ใยไหม:ใส่ใจในความดีงาม ตามความเป็นจริง...
..คือฉัน คือตะวัน คือกรวี..
Group Blog
 
All Blogs
 

๏ พลาดพลั้ง

พลั้งปากเพียงพลาดพลั้ง.........บางครา
ใช่จักผิดดั่งหา......................หมดสิ้น
ไม่คิดจิตอภัยนา....................ไม่ว่า ใครเฮย
เพราะผ่านแค่พลาดลิ้น............ใช่รั้นขวัญเสียฯ

เคยคิดรักจักได้......................ช่วยนำ
แต่พี่บิดเบือนคำ.....................หนึ่งอ้า
ใช่รั้นไม่ฟังจำ........................คำบอก ใครนา
เพียงคิดพี่วุ่นว้า......................จึ่งร้างแรมไปฯ


โอ้อวดแล้วจักได้....................อะไรฤๅ
ถูกผิดคิดยึดถือ......................ห่อนได้
ทุกอย่างที่หยั่งคือ...................อะไรบอก ด้วยนา
ไหนถูกไหนผิดไซร้..................บอกบ้างอย่างไหนฯ

เราคือเราที่รู้...........................ตัวตน
ใช่ติดที่ผู้คน...........................บอกนั้น
เชื่อซึ่งหนึ่งคำวน......................เวียนหลอก
ท้ายสุดหยุดคำมั่น(โทโทษ)..........มิได้คนึงไฉนฯ


คนหนึ่งคนหากไร้......................คนึงความ
แม้จักคิดติดตาม.......................อยากแท้
หากไร้ซึ่งเพียงนาม....................ระรึกชอบ อยู่เฮย
คงขาดและสิ้นแล้......................กลับได้เพียงฝันฯ




 

Create Date : 28 พฤษภาคม 2551    
Last Update : 28 พฤษภาคม 2551 21:03:52 น.
Counter : 181 Pageviews.  

๏ ยลเนตรนาง




๏ ยลเนตรนาง

๏ สกาวดั่งดวงระยิบฟ้า..........................กลางนภา
สุกอิ่มปริ่มเปรมพา..................................รื่นร้อย
วับวาวดั่งนิลครา......................................เปร่งสุก แม่นา
ยามชม้ายแลชดช้อย.................................ค่อยเคลิ้มชวนฝันฯ

๏ ดั่งน้ำผึ้งหยาดเยิ้ม...............................รวงรัง
แปร่งประกายแสงดัง................................ประดุจฟ้า
ประทานทิพย์เนตรยัง...............................โฉมแม่ นวลเฮย
เพียงเพ่งพิศหทัยข้า....................................คลั่งไคล้ไหลหลงฯ

๏ งามงดยิ่งดั่งฟ้า......................................ประทานมา
เพียงสบตาทุกครา.....................................จิตเร้า
เนตรน้องฉ่ำหวานนา................................รำลึกอยู่ เสมอเฮย
แม้ผ่านนานยังเย้า.......................................ห่อนร้างแรมไฉนฯ

กรวี
13.40 01/06/51



ปล. แต่งโคลงบทนี้จบลงกรวีก็หัวเราะหน้าแดงอยู่เป็นนาน ไม่รู้ว่าทำไปได้อย่างไร ( กร๊ากๆๆๆๆๆเก็บอาการ)สมัยก่อนเค้าเรียกคนที่ทำเยี่ยงนี้ว่าหน้าไม่อาย 555 ...แต่สมัยนี้กลายเป็นหน้าด้านไปแล้ว เออหนอ ยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปด้วยความเจริญที่เข้ามาเยี่ยมเยือน แต่ภาษากลับกลายเปลี่ยนแปลงไปในด้านลบ คือ แข็งกระด้างขาดความงดงาม สั้นๆ ห้วนๆ ขาดซึ่งความไพเราะ ไงก็ซ๊อฟๆ กันหน่อยคงได้นะเจ้าค่ะ ...
ปล 2.แต่งขึ้นด้วยความตลก จิตฟั่นเฟือนไม่ได้คิดอะไรมากนัก นอกจาก(ฮา)...หากโคลงสามบทนี้ ทำให้เกิดข้อพิพาทใดๆ กรวีขออภัยไว้ ณ ที่นี้ นะเจ้าค่ะ ..
ปล 3. บายจ้า จุ๊บๆๆๆๆ...









 

Create Date : 13 พฤษภาคม 2551    
Last Update : 14 พฤษภาคม 2551 13:26:47 น.
Counter : 175 Pageviews.  

๏ สายฝน


๏ สายฝน

๏ สายฝนดลจิตอ้าง.......................ว้างเหงา
แผ่ผ่านมิบรรเทา............................เหว่าว้า
หนาวหนักจนใจเรา.......................เกินจะกล่าว ออกเฮย
ครั้นหยดน้ำจากฟ้า........................กลบสิ้นฤดีฉาน ฯ

๏ ฉ่ำน้ำจากถิ่นฟ้า.........................แดนสรวง
ดั่งจิตที่ถูกลวง................................กลับฟื้น
สานต่อสุขทั้งปวง............................ที่ห่าง ออกเฮย
หลั่งน้ำแห่งสุขรื้น............................หลั่งแล้วชลนา ฯ

กรวี


………….

