Group Blog
 
All Blogs
 
Chapter 8 : My Nameless Hero

... เมื่อสองผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาอาชญากรเผชิญหน้ากัน สงครามเล็กๆก็อุบัติขึ้น ... การเชือดเฉือนคมกันครั้งนี้ เกิดขึ้นในสมรภูมิที่ถูกจัดวางอย่างตั้งใจ ไม่ใช่ที่บ้าน ไม่ใช่ห้องทำงาน แต่เป็น “ห้องสืบสวน” สถานที่ที่ทั้งคู่ต่างใช้เป็นที่เจาะลึกเข้าไปเค้นความจริงในใจของเหล่าอาชญากรมายาวนาน ลุงค์เก้เปิดฉากรุกก่อนด้วยวิธีการรบที่เค้าถนัด นั่นคือการจี้คำถามลำดับเรื่องราวที่ได้รับการวิเคราะห์อนุมานมาอย่างแม่นยำลึกซึ้ง ไล่ต้อน ดร. กิลเลน(รูดี้) จนจนมุม จากนั้นกิลเลนก็ออกอาวุธของเค้าสวนกลับไป ด้วยการเจาะลงไปถึงแรงกระตุ้นและปมในจิตใจของลุงค์เก้

... ความหยิ่ง ความดื้อ ของผู้ที่มั่นใจในตัวเอง ผู้ที่ไม่เคยมีคำว่าผิดพลาดอยู่ในสารานุกรมประจำตัว ผู้ซึ่งละทิ้งและถูกทอดทิ้ง ไม่เหลืออะไรนอกจากการไล่ตามสิ่งที่จะยึดเหนี่ยวให้ “ตัวตน” ของเค้ายังคงอยู่ ... ตัวละครตัวนี้ แม้จะถูกจี้ใจดำจากกิลเลน แม้เค้าจะมีโอกาสที่จะหันหลังกลับมาสู่เส้นทางที่ดี (ลูกสาวโทรมาให้พบหน้าหลาน แต่ไม่ไปตามนัด) แต่เค้าก็ยังคงเลือกทางเดินที่มืดมิดต่อไปเช่นเคย ...และแล้ว...คำพูดสุดท้ายของตัวละครตัวนี้ในเล่มนี้ ก็เอ่ยออกมาด้วยภาพเหงาๆของเงามืดสลัว ...คำพูดที่ดูจะเป็นการบอกตัวเองซะมากกว่า... “ มองดูผมสิ มองดูผมสิ อสูรกายในตัวผม ได้เติบใหญ่ขนาดนี้แล้ว”

… “ไม่เคยคิดเลยว่าการถูกทอดทิ้งจะเจ็บปวดขนาดนี้” “ใช่ ทุกสิ่งน่ะเจ็บปวดเสมอแหละ”... อะไรอยู่เบื้องหลังการนำเสนอเนื้อเรื่องของลอตเต้ ที่มาของสองประโยคนี้กันแน่? (ลอตเต้ เพื่อนของคาร์ล รู้สึกถูกทอดทิ้ง ไม่ได้รับการใส่ใจ หลังจากคาร์ลพบพ่อเค้าแล้ว) ... ในการ์ตูนเรื่องนี้ มีการพูดถึงการถูกทอดทิ้งในหลายๆรูปแบบ เด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อแม่, ลุงค์เก้ที่ถูกลูกและเมียทิ้งไป (ในทางกลับกันลูกเมียลุงค์เก้ก็ถูกทิ้งเพราะสามีสนแต่งาน), อีวาที่ถูกคนรักทิ้งไป แต่จะมีซักกี่คนล่ะครับที่ “รับรู้” จริงๆว่ามันแย่แค่ไหน

