::ขออภัยบล็อคโป๊มาก ไม่ได้แต่งตัวให้บล็อคเลย::
Group Blog
 
All blogs
 
ชีวิตเก่าเก็บ (๒)



วันที่ 12 ก.ย.
ในวันที่สิ้นหวัง  คุณทำอะไร
เมื่อความหวังลอยลับไปไกล



เมื่อความหวังเหมือนภาพที่เลือนราง
คลับคล้ายคลับคลาจะจากไปไ
คุณทำอะไร เมื่อในหัวของคุณำลังปั่นป่วน
ความกลัว  ความลังเลใจ และความหวัง
กำลังต่อสู้กันอยู่ในสมองของคุณ
คุณจะปล่อยให้ความกลัวโจมตีความหวัง
หรือคุณจะปล่อยให้ความลังเลใจโจมตีความหวัง
หรือคุจะไม่เลือกให้อะไรก็ตาม
มาโจมตีความหวังของคุณ
คุณพร้อมหรือที่จะยอมให้ความหวังเป็นฝ่ายพ่ายแพ้



แล้วคุณพร้อมที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยความหวังของคุณ
ในวันที่ความหวังของคุณหลงทาง
คุณพร้อมจะยืนหยัดเพื่อความหวังของคุณหรือไม่
เมื่อความหวังของคุณล้มลง
แต่คุณกลับคิดว่า ความหวังจากคุณไป ไม่ใยดี
คุณลืมคิดที่จะช่วยดึงความหวังของคุณขึ้นมา
กลับทิ้งไปเฉยๆ



คุณทิ้งให้ความหวังล้มลงอยู่ รู้ตัวไหม
ทำไมคุณไม่คิดหาทาง ฉุดความหวังให้ลุกขึ้นยืน
้าความหวังไม่ล้มอยู่
คุณจะไม่ว้าเหว่  เพราะความหวังจะก้าวไปกับคุณ
ทุกฝีก้าวที่ยิ่งใหญ่
คุณพร้อมที่จะก้าวเดินไป
พร้อมกับความหวังของคุณหรือยัง

หากคุณคิดว่า ความหวังคือเพื่อนที่ดีที่สุด
คุณจงทิ้งความกลัวไปซะ
บอกลาความกลัว
เพราะความกลัวไม่ใช่เพื่อนที่ดีสำหรับคุณ จริงไหม

คุณก้าวเดินไปพร้อมกับความกลัว แล้วรู้สึกอย่างไร
มีความสุขดีหรือไม่  ไม่เลย
คุณเสียใจ  คุณผิดหวัง
ความกลัวจูงคุณไปยังทางอันมืดมิดซึ่ง ความกลัวชอบ
มันช่างตื้นเต้นเร้าใจ ดีใช่ไหม
แต่คุณจะหาความสงบทางจิตใจได้ไหม ในเมื่อคุณกลัว
ทางที่มืดมิด  เมื่อคุณตกหลุม  คุณจะขึ้นมาได้ไหม
ใครจะช่วยคุณ  ความกลัวหรอ

ในตอนนี้คุณอยู่กับความกลัวตามลำพัง
ไม่มีใครนอกจากคุณ กับความกลัว
คุณคิดว่าความกลัวจะดึงคุณขึ้นมาจากหลุมได้หรือไม่
ความกลัวชอที่จะให้คุณตกหลุ
ชอบที่จะอยู่กับคุณ
ชอบเกาะกินหัวใจคุณ
ปรารถนาให้คุณอยู่ด้วยกัน
อยากให้คุณจมอยู่กับความกลัวตลอดไป
จึงไม่มีทางที่จะช่วยคุณออกไป
แล้วคุณจะทำอย่างไร

ในเมื่อคุณอยู่กับความกลัวตามลำพัง
จงจินตนาการฮีโร่ของคุณ
ความหวัง  ฮีโร่ขจัดความกลัว
ตั้งจิตให้มั่น  อย่าฟังเสียงของความกลัว
เพราะมันร้องผิดคีย์
เสียงของความกลัวนั้นเพี้ยน
แสบแก้วหู  ฟังแล้ว ปวดประสาท
หัวของคุณจะระเบิดได้  ถ้าฟังมากๆ
หัวใจของคุณถูกบีบรัดแน่น
เมื่อได้ฟังเสียงของความกลัว

ขอให้คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ
ผ่อนลมออกยาวๆเท่าที่ทำได้
แล้วภาวนาให้เกิดทำนองอันไพเราะ
เสียงแห่งความหวัง

คุณจงบอกลาความกลัว เพื่อนผู้ประสงค์ร้าย
และต้อนรับความหวัง เพื่อนคนใหม่ของคุณ
เมื่อคุณมองเห็นความหวัง
ซึ่งแท้จริงแล้วไม่ได้อยู่ไกลจากตัวคุณเลย
เพื่อนคนนี้รอคอยให้คุณมองเห็นเขาเสมอ
แสงสว่างก็บังเกิดขึ้น
เหมือนปาฏิหาริย์ที่สมเหตุสมผล
แสงสว่างจะบดบังความกลัว
เช่นเดียวกับที่ความมืดบดบังความหวัง

