All Blog
อาทิตย์แรกของการทำงาน
สำหรับอาทิตย์แรกค่ะ เราทำตามตารางที่โฮสเขียนและตกลงไว้นในสัญญาค่ะ คือ ดูแลน้องคนเล็กหนึ่งขวบค่ะ  ส่วนคนโตไม่ต้องดูอะไรค่ะน้องทำเองได้ทุกอย่าง  

เริ่มต้นด้วยการตื่นมาต้อนเช้า ประมาณเจ็ดโมงค่ะ  เพราะว่าโฮสไปทำงานประมาณนั้น  ตื่นขึ้นมาก็ไม่ได้ทำอะไร นั่งรอว่าเมื่อไหร่น้องคนเล็กจะตื่น  น้องคนโตจะตื่นก่อนค่ะ  พอตื่นมา น้องก็จะหาอาหารเช้ากินเอง  จัดอาหารกล่องไปกินที่โรงเรียนเอง  เตรียมกระเป๋า แต่งตัวเก็บห้องเองหมด  อ้าวว ฉันก็นั่งเหวอค่ะ  เพราะว่าไม่เคยดูแลเด็กโต เก้าถึงสิบขวบมาก่อนค่ะ  ปกติจะดูเด็กประมาณ ห้าถึงเจ็ดขวบ  ประมาณนั้นแทบจะต้องช่วยทุกอย่างเลย  น้องเขาก็นั่งกิน นั่งคุยเมื่อถึงเวลาไปเรียนก็จะไปค่ะ  

