เอาเท้าแตะเกาหลีเหนือ ตอน DMZ ทัวร์
ครั้งหนึ่งในชีวิตกับการเหยียบเกาหลีเหนือ....

เกริ่นให้เว่อร์ไป จริงๆ ก็แค่ชายแดนน้อยๆ นั่นแหละ

สืบเนื่องจากหาที่เที่ยวในโซลไม่เจอ เบื่อแล้ว งั้นฉันจะไปไหนดีหว่า??
ก็เลยนั่งกดนั่นนู่นนี่ดู
จนไปเจอ DMZ ทัวร์เข้าให้

ดีเอ็มซี .... อ่านว่าซีนะจ๊ะ ไม่อ่านว่าแซ่ด DMZ คือ Korean Demilitarized Zone นั่นเอง
เอาง่ายๆ คือเขตปลอดทหาร (ปลอดทหารเกาหลีเหนือ-ใต้นะ แต่ทหาร UN อยู่ตรึมเลย)
หรือเอาให้ง่ายกว่า คือ ชายแดนหรือจุดแบ่งแยกดินแดน เกาหลีเหนือ และ เกาหลีใต้ นั่นแหละตัวเทอว์!!!



DMZ เป็นสถานที่เคยผ่านตามามากมายหลายครั้ง แต่ไม่เคยสนใจคิดจะไป
มาวันนี้ทำไมตัวอักษรสามตัวนี่ มันดึงดูดสายตาชะมัดยาดเลย
หลังจากนั่งอ่านรีวิวแล้วก็คิดว่า เออ ไปอันนี้ดีกว่า
อยากไปปันมุนจอม เข้าไปในกล่องฟ้าๆ นั่น คงตื่นเต้นดีพิลึก
ก็นั่งหาข้อมูลใหญ่เลย จะไปที่นี่ต้องทำอะไร แบบไหน ยังไงบ้าง

อย่างแรกการไปที่นี่มีสองแบบ คือ
1. ทัวร์ครึ่งวัน จะไปแค่ DMZ หรือ JSA ก็ได้
2. ทัวร์เต็มวัน คือลากยาวเลยทั้ง DMZ และ JSA

แล้วมันต่างกันยังไง?? ต่างกันที่ราคาทัวร์ไงเธอ 555555

ไม่ใช่ล่ะ อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่ทั้งหมดอ่ะนะ

หลังจากนั่งหาข้อมูลการไปเที่ยวที่นี่ก็ค้นพบว่า DMZ นั้นสามารถไปเองได้
เดินทางจากโซลไปเองได้ แต่ JSA ต้องไปกับทัวร์เท่านั้น (JSA คืออะไร ติดตามต่อไป)

ทีนี้ก็เลือกเอาว่าสนใจแบบไหน มีทัวร์ให้เลือกมากมายหลายที่ ราคาก็ใกล้เคียงกันไป
เลือกเอาตามสะดวกใจ
ไปเสิร์ชๆ หาเอาเหอะ มีเพียบบบบบบ
ส่วนเรา เนื่องจากที่พักก็มีทัวร์นี้ขาย เราเลยเลือกจากที่นี่ไปเลย สะดวกดี ไม่ต้องออกไปถามหาล่ะ ขี้เกียจ 5555

เราเลือกทัวร์เต็มวันมา สนนราคาคนละ 130,0000 วอน หรือราวๆ 3,900 บาทไทย
(สะดุ้งเฮือกนิดนึง แต่เอาวะ! สักครั้งเนอะ)

การเดินทางตามนี้

Pick up infornt of our guesthouse
Imjingak Park-Freedom Bridge - The 3rd infiltration Tunnel - DMZ exhibition hall
Dora observatory - Dorasan train station - Unification Village (Pass by)
ID check point-Camp Bonifas (Slideshow and Briefing) - JSA (Freedom house, Conference room, Bridge if no return)

พอถึงเวลา เอ้า ตื่นเช้า
เป็นการเดินทางที่ไม่ประสงค์จะแจ้งที่บ้านก่อนว่าจะไปนะ กลัวแม่ห้าม
เพราะหลายคนรวมที่บ้านเราก็คงถาม จะไปทำม๊ายยยย เสี่ยงไหม
แต่บางที ชีวิตก็ต้องการความเสี่ยง 5555 (เพื่อ?)

8.20 น. มารอหน้าที่พัก สักพักก็มีสาวเกาหลีมาแนะนำตัวแล้วชวนไปขึ้นรถ เอ้า ไปๆๆๆ
ไกด์สาวเราแนะนำตัว จำชื่อไม่ได้แหละ แหะแหะ ว่าทัวร์นี้เป็นทัวร์จีน ไป DMZ แค่ครึ่งวัน
ส่วนใครอยากไปถึง JSA เดี๋ยวตอนเที่ยงให้เปลี่ยนรถนะ

อะเคร!

แต่ระหว่างที่รอรถออก รอคนมาให้ครบ ซึ่งกินเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงนั้นเราก็ถามตัวเองว่าไปดีไหม?
ไม่ใช่ไม่อยากไปนะ แต่คือเมื่อวานไปจินเฮมา ไปชมซากุระะนอกเมืองมา ตากฝนทั้งวัน
กลับมาก็ค่ำ พักผ่อนน้อย มันเหนื่อยมาก
วันนี้ตื่นเช้าอีก คิดในใจ ยกเลิกไม่ไปดีไหม
อยากนอนอยู่บ้านนิ่งๆ พักผ่อนสังขาร แบบว่าเปลี้ย....มากกกก
ระหว่างที่ลังเล รถก็หมุน เฮ้ย!!

(แต่การไม่ได้ลงจากรถ คือ สิ่งที่ดีอ่ะ เพราะทริปวันนี้เรารู้สึกดีกับมันมากๆ)

DMZ นั้นอยู่ในเมืองพาจู ที่ไม่ไกลจากกรุงโซลมากนัก ประมาณ 50-60 กิโลได้



เรียกว่าถ้าทะเลาะกันตูมตามขึ้นมา โซลนี่แหละเละก่อนเมืองใดในเกาหลีใต้



นั่งรถมาราวๆ ชั่วโมง หลับๆ ตื่นๆ ฟังไกด์บ้าง ไม่ฟังบ้าง ก็คนมันง่วง....ก็ถึง.....ไหนวะ?

มองซ้ายมองขวา เจอแต่ภูเขาแห้งแล้ง ต้นไม้ตายซาก ดูแบบกันดารมากๆ และมีทหารขึ้นมาตรวจพาสปอร์ตเรียงคนเลย



มองไปนอกหน้าต่างเจอทหารหล่อแซ่บมาก (ซึ่งจุดนี้ห้ามถ่ายรูป แอ๊กกก ขัดใจ!)

