Kaseifu no Mita... สิ่งที่อยู่ข้างใน

หลังจากที่วุ้น เปลืองเวลาไปดูอะไรที่มันไร้สาระมาสองสาม ซีรีย์...

พอกลับมาดูเรื่องนี้ คุณแม่บ้านมิตะ (ชั้นจะแปลให้มันโมเอ้ทำไม - -)...

ดูไปสามตอน ทนไม่ไหว ต้องเขียนถึง... บ่องตง ไม่เคยดูซีรีย์ญี่ปุ่น ที่เล่นด้านมืดของคนขนาดนี้มาก่อน... Liar Game สำหรับวุ้น มันแฟนตาซี มันเวอร์ มันมีตัวละครแบบนางเอกที่วุ้นรำคาญ 

แต่ก็นะ...ซีรีย์สัญชาติ ส่วนใหญ่ ต้องมีความหวัง ต่อให้ชีวิตแม่งบัดซบ ระยำตำบอน โดนความโสมมมาจากไหน ฉันก็ยังจะหวังว่าสักวันหนึ่งมันจะต้องสวยงาม - -

ซึ่งวุ้นมีภูมิต้านทานในการดูอะไรแบบต่ำมาก ถึงมากที่สุด - -...พอมาเจอเรื่องนี้ ทีเซอร์ เปิดตอนแรก เฮ้ย นี่ชั้นกำลังดูซีรีย์ฆาตกรรมหรือเปล่า เปล่าเลย...เรื่องมันไปไกลกว่านั้น

มันดาร์ก...ดาร์กจนเราไม่คิดว่า ซีรีย์จะพาเราไปเห็นได้ขนาดนี้...

เรื่องราวก็มีอยู่ว่า ครอบครัวที่น่ารักครอบครัวหนึ่ง เมื่อภรรยาเสียชีวิตทางน้ำ ทิ้งสามี และลูกอีกสี่คนไว้ข้างหลัง คุณพ่อจึงต้องจ้างแม่บ้าน จากบ.จัดหาแม่บ้าน ที่ส่ง คุณแม่บ้านมิตะ (ที่ตอนแรกวุ้นนึกว่าเป็นหุ่นยนต์ - -...ฟินกับซีรีย์คิว นิดนึง - -)...

ซึ่งคุณป้า นายหน้าได้ทำการเตือนเอาไว้ว่า คุณแม่บ้านมิตะคนนี้ ถึงแม้จะดูไม่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี เพราะขุ่นพี่ไม่ยิ้มเบย แต่ขุ่นพี่มิตะ ทำงานดีมากกกกก และทำตามคำสั่งแทบทุกอย่างที่ขุ่นพี่มิตะจะทำได้ จึงพึงระวังในคำสั่ง เช่น กรณีสุดโต่งคือ หากสั่งให้ขุ่นพี่มิตะ ไปฆ่าคน ขุ่นพี่อาจไปฆ่าคนให้จริงๆได้

ฟังแล้วดูไม่มีอะไร...ดูน่าตื่นเต้น พล็อตแบบนี้ ทำให้มันเป็นหนังโป๊ก็ได้ - -...ทำให้มัน เป็นแบบเด้ธโน็ตก็ยังได้...

แต่เรื่องนี้ เอามาทำให้เราเห็นตัวตนของคน...ในสังคมที่เราต้องใส่หน้ากาก ยิ้มแย้ม มีความสุข ถึงแม้เราจะทุกข์ แต่เราจะทุกข์แบบจริงจังมากไม่ได้ มันไม่งาม

เราจะคิด จะทำอะไร เราต้องนึกถึงคนอื่น คนรอบข้างครอบครัว...สิ่งเหล่านี้มันไปกดดัน ให้มีขุ่นพี่มิตะ มาคอยแสดงด้านมืดให้

ความน่ารักของขุ่นพี่คือ...ขุ่นพี่ไม่ตัดสิน ขุ่นพี่เหมือนเป็นตัวแทนการแสดงออกทางความรู้สึกของคนในครอบครัว...ขุ่นพี่ถุกสั่งให้ทำอะไร พอมีคนถาม ขุ่นพี่ก็บอกหมดเลยว่าใครให้ทำอะไร...- -...

