Everyday is Sunday...
Group Blog
 
All blogs
 

บ๊าย บาย คุณชาย โทรเลข

แอบเอาเวลาตอนเช้า ก่อนฝึกงานไป ส่งโทรเลข



ไปแต่เช้า ประตูปิด




เพราะยังไม่เปิด




เลยไปถ่ายรูปเล่น




พาโน(เน่า) ราม่า




เข้าไปได้แล้ว เหมือนอยู่สมัย ร.5


ตู้ไปรษณีย์ยุคต่างๆ



เขียนบ้างสิ


แล้วเอาไปจ่ายเงิน คุณลุงคนนี้ทำหน้าที่นับคำ
คำละหนึ่งบาท กลายเป็นอาชีพในตำนานแล้ว



มัวแต่คิดคำพูด หันกลับมาอีกทีแถวจ่ายเงินยาวเหยียด
ไปทำงานสายตั้ง1ชม.

ลาก่อนค่ะ คุณโทรเลข






 

Create Date : 02 พฤษภาคม 2551    
Last Update : 11 พฤษภาคม 2551 0:48:17 น.
Counter : 143 Pageviews.  

แด่ คุณอากัสซี

16 กันยายน


ดีใจสุดๆได้กลับบ้าน ซะที


ขนเอาหนังสือพิมพ์ช่วง2อาทิตย์ มาอ่าน



ปกติจะดูหน้าปกก่อน ว่ามีเรื่องไรน่าสนใจค่อยอ่านต่อข้างใน

แต่อย่างหลักคือเรื่องดารา บันเทิง 555



ก่อนหน้าบันเทิงมีหน้ากีฬา ซึ่ง นาน น๊านน...ครั้งจะอ่าน



ทีนี้ฉบับ วันอังคารที่ 5 กันยายน มีรูปที่สะดุดตามากๆ

คือรูป อังเดร อากัสซี



เขาคือใคร...??

รู้แค่ว่าเป็น นักเทนนิสชาวอเมริกัน เท่านั้นเอง


เรื่องมันมีอยู่ว่า เค้าจะประกาศอำลาวงการเทนนิส


อันนี้มันก็เป็นเรื่องน่าเศร้าในระดับนึง


แต่รูปมันสะเทือนใจ ขอใช้คำว่าสะเทือนใจ




“โดยก่อนลงสนาม อากัสซียังคงมีอาการบาดเจ็บที่แผ่นหลัง ซึ่งเป็นอาการบาดเจ็บเรื้อรังมาตลอดปีนี้ที่เค้าลงแข่งขัน



และหากเค้าตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในแมตช์นี้ก็จะอำลาสนามประกาศแขวนแรกเก็ตทันทีตามที่เคยได้ให้สัมภาษณ์ไว้ก่อนหน้านี้

ซึ่งตลอดเวลาที่ลงแข่งขันในแมตช์นี้ อากัสซี เล่นด้วยสปิริตนักกีฬาอย่างแท้จริง

ทั้งๆที่มีอาการบาดเจ็บที่หลังตลอดเวลาแต่ก็ยังยันการตีอันหนักหน่วงของดาวรุ่งจากเยอรมันได้อย่างน่าชื่นชม

จนสุดท้าย อากัสซีก็ฝืนสังขารไม่ไหวต้องตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป1-3เซต ด้วยสกอร์ .......ตกรอบแรกไปอย่างน่าเสียดาย



“หลังจบเกมส์การแข่งขัน ผู้ชมในสนามอาเธอร์ แอชสเตเดียมกว่า 2.4 หมื่นคน

ลุกจากที่นั่งพร้อมกับปรบมือให้เกียรติกับนักเทนนิสที่เป็นขวัญใจอเมริกันชนอย่างกึกก้องยาวนาน



ทำเอาอากัสซีกลั้นน้ำตาแห่งความปิติไว้ไว้ไม่อยู่ อดีตนักหวดมือ1ของโลกกล่าวทั้งคราบน้ำตาว่า