ตามกำหนดคือต้องไปอิมจินกักก่อน แต่ไม่แหะ ไม่ทราบว่าด้วยเหตุใด เราจึงมาโผล่ที่อุโมงค์หมายเลข 3 ก่อนเลย งงแป๊บ



ไกด์ต้อนเราเข้าห้องนิทรรศการไปเจอนี่เลย ผังเขตแดน



แล้วอธิบายอะไรให้ฟังมากมาย

เช่น เส้นสีแดงนั้นคือเส้นขนานที่ 38 เป็นเส้นแบ่งแยกดินแดนเหนือใต้ออกจากกัน
และ .... 2 กิโลเมตรจากเส้นสีแดงคือเส้นสีส้มของชายแดนของแต่ละฝั่ง คือ อาณาเขตที่เรียกว่า DMZ



แบบชัดๆ





ส่วนอันนี้คือผังของโซน JSA (The Joint Security Area) จุดที่มีอาคารสีฟ้าอ่ะนะ





ขณะที่สาละวนถ่ายรูป (ไม่ได้เรื่อง) เราก็ตั้งใจฟังไกด์ด้วยนะ มาทั้งที เก็บความรู้ให้เต็มดีกว่า

แล้วสักพักก็ต้อนเข้าห้องไปฟังสงครามเกาหลีฉบับย่อ ความยาวประมาณ 8-9 นาทีเท่านั้น

แต่เป็นช่วงนาที ที่ทำเราน้ำตาซึมอ่ะ

คือ......มันเร็วมาก ฟังและอ่านไม่ทัน (ม่ายช่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย)

ในห้องน่าจะนั่งได้ประมาณ 50 คนล่ะมั้ง ทั้งนั่งทั้งยืน ให้เข้ามาทีละสองกรุ๊ป แล้วปิดประตูขัง สไลด์ขึ้น

เอาเท่าที่จับใจความมาได้ คือ หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 จบลง คาบสมุทรเกาหลีก็ถูกแบ่งเป็นสองฝั่งคือ เหนือและใต้
เหนือนั้นดูแลโดยกองทัพโซเวียตและจีน เลยชื่นชอบไปทางคอมมิวนิสต์
ส่วนใต้นั้นหลังโดนญี่ปุ่นปกครองมา ถึงจะเขม่นญี่ปุ่น แต่ก็ชอบแนวคิดแบบประชาธิปไตย
พอชอบไปคนละทางก็เลยขัดแย้งกัน ทะเลาะกัน
พี่เหนือเขาก็แบบอยากปกครองทั้งหมด เขาก็ไปมุ้งมิ้งกับทางโซเวียต "บุกมันเลยดีไหม ลวกเพ่"
ทางนั้นก็สอนวิชามาให้ ทำให้เหนือบุกใต้บ่อยๆ และมีการขุดอุโมงค์เพื่อบุกมากรุงโซลทั้งหมดถึง 4 อุโมงค์ด้วยกัน!!

คุณพระ พยายามมาก

4 อุโมงค์นี้ ถูกขุดในปีต่างกัน มีระยะทาง ความลึก ก็ต่างกันและมาจากคนละเมืองด้วยนะ



อุโมงค์แรกขุดในปี 1974 ต้นทางจากเมืองยอนชอน จ.คยองกี และถูกค้นพบเพราะว่าเหนือดันฝังท่อเอาไว้
(นัยว่าให้อากาศถ่ายเท ไว้หายใจ)
พอความดันใต้ดินพุ่ง ทหารใต้เลย เอ๊ะ ไอน้ำอะไรวะมาจากใต้ดิน เลยขุดเจอจ้า

อุโมงค์สองขุดในปี 1975 ต้นทางจากเมืองจอลวอน จ.คังวอน

อุโมงค์สามขุดในปี 1978 ต้นทางจากเมืองพาจู จ.คยองกี โดยผู้ลี้ภัยจากเหนือบอกทางให้ใต้รู้ว่ามีอุโมงค์นี้อยู่
และเป็นอุโมงค์ที่เปิดให้นักท่องเที่ยวลองไปมุดดูได้ด้วย

อุโมงค์สี่ขุดในปี 1990 ต้นทางจากเมืองยองกู จ.คังวอน

(ข้อมูลนี้หามาจากวิกิของเกาหลี เห็นเขียนว่างี้อ่ะนะ แต่ตอนฟังทำไมได้ยินว่ามีจากอินชอนด้วยฟะ)

สังเกตว่าเกาหลีเหนือ พยายามมากๆ ในการขุดอ่ะเนอะ แต่พอจับได้ก็บอกไม่ใช่ของฉันจ้า เธอเองที่ขุดมาหาฉันหรือป่าว?
ถถถถถถถ แถมาก
พอทะเลาะกันหนักเข้า สหประชาชาติเลยเข้ามาดูแลแล้วบอกให้จบที่เส้นขนานที่ 38 นั่นแหละ แล้วต่างคนต่างอยู่กันไปเลยไป๊!!

ภาพในวีดีโอที่เปิดโชว์มันก็แบบดูหม่นหมองอ่ะ สงครามไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นหรือป่าวนะ
พี่น้องกัน คนเกาหลีเหมือนกัน ทำไมต้องรบกัน ฆ่ากัน
มันน่าเศร้ามากเลย
คนอื่นดูแล้วอาจงงๆ (แบบฟังไม่ทัน อะไรยะ เร็วไปไหน ฉันก็เป็น) หรือดูแล้วอาจเฉยๆ
แต่เราดูแล้วน้ำตาซึมอ่ะ สะอื้นในอกเบาๆ มันดูน่าเศร้ามากจริงๆ นะที่ต้องมาแตกคอกันแบบนี้

ดูจบแล้ว รู้ที่มาที่ไปแล้ว ไกด์ก็พาเราไปมุดอุโมงค์
ซึ่งเป็นที่น่าเศร้ามากอ่ะว่า สภาพร่างกายวันนี้ไม่พร้อมมุด #ร้องไห้หนักมาก เสียดายอ่ะ

คือคนท้อง คนเป็นโรคหอบ หรือความดันงี้ ไกด์ไม่แนะนำให้มุด เพราะแม้ขาลงจะสะดวก แต่ขาขึ้นมันลำบากมากๆ
เราไม่ได้เป็นสักกะอย่างที่ไกด์บอก แต่เราเป็นผู้หญิงเสียเลือด ขืนลงไปมุดขึ้นมาจะตายเอาได้นะ

เสียดายยยยยยย ย.ยักษ์ ร้อยตัว
(ไว้ไปซ่อม ห๊ะ จะไปอีกหรอ?)

