เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน............................
 
เรื่องบ้าๆ " boyd pod once in a life time concert "




ผมได้ดู DVD “ Boyd Pod once in a lifetime concert “ ดูแล้วจี๊ดเอามากๆ รู้สึกถึงพลังอะไรบางอย่างที่พุ่งออกมา แง่หนึ่งอาจเพราะได้เห็นพี่บอยด์ออกมาเต้นแร้งเต้นกา ซึ่งไม่เคยคิดภาพนี้ออกเหมือนกัน
อีกแง่หนึ่งคงเป็นเพราะ ศิลปินสองคนนี้จริงๆอาจเป็น ไอคอน ของการเลือกใช้ชีวิตอย่างอิสระเป็นตัวของตัวเอง
( โดยไม่ต้องซื้อซิมไดๆ ) และถ้าเราได้ดู concert จนจบเราจะเห็นได้ว่าแขกรับเชิญต่างๆมากมายนั้น ก็ได้เข้าสู่วงการนี้จากการชักนำโดยสองคนนี้ คนหนึ่งเป็นเบื้องหลัง คอยขับเคลื่อน ผลักดัน อีกคนเป็นเบื้องหน้า ฟรอนต์แมน ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับวัยรุ่นใน Generation x-y

บางทีเรื่องของความฝัน ความหวัง แรงบันดาลใจ อาจเป็นเรื่องที่ดูเฟือนๆหน่อยในโลกยุคทุนนิยมครอบงำอย่างนี้
เพราะโจทย์ทางการตลาดได้บวกสิ่งเหล่านี้เข้าไว้ในผลิตพันธ์ แทบทุกชนิดก็ว่าได้
จะใช้มือถือ กินข้าว ดื่มสุรา ใช้รถ หรือ แม้แต่โรวออน ก็ยังแสดงถึงความเป็นตัวของตัวเอง การมีความฝันได้ อย่างไม่น่าเชื่อ ( แต่การที่มีโฆษณาโรวออน ออกถี่ๆขึ้นทำให้ผมมองใค้วงแขนของผู้หญิงมากขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อนไม่ได้เป็นจุดสนใจใดๆ และกำลังตัดสินใจว่าจะโกนขนใต้งวงแขนของตัวเองดีหรือไม่ )
อีกหน่อยเราอาจจะได้ใช้ กรรไกรตัดขนจมูกที่ใช้แล้วจะเป็นตัวของตัวเอง โดยมีพี่ ตูน บอดี้แสลม เป็นพรีเซนเตอร์ก็เป็นได้

กลับมาที่ concert เพลงที่ผมประทับใจที่สุดคือเพลง “เรื่องบ้า” เป็นเพลงที่มีตัวประกอบออกเป็นพนักงานใส่ สูท ใส่หน้ากากออกมาเดินสวนสนามเต็มไปหมด ท่อนร้องที่ผมชอบในเพลงนี้

“มีใครจะไปด้วยไหม ฉันจะไปตอนนี้มีใครอยากไปหรือเปล่า
ไม่ลืมลาภ ยศ เงินทอง ชื่อเสียงจอมปลอม ไร้ค่า “

ฟังแล้วมันจี๊ดในใจอย่างบอกไม่ถูก



ให้พูดมันก็พูดได้ง่าย แต่ให้ทำคงไม่ง่ายเหมือนลมปากที่ผ่านออกไป
ใครๆก็อยากทำตามความฝัน
แต่
ใครๆก็ต้องกินต้องใช้
สองประโยคนี้ ไม่ว่าใครคงต้องเคยคิด แต่สุดท้ายเสียงท้องร้องมักจะชนะเสมอไป

แต่พูดอย่างนี้อาจเป็นการให้ตัวเลือกที่ผิดๆก็เป็นได้
จริงๆเราอาจมีตัวเลือกที่สามก็คือ
ใช้ชีวิตที่มีกินมีใช้ และ ใช้ชีวิตร่วมไปกับความฝัน
แน่นอน ไอ้อันนี้มันคงเกิดได้ยากที่สุด และ คนบนโลก(ที่มีอายุ ) มักเตือนว่า อย่ามัวแต่ฝันกลางวัน