แม้ว่าแต้มที่บนสกอร์บอร์ดจะบ่งบอกว่าผมเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ แต่มันไม่ได้บ่งบอกถึงสิ่งที่ผมค้นหามาตลอดระยะเวลา

ที่ลงเล่นที่นี่ตลอด21ปี นั่นคือการที่ได้พบกับความซื้อสัตย์จากพวกคุณที่คอยให้กำลังใจในทุกๆครั้งที่ผมลงสนามที่นี่

ผมจะจดจำพวกคุณไว้ตลอดจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ”



รู้สึก ขอบตาร้อนผ่าว



แต่ยังไม่หนำใจ



“ จากนั้น อากัสซี ได้ให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าวภายในห้องแถลงข่าว โดยอากัสซี ทีท่าทางเป็นกันเองกับนักข่าวเหมือนเช่นเคย

อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงช่วงเวลาสุดท้าย อากัสซี ได้เอ่ยถามขึ้นมาว่า

“พวกคุณหมดคำถามแล้วใช่ไหมครับ ถ้าเช่นนั้นคำถามสุดท้ายในวันนี้ ขอให้ผมเป็นฝ่ายถามพวกคุณบ้างได้ไหม”
ทันใดนั้นก็มีนักข่าวตะโกนออกมาว่าเฃิญถามเลย



อากัสซีจึงเปล่งเสียงเอ่ยถามว่า “ถ้าผมเลิกเล่นเทนนิสไป พวกคุณจะจดจำผมได้ไหม”
ทำให้บรรดาสื่อมวลชน ถึงกับอึ้งและพร้อมใจกันลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วปรบมือให้เกียรติกับอากัสซีอย่างยาวนานอีกครั้ง

เช่นเดียวกันกับแฟนๆในอาเธอร์แอช สเตเดียมให้เกียรติกับเค้า




พูดได้เท่สุดๆ




 

Create Date : 29 เมษายน 2551    
Last Update : 11 พฤษภาคม 2551 0:50:47 น.
Counter : 105 Pageviews.  

งานสัปดาห์หนังสือครั้งที่11 ตุลา 2006


ครั้งนี้ได้เรียนรู้คำว่า"เก่า"
เก่า::ตกรุ่น (ขอให้นึกถึงโทรศัพท์มือถือ ออกวันนี้อาทิตย์หน้าเรียกรุ่นเก่าแล้ว)
คงไม่ค่อยมีคนชอบของเก่าแบบนี้ แต่งานนี้เราชอบ
เพราะมันหมายถึงการลดราคา
น่าใจหาย! หนังสือบางเล่มที่เราเพิ่งซื้อไปเมื่อสองเดือนก่อน ราคาถูกลงอย่างไม่น่าเชื่อ
ถ้าเล่มไหนซื้อไปแล้วจะเกิดอาการช้ำใจสุดๆ เช่นแฮรี่พอตเตอร์เล่มห้า จากราคาเฉียดห้าร้อยเหลือแค่ครึ่ง
หนังสือของคุณวินทร์ปกเก่า(หมายถึง ลายเก่า) ลดครึ่งราคา แต่อันนี้ไม่คิดมากเพราะถือว่าอ่านก่อนจนคุ้มแล้ว
ถ้าจะเสียดายก็ตรงที่ปกใหม่มันสวยกว่า!!

แต่ด้วยแผนการของเรา ทำให้ต้องแอบหัวเราะดังๆในใจอยู่เงียบๆ
ความอดทนเห็นผล เนื่องจากหลายเดือนที่ผ่านมาอดใจไม่ซื้อหนังสือออกใหม่เลย (ยกเว้นที่อยากอ่านบัดเดี๋ยวนั้น)
ใช้วิธีจดรายชื่อ สะสมเอาไว้ ค่อยมาปล่อยซะงานนี้ ประหยัดตังค์ดี

