Group Blog
 
All blogs
 

come back aGaiN!!!

come back aGaiN!!!
6 สิงหาคม 2550
สองเท้า..ก้าวย่ำ..สู่ชีวิตใหม่

ชีวิตใหม่ที่ผลิบานขึ้นนี้

ช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าอัศจรรย์และออกรสออกชาติพอสมควรก็ว่าได้

มันช่างเป็นช่วงชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยความมหัศจรรย์ของสิ่งรายล้อมรอบตัว

และชีวิตนี้ก็พร้อมที่จะเรียนรู้และเติบโตขึ้นแล้ว


แม้ฟ้า..จะไร้ดาว...

ฉันก็สามารถเข้มแข็งได้ด้วยตัวของฉันเอง

วันนี้...ไม่ต้องมีแสงดาวคอยปลอบประโลม...อีกต่อไปแล้ว

ต่างจากเมื่อก่อน

ที่ได้แต่ปล่อยตัวเองให้จมอยู่กับความเศร้าโศกเสียใจ

...ฉันคนเดิม ได้ลาลับโลกนี้ไปเนิ่นนาน

นาน...เท่าที่ชีวิตใหม่..เริ่มต้นขึ้น


ดวงตะวันกลางใจ...ยังคงส่องสว่าง..และส่งแรงใจให้ฉันเสมอ

ท่ามกลางขวากหนามและอุปสรรคที่ขวางกั้นทางเดินของฉัน

ฉันรู้...ว่าฉันจะต้องเดินอย่างไรไม่ให้เจ็บ

ฉันรู้..ว่าฉันจะเดินอย่างไร...ถึงจะหัวเราะได้

และฉันก็รู้ว่า...ฉันข้ามผ่านมันไปได้อย่างไม่ยากเย็น

เพราะอะไรน่ะหรอ...ก็เพราะฉันมองว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ไม่ควรค่าแก่การใส่ใจมากกว่าน่ะสิ

และสุดท้าย...ฉันก็จะลืมมันไปเอง


ปล่อยให้กาลเวลาได้พัดพาและโกยหอบความเจ็บช้ำไปด้วย

โดยที่ฉันไม่ต้องออกแรงซักนิด


หน้าที่ที่ฉันต้องทำก็เพียงแค่...เอาชนะใจตัวเอง..ก็เท่านั้น


เวลาที่หายไป...ฉันไม่สามารถทดแทนมันได้

แต่ฉันสามารถจะทำทุกวินาทีต่อจากนี้ให้ดีที่สุดได้ไม่ใช่หรอ???


แล้วจะมัวจมอยู่กับอดีตทำไม..เพื่ออะไร..และเพื่อใคร

ใช่...มันคงไม่มีอะไรดีขึ้น

นอกเสียจากการตอกย้ำตัวเองอยู่อย่างนั้น เยี่ยง"คนโง่"


พอกันที..กับชีวิตที่เวิ้งว้าง...ไร้จุดหมาย

รอคอยอะไรลมๆแล้งๆ

คาดหวังในสิ่งที่ไม่เคยทำให้เป็นจริง

จงฝังมันให้ลึกสุดใจ..และอย่าได้ขุดมันขึ้นมาอีกเป็นอันขาด


แล้วนับจากนี้ไป...ชีวิตใหม่ของก็ฉันจะมีความสุขที่สุด





 

Create Date : 03 พฤษภาคม 2553    
Last Update : 3 พฤษภาคม 2553 21:30:28 น.
Counter : 141 Pageviews.  

--Once upon the timE (My LovE)--

--Once upon the timE (My LovE)--
23 พฤษภาคม 2550
กาลครั้งหนึ่ง...ของความรัก


ในช่วงชีวิตวัยเด็กที่ผ่านมา

ฉันไม่เคยคาดคิด...หรือแม้แต่วาดฝันสักครั้งเลยว่า...

ความรักของฉันจะต้องเป็นแบบใด

เรียกได้ว่า...ออกจะไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้ด้วยซ้ำไป


แต่ทำไมนะ...พอมาถึง ณ วันนี้

ฉันกับความรักถึงได้ผูกพันกันอย่างแยกไม่ออกซะที

จากเด็กน้อยตัวเล็กๆ...ที่ไม่เคยให้ความสำคัญกับความรักเท่าไหร่

กลายมาเป็น..ผู้หญิงที่หลงใหลและศรัทธาในความรักได้อย่างไม่น่าเชื่อ


ถึงแม้ว่า...ฉันจะเคยเจ็บปวดจากความรักมาหลายต่อครั้งจนนับไม่ถ้วนแล้วก็ตาม !!

