*** พื้นที่ส่วนตัวของ พันตำรวจเอก ดร. ศิริพล กุศลศิลป์วุฒิ รองผู้บังคับการกองคดีอาญา สำนักงานกฎหมายและคดี นี้ จัดทำขึ้นเพื่อยืนหยัดในหลักการที่ว่า คนเรานั้นจะมีความเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ได้ ก็ต่อเมื่อมีเสรีภาพในการแสดงความคิดโดยบริบูรณ์ และความเชื่อที่ว่าคนเราเกิดมาเสมอภาคและเท่าเทียมกัน ไม่มีอำนาจใดจะพรากความเป็นมนุษย์ไปจากเราได้ ไม่ว่่าด้วยวิธีการใด ๆ และอำนาจผู้ใด ***
*** We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable rights, that among these are life, liberty and the pursuit of happiness. That to secure these rights, governments are instituted among men, deriving their just powers from the consent of the governed. That whenever any form of government becomes destructive to these ends, it is the right of the people to alter or to abolish it, and to institute new government, laying its foundation on such principles and organizing its powers in such form, as to them shall seem most likely to effect their safety and happiness. [Adopted in Congress 4 July 1776] ***
Group Blog
 
All Blogs
 
หยุดให้ท้าย...... พาลทะมาร....



ให้ท้าย- คณะอาจารย์ทางด้านแพทย์จาก5 มหาวิทยาลัย นำโดย รศ.ดร.จิราพร ลิ้มปานานนท์ รวบรวมรายชื่อประชาช นจำนวน20,000รายชื่อ ยื่นต่อนายประสพสุข บุญเดช ประธานวุฒิสภา เพื่อถอดถอน นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ออกจากตำแหน่ง (ภาพข่าว:มติชน)

โดย คำ ผกา
ที่มา มติชนสุดสัปดาห์
7-13 พฤศจิกายน 2551

[ credit: //thaienews.blogspot.com/2008/11/blog-post_544.html ]


หากคุณหมอมีวุฒิภาะวะจริงย่อมตระหนักว่า คนที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนั้นมักจะไม่ตัดสิน ผิด ถูก ดี เลว กันอย่างหยาบๆ ดังเช่นที่คุณหมอเขียนมา แม้แต่นักโทษที่อยู่ในคุกเรายังไม่อาจไปชี้หน้าว่าพวกเขาเป็นคนเลว เพราะคนเราย่อมกระทำการขัดต่อกฎหมายด้วยเหตุผลหลายร้อยหลายพันประการ ทั้งน่าเห็นใจและไม่น่าเห็นใจ และอาจเป็นด้วยการพิพากษาอย่างหยาบนี้เอง ที่ทำให้คุณหมอเชื่อว่า อะไรก็ตามที่เป็นความรุนแรงจากรัฐนั้น ถือเป็นความเลว แต่อะไรก็ตามที่เป็นความรุนแรงอันมาจากฝูงชน ที่อ้างว่าทำในนามของประชาชน) ถือเป็นความดี เป็นการต่อสู้เพื่อพิทักษ์บ้านเมืองไปเสียหมด


1

ปฏิกิริยาของแพทย์หลายสถาบันที่มีไปในทิศทางเดียวกัน ย่อมมิใช่การตอบโต้ด้วยอารมณ์เป็นแน่ เพราะแพทย์เหล่านี้มีวุฒิภาวะมากกว่านักการเมืองที่มากล่าวหามากมายนัก.... เวลาที่เด็กกระทำผิด ผู้ใหญ่อาจดุเด็กว่า "เดี๋ยวตีให้ตายเลย" แต่ก็ไม่เคยมีใครตีเด็กจนตายดังที่พูดสักราย เพราะผู้ใหญ่เพียงมีเจตนาสั่งสอนให้เด็กรู้ว่าตนกระทำผิดและให้มีความสำนึก เพื่อจะได้ไม่ทำผิดอีก...

