Jobless

   หลังจากที่กลับมาจากอเมริกาตั้งแต่เดือน พ.ค. ช่วงแรก ๆ ยังไม่อยากหางานเพราะไม่ได้กลับไทยมาเลยตั้งแต่ไปเรียนที่เมกาเกือบสามปีได้ คิดถึงบ้านมาก อยากเจอป๊าม๊า ก็กะว่า เออ เดี๋ยวค่อยหางานหลังงานรับปริญญาน้องชายช่วงเดือนส.ค.ก็ลั่นล้า กินนู่นนี่ที่อยากกินมาก ๆ จนกระทั่งเลยงานรับปริิญญาน้องชายมาแล้ว ก็เริ่มหางาน เพื่อนก็แนะนำอีกว่า ถ้าเราต้องไปงานแต่งเพื่อนสาวเราที่ปีนังอีกหลายวัน คงไม่ผ่านโปรแน่เลย เราก็เออ จริงว่ะ ทำไงดี ก็เตร็ดเตร่ร่าเริงไป คิดว่า งั้นหลังกลับจากงานแต่งเพื่อนที่ปีนังก็จะตั้งหน้าตั้งตาเต็มที่ช่วงต.ค. แต่ก่อนไปงานแต่งเราก็เริ่ม ๆ หางานบ้าง เอาเฉพาะที่สนใจจริง ๆ

   จนเมื่อกลับมาไทยได้ไม่นาน ข่าวน้ำท่วมเริ่มเข้าใกล้กทม. อ้าว แย่แล้ว ที่ตั้งใจไว้โคลงเคลง แล้วช้านจะได้งานมะไหร่เนี่ย คิด ๆ แล้วก็เสียดายเวลาที่ผ่านมา ทำไมเราไม่เริ่มหางานซะทีเนี่ย จนกระทั่งธ.ค.ก็แล้ว ก็ยังไม่ได้งาน เริ่มเครียด โอ้ย...เครียดๆๆๆ เว้ย เงินที่เก็บจากทำงานที่เมกาก็เริ่มหร่อยหรอ ไม่มีอะไรทำ เบื่อ แต่ทำอะไรไม่ได้ หานู่นนี่แก้เครียดไป โดยเฉพาะกินเนี่ย ตังก็ยิ่งหมด ดันอ้วนอีก ต้องคอยมารีดไขมันส่วนเกิน หน้าตาแทนที่จะดีขึ้นกลับแย่ลง เพราะความเครียดและอดหลับอดนอน ฮาๆๆๆ ก็เล่นเคร่งเครียดกับการดูซีรี่ย์และอ่านนิยายน่ะสิ

   ในช่วงนี้ก็ได้ไปสัมภาษณ์งานหลายที่ แต่ก็เงียบ ๆ สงสัยคุณสมบัติเราไม่ตรง หรือไม่ก็เราตอบคำถามเค้าไม่ดีก็อาจจะเป็นได้ สามอาทิตย์ก่อนก็ไปสัมภาษณ์ของเซนtral อันนี้น่าลุ้น แต่รอนานแล้วเนี่ย ยังไม่ติดต่อมาเลย หลังจากนั้นก็มีmaม่า (ต้องพิมพ์งี้ เดี๋ยวเวลาคนกูเกิ้ลแล้วเจอ เอิ้ก ๆ กลัววว) เป็นการสัมภาษณ์ที่แปลกมาก ๆ ตอนแรกบอกว่าเราไม่มีประสบการณ์ ถ้าอยากได้คนมีประสบการณ์ ทำไมท่านไม่ระบุเลยล่ะว่า ต้องการประสบการณ์กี่ปี นี่ท่านระบุชัดเจน แล้วไม่ได้เน้นในตัวเนื้อหาของการรับสมัครงาน ถ้าต้องการประสบการณ์เราก็ไม่สมัครไปหรอก แล้วท่านก็ยังเสียเวลาหนึ่งชั่วโมงมาจูงใจให้เราไปทำในส่วนของโรงงานทั้ง ๆ ที่อิช้านอยากทำในออฟฟิศ พอเราโทรไปปฏิเสธหลังจากคิดชั่งใจว่าจะทำดีไหมว้า เพราะเค้าเหมือนอยากได้เรามาก แต่เราก็ปฏิเสธล่ะ เค้าก็ยังโทรมาบอกว่า ถ้าอยากทำในออฟฟิศก็ให้ทำได้ เอิ้ก สรุป...เรางง หรือเค้างงเนี่ย แถมเค้าใจดีเสนอว่า ลองไปคิดว่าอยากทำอะไร เพราะยังไงเค้าก็อยากจ้าง เราก็คิดอีกทำดีไหมวะเพราะการพูดของเค้า มันไม่เหมือนกับการรับมาทำงาน แต่เค้ากลับบอกว่า เราจะได้ฝึกงาน มันแปลก ๆ สรุปเราก็เลือกปฏิเสธรอบสอง เสียดายโอกาสจริง ๆ แต่ก็ขอบคุณคร้าบบบ ถือว่า ก็ยังมีที่นึงอยากรับเราล่ะว้า