ในตอนนี้คุณมองเห็นแล้ว
คุณจะพบว่า ที่ๆคุณยื่นอยู่
ไม่ใช่หลุม แต่เป็นข้างล่าง
คุณแค่มองหาบันได
คุณก้าวขึ้นบันไดสู่ชั้นบน
แค่นี้ก็หลุดพ้นจากที่ซึ่งคุณเคยคิดว่า เป็นหลุม
เมื่อคุณคิดจะคบความหวัง
จงบอกลาความกลัว



ความ
กลัวพาคุณไปเจอวิกฤต
ความหวังพาคุณไปเจอโอกาส
คุณอยากจะทำความรู้จักกับ
วิกฤต หรือ โอกาส
ถ้าชอบวิกฤต เลือกความกลัว
ถ้าชอบโอกาส เลือกควาหวัง

ถ้าคุณอยู่กับความกลัว ซึ่งกำลังพาคุณไปเจอวิกฤต
ขอให้คุณนึกถึงความหวัง
ซึ่งจะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้

12 Sep 52/6.13 PM
(ชักจะประหลาดกับวิธีเขียนวันที่)

ปัญหาก็คือ ไม่รู้ปัญหา
ในเมื่อคุณไม่รู้จักปัญหา แล้วคุณจะเคลีร์อย่างไร
บางทีคุณอาจจะพบว่า
ปัญหาหนึ่งคือ ความกลัวว่าจะทำไม่ได้
ปัญหาที่สองคือ กลัวว่าจะเกิดสิ่งเหนือคาวมคาดหมาย
ปัญหาสามคือ กลัวว่าคุณจะผิดหวังกับมัน
ปัญหาสี่คือ กลัวว่ามันจะไม่สำเร็จ
ปัญหาเหล่านั้นคือ ความกลัว
คุณมักจะมองไม่เห็นมัน
แต่แน่นอนว่า มันอยู่กับคุณ

ความกลัวเป็นเพียงการทำนายความผิดหวังให้กับตัวคุณ
คุณกลัวอนาคตใช่หรือไม่
เรื่องของอนาคต  เรื่องของสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
คุณไม่รู้อนาคต  ความไม่รู้พาความกลัวมา
ถ้าคุณไม่อยากสนิทกับความกลัวให้มากนัก
จงบอกลาความไม่รู้ แล้วทำไงล่ะ
ก็บอกความไม่รู้ไปว่า
"ฉันรู้แล้ว"
รู้ว่าในอนาคต  ฉันจะไม่ผิดหวัง
รู้ว่าในอนาคต ฉันจะประสบความสำเร็จที่ฉันปรารถนา
คาวมไม่รู้ก็จากไป
ไม่มีใครพาความกลัวมาแน่

อย่าจ้องไปในสิ่งที่คุณมองไม่เห็น
จงมองในสิ่งที่คุณมองเห็น
และทำในสิ่งที่คุณก็รู้ว่า ต้องทำอะไร
เชื่อมั่นในปัจจุบันของคุณ
อย่าคิดว่า อดีตที่พลาดพลั้งคือ อนาคตของคุณ
จงมุ่งมั่นทำปัจจุบันให้สุดยอด
แน่นอนว่า อนาคตย่อมสดใส
6.30 PM


* เป็นการรวบรวมบทบันทึกเก่า อาจจะนานถึง 4-5 ปีที่แล้ว หรือนานกว่านั้น
จุดประสงค์คือ การตรวจสอบ และประเมินผลการเปลี่ยนแปลง ความเป็นไปของชีวิต





Create Date : 17 พฤษภาคม 2556
Last Update : 18 พฤษภาคม 2556 11:53:56 น. 0 comments
Counter : 271 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

knichaay
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]











เกี่ยวกับบล็อคนี้
ก็เหมือนๆกับไดอารี่บล็อคทั่วๆไป
จะแตกต่างก็ตรงที่มัน
เป็นไดอารี่บล็อคที่เหมือนๆกับ
ไดอารี่บล็อคทั่วๆไป

เกี่ยวกับผู้เขียน
ตื้นตัน Smiley Smiley
น้ำตาไหล..ซึ้งมาก
^ นี่ไม่ได้เขียนไว้ข้างปกสักหน่อย
.........................
.........................
.........................

เกี่ยวกับอารมณ์ของผู้เขียน
ขึ้นๆ ลงๆ เอาแน่เอานอนไม่ได้
บางวันอยากตาย บางวันอยากเกิดใหม่
บางวันอยากตื่น บางวันอยากนอน
บางวันอยากกิน บางวันอยาก Smiley
แต่ไม่ใช่อยาก กิน+Smileyแน่นอน

เกี่ยวกับแมวของผู้เขียน
-คลิกดูรูป-
หายตัวไปอย่างลึกลับ
ใครพบช่วยจับอาบน้ำ เหม็นมาก
ไม่ๆๆๆๆ ใครพบช่วยส่งจับกลับบ้านที


ชอบเพลงนี้มาก แต่ฟังมากไม่ได้
ฟังแล้ว อยากกลับบ้าน..
บ้านแสนสุขใจที่กำลังตามหา
ถ้าจะฟังเพลง กรุณาช่วยตัวเอง
กดปุ่มเพลย์เล่นเอาเน้อ






New Comments
Friends' blogs
[Add knichaay's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.