ทางเข้าไปสู่หนทางดำดิน









ระหว่างรอทุกคนไปมุดอุโมงค์ เราก็ถ่ายรูปรอบๆ ที่นี่ไว้ดูเป็นที่ระลึก













ได้มาดูทางเข้าอุโมงค์จำลองแทน ฮ่าาาาาา







เสร็จแล้ว ไกด์พาเราไปต่อที่ Dora observatory เป็นจุดชมวิวเกาหลีเหนือ 5555



มีกล้องส่องทางไกลไว้แอบมองฝั่งนู้นบ้าง เมื่อก่อนไม่ให้ถ่ายรูปหลังเส้นเหลือง
แต่เดี๋ยวนี้ให้ถ่ายได้แล้ว ซูมไปเหอะ....ไม่เจออะไร หึหึหึ

ด้านขวามือจากตรงนี้จะมองเห็นเสาธงสองเสาริมชายแดนเหนือใต้

ธงใต้ว่าสูงแล้ว ธงเหนือสูงกว่า เพื่อแสดงศักดาความเหนือ(กว่า)

เห็นธงสองธงในรูปนี้ไหม?



และไกด์บอกว่าธงเกาหลีเหนือไม่เคยโบกสะบัดตามแรงลม เพราะมันหนักมาก สะบัดไม่ไป ฮ่าาาาาาาาา เม้าท์อ่ะ

อ่ะ North Korea Flag แบบซูมสุดใจ



แล้วก็ แทกึกกีของฝั่ง South Korea



ตรงแถวๆ ธงนั่นมีหมู่บ้านอยู่นะทั้งสองฝั่ง ของฝั่งเหนือเรียกว่า Propaganda Village

เป็นหมู่บ้านที่สร้างไว้หลอกๆ ว่าอยู่ดีกินดีมีสุขจ้า แต่จริงๆ ไม่มีคนอาศัยอยู่ที่นี่หรอกนะ



มองไปทางซ้ายเจอทางด่วนข้ามไปนิคมอุตสาหกรรมเคซอง ของเกาหลีเหนือ ซึ่งไม่ค่อยมีรถวิ่งผ่านเท่าไร



และมองไปไกลๆ ก็เจอแต่ภูเขาหัวล้าน



ไกด์บอกว่าเกาหลีเหนือมีนโยบายไม่ปลูกต้นไม้บนภูเขา เพื่อที่เวลารบจะได้เห็นชัดๆ
เป็นตรรกะที่เราไม่เข้าใจเท่าไร มีต้นไม้ไว้แอบซุ่มยิงไม่ดีกว่าเหรอ
หัวล้านยังงี้ ใครยิงมาก็ไม่มีที่แอบอ่ะดิ ตายก่อนเขาไหม?

เอาที่เกาหลีเหนือสบายใจล่ะกัน

สรุป ภูเขามีต้นไม้คือของใต้ ภูเขาหัวล้านคือของเหนือนะจ๊ะ

ก่อนออกจากที่นี่ มีร้านขายของที่ระลึกสำหรับนักช้อป










มีไวน์จากเกาหลีเหนือด้วยนะ ไกด์บอกไว้ 5555

หน้าตาแบบนี้ รสชาติไม่รู้นะ ไม่ได้ซื้อมาชิม







และผลิตภัณฑ์ต่างๆ จากชาวบ้านที่อยู่ในเขตปกครอง DMZ นี้
เห็นว่าจะเน้นไปทางถั่วเหลือง โสมเกรดดี (ระดับถวายราชวงศ์เลยนา...เดี๋ยวนี้ก็พวกคนรวยๆ อ่ะ)



ส่องกันจนไม่เห็นอะไร เราก็ไปต่อที่ Dorasan train station



ไกด์ของเรากำลังอธิบายที่มาที่ไปให้ฟัง





เราชอบที่นี่มากเลยล่ะ อย่างหนึ่งที่ตัดสินใจมาทัวร์ที่นี่เพราะป้ายนี้เลย



อ่านแล้วรู้สึกทั้งหวังและสิ้นหวังยังไงไม่รู้แหะ

สมัยนึง....(สมัยไหน ฟังไกด์ไม่ทัน)
เหนือใต้ตกลงจับมือกันนิดนึงว่าเราจะทำธุรกิจรวมกันนะ โดยมีเงื่อนไข 3 อย่าง

1. ต้องสร้างนิคมอุตสาหกรรมเคซอง ที่ชายแดนเหนือ เพื่อจะได้มีรายได้เข้าประเทศ

2. ต้องสร้างสถานีรถไฟไปมาหาสู่กันระหว่างเรา >> ที่มาของสถานี Dorasan

3. ต้องมีการส่งเสริมการท่องเที่ยวให้เกาหลีเหนือด้วย คือ

เที่ยวเคซอง ไปเช้าเย็นกลับได้ มีขายพวกของพื้นเมือง โสม ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง ฯลฯ

เที่ยวคึมกังซาน ภูเขาแสนสวยของเกาหลีเหนือ แบบค้างคืนเพราะมันไกล ไปกลับไม่ไหว

ทีนี้ มีอยู่วันหนึ่ง ผู้หญิงชาวใต้คนนึงก็ไปเที่ยวคึมกังซานนี่แหละ แต่พอตื่นเช้ามา ไปเดินออกกำลัง
เดินไปมาท่าไหนไม่รู้ ถูกยิงตาย เฮือก!!!
ชาวใต้ก็โวย เฮ้ยยยย ยิงเราทำไม ไหนว่าเราจะไม่ทำร้ายกัน
ชาวเหนือก็บอก ก็เดินล้ำชายแดนต้องห้ามมาทำไมเล่า!
งานนี้ไม่รู้ว่าความจริงคืออะไรแน่ แต่มันทำให้ชาวเหนือใต้เริ่มโกรธกันอีกรอบ
และการเดินทางท่องเที่ยวไปคึมกังซานก็ไม่รับรองความปลอดภัยอีกต่อไป

ตามมาด้วยการไปเที่ยวเคซองก็ลดลง

ตามมาด้วยสถานีโดราซานที่สร้างจนแล้วเสร็จ ก็กลายเป็นสถานีที่ไม่เคยมีรถไฟได้แล่นขบวนจากกรุงโซลไปยังกรุงเปียงยาง

ตามมาด้วย.....ความหวังที่จะรวมตัวกันดังเดิมของพี่น้องชาวเกาหลีทั้งสองฝั่ง ล่มลงไปอีกครั้ง

จนกระทั่งปัจจุบันนี้.....