เจตนารมณ์ที่สำคัญของหลายวิชาชีพในสังคม รวมทั้งแพทย์ คือ การลงโทษทางสังคม เพื่อเป็นการปรกาศว่าไม่เห็นด้วยและต้องการประณามการกระทำที่ป่าเถื่อน และเป็นอนารยะของบุคคลเหล่านั้น มิได้มี "เจตนาฆ่า" อย่างที่บางคนพยายามยัดเยียดข้อหาให้...แพทย์เหล่านั้น ย่อมตระหนักในหน้าที่และมีคุณธรรมพอที่จะแยกแยะถูกผิด คงมิได้มองว่า "ตำรวจและนักการเมืองเลว" บางคน มีความเป็นมนุษย์น้อยกว่าที่จะให้การรักษาช่วยชีวิต เมื่อมีความจำเป็น แม้ว่าในทางกลับกัน ฝ่ายที่เข่นฆ่าประชาชนจะคิดกับประชาชนเช่นนั้นก็ตาม...

ว่าการประกาศไม่รักษาตำรวจและนักการเมืองเลย เป็นเพียง "สัญลักษณ์" ของการ "รังเกียจ" และ "ขยะแขยง" ต่อการใช้ความรุนแรง...

พวกเขาไม่ยอมรับรู้การซื้อเสียง ติดสินบนกลไกการเลือกตั้งและกระบวนการยุติธรรม อันทำให้ได้รับเสียงข้างมากตามระบอบ "ธนาธิปไตย" พวกเขาท่องได้เพียงวาจาอมตะว่า "พวกเขามาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย"


"ถ้าเราชะลอระบบเศรษฐกิจลง ชะลองบประมาณ 3 ปี ข้างหน้า ไม่มีงบซื้อที่ดิน สิ่งก่อสร้าง มีแต่งบเงินเดือน ค่าใช้สอย งบไม่ต้องขาดดุล และเสริมเศรษฐกิจพอเพียง ไม่ต้องกลัวคนรวย เศรษฐีหยุดเอากำไรเพียง 3 ปี อีกอย่างก็ยึดทรัพย์ และประหารชีวิตนักการเมือง 4-5 คน ยึดทรัพย์นักการเมืองสักล้านล้านบาท เพื่อเอามาเป็นค่าใช้จ่าย เมื่ออาชญากรการเมืองถูกประหาร จะได้รู้หมู่รู้จ่า" ศ.ดร. ชัยอนันต์กล่าว ผู้จัดการออนไลน์ 29 ตุลาคม 2551 (ขีดเส้นใต้โดยผู้เขียน - คำผกา)

ก่อนจะแสดงปฏิกิริยาต่อบางตอนของบทความ และบทพูดที่ยกมาข้างต้น ฉันจะย้อนกลับไปที่ความรู้สึกหลังเหตุการณ์ 7 ตุลาคม


2

ถามว่ารู้สึกอย่างไรต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ฉันพยายามที่จะไม่ตอบคำถามนี้ทันที หลังจากเกิดเหตุการณ์ เพราะมันง่ายมากที่จะด่วนประกาศออกไปว่า "รัฐบาลทรราชฆ่าประชาชน" ดังที่กลายเป็นพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์บางฉบับ และคำว่า "รัฐบาลทรราช" นั้นก็อยู่คู่กับประวัติศาสตร์การเมืองไทยมาโดยตลอด จนกระทั่งเราขึ้นป้ายให้รัฐกลายเป็นผู้ร้ายตลอดกาล ส่วนประชาชนนั้นคือเหยื่อ คือผู้อ่อนแอที่มักจะถูกข่มเหงโดยรัฐ อย่างไม่ชอบธรรมเสมอมา (แน่นอนว่าส่วนใหญ่เป็นเช่นนั้น แต่ไม่ได้แปลว่าจะเป็นอย่างนั้นเสมอไปทุกกรณี)