แวะไปที่ร้านนายอินทร์ เจองานของ คุณแดน บราวน์ และหนังสือในตระกูลเดียวกัน หลายเล่มกำลังลดกระหน่ำ
ไม่ว่าจะเป็น Davincy Code, Angle&Demonฯลฯ แอบดีใจจนป่านนี้ยังไม่ได้ซื้อเลย เพราะยืมเพื่อนอ่านไปแล้ว แฮ่ๆ
จะตามเก็บศพทีหลัง

เคยอ่านเจอบทความนึง เค้าบอกว่าหนังสือที่พิมพ์ออกมาเยอะแล้วขายไม่ออก จะถูกโรงพิมพ์ส่งไปที่โรงเผา!
( ซึ่งในการนี้ต้องเสียค่าใช้จ่ายด้วยนะ)อ่านแล้วเกิดความรู้สึกสองอย่างคือ เศร้าใจที่ต้องมาเปลืองทรัพยากรไปเปล่าๆ
ในขณะที่ยังมีคน(เด็ก)อีกมากมายที่ขาดแคลนหนังสือ ส่วนอีกอย่างคืออิจฉาคนทำงานที่โรงเผา เพราะได้อ่านหนังสือดีๆฟรีๆ!!

ด้วยงบจำกัดทำให้ต้องซอกแซกกันหน่อย ไปกองคุ้ยหนังสือเก่าด้วยความเมามันส์ ได้ของดีมาสองเล่ม
เล่มนึงสภาพดีมากของสำนักพิมพ์แพนกวิน เป็นเรื่องสั้นอ่านเล่นภาษาอังกฤษ เอาไปฝากคนกำลังเตรียมเอนท์
อีกเล่มมีสภาพตามราคายี่สิบห้าบาท เกี่ยวกับ หก ตุลา ดูเหมือนจะเป็นเรื่องหนัก
แต่จริงๆแล้วเป็นหนังสือรวบรวมจดหมายของคนที่ถูกจับเขียนถึงครอบครัว เล่าว่าเห็นอะไร ทำอะไร โดนทำอะไรบ้าง
สำหรับคนที่ชอบอ่านงานของคุณเสกสรรค์ ไม่น่าลืมแวะไปที่"สำนักพิมพ์สามัญชน" ตอนจ่ายเงินนี่ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี
ซื้องานสามเล่มของคนไทย ในราคาเท่ากับหนึ่งเล่มของงานแปลจากญี่ปุ่น
-------------------------------------------------------------------------
เก่า::มีคุณค่า
"เก็บวันนี้ พรุ่งนี้ก็เก่า" เป็นสโลแกนของ ร้านบ้านพิพิธภัณฑ์
ร้านนี้เล่นกับ"ความเก่า"โดยเอามาเล่าใหม่ได้อย่างน่ารักสุดๆ

ไม่รู้จะอธิบายยังไง......ขอให้นึกภาพ....
โปสการ์ด ที่มีรูปเด็กนักเรียนชาย หญิงเป็นลายเส้นแบบดรุณศึกษา
ถ้าเคยอ่านหนังสือ "แบบเรียน(กึ่ง)สำเร็จรูป ของคุณ เรณู ปัญญาดีอาจจะพอนึกออก

หรือ ภาพโฆษณาน้ำอัดลม"ซาสี่" สีสันจัดจ้านแบบหนังเรื่องฟ้าทลายโจร
สมุดปกอ่อน ข้างหน้ามีผู้หญิงคนนึง (หน้าตาเหมือนโปสเตอร์กล่อมประชาชนสมัย จอมพลป.)
กำลังตักข้าว พร้อมคำขวัญ" กินกับให้มากขึ้น กิยข้าวแต่พอควร"
ถูกใจมากเพราะกำลังไดเอทอยู่

หรือจะเป็นรูปวาดลายเส้นขาวดำของ"product"สมัยโบราณ เช่น วิทยุทรายซิสเตอร์ ยาสีฟัน โทรศัพท์
นอกจากนี้ยังมีการ์ดเกมส์ และ หนังสือรวบรวมเกี่ยวกับของเล่น ของใช้สมัยก่อนๆด้วย