   ต่อมาล่าสุดก็ P2T (คาดว่าคงเดากันออก อิอิ) ก็โทรมาบอกให้ไปสอบวัดทัศนคติซึ่งเราก็คิดว่า น่าจะไม่ต่างจากที่เคยสอบ ๆ มา ที่ไหนได้ ต้องทำบนคอมในห้องร่วมกับคนอื่น แปลกดี ไม่เคยเจออย่างงี้ พอถึงเวลาทำข้อสอบ พาร์ทแรก เออ ไม่ยากเท่าไหร่ ก็แค่รูปภาพ คำนวณ ไรงี้ พอทำเสร็จก็เหลือเวลา แต่เวลาดันไม่ไปทบให้พาร์ทต่อไปซะงั้น พอเข้าพาร์ทสอง นรกเริ่มโผล่ขึ้นมาลาง ๆ อะไรของมันวะเนี่ย แทนที่จะให้บทความที่จะต้องอ่านเต็มหน้าจอหน่อย มีแค่กระจึ๋งนึง แถมต้องเลื่อนลงมา เวลาเริ่มหดไปทีละนิด ๆ แล้วพอกดไปดูโจทย์ จ๊ากก บทความก็ดันไม่ตามไปด้วย อ่านโจทย์อ๊าก ไม่แน่ใจ ต้องกดไปดูที่บทความ แถม...กว่าจะเปลี่ยนหน้าได้ก็ปาไปหลายวิ ข้อแรกหายไปห้านาทีได้ โอ้ว...จอร์จ นรกเริ่มมาแล้ว เราเริ่มลน ทำไงวะเนี่ย บทความมันก็อ่านยาก สติเริ่มแตก เดาวะ เดาไปก่อน ดันมีห้าบทความอีก สรุปเดาแหละครับพาร์ทนี้ ไม่มั่นใจอย่างแรง เป็นแนวตรรกะ คือมันต้องใช้เวลาหน่อยเหอะ ใครจะไปตอบได้ภายในเวลาสั้น ๆ อย่างนั้นฟระ พอมาพาร์ทสาม จากที่ผ่านประสบการณ์เลวร้ายมาแล้ว เริ่มตั้งสติ เราจะต้องฝ่าฟันมันไปให้ได้ (ออกแนวจะไปรบ ) รูปแบบคล้าย ๆ พาร์ทสอง แต่เน้นภาษาไทย ไม่ยากเท่าพาร์ทสองแต่หารู้ไม่ ตอนเรียนประถม มัธยมนี่ ภาษาไทยเป็นวิชาที่เกลียดรองมาจากสังคม เอิ้ก ๆ ก็เอาวะ คะแนนคงดีกว่าพาร์ทสอง