เหตุผลอีกประการหนึ่ง คือ ความขัดแย้งอันแหลมคมที่เกิดขึ้น ณ สยามประเทศเวลานี้ มันเกิดจากเหตุที่มองด้วยตาเปล่าของสามัญชนอย่างเราไม่เห็น เว้นแต่ใครจะมีกล้องจุลทรรศน์ จึงจะเข้าไปส่องวินิจฉัยจนเห็นเหตุการณ์นั้นได้ (และดูเหมือนนักข่าวต่างประเทศ จะมีกล้องจุลทรรศน์ที่ว่า เราจึงพอได้อาศัยอ่านข่าวและบทความจากหนังสือพิมพ์อังกฤษ แคนาดา ญี่ปุ่น อเมริกา ซึ่งให้ทั้งข้อมูลและความคิดเห็นที่กระจะกระจ่างกว่าข่าวในหนังสือพิมพ์ไทยหลายขุม)

กลับมาที่ความรู้สึก แน่นอนว่าทุกคนตระหนกต่อการสูญเสียชีวิต ร่างกาย แขนขา ดวงตาของคนที่คิดว่าได้ออกไปกู้ชาติ หรือขจัดการเมืองชั่วๆ ออกไปจากการเมืองไทย เห็นใจตำรวจที่ออกไปทำหน้าที่ของตนเอง และหลายคนบาดเจ็บและเสียชีวิต

ข่าวที่บอกว่าตำรวจคนหนึ่งถูกแทงด้วยด้ามธงจนทะลุกลางหลัง ยังตามหลอกหลอน (อย่าลืมว่าฉันเป็นผู้หญิงขวัญอ่อน) อยู่จนถึงวันนี้ และหลอนยิ่งขึ้น เมื่อยังมีคนพยายามจะบอกว่า กลุ่มผู้ชุมนุมของพันธมิตรเป็นกลุ่มคน ที่มาชุมนุมอย่างสันติและปราศจากอาวุธ

เราจำเป็นต้องมาพูดกันอย่างตรงไปตรงมาว่าท่ามกลางการเรียกร้องให้ใช้ "สันติวิธี" (ที่ตอนนี้เกือบจะมีความหมาย-หรือไม่มีคงามหมาย-พอๆ กับคำว่า "รักนะ จุ๊บ จุ๊บ" ที่วัยรุ่นชอบพูดกัน)

ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่กลุ่มพันธมิตรฯ ออกมาเคลื่อนไหวปลุกระดมมวลชนนั้น เครื่องมือสำคัญที่ใช้กันอยู่ตลอดเวลา คือ ความรุนแรง โดยเฉพาะความรุนแรงของถ้อยคำที่ใช้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าในการพูดบนเวทีพันธมิตรฯ นั้น คำที่จะขาดเสียไม่ได้เลยคือคำประเภท ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ (ล่าสุดพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ผู้จัดการถึงกับใช้คำว่า สัตว์นรก)


3

ไม่เพียงแต่ความรุนแรงอันเกิดจากการใช้ถ้อยคำหยาบคาย ยังมีความรุนแรงอันเกิดจากการใส่ร้ายป้ายสีคนที่ไม่เห็นด้วยกับพันธมิตรฯ โดยเฉพาะนักวิชาการที่วางตัวเป็นกลาง และออกมาวิจารณ์พันะมิตร ต่างก็โดนแกนนำพันธมิตรฯ กระซวกด้วยคำพูดที่รุนแรง หยาบคาย อาจารย์ภูวดล ทรงประเสริฐ นั้นออกมาด่าเพื่อนร่วมอาชีพเสียๆ หายๆ ราวกับหมาบ้า ที่สำคัญเรื่องที่ออกมาด่าล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องใส่ไคล้ จนถึงขั้นโกหก หลอกลวงทีเดียว

เชื่อว่าต่อไปนี้ใครก็ตามที่ออกมาวิจารณ์พันธมิตร นอกจากจะโดนกล่าวหาว่าเป็นสาวกทักษิณ รับเงินทักษิณแล้ว รายการต่อไปคือโดน "ซ้อเจ็ด" ผู้อ้างว่าสถิตอยู่ ณ ใต้เตียงของทุกคนในประเทศไทย ออกมาเขียนถึงพฤติกรรมทางเพศ ความสำส่อน การผิดผัวผิดเมีย และอีกสารพัดความลามกอุจาดเท่าที่คนอย่างซ้อเจ็ด จะจินตนาการขึ้นได้ ขอเพียงเพื่อจะดิสเครดิตศัตรูทางการเมือง

