"ชีวิตมีไว้ให้เราใช้ ไม่ใช่ให้มันมาใช้เรา"
Group Blog
 
All Blogs
 
เนื่องมาจากอากาศดีดี

สวัสดีค่ะ

วันนี้ตื่นมาก็อารมณ์ดีกะทันหัน หลังจากหม่นเศร้าอยู่กับความเหงาที่เข้ามาเกาะกินพร้อมกับอากาศมัวๆ ตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน

(โทษอากาศเข้าไปเถอะเรา... จริงๆ มันอาจจะแค่ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ใช่ไหมล่ะ)

วันนี้อากาศดีจริงๆ ไม่ร้อนตับแตก ร้อนอึดอัดหายใจไม่ออกเหมือนวันก่อน แต่ก็ไม่มัวซัวอึมครึม และเสียงจักจั่นนั้นก็ไม่ได้ฟังน่ารำคาญเมื่อวันก่อนๆ (ขอย้ำ จักจั่นมันเยอะจริงๆ นะ) นี่แปลว่าฤดูร้อนอันโหดร้ายของประเทศนี้จะหมดไปแล้วใช่ไหม^__^ ... ได้เวลาของฤดูใบไม้ร่วงอันอิ่มเอมไปด้วยของอร่อยๆ แล้วใช่ไหม



อากาศทำเอาเราวันนี้อารมณ์ดี ยิ้มเริงร่าให้กับตัวเองในกระจกแล้วก็ตัดสินใจมาเขียนบลอกแกงค์ในพันธุ์ทิพย์ได้เสียที หลังจากที่สมัครเป็นสมาชิกได้ไม่นานมานี้ (ทั้งที่เล่นพันติ๊ปมาตั้งแต่อยู่ประถม)



เหตุผลเดียวคือตอนนี้อยากมีอะไรที่เชื่อมโยงตัวเรากับโลกภายนอกบ้าง เพราะรู้สึกว่าตั้งแต่มาอยู่ที่ประเทศนี้ชีวิตของจิงโจ้ไฮเปอร์แบบเราชักจะยึดติดอยู่กับมนุษย์เพียงบางกลุ่มบางคน ออนเอ็มก็ขึ้น busy ประจำ คุยก็คุยแค่คนเดิมๆ ไปกินข้าวก็กินกับเพื่อน รุ่นน้องหน้าเดิมๆ แถมชีวิตในโรงเรียนที่เคยรู้สึกว่ามันเหมือนการ์ตูนญี่ปุ่นก็เริ่มซ้ำซาก เพื่อนฝูงก็เริ่มไม่ขยับขยายไปหาเพื่อนคนใหม่ๆ แล้ว

....แถมในบางเวลา เราชักไม่แน่ใจว่าเราได้ทำ "คนเดิมๆ " บางคนตกหายไปจากชีวิตเราบ้างรึเปล่า...

ก็ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตารอรุ่นน้องรุ่นใหม่ที่กำลังจะมา รวมทั้งเด็กทุน ODOS อีกเป็นร้อย (รุ่นเดียวกับเราด้วย) สังคมแคบๆ ของเราอาจจะเริ่มคึกคักขึ้นมาบ้างก็ได้

อีกอย่างคือตอนนี้เพื่อนที่คุ้นเคยดันหายหน้าหายตาไปจากประเทศญี่ปุ่นกันหมดแก๊ง ทิ้งให้เราเซ็ง...กว่าพวกแกจะกลับมาเราก็เปิดเทอมไปตั้งนานแล้วนะเอ้ย

ท้ายสุดของวันนี้...ขอแนะนำตัวนิดเดียว ข้าพเจ้าเป็นเด็กไทยอยู่ในโรงเรียนมัธยมปลายในโตเกียว เป็นโรงเรียนที่แสนจะญี่ปุ๊นญี่ปุ่น เหมือนที่เห็นในการ์ตูนนั้นแหละ แถมเป็นโรงเรียนที่รวมเอาเด็กแปลกๆ เทพๆ มาไว้เต็มไปหมด มีเพื่อนพี่น้องเป็นเด็กไทยอยู่มากพอควร รวมทั้งเพื่อนๆ จากหลากหลายประเทศ (ส่วนใหญ่ก็แถบๆ เอเชียนี้แหละ) ที่อายุมันวาไรตี้เกินจะเรียกสรรพนามถูก เลยเหมาเอาว่าเป็นพวกมันเป็นเพื่อนล่ะกัน

แย้มยิ้มร่าหน้าบานกว่าจานข้าว
เปิดปากหาวปล่อยง่วงงันพลันสดใส
เหมือนแสงแดดส่องทั่วทั้งหัวใจ
ทำอะไรก็เริงร่ากว่าเคยเป็น
เปิดเพลงไหนแม้ไม่เพราะก็ไม่ว่า
เรื่องหนักหนาลองทำไปไม่ยากเข็ญ
ร้องปรบมือเมื่อดีใจไม่แอบเร้น
กระโดดเล่น...เต้นรำ...ฮัมเพลง
ปั่นจักรยานกินลม...ชมไม้
ท้องข้างในว่างเปล่า...โหวงเหวง
ซาลาเปาเข้าปากไปไม่กริ่งเกรง
แล้วโล้งเล้งเจอเพื่อนก็ก่อสงคราม
ครูสอนเบื่อน่าง่วงหง่าวหาวก็บ่อย
แต่รอคอยตอบคำยามครูถาม
ทั้งสับสนวนวกตกเนื้อความ
เคี้ยงกร้วมคร้ามอิ่มอื้ทุกมื้อเรียน
จะตกหล่นบ่นเบื่อบ้างยังสนุก
แม้ถูกปลุกตอนฝันดีไม่มีเฮี้ยน
ชีวิตก็แบบเนี๊ยะ...เพลียพวกเพียร
จงอาเจียนความเศร้า...แล้วเมายิ้ม!!