๏ สายฝนดลจิตอ้าง.......................ว้างเหงา
แผ่ผ่านมิบรรเทา............................เหว่าว้า
หนาวหนักจนใจเรา.......................เกินจะกล่าว ออกเฮย
ครั้นหยดน้ำจากฟ้า........................กลบสิ้นฤดีฉาน ฯ


บาทที่ 1.สายฝนดลจิตที่อ้างว้างอยู่แล้วให้เหงายิ่งขึ้น
บาทที่ 2.ขยายบาทที่ 1 คือ ความรู้สึกเหงาที่มีมากยิ่งขึ้น ทำให้ความรู้สึกเหว่ว้าเด่นชัด
บาทที่ 3. จนไม่สามารถกลั่นออกมาเป็นตัวอักษรเพื่อบ่งบอก
บาทที่ 4.แต่เมื่อหยาดฝนหลั่งมากลับทำให้ หัวใจที่เหงาเหว่ว้านั้นห่างหายไป

๏ ฉ่ำน้ำจากถิ่นฟ้า.........................แดนสรวง
ดั่งจิตที่ถูกลวง................................กลับฟื้น
สานต่อสุขทั้งปวง............................ที่ห่าง ออกเฮย
หลั่งน้ำแห่งสุขรื้น............................หลั่งแล้วชลนา ฯ

บาทที่ 1 เมื่อจิตเต็มเปี่ยมด้วยน้ำแห่งสรวงสวรรค์
บาทที่ 2 ประดุจดั่งจิตที่เต็มไปด้วยความทุกข์กลับสดชื่น เต็มเปลี่ยมไปด้วยความสุข
บาทที่ 3 และมีกำลังใจลุกขึ้นสานต่อทุกสิ่งที่ทิ้งร้างไป
บาทที่ 4 ในที่สุดดวงตาก็หลั่งน้ำตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขจากหัวใจมาแทนที่

ปล.พอดีกรวีมีเพื่อนโง่ 555 ล้อเล่นคร่าหยอกมันเสมอเลยติดปาก มันไม่ได้โง่หรอกค่ะออกจะน่ารักซะด้วยซ้ำ มันจะบอกกรวีเวลาส่งโคลงให้มันอ่านเสมอว่า “แกแต่งอะไรมาว่ะชั้นอ่านไม่รู้เรื่อง” เลยมักจะส่งคำอธิบายให้มันเสมอ หรือเพราะกรวีเขียนโคลงมั่วๆเพื่อนมันเลยแปรไม่ออก แต่อย่างหลังเนี่ยจนด้วยเกล้าจริงๆค่ะ “เพราะชั้นก็ ไม่ได้ฉลาดมากไปกว่าแกสักเท่าไหร่ 555”...
จริงๆแล้วตรงนี้ก็ดีเหมือนกันน่ะค่ะ เพราะเราจะได้สนใจในเนื้อหาของบทโคลงมากขึ้น

กรวี
13.57 24/04/51







 

Create Date : 24 เมษายน 2551    
Last Update : 24 เมษายน 2551 19:32:32 น.
Counter : 169 Pageviews.  

๏ ลำนำคำคนลวง


๏ เขาจากไปแสนไกลที่ปลายฟ้า
คงลืมสิ้นคำสัญญาค่าสิ้นสูญ
เจ็บในอกจนใจช้ำพร่ำอาดูร
โอ้คงสูญสิ้นสลายที่ปลายฟ้า

เขาแนบเนาว์คนรักเก่าคราวเก่าก่อน
อกสะท้อนเดียวดายกลายเหว่ว้า
โอ้...คำคนที่คงมั่นเปี่ยมศรัทธา
บัดนี้ค่าคู่ควรปรวนเปลี่ยนไป

ความรักเก่าคงย้ำลึกตรึกคงมั่น
แม้ผ่านวันผ่านเวลาหาไปไหน
เธอยังคงวนเวียนอยู่ข้างในใจ
ไขว่คว้าง่ายจึงตะพายให้กลับมา

.........................




 

Create Date : 18 เมษายน 2551    
Last Update : 18 เมษายน 2551 15:01:46 น.
Counter : 132 Pageviews.  

๏ ไอศครีม



ไอศครีมช่างยิ่งล้ำ.........................ยวลใจ
ไอศครีมในวันใส.........................สร่างเศร้า
ไอศครีมช่างฉ่ำใน........................หทัยอยู่ นะเหวย
รสชาติยิ่งลิ้มเข้า...........................ฉ่ำแล้วฉ่ำหวาน

เพียงแรกลิ้มซาบซึ้ง........................ซ่านทรวง
หวานฉ่ำจากแดนสรวง......................ส่งให้
กายาที่ร้อนลวง.............................ร้อนผ่าว ใจเฮย
นิดหนึ่งก็ทึ้งได้..............................ผ่าวร้อนดับสลาย

กรวี
30/03/51 16.20




 

Create Date : 30 มีนาคม 2551    
Last Update : 30 มีนาคม 2551 17:46:39 น.
Counter : 167 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  

กรวี
Location :
นครศรีธรรมราช Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ลิขสิทธิ์ของงานเขียนทุกชิ้นใน blog นี้เป็นของผู้เขียนตามกฎหมาย ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อ ด้วยวิธีใดๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน หากต้องการนำงานเขียนชิ้นใดไปเผยแพร่ ไม่ว่าเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ กรุณาติดต่อขออนุญาตโดยติดต่อผ่าน ได้ที่อีเมลล์ภายในบอร์ดข้อมูลส่วนตัว มิฉะนั้นอาจเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย
สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add กรวี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.