หากว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันที่ 7 ตุลาคม จะทำให้เกิดความเสียหายทั้งชีวิต ทรัพย์สิน จิตใจ ฉันคิดว่าพวกเราทุกคนต่างต้องรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อย่างน้อยที่สุดในช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา พวกเราต่างพากัน "ให้ท้ายพันธมิตร" ด้วยการ "เงียบ" แม้ไม่เห็นด้วยก็ไม่ยอมที่จะพูดดังๆ เพราะกลัวจะเปลืองตัว และกลัวที่จะถูกมองว่าเป็นฝ่ายของทักษิณ หรือเป็นพวกด้อยการศึกษาถูกหลอกล่อ โดยนโยบายประชานิยมของพรรคไทยรักไทยเก่า กลัวจะถูกมองว่าเป็นพวกหน่อมแน้มไร้เดียงสาไม่รู้เท่าทันนักการเมือง

น่าสลดใจยิ่งกว่านั้น คนที่ตาย คนที่บาดเจ็บในเหตุการณ์ ล้วนแต่เป็นคนเล็กๆ ที่เป็นเหยื่อของอุดมการณ์ที่บรรดาแกนนำปลุกปั่นขึ้นมา และถึงบัดนี้ ทั้งสนธิ จำลอง สมศักดิ์ สมเกียรติ สุริยะใส ก็มีความสุขดีท่ามกลางกองเลือดสาวกของพวกตน และไม่มีทีท่าจะสำนึกผิดแม้แต่น้อยต่อการสร้างสถานการณ์พาคนไปตาย เพียงเพื่ออยากปลุกปั่นให้เกิดความรุนแรง เพื่อเป็นเงื่อนไขให้ทหารออกมาทำรัฐประหาร

ร้ายไปกว่านั้นยังพยายามที่จะป่าวประกาศว่า รัฐบาลนี้หมดความชอบธรรมเพราะตั้งอยู่บนกองเลือดของประชาชน หัวหน้าพรรคฝ่ายค้านก็บอกว่า จะไม่ฝ่ากองเลือดไปประชุมสภาฯ เป็นอันว่า ต่างฝ่ายต่างใช้เลือดคนตาย เป็นบันไดป่ายปีนไปหาผลประโยชน์ของตนอย่างเมามัน

ไม่เพียงแต่อ้างเอา "เลือด" ฝ่ายพันธมิตรฯ ยังอ้างคำว่า "ประชาชน" ซึ่งสำหรับคนรู้เรื่องประชาธิปไตยชั้นแค่ประถม (อย่างที่เคยเขียนไปแล้ว) อย่างฉันเชื่ออย่างไร้เดียงสาว่า คนที่มีความชอบธรรมจะอ้างคำว่าประชาชนได้ มีแต่ตัวประชาชนเองเท่านั้น และช่องทางที่เราใช้กันอยู่ในปัจจุบันนี้ คือ เรายืนยันเสียงของเราผ่านการเลือกตั้ง และผ่านการจัดตั้งเครือข่ายกลุ่มผลประโยชน์เพื่อเคลื่อนไหวทางการเมืองนอกรัฐสภา เพื่อคานอำนาจของคนที่ได้รับเสียงของเราไปแล้วกลับใช้เสียงนั้นไปในทางที่มิชอบ