   พอทำเสร็จ เฮ้ออ....เสร็จซะที จะได้กินข้าวแล้วสิเรา คือ เราสอบบ่ายโมง แต่เนื่องจากว่า เราติดเป็นนิสัยมาก เวลามีสอบ ก่อนสอบเราจะไม่กินไรมาก เพราะเรากลัวปวดฉี่ปวดอึหรือปวดท้องธรรมดา แล้วจะไม่มีสมาธิทำข้อสอบ ติดจนเป็นนิสัยอ่า แล้วเนี่ย ทำข้อสอบเสร็จตอนบ่ายสามได้ ก็กะว่าได้กินข้าวแน่แล้วเรา ออกจากห้องสอบ เจ้ย คนรอไรกัน สงสัยรอเพื่อน แต่ป่าวเลย แหม่ เค้าจะรู้จักกันเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ ส่วนมากก็มาเดี่ยว ๆ กัน เลยถามรออะไรกันคะ ได้ความว่า มีสัมภาษณ์เลย โอ้วว ชอค เพราะไม่ได้เตรียมตัวมาสัมภาษณ์เลย ก็เค้าบอกว่า แค่สอบอ่า แย่แล้ว แต่ก่อนจะแย่ ที่ต้องเจอคือ ความเบื่อรอนั่นเอง เพราะคนมาสอบก็หลายคนอยู่ รอจนกระทั่งห้าโมง ก็ยังไม่ถึงคิวเราซะที จนเกือบหกโมงเย็นถึงตาเรา พอเข้าไป อาตี๋ก็เชิญนั่งแล้วก็ถาม โดยที่ถามเหมือนโรบอทมาก ๆ ถามคำ ก็ก้มลงไปจดสิ่งที่เราตอบ พอเราพูดเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมาถามข้อต่อไป มันไม่มีปฏิสัมพันธ์เลยเหอะ เราก็ไม่กล้าตอบเยอะเพราะกลัวเค้าจดไม่ทัน แต่ก็คิดว่าถ้าตอบน้อยเกินไปก็ไม่ดีสิ แล้วอยู่ ๆ เค้าก็ถามในสิ่งที่เราภาวนาอย่าให้หลุดออกมาจากปากเค้า ....แต่น แต่น แต๊นนนนน นั่นคือ รู้ไหมว่าตำแหน่งที่สมัครต้องทำอะไรบ้าง เอาแล้วไง สมัครไปเพราะเห็นแค่ชื่อบ.แล้วก็คุณสมบัติเราที่ตรงกับที่เค้าต้องการ เลยตอบเค้าไปว่า ก็คิดว่า ต้องทำนู่นนี่ ตอบสั้น ๆ เค้าก็จี้ต่อ แล้วมีอะไรนอกจากนี้อีก เอ่อ....คงคิดว่า ยังไม่ได้คำตอบที่ถูกใจมั้ง เราก็ได้แต่ก้มรับกรรมพร้อมยิ้มหวานมาก ๆ บอกว่า รายละเอียดส่วนย่อยก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แล้วเค้าก็ถามนู่นนี่ สุดท้ายก็บอกว่า ทุกอย่างเราผ่านหมด เหลือส่งเอกสารให้ฝ่ายนั้น และปิดท้ายว่า น้องต้องไปศึกษาตำแหน่งงานให้ละเอียดนะ เอิ้ก ๆ ช้านนนนผิดไปแล้วววววววว ถ้าไม่โดนเรียกสัมภาษณ์ต่อนี่ รู้เลยเพราะตอบโง่ ๆ ไป หรือไม่ก็ไม่มีเส้นก๋วยจั๊บนี่เอง พอออกจากห้อง เพิ่งนึกได้ น่าจะถามว่ามะไหร่จะได้รับการติดต่อมา แต่ ณ ตอนนั้นก็ไม่คิดจะเดินกลับไปถามล่ะ เพราะหิวจนจะเป็นลมแล้ว

   วันนี้....เราก็ยังคงไม่มีงานต่อไป ฮะ ฮะ ฮา ฮัด เช้ยยยยยยยย ฝุ่นจะเยอะไปไหนเนี่ย ไม่ได้อยากจะเดินเตะฝุ่นให้ฟุ้งกระจายเลยนะ ...สักวัน...คงเป็นวันของเรา


Create Date : 08 ธันวาคม 2554
Last Update : 9 ธันวาคม 2554 0:04:28 น. 3 comments
Counter : 145 Pageviews.

 
..สู้ สู้ ครับ เป็นกำลังใจให้ สักวัน ครับ


โดย: prayakong วันที่: 12 ธันวาคม 2554 เวลา:15:46:12 น.  

 
สาธุค่ะ


โดย: นลัช วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:11:47:17 น.  

 
มาทักทาย ตอนเย็นๆๆ ทานข้าวหรือยัง..


โดย: prayakong วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:19:14:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นลัช
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




^ Series' Reminder ^
- Grey's anatomy Season 7
-Gossip Girl กำลังดูซีซั่น 2 อะไรเนี่ย.. เรื่องวกวน ๆ เริ่มเบื่อแล้ววว
-Desperate Housewives เพิ่งดูถึง 2/4 เองง่ะ ... แต่ตอนนี้ดูซีซั่นห้า เรลไทม์ซะงั้น
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นลัช's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.