การมาสถานีโดราซานอาจมาได้จากกรุงโซล นั่งรถไฟใต้ดินตุเลงๆ มาเที่ยวได้นะจ๊ะ

แต่จากนี้ไปก็ไม่รู้จะไปไหนต่อแล้ว

ตัวสถานีสะอาดและใหม่มาก เพราะไม่เคยถูกใช้งาน กว้างขวาง และสะดวกสบาย

คล้ายๆ Seoul Station ขนาดย่อมเลยล่ะ



ซื้อตั๋วเข้าไปชมรางรถไฟได้นะ ที่ตรงนี้เลย





ราคาคนละ 500 วอน (ถือเป็นค่าบำรุงสถานที่ไป)



แล้วก็เข้าสถานีไปโลด ไปๆ ไปเปียงยางกัน



รางรถไฟทอดยาวไปถึงไหนก็ยังไม่รู้เลย



บริเวณรางรถไฟก็ยังมีคุณทหารมาคุมนะ ก็เขตทหารนี่นา เขาก็กลัวเราลักลอบเดินตามรางรถไฟไปโผล่เกาหลีเหนือมั้ง



ไปเปียงยางอีก 205 กิโลเมตร ไปโซลอีก 56 กิโลเมตรเอง .... ไปได้แต่โซล ไปเปียงยางไม่ได้อ่ะ



คือมีเต็มที่ก็แค่รถไฟท่องเที่ยว DMZ train เท่านั้นที่ให้บริการ





Not the last station from the South, But the first station toward the North.



รถไฟขบวนแรกที่แล่นสู่เปียงยางจะคือเมื่อไรกันน๊าาาาาาา







Create Date : 17 เมษายน 2558
Last Update : 17 เมษายน 2558 16:29:54 น.
Counter : 4920 Pageviews.

1 comment
남이섬 เพลงรักในสายลมใบไม้ร่วง
นามิซอม

ภาษาเกาหลีออกเสียงว่าอย่างนั้น ส่วนคนไทยเรามักเรียกว่า "เกาะนามิ"

เป็นเกาะที่คล้ายๆแลนด์มาร์คของเกาหลีใต้ ใครไม่มาเกาะนี้เหมือนมาไม่ถึงเกาหลีใต้ ประมาณนั้นเลย

ประวัติของเกาะนี้คือท่านนายพลนามิ.....

เดี๋ยวก่อน นี่ไม่ใช่บล็อกท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์นะ

แต่คือบล็อกบันทึกการท่องเที่ยวแบบมั่วๆของเราต่างหาก

ดังนั้นอย่าถามว่าเกาะนามิมีประวัติอย่างไร เราไม่รู้

เรารู้แค่เป็นเกาะที่ดังเพราะ Winter Sonata นั่นแหละ คนเลยแห่กันมาเพียบทุกฤดู

นามิซอมครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 (และไม่รู้จะมีอีกกี่ครั้ง เริ่มไม่มั่นใจแหละ)

และเป็นครั้งที่ประทับใจที่สุด

เพราะใบไม้เปลี่ยนสีได้สวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ่ายรูปด้วยความเพลิดเพลิน แม้คนจะมหาศาล

เนื่องจากอากาศเย็นสบาย ปลายฤดูใบไม้ร่วงแหละ

ทัวร์ก็มาชื่นชมความงามมากมาย และเจ้าบ้านเองก็มา

มาทั้งครอบครัว พี่น้อง เพื่อนฝูง คู่รัก เพื่อนร่วมงาน มาปูเสื่อ นอนเล่น ชมวิว กินบรรยากาศกันมากอยู่

สองครั้งแรกมาด้วยรถทัวร์ เพราะมากับทัวร์

ครั้งที่สามมาด้วยรถไฟใต้ดินสาย 1 มั้งถ้าจำไม่ผิด ฮ่าาาาาา

เป็นขบวนธรรมดาๆ ที่กว่าจะเดินทางไปกลับถึงสถานี Gapyeong เล่นเอาหมดไปเป็นวันๆ

ครั้งนี้มี ITX แล้วจ้า ชีวิตจึงไฮสปีดขึ้นอีกนิด พอครึ้มใจ

ครึ้มและย่ามใจมาก ..... มากๆด้วย

ตื่นเช้ามาก็นั่งรถไฟไปสถานี Cheongnyangni (ชื่ออ่านยากยังไม่พอนะ สะกดยากด้วย ป่วยจิต)




แล้วมุ่งหน้าไปต่อขบวนรถ ITX




ไปซื้อตั๋วรถจากตู้อัตโนมัติ ที่เริ่มหายนะ ณ จุดนี้

เพราะไอ้ตู้ที่มีภาษาอังกฤษดันเจ๊ง ไอ้ที่ไม่เจ๊งก็ดันมีแต่ภาษาเกาหลี โอ้วววว ชีวี ช่างยากเหลือ

เริ่มจากเมื่อเราออกจากรถไฟใต้ดินธรรมดามาและต้องเปลี่ยนไปขึ้น ITX

เราก็ต้องเอาบัตรเราไปตื๊ดก่อนที่เจ้าตู้นี้




เพื่อป้องกันไม่ให้มันเอ๋อ error (เอ๋ออย่างไรไม่รู้ แต่เขาบอกให้ทำ ก็ทำเถอะ)

และเมื่อออกจาก ITX ไปขึ้นรถไฟธรรมดาก็ต้องตื๊ดอีกรอบด้วยนะ

รถไฟใต้ดินสาย 1 เปลี่ยนเป็น ITX แตะบัตรที่ฝั่งขวาของตู้

ITX เปลี่ยนเป็น รถไฟใต้ดินสาย 1 แตะบัตรที่ฝั่งซ้ายของตู้

แตะแล้วก็มาซื้อตั๋วก่อนนะ ตู้อยู่ข้างๆกัน


เริ่มจากดูทางซ้าย วันนี้วันที่เท่านี้นะ เวลาตอนนี้นะ สถานีต้นทางที่เราอยู่นี่นะ ถูกต้องแล้วยัง

ถ้ายังจะเปลี่ยนวัน เปลี่ยนเวลา เปลี่ยนสถานีที่จะขึ้นก็เปลี่ยนซะ




ถ้าไม่เปลี่ยนก็เลือกทางขวามือเลย ปลายทางที่ใด กดจึ้กเข้าไปซะ

จริงๆมันจะขึ้นขบวนเร็วสุดที่มีให้เราทันที แต่ถ้าไม่เอาก็เลือกเวลาเอาตามใจชอบ




เลือกจำนวนคน ถ้าเกินสามคนก็กด more แล้วใส่จำนวนคนเอานะ




แล้วมันก็ขึ้นอันนี้มา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คนเต็ม!!