… เราๆท่านๆส่วนใหญ่ที่อ่านการ์ตูนกันอยู่คงอายุน้อยๆไม่ได้ถูกลูกเมียทิ้ง แม้ถูกคนรักทิ้งก็คงไม่ได้นิสัยแย่เหมือนอีวา และส่วนใหญ่คงเป็นคนที่มีพ่อแม่ปกติ (ขอโทษสำหรับผู้ที่กำพร้าที่ผ่านมาอ่านตรงนี้นะครับ ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีนะครับ) เวลาเราอ่านเนื้อเรื่องตอนอื่นๆ เราอาจจะรู้สึก “ผ่านๆ” กับการถูกทอดทิ้งเหล่านั้น ไม่ “อิน”ว่างั้นเถอะ เราๆท่านๆอาจจะ “เดา” ได้ว่าคนที่กำพร้าจะเหงาและน่าเศร้าเพียงใด แต่ถ้าพูดถึงการ “เข้าใจรับรู้” ความรู้สึกเค้าจริงๆนั้น ผมเชื่อว่าคงห่างไกลนัก ...แต่เนื้อเรื่องของลอตเต้นี้ เป็นเรื่องที่เราสามารถพบได้ในช่วงชีวิตวัยรุ่นของทุกคน ...คุณรู้สึกอย่างไรเวลาเพื่อนๆไม่สนใจ... ต้องนั่งกินข้าวคนเดียว... เพื่อนไม่เก็บชีทให้ ...มีอะไรไม่บอกกัน...หรือคนที่คุณชอบยุ่งกับสิ่งอื่นแล้วไม่ใส่ใจคุณ ... ถ้าคุณลองคิดถึงสิ่งเหล่านี้แล้วรู้สึกได้ว่า การถูกทอดทิ้งนั้นมันแย่เพียงใด นั่นล่ะครับ คุณอาจจะเริ่ม “อิน” และเข้าใจความโดดเดี่ยวของคาร์ลหรือโยฮันมากขึ้นอีกขั้นหนึ่งแล้วก็ได้

… อะไรสะท้อนอยู่ในแววตาของเด็กน้อย.... ในเล่มนี้ เราได้เห็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของโยฮัน ในการเล่นกับเหล่าเด็กๆใน Chapter 6 และยังได้เห็นวิธีที่โยฮันล้างสมองเด็กเหล่านี้ด้วย เมื่อทำให้มันเป็นเกมส์ให้มันสนุก เมื่อมองแต่คำว่าชนะ ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเอาโลกอันมืดมิดของผู้ใหญ่ทุกวันนี้ไปใส่ในแววตาของเด็กให้เห็นว่าโลกมันเลวร้าย เมื่อนั้นคุณค่าของชีวิตในแววตาของเด็กน้อยก็ถูกบดบังไป ...แต่เมื่อฝั่งโยฮันมีขุนพลเป็นเด็กน้อยมองโลกและชีวิตมืดมิดไร้ค่าไร้ความหมาย... ฝั่งเทมมะก็มีดีเทอร์ที่มาพร้อมกับความหวัง ที่ยอมรับโลกอันมืดมิดของผู้ใหญ่นี้แต่พร้อมจะหวังในสิ่งที่ดีขึ้น ...ว่าแต่ว่า เด็กทุกวันนี้มีอะไรในแววตาเค้าบ้างนะ... ในทีวี หนังสือพิมพ์ สิ่งแวดล้อมในครอบครัวหรือโรงเรียน มีแต่สิ่งเลวร้ายรึเปล่า? ..ที่สำคัญยิ่งกว่า เมื่อเด็กเหล่านั้นพบเห็นโลกอันมืดมิดของผู้ใหญ่ เค้ามีใครสักคนมาคอยสอนรึเปล่านะ ว่าแม้มันไม่ดีแต่เราก็หวังและทำให้มันดีขึ้นได้

... แม้ในแววตาเด็กน้อยเหล่านี้จะมีความมืดมิดสะท้อนอยู่ ...อย่างน้อย...ขอให้มีแสงสว่างเล็กๆสะท้อนที่มุมของแววตาเหล่านั้นบ้างก็ยังดี...

… เนื้อเรื่องของเทมมะและโยฮันในเล่มนี้ ขอยกยอดไปกล่าวถึงรวมกับ Chapter 9 นะครับ อะไรอยู่ในใจเทมมะที่ตัดสินใจจะฆ่าโยฮัน อะไรอยู่ในใจโยฮันเมื่อได้อ่านนิทานภาพ ....และอะไรคือ...

...“ผมได้เห็นความมืดที่มืดมิดยิ่งกว่า”...



.........................................................

ปล. ขอให้มีความสุขในวันสงกรานต์ปีใหม่นี้นะครับ เที่ยวให้สนุกนะครับ
ขอบคุณที่ติดตาม ... ตอนหน้า ก็ยังคงออกช้าหน่อยนะครับ ต้องสะสางงานอีกพักนึงเลย

(special thanx to คุณ Watch my back ที่มาลงแดงใน blog เลยนะเนี่ย เลยต้องปั่นต้นฉบับมาลงให้ ไงล่ะ เอายาวๆให้อ่านจนเข็ดไม่กล้าขออีกเลยมั้ยล่ะ ยาวๆ งี้ก็อย่าขี้เกียจอ่านละกัน หุหุ)



Create Date : 12 เมษายน 2548
Last Update : 12 เมษายน 2548 9:35:13 น. 11 comments
Counter : 356 Pageviews.