แต่ .... ( รู้สึกผมจะใช้คำนี้พร่ำ พรื่อ ไปนิด )
มันคงไม่ใช่เป็นไปไม่ได้

อย่างน้อยเราก็ได้เห็นแล้วว่า ไอ้หนุ่มสองคนที่เต้นแร้งเต้นกา บนเวที ยังทำได้เลย






ไปด้วยกันไหมครับ




ด้วยรักและเคารพ
:->m'26










เรื่องบ้าๆ - BOYdPOD






Create Date : 04 เมษายน 2552
Last Update : 4 เมษายน 2552 18:54:55 น. 9 comments
Counter : 814 Pageviews.  
 
 
 
 
คงต้องหามาดูซะแล้วมั้งคะเนี่ย
 
 

โดย: Ms.StayHigh วันที่: 4 เมษายน 2552 เวลา:14:11:11 น.  

 
 
 
ผมชอบที่บัณฑิต อึ้งรังษีเขียนไว้ว่า

ความฝันต้องควบคู่กับความเป็นจริง

เขาจะทำงานที่มีความสุขและสามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้ด้วย


ความฝันที่ไม่อยู่กับความเป็นจริง

ก็เหมือนนั่งอิ่มเอมกับดอกไม้ในมือขณะที่ท้องตัวเองยังร้องโครกครากนั่นล่ะครับ



 
 

โดย: jonykeano วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:11:23:19 น.  

 
 
 
คุณพี่หมอโจ คมดีแท้ ครับ
 
 

โดย: เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน (kanapo ) วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:13:45:00 น.  

 
 
 
ตอนผมจะเริ่มซื้อ DSLR ผมก็คิดหนักเหมือนกันครับ

เพราะบอดี้มันแค่ตัวล่อให้มาติดกับ

ไอ้ที่แพงจริงๆน่ะมัน Lens+accessories มากกว่าครับ

แต่ทำไงได้

งับเหยื่อไปเต็มๆแล้ว แต่เหยื่ออร่อยดีนะ

 
 

โดย: jonykeano วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:14:42:50 น.  

 
 
 
ชอบสองคนนี้ ชอบความคิดและพลังเค้าที่แสดงออกมา
มันเยอะดี แล้วมันโดนๆ จุกๆ ไปกับสิ่งที่เค้าแสดงออก
อย่างเต็มที่หลายๆ ครั้ง

เคยดูคอนเสิร์ทของกลุ่มเบเกอรี่ หรือ love is ในช่วงๆ นี้
ก็ชอบหลายคนนะคะ แต่อาป๊อดนี่ ไม่หล่อแต่เท่ห์ชะมัด
ลุงบอยไม่ต้องพูดถึง สมองและจิตใจนี่ อ่อนโยนแต่ดู
หนักแน่น แน่วแน่ดีมากๆ

ว่าแล้วก็ไปจัดการหาเพื่อจะหามาดูโดยด่วน เผื่อจะจี๊ด
อย่างคุณหมอบ้าง ^^


- - -


ขอบคุณที่แวะไปฝากข้อความไว้ตอนประตูบ้านปิดค่ะ
ตอนแรกไม่คิดว่าจะมีใครไปฝากข้อความที่หน้าเอนทรี
สมุดเฟรนด์ชิฟได้ด้วยนะคะ แอบปลื้ม ที่ยังมีคนคิดถึงกัน

ปิดบลอคตัวเองมาได้ระยะนึงค่ะ เมื่อกลางเดือนที่แล้ว
เกิดภาวะบกพร่องทางจิตใจนิดหน่อย ใช้เวลากู้สักพักนึง
เมื่อใจดีๆ แข็งแรงเมื่อไหร่แล้ว ก็จะกลับไปเปิดเหมือนเดิมค่ะ

คุณหมอมียาดีๆ แก้โรคอ่อนแอมั้งไหมคะ
จะขอซื้อสักลังนึงค่ะ (. . !?)
 
 

โดย: moodee IP: 124.120.227.13 วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:20:08:01 น.  