ในความรักของฉัน...

ฉันเลือกที่จะเป็นผู้ให้มากกว่าทีจะเป็นผู้รับ

ฉันมองว่า...การให้...เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขที่สุด

โดยเฉพาะ...ทุกสิ่งทุกอย่าง...ที่ฉันได้ทำให้กับคนที่ฉันรัก..(อย่างหมดหัวใจ)


ให้ในที่นี้...รวมถึง"การให้อภัย"ด้วย

ฉันเชื่อว่า...ฉันสามารถให้อภัยคนที่ทำให้ฉันเจ็บซ้ำซากโดยไม่รู้จักหลาบจำได้เสมอ

เพราะอะไรน่ะหรอ...ก็เพราะความรักที่ฉันมีน่ะสิ

มันเลยทำให้ฉันมองความผิดของเขาเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น


บางที..การที่ฉันผิดหวังจากความรักบ่อยๆ

มันก็ดีเหมือนกันนะ

เพราะ...ฉันได้รู้ว่า...ความผิดหวังได้ทิ้งประสบการณ์ที่ควรค่าแก่การจดจำเอาไว้ให้

ถึงแม้ว่า..หลายคน จะมองมันว่าเป็นความทรงจำที่ขมขื่นก็ตาม

แต่สำหรับฉันแล้ว...ประสบการณ์ที่ขมขื่นเหล่านั้น

ก็ได้สร้างฉันให้เป็นผู้เป็นคนอย่างเช่นทุกวันนี้

ประสบการณ์เลวร้ายทุกประสบการณ์...ไม่ใช่แต่เพียงความรัก

มักจะสอนบทเรียนที่มีค่าให้ฉันเสมอ

และสิ่งหนึ่งที่ฉันได้จากมัน...ฉันเชื่อว่านั่นคือ "ความเข้มแข็ง"

อาจจะเป็นเพราะเหตุนี้ล่ะมั้ง...ที่ฉันไม่เข็ดหลาบกับความรักเสียที

มีคนเคยสอนฉันว่า..อย่าให้อภัยคนเป็นครั้งที่ 2

ถ้าเค้าคนนั้นไม่เคยปรับปรุงตัวเองเลย


แต่สำหรับฉัน...ฉันไม่คิดแบบนั้น

ฉันให้อภัยเค้าได้เสมอ...จนกว่าวันสุดท้ายของลมหายใจจะมาถึง!


วันนี้...ฉันอยากจะขอบคุณความรัก..คนทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต...และประสบการณ์ทุกๆเรื่อง

ที่ทำให้ฉันได้รู้ว่า...ฉันควรจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร


โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรักและ..คนรัก

ที่สอนให้ฉัน...ร้องไห้เป็น

สอนให้ฉัน...หัวเราะเป็น

สอนให้ฉัน...อยากจะมีชีวิตอยู่

และ...ทำให้ชีวิตของฉันมีสีสัน...ทุกข์และสุขปะปนกันไป

นั่นแหละ...คือสิ่งที่ฉันมองว่า..."ชีวิตนี้สวยงาม"


ขอแบ่งปันความรักของฉัน

เพื่อโอบกอดใจของทุกคน

"รักนะคะ"



(จากใจ)^_^




 

Create Date : 14 มิถุนายน 2552    
Last Update : 14 มิถุนายน 2552 13:08:36 น.
Counter : 113 Pageviews.  

---HoPeLesS---


---HoPeLesS---
6 เมษายน 2550
...เริ่มต้น....

"ชีวิตยังพร้อมสำหรับการเริ่มต้นใหม่เสมอ"

ประโยคนี้คงจะใช้ได้ดีเวลาที่ต้องการปลอบใจใครซักคนที่กำลังท้อแท้และสิ้นหวัง

ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม

แปลกนะที่คนเรามักจะสรรหาคำพูดสวยหรูดูมีน้ำหนัก...มาพูดเพื่อให้กำลังใจกันและกัน

และมันก็ได้ผลจริงๆ...คนคนนั้นจะรู้สึกดีกับเราขึ้นมาทันที

แต่ทำไม...เวลาที่พูดตรงๆหรือพูดความจริง...คนบางคนกลับยอมรับไม่ได้

ฉันเอง..ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า...