คนที่ยืนอยู่ข้างประชาธิปไตย ทั้งหันหลังให้กับรัฐประหาร ไม่ว่าจะทางตรงหรืออ้อมของเราทุกวันนี้ ไม่ได้โง่ถึงขนาดจะไม่ระแวดระวังต่อสิ่งที่เรียกว่า ทรราชเสียงข้างมาก หรือ the tyranny of the majority อันเป็นคำอธิบายอันโด่งดังของ Alexis de Tocqueville (1805-59) - ระบุชื่อและช่วงชีวิตของเจ้าของคำพูด เพื่อระลึกว่าโลกเขาตระหนักถึงจุดอ่อนประชาธิปไตยเสียงข้างมากมานานนักหนา ไม่ต้องรอให้แกนนำพันธมิตรมาชี้หน้าด่าคนไทยว่าไม่เข้าใจ "แก่น" ประชาธิปไตยและงมงายกับการเลือกตั้ง และเพราะเราตระหนักในปัญหานั้น สิบกว่าปีที่ผ่านมาหลังจากที่เรามีนายกรัฐมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง เราจึงพยายามสร้างกลไกของระบบการตรวจสอบการทำงานของรัฐ เราจึงยอมรับการเมืองที่เคลื่อนไหวนอกรัฐสภา ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวของสมัชชาคนจน, เครือข่ายสลัม, เครือข่ายป่าชุมชน, เครือข่ายผู้ติดเชื้อ ฯลฯ (แต่ไม่ใช่ม็อบที่เต็มไปด้วยการปลุกระดม ด้วยคำพูดโกหกหลอกลวงแถมพ่วงไสยศาสตร์ ทั้งยังกระหายเลือดอย่างการชุมนุมของพันธมิตรแน่ๆ)

แม้จะเตาะแตะต้วมเตี้ยม แต่พวกเราก็กำลังเรียนรู้

บทความ "เมื่อหมอไม่รักษาคนเลว" ของ น.พ. เกษม ตันติผลาชี่วะ ที่พยายามจะแก้ต่างให้กับการออกแถลงการณ์ของแพทย์บางสถาบันที่ประกาศไม่รับรักษาตำรวจ ว่าเพื่อเป็นการลงโทษทางสังคมและเป็นเพียงการแสดงเชิงสัญลักษณ์ เหมือนที่แม่ดุลูกว่า "จะตีให้ตาย" แต่ไม่หมายความว่าจะตีลูกจนตายจริงๆ

คุณหมอขา...หนูนอนไม่ค่อยจะหลับ...เอ๊ย คุณหมอคะ คำพูดอย่าง "จะตีให้ตาย" นั้นเป็นคำอุปมาอุปไมย เป็นโวหาร อย่างเดียวกับคำพูดที่ว่า "รักคุณเท่าฟ้า" คงไม่มีคนบ้าที่ไหนเชื่อว่า การบินไทยรักคุณเท่ากับพื้นที่ของผืนฟ้าจริงๆ เช่นเดียวกับคำพูดที่ว่า "อิ่มจนท้องจะแตก" และโวหารที่ทุกคนที่อยู่ในวัฒนธรรมเดียวกันสามารถถอดรหัสได้ตรงกันหมดนี้ คงไม่อาจเอาไปเทียบได้กับแถลงการณ์ที่หมอบอกว่า จะบอยคอตตำรวจด้วยการไม่รับรักษา เพราะมิเช่นนั้นแถลงการณ์ หรือการแถลงจุดยืนใดๆ ก็ตามในสังคมนี้ ก็คงมีไว้เพื่อขำ เพื่อเป็นสัญลักษณ์อย่างนั้นหรือ กลุ่มพิทักษ์สิทธิ์สัตว์บอยคอตคนใส่เฟอร์นั้น ก็ทำไปขำๆเอง ใครเขาบอยคอตกันจริงเล่าอย่างนั้นหรือ?


