่เคยทำร้ายใคร แต่คำพูดที่ต่อว่ากันต่างหากที่จะทำร้ายกัน"

"ชีวิตคนเราเต็มไปด้วยความไม่สมบูรณ์แบบ และแต่ละคนก็ไม่ได้เกิดมาสมบูรณ์แบบ ตัวเราเองก็ไม่ได้มีอะไรดีกว่าใครๆ"

"พ่อเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยลืมวันเกิดแม่ วันครบรอบวันแต่งงาน และ
เแม้แต่พ่อเองยังเคยลืม ทำบุญวันเกิดของพ่อและแม่ของพ่อเองตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่เลย”

แต่สิ่งที่พ่อเรียนรู้ ในช่วงชีวิตคือ.....การเรียนรู้ที่จะยอมรับความผิดของคนอื่น และของตัวเอง

การเลือกที่จะยินดีกับความคิดต่างกันของแต่ละบุคคลเป็นสิ่งสำคัญ ในการรักษาชีวิตครอบครัวที่มีความสุขและยืนยาว

“ชีวิตเราสั้นเกินกว่า ที่จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเสียใจที่ว่า เราทำผิดกับคนที่เรารักและรักเรา ให้ดูแลและทะนุถนอมคนที่รักเรา และพยายามเข้าใจและให้อภัยจะดีกว่า"

**ถ้าเรารู้ เราจะทำไหม?**

• เราจะบีบแตรใส่คนที่ยืนยึกยักริมถนนแยกที่ผ่านมามั้ย – ถ้าเรารู้ว่าเค้าใส่ขาเทียม

• เราจะเบียดชนคนข้างหน้าที่เดินช้ามากมั้ย – ถ้าเรารู้ว่าเค้าเพิ่งตกงาน

• เราจะขำคนที่แต่งตัวเชยมั้ย – ถ้าเรารู้ว่าเค้ามีชุดเก่งแค่ชุดเดียว

• เราจะรำคาญสาวโรงงานที่มาเดินพารากอนมั้ย – ถ้าเรารู้ว่านั่นคือการฉลองวันเกิดของเธอ

• เราจะหมั่นไส้ลุงที่หัวเราะเสียงดังลั่นคนนั้นมั้ย – ถ้ารู้ว่าแกเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย

• เรารู้แจ่มชัดเสมอ…ว่าชีวิตเรากำลังเจออะไร
แต่เราไม่มีวันรู้ว่า "คนที่เราเจอ – กำลังเจอกับอะไร"

**โลกกว้างกว่าเงาของเรา และโลกก็ไม่ได้หมุนรอบตัวเรา

**มองข้ามเรื่องเล็กๆน้อยๆไปบ้าง ให้โอกาสและให้อภัย มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน จะได้รักและอยู่ด้วยกันอย่างยั่งยืน ยาวนาน

*+*+*+*+
อภัยให้แก่กันในวันนี้ ดีกว่าอโหสิให้กันในวันตาย




Create Date : 03 เมษายน 2557
Last Update : 3 เมษายน 2557 13:23:10 น.
Counter : 1720 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

forbetterlife
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



เป็นคนชอบอ่าน และเป็นคนชอบเขียน มีประสบการณ์ชีวิตหลากหลาย ก็เลยอยากจะมาแบ่งปัน ในรูปแบบบทความอารมณ์ดี ที่มีแง่คิด และมุมมองที่อาจจะไม่ค่อยเหมือนใคร