เปลี่ยนๆ เปลี่ยนรอบ ไม่อยากยืนไป เปลี่ยนดูเวลาอื่นซิ

ยังซื้อไม่เสร็จ มัวแต่ถ่ายรูป เปลี่ยนเวลาไปมา เครื่องก็เจ๊ง เลยต้องไปซื้อที่เครื่องแบบเกาหลี

ก็อาศัยจิ้มๆอ่านๆเอาเท่าที่ปัญญาไปไหว จนได้ตั๋วไป Gapyeong มา

อย่ากระนั้นเลย ย่ามใจ .... กะว่ามาซื้อตั๋วตรงนี้ก็ได้ขึ้นเลย ใช่นะ ก็ได้ขึ้นเลย

แต่มันเต็ม!!!

รถไฟมันขึ้นว่ารอบที่เร็วที่สุดที่จะได้ "นั่งไป" คือ เที่ยวตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ

หันไปดูนาฬิกาตอนนี้จวน 8 โมงเช้า....จะให้ฉันรอถึงบ่ายสองเลยหรือนายจ๋า

เห็นทีจะไม่ไหว เลยตัดสินใจจิ้มเอารอบที่เร็วที่สุดมา

ก้มหน้ามองตั๋วให้ปวดใจ มันเขียนว่า "ตู้ที่ 6 และ ตั๋วยืน" 55555555




ราคาตั๋วยืนไปและกลับเที่ยวละ 3,400 วอน แต่ถ้าตั๋วนั่งจะ 4,000 วอนต่อเที่ยว

กำลังจะไปต่อไป...ก็มีสาวจีนสองนางมาถามว่าจองตั๋วได้ไงอ่ะ สอนบ้าง

เพราะมีแต่เกาหลี นางอ่านไม่ได้เช่นกัน

ตอบไปแบบเก๋ๆว่า "ไอสอนไม่ได้หรอก เพราะไอก็มั่ว แต่ไอซื้อให้ยูได้นะ"

แล้วก็ไปจิ้มมั่วๆจนได้ตั๋วมาให้อีกสองนางเหมือนกัน 5555

ไปเที่ยวเดียวกันเลย คอยมองๆนางไว้ กลัวนางทั้งสองหลง ลงผิด ไปไม่ถูก

อีกนิดนี่จะชวนไปด้วยกันให้รู้แล้วรู้รอดล่ะ 555

ก้าวขึ้น ITX ที่มาเลทไปสองนาทีได้ (ผิดวิสัย ไยมาเลทหว่า) ก็หามุมยืน

รถแน่นมากกกกกกก เพราะประชาชนพลเมืองโซลแห่แหนกันจุดหมายเดียวกับเรา

งานนี้เลยยืนกันแน่นขบวน ขอบคุณ ITX ที่วิ่งด้วยความเร็วสูง ราวๆ 40 นาที ยืนพอเพลินๆ เราก็มาถึงเสียที




ถ้าเป็นรถไฟธรรมดาแบบคราวก่อน บอกเลยว่าปูเสื่อนอนเหอะ 555555 มันจะนานกว่านี้มากนัก

แถมระหว่างยืนป้าก็จ้องหน้าเรา เราก็จ้องกลับ จ้องไปจ้องมา

ป้าก็ล้วงมือไปในถุง แล้วหยิบส้มมาสองลูก ยัดใส่กระเป๋าหน้าท้องตรงเสื้อเราซะดื้อๆ แล้วพูดว่า "กินซิๆ"

แอ๊กกกก....หนูขอโทษที่คิดในใจว่าป้าไม่น่ารัก

ขอบคุณมากนะคะ

แม้ส้มป้าจะเปรั้ยวสุดพลังก็เหอะ


ลงรถมาได้ อยากซื้อบัตรขากลับเลย เผื่อได้นั่ง แต่เพราะไม่แน่ใจว่าจะกลับกี่โมง

อีกอย่างยืน 40 นาทีก็ไม่โหดร้ายมากนัก เลย...เดี๋ยวค่อยมาซื้อล่ะกัน

อ่ะ ออกไปนั่งแท็กซี่ต่อเพื่อไปที่ท่าเรือ (เจอสองสาวจีนอีกรอบ)

มาคราวนี้เกาหลีใต้ทำเส้นทางใหม่ วนอีกด้านของภูเขา วิวสวยดี ค่ารถเลยขึ้น เพราะระยะทางไกลขึ้น

จากสามพันวอน เป็นร่ำๆจะห้าพันวอนแหละ

ลงมา โอ้วววววววว พีเพิ่ลจ้า พีเพิ่ล มากันบานตูม เราก็ไปต่อคิวซื้อบัตรข้ามฝาก ขึ้นเกาะกัน (เจอสองสาวจีนอีกที)




แล้วก็ไปต่อคิว คนเยอะจริงๆ เยอะมากๆ แต่ก็ไม่ได้แน่นจนหายใจหายคอไม่ออกหรอกนะ

ข้ามเรือไปห้านาทีก็ถึงแล้ว


นามิซอม ณ คาอึล




ก่อนลงเรือ เจอเจ้คนนี้แก้ยืนแก้ผ้าแช่น้ำอยู่ แกไม่หนาวเรอะ???






ในฤดูใบไม้ร่วง ทั่วเกาะที่เต็มไปด้วยเมเปิ้ลและแปะก๊วย ดูสวยมากๆๆๆๆๆ






เหลืองทั้งต้น




แดงทั้งต้น






งาม-งด-หยด-ย้อยยยยยยยยยย






ยืมเพื่อนมาเป็นนางแบบ อิอิ




โรแมนติคเป็นบ้า (แม้ข้างๆ ป้าจะมายืนเบียดหามุมถ่ายรูปก็เหอะ)






ชอบรูปนี้เป็นพิเศษ ถ่ายออกมาได้ดูอาร์ตมากๆ (คิดเอง ชมตัวเอง)




เจ้าของเกาะผู้โด่งดัง








วันนี้บนเกาะมีอีเว้นท์ด้วย คนก็เลยเยอะหนักเข้าไปอีก 555 โชคดีจริงๆฉัน เลือกวันเที่ยวได้ดี




นามิรีสอร์ท ..... มีคนมาพักอยู่เหมือนกันนะ กลางค่ำกลางคืนคงเงียบน่าดูเลยเนอะ










สัมพันธ์ไทย-เกาหลี "แทกึกกีและไตรรงค์"




เดินวนๆ ถ่ายนั่นนี่อยู่นาน จนอิ่มใจก็ถึงเวลากลับแบบเผชิญชีวิตอีกสักที










คราวก่อนพอข้ามเรือมาก็เรียกแท็กซี่ คราวนี้รอเท่าไรก็ไม่มี แท็กซี่หายากมากกกก

จนตัดสินใจเดินไปถามไกด์ท้องถิ่นของบริษัททัวร์แห่งหนึ่งที่กำลังนับลูกทัวร์อยู่ว่า

"แถวนี้ไม่มีจุดเรียกแท็กซี่เหรอคะ"

เจ้แกก็ใจดี ทำหน้าลำบากใจใส่แล้วกล่าวว่า "ไม่ค่อยมีจ๊ะ มีแต่รถบัสตรงโน้นแน่ะ"

โค้งขอบคุณไปที แล้วเดินไปดู จุดจอดรถเมล์ เลยๆไปทาง GS25 เห็นแล้วร้อง อุ๊!!!!!