 
ติดตามอยู่ที่พันทิปตั้งแต่ตอนแรก ๆ เลยนะครับ แต่ไมได้ไปคอมเม้นต์ไรไว้...

เห็นตน 7 เจ้าของกระทู้ตัดพ้อเหมือนจะไม่มีคนติดตาม เลยต้องมาลงชื่อเป็นกำลังใจให้นะครับ...

ขอบคุณนะสำหรับการวิเคราะห์ครับ ทำให้รู้เรื่องอีกเยอะเลย


โดย: ~VenusGospel~ IP: 61.91.164.144 วันที่: 12 เมษายน 2548 เวลา:10:47:48 น.  

 
เรื่องนี้เนี่ย
ผมรู้สึกว่าจริงๆแล้วโยฮันพระเอกนะ เพราะเป็นตัวละครที่น่าติดตามที่สุด
แล้วยังรู้สึกว่าน่าสงสาร มากกว่าน่ารักเกียจ


โดย: Watch My Back วันที่: 12 เมษายน 2548 เวลา:11:32:48 น.  

 
จะคอยติดตามนะครับ


โดย: oop kid IP: 202.44.231.8 วันที่: 12 เมษายน 2548 เวลา:15:37:32 น.  

 
เห็นแล้วอยากอ่านการ์ตูนจิงๆ อีกรอบจัง แต่ไม่มีง่ะ


โดย: Ryuk IP: 61.90.31.240 วันที่: 13 เมษายน 2548 เวลา:2:56:16 น.  

 
มาอ่านแล้วขอรับ ช่วงนี้ล่นแต่เกมเลยไม่ได้เข้ามาดูเลย

อ่าน chapter นี้แล้วขนลุกยังไงมะรู้ขอรับ เหอๆๆ

เขียนต่อเร็วๆนะขอรับ ข้าน้อยอยากอ่าน อิอิ

ขออนุญาต ชักดิ้นชักงอเล็กน้อย อาการขาคู่โยเย เริ่มมา อิอิ


โดย: evil_kun IP: 203.113.76.74 วันที่: 13 เมษายน 2548 เวลา:14:43:18 น.  

 
มาอ่านช้าไปหน่อยเพราะไม่ค่อยมีเวลาครับ
ติดตามต่อครับ

ปล.ยาวๆนี่ยิ่งดีเลยครับ 555


โดย: Gasp IP: 203.156.31.135 วันที่: 14 เมษายน 2548 เวลา:17:46:31 น.  

 
.. .. .. แง้ววว .. .. ..

8bf57''jt ....... ฮุ ฮุ


โดย: ++ D i e B r (i) g H t S k Y ++ IP: 61.90.31.172 วันที่: 16 เมษายน 2548 เวลา:13:51:15 น.  

 
~VenusGospel~ และ oop kid
ขอบคุณที่มาเม้นครับผม มีแรงเม้นกันอยู่ ก็มีแรงเขียนอยู่เหมือนกันคับ ^^

evil_kun : ชักดิ้นชักงอจะเล่นเกมส์รึเปล่า อิๆ แต้งหลายสำหรับกำลังใจเน้อ

Gasp : ตอน 9 ยาวพอมั้ยล่ะครับ เหอะๆๆ ยิ่งเขียนยิ่งยาวแฮะ

Watch My Back : ถ้าเป็นพระเอกก็คงเป็นพระเอกที่โผล่น้อยสุดๆ แต่ "เพื่อน" คงเป็นพระเอกโผล่น้อยกว่านะนั่น หน้ายังไม่เห็นเลยเห็นแต่หน้ากากกะผ้าพันแผล

++ D i e B r (i) g H t S k Y ++ กะ คุณ Ryuk :
แง๊วว ด้วย อิๆ


โดย: ว้างกลางหาว วันที่: 22 เมษายน 2548 เวลา:2:24:42 น.  

 


โดย: Bright IP: 61.90.31.46 วันที่: 27 เมษายน 2548 เวลา:3:18:42 น.  

 
รออ่านอีกเช่นเคยคับ


โดย: rena IP: 58.10.195.65 วันที่: 19 กรกฎาคม 2548 เวลา:1:34:37 น.  

 
พออ่านเรื่องที่คุณวิเคราะห์ เลยลองอ่านเรื่องนี้ดู ตอนแรกไม่ค่อยหนุก แต่อ่านไปแล้ว ติดเลย


โดย: PIECE IP: 58.10.45.139 วันที่: 10 มีนาคม 2549 เวลา:21:04:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
ว้างกลางหาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ก็แค่... อยากคิดอยากเขียนกะเค้ามั่ง

Friends' blogs
[Add ว้างกลางหาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.