ตอนแรก เราจะเห็นวิธีจัดการความเศร้า การยอมรับความจริงของคนในครอบครัว ปัญหาในครอบครัวที่ยังดูเป็นปัจจัยภายนอก (พ่อตา น้องสะใภ้ คนข้างบ้าน)...แล้วเริ่มเข้าสู่ คนในครอบครัวจริงๆ...(ปมของแต่ละคนที่มีต่อแม่ที่ตายไปแล้ว)

แล้วค่อยๆเฉลย ถึงสาเหตุการตายของแม่...ลามมาถึง ปัญหาเพื่อนแกล้งที่โรงเรียน...วิธีการแก้ไขปัญหา

จากขุ่นพี่มิตะที่ ทุกๆคนระแวง หวาดกลัว(เพราะขุ่นพี่เป๊ะ ทำงานดี แต่ไร้อารมณ์) กลายเป็น ทุกๆคนเริ่มทึ่ง ในความเอาใจใส่ในรายละเอียด(รู้ว่าใครไม่ทานอาหารร้อน รู้ว่าคนในครอบครัวอยากทานอะไร รู้ว่าใครชอบอะไร สามารถตอบปัญหาที่เด็กๆชอบถามพ่อแม่แล้วพ่อแม่มักไม่ค่อยตอบ เพราะมันไร้สาระ หรือมันเสียเวลาอะไรก็แล้วแต่)

กลายเป็นขุ่นพี่มิตะที่เด็กอยากทำความรู้จัก...แล้วซีรีย์ก็พาเราไปทำความรู้จักขุ่นแม่บ้านมิตะ เล็กๆน้อยๆ...

มาถึงตอนที่สาม ที่ความจริงในครอบครัวถูกเปิดเผย เราเป็นคนดู ก็จะไม่แปลกที่เราจะตัดสินตัวละครไปเรื่อยๆ สิ่งหนึ่งที่วุ้นชอบ เรื่องนี้คือ... วุ้นด่าใครไม่ลง (นอกจากอีเพื่อนบ้าน - - รายนั้นนางเกิดมาเป็นชั่ว - -ปล่อยนางไป)...เพราะทุกคน มีปม มีเหตุผลของตัวเอง

อาจจะถูกที่เหตุผลของเราไม่สามารถจะไปถูกใจคนอื่น แต่เราก็ไม่สามารถไปตัดสินคนอื่นด้วยเหตุผลของตัวเองเหมือนกัน...

วุ้นเล่าอะไรไม่ได้ มันสปอย ยุบยับไปหมด...แต่นานมาแล้วไม่เคยแนะนำซ๊รีย์ญี่ปุ่น ดีๆแบบนี้มาก่อน (เมื่อก่อนจะแนะนำ ไม่ฮาสุดโต่งอย่าง switch girl...อันนี้ฮาจริงฮาจัง นางเอกสวย สวย สวยจนรู้สึกว่า ถ้าเจอนางก่อนจีฮุน จีฮุนคงเป็นเมียน้อย...แต่นางเอก น้องยังเด็กนัก...จีฮุน เจ่เจ้เป็นติ่งมาจะ 11 ปีละ - -//นอกเรื่อง...ก็แนวที่ดูแล้วพอมีอะไรบ้าง)...

ปล. พนง บ.พ่อ น่ารักมาก...นางสวย เราชอบ













ก้ออ่านะ



Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2557 3:43:42 น.
Counter : 546 Pageviews.

1 comment
S h i n d o . . .


ก้องเพลงรัก เพื่อ 2 หัวใจ

เป็นชื่อ ภาษาไทย ของหนังเรื่องนี้ หลังจากที่ข้าพเจ้าดูเสร็จ แต่ก็ยังไม่รู้ว่า ชื่อไทยคืออะไร - -

ตอนแรกนึกว่า จะเป็นอารมณ์ แค่ คนเล่นดนตรีสองคน ที่คนหนึ่ง มีพรสวรรค์ แต่อีคนหนึ่งที่มีแต่ พรแสวง ดูแล้วเหมือนไม่น่าสนใจเท่าไร

แต่...พอดูเสร็จ ข้าพเจ้า ถึงต้องกลับมาหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ เนืองด้วย องค์ประกอบหลายๆอย่าง ที่คนดูแล้ว จะตกหลุมรักหนังเรียบง่ายแบบนี้ได้

อย่างแรกเลย หนังเรื่องนี้ ดัดแปลงมาจากการ์ตูนญีปุ่นเรื่อง “Akira SASO”
ปล. มีใครเคยอ่านบ้าง เล่าให้ฟังที - -

หาข้อมูลการ์ตูนไม่มี - -





ไม่แน่ใจว่ารูปซ้ำหรือเปล่า - - ช่างมันเถอะต่อๆ หลายคนคงเคยอ่านเรื่องย่อแล้ว (มั้ง)

โอเคๆ เรื่องย่อ (เครดิตมีเกือบทุกเวบที่ค้นอ่า - -)

เรื่องย่อ:
“วาโอะ” คือเด็กหนุ่มวัย 19 ผู้มุ่งมั่นที่จะทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง ด้วยการสอบเข้าโรงเรียนดนตรีแห่งชาติให้ได้ แต่เสียงเปียโนจากปลายนิ้วของวาโอะกลับไม่สื่อไปถึงหัวใจของคำว่าดนตรีอย่างที่เขาหวัง… วันหนึ่งกลางฤดูร้อนในขณะที่วาโอะนอนฟังเสียงน้ำอยู่บนเรือพาย เขาได้พบกับ “ยูตะ” สาวน้อยวัยสิบสามที่ออกตามหาตุ๊กตาหมีที่ถูกเด็กเกเรแกล้งเอามาโยนทิ้งที่ริมบึง