ตรงโซนเอเทรียม ชั้นบน มีแถบนึงจะขายหนังสือเก่าๆที่หายาก ไม่รู้ราคายังไงนะ เดินโฉบๆเฉยๆ
มีที่สะดุดตาคือ ขายหนังสือพิมพ์ไทยรัฐฉบับเก่าเหลืองอ๋อย แต่ห่อพลาสติกอย่างดี พาดหัวข่าวปฏิวัติการปกครองมั่ง
ข่าวคุณพุ่มพวง ดวงจันทร์มั่ง เป็นพวกเหตุการณ์สำคัญๆสมัยก่อน น่าจะทำราคาได้ดี
เห็นแล้วอยากกลับไปเก็บของวันที่ ๒๐ กันยามั่งจัง

------------------------------------------------------------------------------------
ข้อสังเกต
๑. พนักงานขายประจำบู้ท ต้องมีสกิลพิเศษแน่ๆ สามารถจำเนื้อเรื่องของหนังสือทุกเล่ม แล้วอธิบายคนซื้อได้
เราแอบได้ยินพนักงานคนนึงกำลังอธิบายเรื่องย่อ บอกว่าพระเอกเป็นนักผสมพันธุ์ต้นไม้ ฟังแล้วนึกว่าพระเอกเป็นพวกวิตถาร
จริงๆคงหมายถึงเพาะพันธุ์???!!!!
พนักงงานขายยังต้องพูดเก่งขายเก่ง มีตอนนึงเราเผลอหัวเราะพรืดออกมาเมื่อพนักงานสาวกำลังโน้วน้าวให้ลูกค้าข้างๆเรา
ซื้อครบห้าร้อยจะแถมกระเป๋า หรือถ้าซื้อครบหนึ่งพันจะแถมออร์กาไนเซอร์ แล้วก้อโยนมุขกับพนักงานสาวอีกคน ว่ามันดียังไง
สงสัยเราจะ"พรืด"ดังไปหน่อย กลายเป็นเราถูกชวนให้ซื้อซะเอง
๒.มองไปทางร้านนายอินทร์ ,มติชน มักจะเห็นวัยกลางคน ผู้ใหญ่ๆ
มองไปสำนักพิมพ์โอเพ่นบุคส์ เจอพวกเด็กแนว
มองไปสำนักพิมพ์แจ่มใส ,บลิส เจอฝูงสาว ดูเด็กเรียน เรียบร้อย
ตามร้านหนังสือเก่า เจอคุณลุง คุณป้า
แต่เราไปทุกร้านแหละ ฮ่าฮ่า
๓.เจอคู่รัก ผู้ชายถามแฟนว่า ไม่ซื้อหนังสือบ้างเหรอ ฝ่ายหญิงบอก ไม่เอา ขี้เกียจถือ ฟังแล้วขำดี
๔.รู้สึกว่าตัวเองชอบแอบฟังคนอื่นคุยกันนะ




 

Create Date : 29 เมษายน 2551    
Last Update : 29 เมษายน 2551 23:21:29 น.
Counter : 112 Pageviews.  

FOOD is LOVE

ครอบครัวคืออะไร
หน่วยเล็กๆทางสังคม มีพ่อ แม่ ลูก พี่น้อง?

รู้สึกกระดากเวลาต้องบอกรัก หรือ เข้าไปกอด
รู้สึกอายที่จะบอกว่าคิดถึง

เรานึกถึงแค่ว่า ตอนเรานอนดูทีวีด้วยกัน เราไม่ต้องคอยคิดว่า เรานอนเรียบร้อยรึเปล่า
จะเปลี่ยนช่องดีมั้ย ต้องหาเรื่องอะไรมาคุยดี

ตอนนั่งรถ ไม่ต้องคิดว่า ต้องนั่งตรงไหนถึงจะดูมีมารยาทต่อคนขับ
ต้องชวนคุยรึเปล่า มองวิวได้ ฟังเพลงได้ ร้องเพลงได้