4

ความจริงใจประการเดียวที่ฉันหาได้จากบทความของ น.พ. เกษมคือ ชื่อบทความที่บอกว่า "เมื่อแพทย์ไม่รักษาคนเลว" และอีกหลายข้อความที่ฉันขีดเส้นใต้ไว้อันสะท้อนให้เห็นถึงทัศนคติอันไม่ปกติของคุณหม
อ เช่น การอวดอ้างว่า แพทย์ย่อมมีวุฒิภาวะมากกว่านักการเมือง หรือความพยายามในการยัดถ้อยคำอย่าง "ตำรวจและนักการเมืองเลว" ลงไปในบทความ

หากคุณหมอมีวุฒิภาะวะจริงย่อมตระหนักว่า คนที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนั้นมักจะไม่ตัดสิน ผิด ถูก ดี เลว กันอย่างหยาบๆ ดังเช่นที่คุณหมอเขียนมา แม้แต่นักโทษที่อยู่ในคุกเรายังไม่อาจไปชี้หน้าว่าพวกเขาเป็นคนเลว เพราะคนเราย่อมกระทำการขัดต่อกฎหมายด้วยเหตุผลหลายร้อยหลายพันประการ ทั้งน่าเห็นใจและไม่น่าเห็นใจ และอาจเป็นด้วยการพิพากษาอย่างหยาบนี้เอง ที่ทำให้คุณหมอเชื่อว่า อะไรก็ตามที่เป็นความรุนแรงจากรัฐนั้น ถือเป็นความเลว แต่อะไรก็ตามที่เป็นความรุนแรงอันมาจากฝูงชน (ที่อ้างว่าทำในนามของประชาชน) ถือเป็นความดี เป็นการต่อสู้เพื่อพิทักษ์บ้านเมืองไปเสียหมด

หากทักษิณจะมีความผิดที่ให้อภัยไม่ได้ ฉันคิดว่าความผิดนั้นคือ เขาทำให้คนกลุ่มหนึ่งเกลียดชังเขาเสียจนสามารถทิ้งหลักการ เหตุผล ปัญญา และใช้แต่อารมณ์แห่งความเกลียดชังนั้นผลักดันให้พูด และทำให้สิ่งที่ไม่น่าจะพูดและไม่น่าจะทำ

บนฐานของมรดกทางอุดมการณ์ที่ชนชั้นนำฝ่ายขวาไทย ที่พยายามสร้างภาพประชาธิปไตยไร้สมรรถภาพ (สงสัยต้องเอาไวอะกร้าช่วย) บวกภาพนักการเมืองฉ้อฉล ต่ำช้า สุดท้าย มรดกที่เราต่างดื่มกินกันอยู่ทุกวันนี้ คือ ความไม่ไว้ใจระบอบการเลือกตั้งและลึกๆ แล้วโหยหาการปกครองที่เข้มแข็งเด็ดขาดพร้อมอาญาสิทธิ์ของผู้ปกครอง ที่มาในมาดของผู้มีบุญและปลอด ซึ่งผลประโยชน์ทั้งปวง

แต่คำถามหนึ่งถามว่า ในโลกใบนี้มีคนที่มีชีวิตอยู่โดยปราศจากซึ่งผลประโยชน์ใดๆ จริงหรือ ขอโทษ แม้แต่ผีที่ศาลพระภูมิยังเห็นแก่อาหารเซ่นไหว้และของแก้บน นับประสาอะไรกับมนุษย์ที่ขี้ก็เหม็นเหมือนกันทุกคน จะปลอดจากมลทินและผลประโยชน์


5

และเพื่อจะไม่เป็นการ "ให้ท้ายพันธมิตรฯ" ด้วยการนิ่งเฉย ฉันได้ยกคำพูดของชัยอนันต์ สมุทรวณิช นักวิชาการที่เคยน่านับถือ แต่ก็ต้องสูญสิ้นความนับถือ (อย่างน้อยจากคนที่ไม่มีความหมายคนหนึ่งอย่างฉัน) เพราะไปยืนข้างพันธมิตรราวกับเป็นนักรัฐศาสตร์ที่ไม่รู้จัก กอไก่ ขอไข่ (แต่ฉันเชื่อว่า ชัยอนันต์รู้ว่าตนเองทำอะไร และรู้ด้วยว่าอุดมการณ์ที่ตนเองไปสนับสนุนอยู่นั้นฉ้อฉลต่อคนส่วนมากของประเทศแค่ไหน และนั่นทำให้เรายิ่งสูญความนับถือต่อเขา)