คนรอเยอะมากกกกกกกก และรถมาทุกหนึ่งชั่วโมง

คิดได้ไงวะ?

แหล่งท่องเที่ยวขนาดนี้ แถมฤดูท่องเที่ยวอีก ควรมีรถเวียนบ่อยหน่อยไหมล่ะ

นี่นานๆ มาทีคนก็เลยเยอะมากๆ น่ะซิ

แต่ก็อย่างว่า ส่วนใหญ่มากับทัวร์ไง ไม่ก็ขับรถมากัน ไม่ค่อยมีใครมาเอง รถประจำทางเลยน้อยมาก

ทำใจ ฮืออออออ

รถเมล์เวียนมาถึง

(กรุณาศึกษาอักษรฮันกึล แล้วขึ้นคันที่มันเขียนว่า 가평역 {Gapyeong Station} ด้วยนะฮะ ชีวาจะได้ไม่ยากไปกว่านี้อีก)

ก็ขึ้นไป ใช้บัตร T-Money หรือ cash bee แตะได้นะจ๊ะ

นั่งไปแป๊บเดียวไม่ทันตื่นตกใจก็ถึง ได้ลงแหละ ยืนรอรถนานกว่าอ่ะ บอกเลย

แล้วไปซื้อตั๋วขากลับที่แน่นอนว่า.....ยืนกลับ 5555555555

คนเยอะจริงๆแหะ และเจอป้าอีกคนแจกส้มให้อีกแล้ว

นี่มันฤดูแจกส้มหรือไงเนี่ย 5555555555


รถมาแล้ววววววววววว




ใครจะนั่ง ITX เราขอแนะนำว่าถ้าไม่อยากยืนเก๋ๆ สวยๆ แบบเรา

ควรจองล่วงหน้า

โดยเฉพาะฤดูใบไม้เปลี่ยนสีนี่นะ จองเหอะ!!!





Create Date : 06 พฤศจิกายน 2557
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2557 16:37:21 น.
Counter : 1130 Pageviews.

0 comment
Rose Garden, Heaven Garden


ไม้เรียกผะกากุพฺ- ชะกะสีอรุณแสง
ปานแก้มแฉล้มแดง ดรุณี ณ ยามอาย;
ดอกใหญ่และเกสร สุวคนธะมากมาย,
อยู่ทน บ วางวาย มธุรสขจรไกล;
อีกทั้งสะพรั่งหนาม ดุจะเข็มประดับไว้
ผึ้งเขียวสิบินไขว่ บมิใคร่จะห่างเหิน.

-มัทนะพาธา-



นี่จะเป็นการเขียนที่สดชื่นรื่นรมย์ที่สุด เพราะสวยงามอลังการมาก ชื่นตาชื่นใจ

การไปเกาหลีทุกๆครั้งนั้น ต้องไปในที่ๆเคยไปบ้าง เช่น มยองดง ไปทุกครั้งงิ

และก็ต้องไปในที่ๆไม่เคยไปบ้าง

ไหนๆก็ไปๆมาๆบ่อยล่ะ เราก็ควรเที่ยวไปเรื่อยๆให้ทั่วสาธารณรัฐเกาหลีใต้ เนอะ เนอะ

ไปครั้งนี้ตรงกับเทศกาล Rose Garden ใน Olympic Park

จึงเดินทางไปดู

เห็นเค้าว่าเปิดถึงแค่เดือนสิงหา 2014 เท่านั้น ไม่ควรพลาด เพราะพลาดแล้วไม่รู้ปีหน้าจัดอีกไหม 555

ไปถึง แว่บแรก อึ้งๆ มันดูไม่อลังการเท่าจินตนาการ

แต่พอเริ่มเดินถ่ายรูปเท่านั้นแหละ

คุณเอ๊ยยยยยยยยย

ความงามของธรรมชาติมันดึงดูดให้ลุ่มหลงจริงๆ

กุหลาบมากกว่า 50 สายพันธุ์กระจายกันตามมุมนั้น มุมนี้ หลากสี หลากทรง จะสวยไปไหนค๊าาาาา

เราเป็นผู้หญิงอ่อนโยน รักดอกไม้ รักธรรมชาติ รักเด็ก รักผู้ชายเกาหลี

สถานที่นี้จึงเหมาะกับเรายิ่งนัก

หมดคำบรรยาย เชิญทัศนาดอกกุหลาบที่เราตั้งใจถ่ายมาจนโดนหนามเกี่ยวให้แสบขาเล่นๆ 555

เริ่มจากนี่เลย....เคยสงสัยตัวเองไหม ว่าฉันคือกุหลาบหรือมะลิซ้อน ก๊ากกกก



และ











ยาวไปค่ะ

ยาวไปเลย
















































หวังว่าทุกคนที่หลงเข้ามาเห็นบล็อกนี้ จะมีวันเวลาดีๆที่สดชื่นดั่งดอกไม้งามนะคะ (^___^)




Create Date : 17 กรกฎาคม 2557
Last Update : 17 กรกฎาคม 2557 16:50:42 น.
Counter : 1884 Pageviews.

0 comment
Review T'Way Air : T'Way, It's yours.
27 - 30 กันยายน 2555 ที่ผ่านมา ได้มีลองใช้บริการสายการบิน low cost เจ้าใหม่ของเกาหลี ที่มีชื่อว่า T'Way Air มาล่ะ

ราคาไม่แพง น่าสนใจที่ 12,500 บาท รวมทุกอย่าง

แต่มีเงื่อนไขว่าถ้าต้องการจ่ายบัตรเครดิต ก็ต้องไปรูดที่บริษัทเลย คือ ตึกแปซิฟิคเพลส 2 แถวสถานีรถไฟฟ้านานานะจ๊ะ