"ชีวิตจะต้องเริ่มต้นใหม่ซักกี่ครั้ง...ถึงจะได้ดั่งใจซักที"

เวลาสำหรับการเริ่มต้น...มันมีมากมายขนาดนั้นเชียวหรอ...ใครๆถึงเริ่มต้นใหม่ได้ตลอดเวลา

โดยเฉพาะ..กับเรื่องราวเดิมๆ

ฉันไม่เคยคิดหรอกนะ...ว่าการเริ่มต้นใหม่...มันจะเป็นเรื่องที่ไร้สาระและเสียเวลา

ถ้าการเริ่มต้นครั้งนั้น..ไม่ใช่ครั้งที่3..4..5หรือมากกว่านั้น สำหรับเรื่องราวซ้ำซากที่ไม่เคยมีอะไรดีขึ้น

กับเวลาที่สูญเสียไป...มันคุ้มค่าพอมั้ย...ที่จะทำให้ฉันหยุดอยู่กับบางสิ่ง

ที่ไม่สามารถทำให้ฉันก้าวย่างต่อไปได้ซะที...ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่า..

แม้จะเริ่มต้นใหม่สักกี่ครั้ง...ผลลัพธ์ก็ไม่เคยแปลกไปจากเดิม

มันยังคงไม่มีอะไรดีขึ้น...แต่ในทางกลับกัน..มันกลับทำให้ทุกอย่างแย่ลงกว่าที่เคยเป็นด้วยซ้ำไป



ฉันยังเข้มแข็งไม่พอหรอกนะ...ที่จะอยู่คนเดียว

ฉันยังอยากที่จะมีเธอวนเวียนอยู่ในชีวิตตลอดเวลา

แต่นั่นหละ...คือสิ่งที่ฉันคิดอยากให้เป็น...แต่มันก็คือสิ่งที่ฉัน..ทำไม่ได้

ฉันไม่รู้...ว่าอีกนานมั้ยที่เธอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง...ไม่รู้ว่าวันไหนเธอจะยอมเข้าใจอะไรง่ายๆซะที และไม่เข้าใจด้วยว่า เมื่อไหร่ความคิดของเราจะไม่สวนทางกัน



กี่คราว...ที่ฉันให้โอกาส...

ให้โอกาสเพื่อให้เธอแก้ตัว...อาจจะเป็นเพราะ ฉันเองก็ไม่อยากสูญเสียเธอไปเหมือนกัน

แต่เธอก็ไม่เคยรักษาโอกาสเหล่านั้นไว้ได้เลยซักครั้ง

แม้กระทั่ง โอกาสครั้งสุดท้าย...

และวันนี้

โอกาสครั้งสุดท้ายของเธอก็ก็ใกล้จะเดินทางจากไปแล้ว

...จากไปพร้อมกับฉันคนนี้

ที่ไม่มีวี่แวว...จะเดินทางย้อนกลับมาอีกต่อไป



ฉันขอโทษ


ทำไม...เธอไม่เคยมองย้อนกลับไป

ว่าที่ผ่านมา..ไม่ว่าเธอจะทำผิดพลาดแค่ไหน

ฉันก็ให้อภัยเธอเสมอ

ทุกครั้งที่เธอเดินย้อนกลับมา

ฉันก็พร้อมอ้าแขนรับ...ไม่ว่าเธอจะเคยร้ายกาจกับฉันเพียงใด

ฉันทุ่มเททุกอย่างตั้งมากมาย....

แต่นี่หรือ...คือรางวัลของการทุ่มเทและรักหมดใจ

ขอให้รู้ไว้ว่า...สิ่งที่เธอเป็น ณ วันนี้....มันทำให้ฉันเข้าใจว่า

ความหวังและความฝันที่เคยสร้างร่วมกันมา...คงไม่มีวันเป็นจริง



ปล.-รักทุกคน ที่รักเรา
-อโหสิให้ทุกคนที่ไม่หวังดี
-รักทุกคอมเม้นดีดี ขอบคุณมากนะคะ
-สักวันฉันจะยืนได้เหมือนเดิม
-รักเธอ




 

Create Date : 13 มิถุนายน 2552    
Last Update : 13 มิถุนายน 2552 23:54:44 น.
Counter : 125 Pageviews.  


kokoro12
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเพียงสาวน้อยพลัดถิ่นคนหนึ่ง ที่มีความใฝ่ฝันมากมายและก็จะพยายามทำความฝันนั้นให้เป็นจริงให้ได้ เมื่อเดินทางมาไกลและสูงที่สุดของชวิตในตอนนี้แล้ว ก็จะก้าวสู่จุดที่สูงที่สุดต่อไปในอนาคตให้จงได้
ความสวยงามของผู้หญิง เปรียบเสมือนดอกไม้ที่ไม่มีวันโรยรา

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชม blog นะค๊า

Friends' blogs
[Add kokoro12's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.