“ยูตะ” เป็นสาวน้อยมหัศจรรย์ที่มากไปด้วยพรสวรรค์ด้านดนตรี แม่ของยูตะเคยเล่าให้เธอฟังว่ายูตะสามารถเล่นเปียโนได้ก่อนที่เธอจะพูดได้เสียงอีก แต่พรสวรรค์ของยูตะกลับเบิ่งบานภายใต้ความทรงจำที่เจ็บปวดของพ่อของเธอ... การที่วาโอะได้พบกับยูตะ ทำให้พวกเขากลายเป็นเพื่อนสนิทกัน เมื่อยูตะเริ่มสอนให้วาโอะใช้หัวใจตัวเองเล่นเปียโน จนทำให้เขาสามารถสอบเข้าโรงเรียนดนตรีได้อย่างที่หวัง

เมื่อวาโอะเริ่มเรียนในโรงเรียนดนตรี ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับยูตะก็เริ่มห่างเหิน และอาการปวดหูของเธอก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเธอกลัวว่าสักวันหนึ่งเธออาจไม่ได้ยินเสียงเปียโนอีกต่อไป และก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ยูตะก็ตัดสินใจที่จะออกตามหาเปียโนที่เธอเคยเล่นกับพ่อในวัยเด็ก ด้วยความหวังที่จะเล่นเพลงรักครั้งสุดท้ายที่เปียโนหลังนั้น!!!

นั่นแหล่ะ กับมาถึงองค์ประกอบของหนังเรืองนี้ที่ข้าพเจ้าชอบดีกว่า - -

อย่างแรก



นางเอกของเรานั่นเอง >< ดูสิ อายุแค่สิบสี่ ยังน่ารัก ขนาดนี้เอิ๊กกกก แล้วโตมาน้องหนู จะน่ารัดขนาดไหน

อย่างที่สอง คือ เพลงประกอบ ค่ะ เพราะจริงๆ ยิ่งมีคำแปลบอกความหมายนี่ซึ้งอย่างแรง!!!!

ด้วยความที่หนังเรื่องแอบนานแหล่ะ สองชั่วโมงกว่า - - แบบปวดฉี่อย่างแรง พอหนังขึ้น ชื่อคนแปลซับ ปุ๊ปนี่แทบจะวิ่งเข้าห้องน้ำ - -

แต่...เพลงประกอบเพราะ จนข้าพเจ้าลงทุน ฟังจนจะจบ - - (ทรมานT T) เพลงความหมายนี่น่ารัก เดี๋ยวถ้าหาเพลง(ที่ฝากให้พี่ชายหา)ได้แล้วจะเอามาใส่บล๊อก

เสริมสร้างความไฮโซ เอิ๊กกกกกกกกก

แต่ พอดูหนังเรื่องนี้ได้อารมณ์ระดับหนึ่ง พอมานั่งอ่านเรื่องราว - - เออ ทำไมข้าพเจ้าไม่รับรู้หมือนชาวบ้านที่แบบ นางเอกเนี่ยกลับมาเล่นเพลง เพื่อหัวใจ อะไรทำนองนั้น - -

สงสัย ต้องหาความรักมาหล่อเลี้ยงหัวใจ จะได้ซาบซึ้งเอิ๊กกกก (จีฮุนจ๋า มามะเหอๆๆ)

ทั้งเรื่องชอบฉากที่ นางเอกโดนชายหนุ่งสุดหล่อ(กว่าพระเอก) มาขอเดท ชอบไดอะล็อกของ สองคนนี้มากมาย ดูแล้วมันดูน่ารักดี

"เดทเนี่ยมันเป็นยังไงเหรอ"
"ก็คงเป็นการ ส่งอีเมลล์หากันมั้ง"
"เอ แต่ฉันไม่มีมือถือนี่นา"
"งั้น ก็เป็นการกลับบ้านด้วยกันมั้งนะ ฉันว่า"
"แต่บ้านเธออยู่ไหนล่ะ"
"รังสิต(สมมติ จำไม่ได้ - -)"
"แต่บ้านฉันอยู่ ฝั่งธนฯ นะ คนละทิศกันเลย - -"

ชอบบบบบบ (ทั้งนางเอก ทั้งคนชวนเดท เหอๆๆ)











ก้ออ่านะ



Create Date : 21 กันยายน 2550
Last Update : 21 กันยายน 2550 13:16:34 น.
Counter : 252 Pageviews.

3 comment

วุ้นใสจ้า
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อืม สวัสดีครับ ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดี(กับตัวเอง)ก่อนที่หลงเข้ามาดูบล๊อกของข้าพเจ้า และแสดงความเสียใจ(กับท่านที่กำลังอ่านอยู่)ที่บล๊อกไม่มีอะไรเลย - -

จบข่าว - -



ก้ออ่านะ