น้องคนเล็กจะตื่นประมาณแปดโมงเช้าค่ะ  ตื่นมาก็อุ่นนมให้กิน  แล้วก็ป้อนข้าวค่ะ แล้วแต่เราจะให้  แต่ว่าต้องตามด้วยผลไม้ทุกมื้อนะคะ  หลังจากนั้นน้องก็จะวิ่งเล่นในบ้านค่ะ  วิ่งไปมา  เล่นคนเดียวค่ะ เราเหมือนแค่นั่งเฝ้า เรารู้สึกเบื่อ พยายามเรียกร้องความสนใจจากน้องให้มาเล่นกับเราค่ะ ก็ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้างค่ะ  
ที่บ้านจะเปิดช่องเบบี้ทีวีเอาไว้  บางทีเมื่อถึงเพลงที่น้องชอบ น้องก็จะวิ่งมาเต้น ๆ ๆ ค่ะ น่ารักดี  เด็กคนนี้ไม่งอเเงเลย  หัวเราะตลอดเวลา เลี้ยงง่ายมาก ๆ  เล่นซักสองชั่วโมง ถึงสองชั่วโมงครึ่ง น้องก็เริ่มหาว เราก็ต้องอุ่นนมให้กินค่ะ แล้วก็พอกินหมด ก็เอาน้องขึ้นห้อง เอาไว้ในเตียงน่ะค่ะ  แล้วก็ปิดห้อง  เท่านั้นน้องก็จะหลับไปเอง เราต้องเปิดเครื่องฟังเสียงในห้องด้วย เพราะว่าเวลาอยู่ข้างล่างจะได้รู้ว่าน้องตื่นหรือยัง  น้องนอนประมาณสองชั่วโมงค่ะ  ในระยะเวลานั้น ตามในใบสัญญาและที่ได้ตกลงกัน เราต้องดูดฝุ่นชั้นหนึ่งค่ะ เพราะว่าบ้านนี้มีหมามีแมว  ขนเยอะมาก ร่วงแบบเกรียวกราว  ใช้ระยะเวลาดูดก็สามสิบนาที (นี่เอาแบบสะอาดกริบนะคะ) หลังจากนั้นก็ว่างค่ะ ที่นี่ค่อนข้างเหมือนที่เมกาค่ะ คือเขาเน้นเเค่ให้ดูเด็กค่ะ ไม่ได้ให้ทำงานบ้าน เพราะว่าตอนเราอยู่ยุโรปนะ เราดูน้องสามชั่วโมง  ทำงานบ้านสามชั่วโมงค่ะ แต่เราไม่รู้ว่าบ้านอื่นเป็นอย่างไร แต่บ้านเรานี่เน้นดูเด็กอย่างเดียว งานบ้านก็แค่ดูดฝุ่นชั้นหนึ่งเท่านั้นค่ะ  แต่ด้วยความที่เราเป็นคนไทย  เรามาอยู่บ้านเขาเราก็ช่วยน่ะค่ะ  เพราะว่ามันค่อนข้างว่างมากถึงมากที่สุดค่ะ (เราว่าการที่เราได้งานที่สบายนี่ มาจากการสวดมนต์นั่งสมาธิ และเคยเป็นอาสามัครช่วยงานที่วัดมาก่อน  ไม่รู้มันจะเกี่ยวไหม) มันว่างไม่รู้จะทำอะไรค่ะ บางทีก็เอาจานใส่เครื่อง เก็บจานไรงี้ค่ะ  โฮสมาเห็นก็บอกว่าเธออไม่ต้องทำหรอก มันไม่ใช่หน้าที่ ในสัญญาก็ไม่มี  คือเขากลัวว่าเราจะรู้สึกว่าเขาเอาเปรียบเราน่ะค่ะ  แต่เราไม่ได้คิดอย่างนั้นนะคะ เราก็บอกเขา  เวลาว่างถ้าไม่มีอ่ะไรก็ไม่ค่อยอยากอยู่บนบ้านเท่าไหร่  กล้องวงจรปิดเพียบเลยค่ะ  โฮสบอกว่าที่ติดไว้ เพราะว่าเคยมีขโมยขึ้นบ้านค่ะ แล้วจับโจรไม่ได้  ดังนั้นก็เลยต้องติด ไม่ได้ติดไว้จับผิดเราหรอก  แต่เราก็นะ หันไปก็เจอกล้อง ก็ยิ้มให้ตลอดเลยค่ะ  เหมือนมีปาปารัซซี่ตามถ่่ายเราตลอดเวลา ฮ่าฮ่าฮ่า
น้องคนเล็กจะตื่นประมาณเที่ยงถึงบ่ายหนึ่งค่ะ  ก็เอาข้าวให้กิน นม ขนม หลังจากนั้นก็เล่นไปค่ะ  น้องคนโตกลับมาบ่ายสาม โฮสแม่มาบ่ายสามค่ะ หลังจากนั้นเราก็จะเล่นกับน้องคนโต  น้องเป็นผู้หญิง ชอบแต่งตัว ชอบทำผม  ชอบทาเล็บ ชอบวาดรูป ร้องเพลง  ก็เป็นงานเบา ๆ ค่ะ เราสามารถเล่นกับน้องได้ทั้งวันค่ะ บางครั้งเราก็อยู่กับน้องถึงสองทุ่มครึ่งเลยนะคะ เพราะว่าเราก็เหงาค่ะ  โฮสก็บอกว่าเราลงไปได้ แต่เราก็ไม่ค่อยอยากลงไปห้อง มันไม่มีไรทำน่ะค่ะ  ไม่มีเพื่อนคุย ไม่รู้จะทำไร ก็เล่นกับน้องไป  แต่เราก็เป็นคนที่ซื่อสัตย์กับความรู้สึกเรานะ  เพราะว่าหากว่าเราเหนื่อย เราก็จะลงไปห้องเลยค่ะ  โฮสก็กลัวเราจะเหนื่อย ประมาณนั้น  งานเราเลิกสี่โมงเย็น แต่ว่าบางทีก็จะช่วยโฮสน่ะค่ะทำกับข้าว เหมือนเราอยู่บ้านน่ะ ช่วยกันทำกับข้าว แล้วก็โม้ไปต่าง ๆ นานา  เราได้ทำกับข้าวสามวันค่ะ  จันทร์ อังคาร พฤหัส  ดีค่ะ  มื้อแรกที่ทำ คือ ของไม่ครบ ทำปลานึ่งมะนาว รสชาติแบบแย่มากค่ะ  เดี๋ยวจะต้องแก้ตัวใหม่  

โฮสที่บ้านนี้ดีค่ะ เขาทำทุกอย่างเอง กวาดบ้านเรี่ยมเลย โฮสแม่ทำเองหมด  ซักผ้า โฮสแม่จะซักของตัวเองกับลูกค่ะ โฮสพ่อก็ซักของตัวเอง  เราก็ซักของตัวเราเอง  โฮสแม่จะพับผ้าให้น้องคนเล็กกับตัวเอง  น้องคนโต ต้องพับของตัวเอง  น้องคนโตมีหน้าที่เก็บขี้แมวค่ะ  เหมือนว่าแม่เขาจะจ้างให้เดือนละห้าเหรียญค่ะ น้องก็บอกว่าเก็บไว้ซื้อตุ้มหูใส่ เด็กหัดทำงานเก็บเงินแล้วค่ะ  บางครั้งน้องก็จะได้ดูดฝุ่นค่ะ  เก่งน่ะ ทำเองหมดเลย  เลี้ยงลูกได้ดีมาก ๆ เลย