ตอนกินข้าวไม่ต้องห่วงว่า ข้าวจะหกจากปาก ต้องตักข้าวพอดีคำ
จับช้อนด้วยมือขวา ส้อมด้วยมือซ้าย ใช้มือแทะกระดูกได้มั้ย
ไม่ต้องรอจังหวะตักกับข้าวเพื่อไม่ให้ช้อนปะทะกันกลางอากาศ

แค่เจอของอร่อย อยากจะซื้อกลับมาให้กิน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
วันนี้ไม่ได้ทำอะไรมีประโยชน์สักเท่าไหร่ กินๆ นอนๆ ดูทีวี
ตอนเย็นนึกครึ้มใจ ทำกับข้าวดีกว่า

แค่อยากทำจริงๆ อยากให้พ่อที่กลับมาจากทำงานได้กิน
อยากให้ปุ๋ยกลับมาจากที่เรียนพิเศษ แล้วมากินกับข้าวที่เราทำ
(แล้วชมว่าอร่อยด้วยจะยิ่งดี ๕๕๕)

สบโอกาสดีที่แม่ไม่อยู่บ้าน มีโอกาสได้ลองทำ ถ้าแม่อยู่
เราจะกลายเป็นลูกมือ

วันนี้ทำ ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์ ดูไฮโซม๊ะล่ะ
จุดเริ่มต้นมาจากเห็นถุงเม็ดมะม่วงอยู่ข้างๆพัดลมในครัว
แต่ไม่รู้หรอกว่ามันทำยังไง เดาๆเอา

เอาเม็ดมะม่วงมาทอดก่อน ขอบอกว่า ทอดเม็ดมะม่วง นี่ไม่ใช่หมูๆนะ
มันเป็นถั่วที่ เซ้นซิถีบมาก แบบว่าอาจจะคิดว่าน้ำมันร้อน แล้วค่อยใส่ถั่ว
แต่ความจริงคือใส่ลงไปเลยตั้งแต่เพิ่งเปิดแก๊ส ต้องยืนดูมันนิ่งๆ
แล้วคอยคนตลอดเวลา ห้ามเดินหนี ห้ามเบื่อ ห้ามเซ็ง เพราะแป๊บๆมันจะสีเหลืองอย่างไม่รู้ตัว
ทีนี้ถ้ามือโปรเนี่ยจะทอดได้กรอบในและนอก แต่มือใหม่อย่างเรา ทอดทีไรข้างในมันยังไม่กรอบ
เลยต้องแอบขี้โกง ผ่าซีกมันก่อน อิอิ

ทีนี้ทอดพริกแห้ง จำไม่ได้ว่าทอดทั้งเม็ด หรือต้องผ่าเอาเม็ดข้างในออกก่อน
ไอ้นี้เจ้าปัญหา ด้วยความที่มันแห้ง มันจะไหม้ได้เร็วมาก แล้วก็จะขม
มีแค่เส้นบางๆกั้นระหว่าง ทอดจนกรอบ กับ ทอดจนไหม้
ทีนี้มือใหม่อย่างเราต้องอาศัยดวง.....วันนี้ดวงดี


เนื้อไก่ ทำไง ?

คุ้นๆว่าต้องเอาไปทอดให้กรอบก่อน มันต้องคลุกแป้งๆ(มั้ง)
แป้งอะไรวะ จำไม่ได้ คุ้นๆว่าแป้งข้าวโพด ๕๕๕ ก้อเอามาคลุก
อืม ทำไมมันเหนียวๆ จะโทรไปถามแม่ก็เสียฟอร์ม
พอเอาไปทอด มันไม่กรอบว่ะ แถมติดกะทะเต็มเลย ๕๕
ลองชิมดู มันนุ่มๆแทน ๕๕๕ ช่างมัน

อ่า ทีนี้ก็จะเอาไปผัดรวมกัน (ที่จริงมันผัดรวมกันหมด หรือ ผัดไก่แล้วค่อยโรยเม็ดมะม่วงก็ไม่รู้อ่ะ )
คุ้นๆ ว่าต้องใส่น้ำมันหอย ปรากฎ ว่าหาทั่วบ้านแล้ว หาหอยไม่เจอสักหอย
เดินกลับมาที่กะทะ ควันฉุยเชียว เปิดไฟทิ้งไว้ ๕๕