ฉันไม่อยากจะเชื่อว่านักรัฐศาสตร์ชั้นนำของเมืองไทย สามารถพูดจาชี้ทางสว่างให้กับปัญหาของการเมืองไทยว่าแก้ได้ง่ายๆ เพียงจับนักการเมืองเลวไปประหารชีวิต! มีแต่เด็กที่ยังดูดหัวแม่โป้งตัวเองอยู่เท่านั้น ที่เชื่อในนิทานธรรมะปราบอธรรม เราเป็นฮีโร่มาช่วยโลกด้วยการจับสัตว์ประหลาดมาฆ่าทิ้งให้หมด แล้วทุกอย่างจะดีเอง มีแต่เผด็จการล้าหลังเท่านั้นที่เชื่อเรื่อง "หนักแผ่นดิน" และเชื่อว่า แผ่นดินจะสูงขึ้น เบาลง หากจับคน (ที่เราคิดว่า) ชั่ว ไปฆ่าทิ้งเสีย อาจารย์ชัยอนันต์คงอยากให้ฮิตเลอร์คืนชีพกระมัง จะได้มาช่วยสร้างค่ายกักกันนักการเมืองเลว

ถามว่าฉันรู้สึกอย่างไรกับเหตุการณ์ 7 ตุลาฯ คำตอบ คือ รู้สึกว่า จะต้องกล้ามากขึ้นที่จะหยุดให้ท้ายพันธมิตรอย่างเปิดเผย และกล้าที่พูดถึงคนที่ถูกสังคมเชิดชูเสียจนไม่มีใครกล้าแตะต้อง ไม่ว่าจะเป็นราษฎรอาวุโส ที่นับวันจะเลอะเลือนเลื่อนเปื้อน หรือนักรัฐศาสตร์ชั้นนำที่นำความผิดหวังมาสู่เรา

หวังว่าจะไม่มีใครออกไปตายสังเวยกลุ่มที่ใช้ชื่อเพื่อประชาธิปไตย แต่เรียกร้องให้โยนระบบการเลือกตั้งทิ้ง (เราเรียกการเมือง 30-70 ว่าระบบการเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตยอย่างนั้นหรือ? ) และกำลัง exploit คำว่า ประชาชนอย่างไร้ความละอาย.


Create Date : 13 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 18 มิถุนายน 2553 13:19:31 น. 1 comments
Counter : 356 Pageviews.

 
ให้เหตุผลได้ดีครับ
อ่านดี ๆ ก็คงคิดตาม และเข้าใจได้ไม่ยาก

แกนนำ พธม. ก็มีสติปัญญา ทำไมถึงไม่เข้าใจเหตุผล

ผมคิดว่าต้องมีเบื้องหลัง ที่ถ้าผมรู้ได้ น่าจะเห็นทางออก

เพราะขนาดรัฐไม่มีอำนาจจัดการกับกลุ่มคนร้อยกว่าคน
แสดงว่าต้องมีคนมากกว่านั้นหนุนหลังอยู่ ?


โดย: mkputon วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:08:53 น.  

POL_US
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 79 คน [?]




คลิ๊ก เพื่อ Update blog พ.ต.อ.ดร. ศิริพล กุศลศิลป์วุฒิ ได้ที่นี่
http://www.jurisprudence.bloggang.com






รู้จักผู้เขียน : About Me.

" Anti-Fucking Coup Forever "










University of Illinois

22 Nobel Prize & 19 Pulitzer Prize & More than 80 National Academy of Sciences (NAS) members







***คำขวัญ : พ่อแม่หวังพึ่งพาเจ้า

ครูเล่าหวังเจ้าสร้างชื่อ

ชาติหวังกำลังฝีมือ

เจ้าคือความหวังทั้งมวล



*** ความสุข จะเป็นจริงได้ เมื่อมีการแบ่งปัน :

Happiness is only real when shared!














ANTI-COUP FOREVER: THE END CANNOT JUSTIFY THE MEANS!






Online Users


Locations of visitors to this page
New Comments
Friends' blogs
[Add POL_US's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.