ส่วนเราก็น่ะค่ะ เราบอกโฮสว่าฉันว่างมากเลย  (ดูเป็นคนแอ็คทิฟไหมล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า) ที่นี่ดีหมดทุกอย่าง แต่เสียอยู่สองอย่าง หนึ่งคือ มันหนาวมาก  อากาศไม่เคยเป็นบวกเลย  ช่วงนี้ก็ ลบสี่ ถึง ลบหก ตลอด เราว่าหนาวกว่าเดนมาร์คอีกนะ เฮ้อ  ตอนนี้แค่ตุลาเท่านั้น จุดพีคน่าจะมกรา กุมภา แล้วมันจะเท่าใด โอ้ววววว แล้วเราจะกล้าออกไปข้างนอกไหมเนี่ย 
อย่างที่สอง  หมาและแมว ต้องการกินตลอดเวลา  จะร้องทำให้น่ารำคาญ  แมวมันอ้วนมาก โฮสบอกว่าตอนนี้อยู่ในระหว่างการลดน้ำหนัก 

วันนี้มีภาพหมาแมวมาให้ดู มันอยู่ด้วยกันตลอด น่ารักมาก




Create Date : 30 ตุลาคม 2555
Last Update : 30 ตุลาคม 2555 1:26:18 น.
Counter : 891 Pageviews.

7 comments
  
โย๊ยยย ภาพโปรไฟล์หน้าตาดีมาก
(ยังไม่ได้อ่านนะ ดึกแล้วกำลังจะกลับบ้าน)
เม้นทิ้งไว้ว่าเดี๋ยวจะมาอ่านพรุ่งนี้จ๊ะ
โดย: เสี่ยวเฟย วันที่: 30 ตุลาคม 2555 เวลา:3:00:50 น.
  
ขอบคุณมากนะคะ แต่ว่ามันเป็นแค่มุมกล้องเท่านั้นเองค่ะ
โดย: Nualtar วันที่: 30 ตุลาคม 2555 เวลา:10:49:53 น.
  
สวัสดีครับ ทักทายออกพรรษา




โดย: ต้นกล้า อาราดิน วันที่: 30 ตุลาคม 2555 เวลา:10:53:17 น.
  
น่ารักจังเลย รีบๆมาอัพเดตน่ะค่ะ
รออ่านต่อค่ะ
ตอนนี้ได้วิซ่าแล้วรอรายงานตัว
อยากบินเร็วๆเพราะลาออกจากงานแล้ว
เราจะไปอยู่ Calgary , Alberta
ตัวเองอยู่ไหนค่ะเผื่อได้เจอกัน จะได้มีเพื่อน
อิอิ
โดย: Nicky IP: 171.6.216.111 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2555 เวลา:12:04:33 น.
  
ไม่ว่างอัพอีกเหรอ ป้ารออ่านอยู่นะนี่
อิอิ......
โดย: ป้าเม้นแรกน่ะแหละ IP: 101.108.56.6 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2555 เวลา:15:12:58 น.
  
ต้นกล้า อาราดิน @ ขอบคุณสำหรับภาพสวย ๆ นะคะ

Nicky @ เราอยู่แถบ Edmonton ค่ะ ห่างจาก Calgary ประมาณสามชั่วโมง แต่คิดว่าไปมาหาสู่กันได้ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก

ป้าเม้นแรกน่ะแหละ@ จะอัพเดทสัปดาห์ที่สามแล้วนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ อิอิ
โดย: Nualtar วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 เวลา:0:13:15 น.
  
ขอภาพสวยๆไว้ตกแต่งข้อความ เพราะชอบมาก
โดย: ศืริพร ชลบุรี IP: 101.109.1.197 วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:4:57:14 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Nualtar
Location :
Ontario  Canada

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]



เป็นคนไทยที่อาศัยอยู่ที่ประเทศแคนาดากับโครงการ(Live in caregiver) จัดทำบล๊อกเพื่อเปรียบเหมือนสมุด ใช้บันทึกเรื่องราวดี ๆ ที่น่าสนใจและน่าจดจำ ขอแชร์เรื่องราว ที่ได้ประสบพบเจอ อาจจะเวิ่นเว้อบ้างไรบ้างในบางคราว ขอจงเห็นใจ อย่าใจไม้ไส้ระกำ ปล่อยให้คนตัวดำตาดำ ต้องโดดเดี่ยวลำพังในโลกอันแสนจะกว้างใหญ่แห่งนี้ :-D