 
 
 
+ ช่วงนี้ท่าทางน้องหมอตั้มจะทำงานที่ รพ. เสร็จแล้ว และเลิกเป็นพลขับวีลแชร์ (สาวน้อยหายดีแล้ว) ชิมิครับเนี่ย เลยมีเวลาว่างอัพบล็อก ตอบบล็อกบ่อยขึ้นอ่า

+ เรียกพี่เป็นป๋า ฟังดูเหมือนพวกเสี่ยที่ชอบไปคล้องพวงมาลัยเงินสดให้น้องๆ หนูๆ แถวคาเฟ่เลยอ่ะครับ หุๆ
... แต่ก็ขอบคุณที่ไปทักทายกันนะครับ ส่วนความอบอุ่นนั้น พี่ถือว่าเรามอบไป เค้าก็น่าจะมอบตอบกลับมา ประมาณนั้นอ่ะครับผม

+ แก๊งเบเกอรี่ ช่างเป็น "ตัวพ่อของเด็กแนว" ดีจริงๆ เลยเนาะครับ (พี่ก็เป็น 1 ในสาวกของพวกเค้านะ ถึงจะไม่ถึงระดับแฟนพันธุ์แท้ก็ตาม)

+ ใช่ครับ บางทีความจริงกับความฝัน มันก็เดินสวนทางกัน พี่ถึงต้องแอบเก็บความฝันมาปล่อยแถวๆ บล็อกนี่ไงครับ ทั้งสิ่งที่สนใจและสังคมที่เป็นอีกกลุ่มนึง ส่วนโลกแห่งความจริง ถ้าเราไม่ถึงกับทนทุกข์ทรมาน หรือไม่มีความสุขกับมัน ก็คงต้องปล่อยให้มันทำหน้าที่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องเราต่อไปเรื่อยๆ แหละครับผม
 
 

โดย: บลูยอชท์ วันที่: 5 เมษายน 2552 เวลา:23:50:31 น.  

 
 
 
+ กร๊ากกกก จะให้พี่เซ็นบนอะไรดีล่ะครับ ไม่มีผลงานของตัวเองเป็นชิ้นเป็นอันเลยเยี่ยงนี้ 555

+ โห! เป็น ผอ. นี่ต้องอยู่เวรวันหยุด 4 วันรวดด้วยเหรอครับ? โรงบาลนี้ใช้ ผอ. โหดจังอ่า อุๆ
 
 

โดย: บลูยอชท์ วันที่: 6 เมษายน 2552 เวลา:0:54:36 น.  

 
 
 
55 หมอขา อ่านแล้วขำอ่ะ ชีวิตอิสระโดยไม่ต้องซื้อซิม หุหุ มีแอบเน็บ ด้วยนะ อิอิ
...
หนูเป็นครูเอกชน ก็มีแต่คนถามว่าทำไมไม่ไปสอบเป็นครูรัฐบาล งานสบาย เงินดี สวัสดิการเพียบ มีศักดิ์มีศรีเป็นข้าราชการ แต่ก็ยังเลือกที่จะไม่ไปสอบ ก็อยู่ตรงนี้ ก็ดีอยุ่แล้ว ไม่ชอบกินวันละแค่สองชาม
 
 

โดย: แม่ภูมิ (Artagold ) วันที่: 6 เมษายน 2552 เวลา:10:05:53 น.  

 
 
 
รพ.มีหมอแค่ สามคน ครับ

1.ผม

2.เพื่อนสาวคนสนิท

3.เพื่อนหนุ่มรู้ใจ

โดยอายุแล้วผม หนุ่มสุด ( จะว่าเด็กก็ไม่ได้แล้ว )
ดังนั้น ตำแหน่ง ผ.อ มีไว้เพื่อแค่มีฟังค์ชั่น เซ็นเอกสาร เพิ่มเติมครับ
ส่วนอำนาจโดยรวมขึ้นกับ แพทย์คนที่ 2 เป็นหลักครับ
 
 

โดย: เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน (kanapo ) วันที่: 6 เมษายน 2552 เวลา:11:35:46 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

kanapo
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน

@boydontkick
[Add kanapo's blog to your web]

MY VIP Friend

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com