และจะชาร์จเพิ่มอีก 3% ตามธรรมเนียม

เวลาเดินทางคือ

BKK-ICN TW102 01.25-08.35
ICN- BKK TW101 20.15-00.10

ซึ่งถือว่าเป็นเวลาที่คนไทยชอบเดินทาง เพราะไปถึงโน่นเช้า ได้เที่ยวเต็มวัน

ในขณะที่ขากลับก็ได้กลับเย็นๆด้วย สบายดี เที่ยวได้อีกทั้งวัน 555

ส่วนเรื่องกระเป๋าก็ตามมาตรฐานทั่วไป 20 กก. โหลด และ 7 กก. สำหรับ carry on

ขาไปส่วนใหญ่ไม่ค่อยเกิน จะเกินเสมอยามกลับ ฮ่าาาาาาา



ที่นั่งด้านในเป็นแบบ 3-3 ตามประสาเครื่อง B737-800

ออกจะเล็กไปสักหน่อย แต่พอนั่งได้ไม่ถึงกับหงุดหงิดเท่าอีกสายการบิน แหะแหะ



ตอนเครื่องขึ้นนี่เสียงดังน่ากลัวมาก ลั่นเคบินจนต้องภาวนา ลูกช้างจะรอดไหม

โดยรวมแล้วการบริการก็ดีนะ แอร์เอาใจใส่ดี ยิ้มแย้ม น่ารัก

เสียอย่างมากคือภาษาอังกฤษในการสื่อสาร ขาไปนี่กัปตันพูดเบามากกกก

และด้วยวันที่เดินทางนั้นฝนตก ทัศนวิสัยแปรปรวน พอต้องรับฟังคำแนะนำจากแอร์.....

ฟังไม่รู้เรื่องอ่ะ

เดินทางไปเกาหลีมาก็มาก ประสบปัญหาการสื่อสารบนเครื่องบินก็คราวนี้

แอร์ใช้ภาษาพูด แบบภาษาพูดจริงๆ ห้วนๆ ดูให้ความสนิทสนมแต่รัว และเว้นวรรคแปลกๆ จนฟังแล้วมึน

ขากลับก็ไม่แพ้กัน

กว่าจะจับใจความได้คือประโยคสุดท้าย T'Way, It's yours.



มื้อเช้าเสิร์ฟด้วยครัวซองต์ทูน่าแฮม อร่อยดีนะ แต่ไม่อิ่ม (จะเอาอะไรนักหนาล่ะเนอะ)



ขอ Water ไป ได้ Orenge juice มา พอเราบอกว่าขอน้ำเปล่าอีกที
แอร์จากยิ้มๆก็หน้าหงิก เอ๊ะ ยังไง

เครื่องจะลงที่ด้านนอกของอินชอนสักหน่อย
(เหมือนสายการบิน low cost เจ้าอื่นๆแหละ)
เวลาลงเครื่องก็จะต้องนั่งรถไฟเข้าไปที่ ตม. และ baggage claim
เสียเวลาอีกนิด ไม่มาก รถไฟมาทุก 5 นาที สะดวกมากอยู่



ขากลับก็นั่งรถไฟออกมาที่เกตอีกหน่อยเหมือนกัน

อาหารขากลับเป็นข้าวและผัดไก่ตามนี้ รสชาติไม่ค่อยถูกปากเท่าไร



แต่ขากลับเนื่องจากไม่อยากนอน เลยนั่งอ่านหนังสือมาตลอดทาง
แอร์ก็น่ารัก ผลัดกันมาถามว่าดื่มน้ำไหม รับอะไรเพิ่มหรือป่าว

ทำให้การอ่านหนังสือของเราไม่กระหาย แต่อ่านไม่รู้เรื่อง (ถามบ่อยมาก) 555

สรุป.....ถ้าไม่ค่อยสนใจเรื่องอาหารบนเครื่องเท่าไรก็นั่งได้เลยสายการบินนี้

เพราะเวลาดี ราคาดี อาหารมันก็กุ๊กกิ๊กเบาๆตามราคาตั๋วแหละ

แอร์ก็น่ารักเป็นระยะ ฮ่าๆๆๆๆๆ



Create Date : 03 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 3 กุมภาพันธ์ 2557 13:43:21 น.
Counter : 619 Pageviews.

0 comment
KTX กระฉึกกระฉัก ปู๊นปู๊น

เป็นคนชอบนั่ง KTX ไม่รู้ทำไม แค่ชอบ มันสนุกดี บอกไม่ถูก

KTX หรือ Korea Train Express นั้นวิ่งด้วยความเร็ว 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
และกำลังพัฒนาเป็น 420 กม. (โอ้ววว จอร์จ)

รถไฟหัวจรวดความเร็วสูงของเกาหลีใต้นั้นจะซื้อผ่านเว็บไซต์ //www.korail.com/en/ ก่อนก็ได้

หรือจะซื้อที่เคาท์เตอร์เลยก็ได้อีกเหมือนกันจ๊ะ

เช่น ถ้าซื้อตั๋วเที่ยวเดียวไปูซาน ราคาจะอยู่ที่ 52,900 วอน

แต่ถ้าเราเลือกซื้อ KR pass แบบ 1 วันไปซะ 58,200 วอน แพงกว่า แต่!!!
ไปกลับได้เลย แถมจะกี่เที่ยวก็ได้ คุ้มจะตาย!!!

KR pass มีให้เลือกแบบ 1 / 3 / 5 / 7 /10 วัน และขายเฉพาะชาวต่างชาติเท่านั้น

ราคาแตกต่าง ลดหลั่นกันไปตามจำนวนวัน

ข้อดีมากๆๆๆ ของ KR pass คือ คุณจะนั่งกี่เที่ยว เมื่อไรก็ได้ ไปไหนก็ได้ ภายในวันเวลาตามบัตรที่กำหนดของคุณ

นั่งรถไฟประเภทไหนก็ได้นะ ไม่ว่าจะ KTX, Saemauel , Mugunghwa, ITX หรืออย่างอื่น

แต่เมื่อเสียเงินแล้วนั่ง KTX เถอะ ฮ่าาาาาาาาาาาา

ราคามีทั้งแบบปกติ ราคาเด็ก ราคากรุ๊ป และแบบนักเรียน-นักศึกษาด้วย




ต่อไปนี้ เหตุเกิด ณ Seoul Station นะ

เดินเข้ามา ไปที่ Travel Center เลยเพื่อเอาใบจองไปแลกเป็น KR pass



คราวนี้ตั้งใจเที่ยวต่างจังหวัดเลยจัด KTX แบบสามวันมาหนึ่งใบ หน้าตาเป็นแบบนี้แหละ



จะระบุชื่อผู้เดินทาง เพศ อายุ (มันจำเป็นไหมเนี่ย) สัญชาติ และจำนวนวันของเรา

จองผ่านในเว็บไปก่อน จ่ายผ่านบัตรเครดิตและต้องไปแลกตั๋วภายใน 180 วัน

แต่ถ้าไม่แลก การจองนี่ก็จะยกเลิกอัตโนมัติ ไม่เสียค่าธรรมเนียมใด บัตรเครดิตก็ไม่ตัด