ปล. บลอกของเราในบลอกแก๊งนี้ ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเขียนเรื่องอะไรดี เพราะปกติเรื่องราวในชีวิตก็เขียนเหมือนเป็นจดหมายถึงคนในไทยอยู่ในสเปซอยู่แล้ว ...แต่เอาเถอะ... ถือว่าที่นี่เป็นเพนซิฟเก็บความทรงจำให้หัวอันวุ่นวายของข้าพเจ้าว่างโล่งบ้างก็แล้วกัน


Create Date : 27 สิงหาคม 2549
Last Update : 27 สิงหาคม 2549 9:27:07 น. 14 comments
Counter : 237 Pageviews.

 
แวะมาทักทายคะ


โดย: NIRISSA วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:20:46:13 น.  

 
ma say hallo ka & have a nice time na ka


โดย: Lee (Hokey ) วันที่: 28 สิงหาคม 2549 เวลา:18:22:24 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ


โดย: Picike วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:4:04:40 น.  

 
หวัดไม่ดีครับ


โดย: Benzxq IP: 124.121.22.189 วันที่: 29 กันยายน 2549 เวลา:1:24:30 น.  

 
มาเยี่ยมค่ะ++


โดย: ++ตันหยง++ IP: 203.155.120.57 วันที่: 29 มีนาคม 2550 เวลา:12:19:55 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ

อืมม..พุทราก็ไม่รู้ว่าในสเปซของคุณ SoVo เขียนอะไรไปแล้วบ้าง

แต่ไม่ลองเขียน เกร็ดเล็ก เกร็ดน้อย ของประเทศญี่ปุ่นทีุ่คุณ Sovo ได้เข้าไปสัมผัส รูปบรรยากาศที่อาจจะไม่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว แต่ก็สวยแบบมุมแปลกๆ ภาพชีวิตของคนญี่ปุ่น อะไรทำนองนี้มั้ยคะ เผื่อว่าพุทราจะเข้ามาอ่านด้วย แฮะ..แฮะ


โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:9:57:33 น.  

 


ท่าทางจะไม่มาบล็อกเลยนะเนี่ยยย


โดย: เฮโล เฮ้โล .. IP: 210.86.207.166 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:26:41 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ

ตรงนี้

เด็กไทยอยู่ในโรงเรียนมัธยมปลายในโตเกียว

อยู่ ม ปลายเองเหรอคะ วิ้ววววววว อิจจ๋าในความเยาว์วัย


โดย: bookmark วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:21:30:38 น.  

 
Blog น่ารักจังเลย ว่าแต่ตอนนี้คุณเป็นยังไงบ้าง หวังว่าคงมีเพื่อนใหม่ๆมากขึ้นกว่าเดิม

การที่เราออกไปพบผู้คนมากขึ้น ช่วยทำให้เรามีสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ ในชีวิตเพิ่มขึ้น ทำให้ชีวิตไม่ซ้ำซากน่าเบื่อ

แต่อย่าลืมเสมอว่า มีเพื่อนเที่ยวเป็นสิบเป็นร้อยคน ไม่เท่าการมีเพื่อนที่แสนดีเพียงแค่คนเดียว

._**+ TaKe cArE +**_.


โดย: PinkyCu IP: 58.8.212.179 วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:10:14:21 น.  

 
เขียนซอกเล็กซอยน้อยในประเทศญี่ปุ่นสิครับ
หรือจะหาภาพอาหารแปลๆ ที่ญี่ปุ่นมาแปะก็ได้

ขอบคุณมากนะครับที่ชอบนิยายของผม
และขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่คุณหยิบยื่นให้
มันอุ่นดีครับ


โดย: แสง สีรุ้ง IP: 161.200.255.162 วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:13:42:57 น.  

 
แวะมาเยี่ยมครับ


โดย: กวินทรากร วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:11:53:23 น.  

 
แวะมาทักทายในวันวาเลนไทน์ ขอให้มีความสุขกับคนที่รัก แอบรัก เคยรัก และที่ไม่รักทุกคนนะครับ


โดย: กลิ่นกาแฟ (กลิ่นกาแฟครับ ) วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:17:47:45 น.  

 
อืมมม พี่คุณเขียน พุทราก็ว่าน่ารักดีอยู่แล้วนะคะ เรื่องราวรอบตัวเล็กน้อยผสมกับมุมมองความคิด และ ความรู้สึกละมุมๆ ^ ^

มาสวัสดีปีใหม่ค่ะ

ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง การงานการเรียนก้าวหน้านะคะ


โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 31 ธันวาคม 2551 เวลา:17:48:04 น.  

 
สุขสันต์วันปีใหม่ไทยนะครับ


โดย: ปุราณ (ปุราณ ) วันที่: 14 เมษายน 2552 เวลา:18:11:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

The SoVo
Location :
Tokyo ---> now : Kyoto Japan

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เพียงคนหนึ่งที่มีความฝัน มีความคิด มีเรื่องราวมากมายที่อยากบอกเล่า กำลังก้าวเดินไปในโลกกว้างเพื่อเรียนรู้ เพื่อเข้าใจ และเพื่อทำความรู้จักกับ "ชีวิต"
Friends' blogs
[Add The SoVo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.