จะตัดเมื่อเราไปแลกตั๋วมาแล้วเท่านั้น

ดีใช่ไหมล่ะๆๆ

ได้ KR pass มาแล้ว ก็ได้เวลาเดินทาง เดินย้อนกลับมาตรงจุดขายตั๋วนี่



ออกตั๋วใบใหม่ก็ให้ยื่น KR pass พร้อมพาสปอร์ตทุกครั้งนะ

แจ้งความจำนงได้เลยว่าเราอยากไปไหน ขบวนไหน ก็จะได้ตั๋ว KTX มาหน้าตาแบบนี้





มีภาษาอังกฤษกำกับให้ชัดเจนว่าเดินทางวันไหน จากไหนไปไหน กี่โมงรถออก กี่โมงรถถึง นั่งตู้ไหน เลขที่เท่าไร

หรือถ้าเราจองแล้วมาไม่ทัน ตกรถไฟ ก็ไปเปลี่ยนเที่ยวได้เลย ไม่เสียเงิน วุ้ยยยย ถูกใจป้าจริงๆ (แต่ต้องเอาตั๋วเก่ามายื่นคืนด้วย)

จะมีป้ายบอก มีประกาศตลอดว่ารถจะออกจากตรงไหน เราก็เดินไปชานชาลาของเราได้เลย

เช่น ตั๋วเรา ไปปูซานรอบ 6.30 น. ขบวน 107 มองตามป้ายได้ชานชาลา 10 โอเค โกๆๆๆ





แล้วถ่าย 9 มาทำไม ฮ่าๆๆๆๆๆ



หัวจรวดของเราหน้าตาแบบนี้ วิ่งไปถ่ายมา หวิดตกรถ 5555+





เลยต้องขึ้นมันตู้ 16 นี่แหละแล้วเดินบนรถย้อนเอา ขืนมัวเดินด้านล่าง จะตกรถได้จริงๆ

รถไฟที่นี่ออกและถึงตรงเวลาแบบน่ากลัว เป๊ะมากๆๆ





ทางเดินเชื่อมระหว่างขบวน



ขึ้นมาในขบวนที่นั่งเป็นแบบนี้ ปรับเอนได้











มีแบบหันหน้าเข้าหากัน 4 คนด้วยนะ



บนรถมีไวไฟให้ใช้ฟรีตลอดทางด้วยนะ
ดับบ้างติดบ้าง ขึ้นกับว่ามุดอุโมงค์หรือป่าว แต่ใช้ได้โอเคดี



มีตู้น้ำ



มีตู้ขนม



มีที่วางกระเป๋าใบใหญ่ๆให้




มีห้องน้ำสะอาด.....มาดูกันๆ

ชักโครก เสียงดังอลังการแบบสูบลม ตกใจเลย



ทิชชู่พร้อม



อ่างล้างมือพร้อม



มีปลั๊ก เผื่อใครอยากมาชาร์จแบต



ประตูเข้าออก ความกว้างของห้องน้ำก็คล้ายๆบนเครื่องบินนะ



แค่ 2 ชั่วโมงนิดๆตรงเวลา ก็มาถึงแล้วจ้าาาาาาาาาา



เป้าหมายวันนี้คือวัดแฮดงยงกุงซาอีกแล้ว ชอบๆๆๆๆ ก็มุ่งหน้าลงรถไฟใต้ดินไป

ที่นี่ใช้ T-Money ได้เหมือนในโซล เพียงแต่เราคิดว่าเราจะฉลาดกว่าถ้าเราซื้อตั๋ว One Day Pass

บัตรวันเดียวเที่ยวทั้งวันนี่ราคา 4,000 วอน ขึ้นใต้ดินปูซานได้ทั้งวันกี่เที่ยวก็ได้เหมือนกัน

มาที่ตู้เลย เลือกภาษาได้ แล้วเลือกขวามือล่างๆ กดจึ้กเข้าไป



พอจึกไปก็มีแต่เกาหลีอยู่ดีนะ นางบอกขอสี่พัน หันซ้ายหันขวามีแต่ใบหมื่น ใส่ไม่ได้



ก็หันไปแลกกับตู้นี้นะจ๊ะ



เป็นตู้ให้แลกเงินเป็นแบงค์พันวอนได้สถานเดียว ชอบใจจัง

พอได้เงินครบก็หย่อนลงไป





ได้ตั๋วแล้วๆๆๆ

(ลืมรูป เดี๋ยวเอามาลง)

ชอบขนส่งมวลชนเกาหลีตรงนี้แหละ รถไฟต่อรถเมล์ภายใน 30 นาทีไม่ต้องเสียค่ารถเมล์แล้ว คิดรวมกับรถไฟไปเลย

พอเงยจากรถไฟมาเจอป้ายรถเมล์ มันก็มีตารางดิจิตอลบอกว่ารถสายไหนจะมาอีกกี่นาที ไม่ต้องรอแบบไร้จุดหมายแบบบ้านเรา

ระหว่างรอสาย 181 ไปวัด ก็ถ่ายรถเมล์ปูซานมาดูเล่น



ขึ้นตรงคนขับ ลงตรงกลางรถ ทางเดียวนะจ๊ะ อย่าขึ้นหรือลงทั้งสองประตูแบบเมืองไทยเราไม่ได้ ผิดมารยาทที่โน่นเค้า



จ่ายเงินโดยหยอดลงกล่องข้างคนขับ หรือใช้ T-Money แตะเอาก็ได้เหมือนกัน



มาถึงวัดแล้ว

ครั้งก่อนมาหน้าหนาว คราวนี้มาหน้าร้อน

เดินไปคิดไป หนาวก็หูดับ ร้อนก็ตับแตก

แต่ถ้าต้องเลือกขอหนาวดีกว่า

คราวก่อนที่มา ตัววัดปรับปรุงมาก ไม่กล้าขึ้น คราวนี้ได้ขึ้นมาไหว้เจ้าแม่กวนอิมแล้ว ......ขอพร......



ด้านล่างเขียนไว้ว่าเจ้าแม่องค์นี้เด่น Mercy เมตตาปราณี

คนสิ้นหวังอย่างเรามาขอพร จึงสมหวังในเวลาถัดมา

มองลงไปเจอทะเล สวยดี








ครั้งก่อนมาโยนเหรียญ กะว่าถ้าลงหลังเต่าคงได้กลับมาอีก แต่ไม่ลง....แต่ก็ได้กลับมาแหะ

และจะกลับมาอีก



Create Date : 11 ตุลาคม 2556
Last Update : 11 ตุลาคม 2556 10:49:28 น.
Counter : 7805 Pageviews.

1 comment
1  2  3  4  5  

Valentine's Month



ณ เงา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]



New Comments