แล้วก็เททุกอย่างรวมกัน ผัดด้วยความสนุกสนาน
เทเคื่องปรุงทุกชนิดที่วางอยู่แถวนั้น คือไม่รู้ว่าต้องใส่อะไรมั่ง
แต่รู้ว่ามันต้องเค็มๆ หวานๆ แล้วเปรี้ยวนิดๆ
ใส่อะไรแล้วเปรี้ยวไม่รู้ คงไม่ใช่มะนาว สงสัยน้ำส้มสายชู ๕๕๕
เลยเทลงไป เสียงซู่ซ่าเชียว

รู้สึกมันแห้งๆ จำได้ว่ามันต้องมีน้ำขลุกขลิก เหนียวหน่อย ๆคล้ายราดหน้า
คุ้นๆว่าแป้งข้าวโพด (อีกแล้ว)
ใส่ลงไป ปรากฎว่ามันหนึบเป็นก้อนแทน ๕๕๕
น่าตาน่ากัวมาก เลยใส่น้ำลงไปคนๆ ๕๕๕

ออกมา หน้าตาพอดูดีมาก แต่พอให้พ่อชิม
"ฝีมือยังไม่ถึงนะ"

โด่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แอบเอาไป รีเมกใหม่
พอปุ๋ยกลับมากิน ชมว่าอร่อยมาก
(ความจริง มีอาหารน้อยนักที่จะบอกว่าไม่อร่อย มันน่ะ)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

นั่งมองน้องกินด้วยความเอร็ดอร่อย รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก


เข้าใจความรู้สึกของแม่ที่อยากให้เรากลับมากินข้าวที่บ้านเลย




 

Create Date : 29 เมษายน 2551    
Last Update : 11 พฤษภาคม 2551 0:51:07 น.
Counter : 139 Pageviews.  

ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับรถเมล์




1.ช่วยให้คุณฝึกความอดทนในการรอคอย ( ถึงจะหงุดหงิดไป ก็ไม่สามารถส่งสายตาไปค้อนคนขับได้)
2.สายที่คุณรอจะไม่มา สายที่คุณไม่ได้รอจะมาแบบว่างๆ สามคันติด
3.คุณว่าอะไรจะแย่กว่ากัน ระหว่าง รอรถเมลล์จนปวดอึ หรือ ปวดอึตอนรถเมลล์มา หรือ ปวดจนหายปวดรถเมล์ก็ยังไม่มา
4.คนรอชอบยืนก่อนถึงป้าย คนขับชอบจอดเลยป้าย
5.ถ้าคุณขึ้นคันไหนแล้ว อย่าหันไปมองคันหลัง เพราะคุณมักจะพบว่า มันเป็นสายเดียวกันที่มีที่นั่งว่างกว่าเยอะ

6.คุณสามารถบริหารกล้ามเนื้อแขนได้ ทั้งไบเซบไตรเซบ และกล้ามเนื้อขา ในการทรงตัวไม่ให้นมไปทิ่มคนอื่น
7.คุณสามารถมองหน้าคนไม่รู้จักได้ในระยะ๕เซนติเมตร (โชคดียิ่งกว่านั้นถ้าเป็นคนหล่อ)
8.การโดยสารรถเมลล์ช่วยส่งเสริม interaction แบบเนื้อแนบเนื้อ
9.รถเมล์สามารถจุคนได้ไม่จำกัด แม้ว่าคุณแทบจะจูบคนข้างหน้าอยู่แล้ว
10.ช่วงที่มีข่าวคนตกลงรถเมลล์ตาย คนขับจะเคร่งครัดระเบียบวินัยเป็นพิเศษ ( ก็แค่ช่วงนั้นอ่ะ)
11.มีคนเคยพูดว่า ในเมื่อไม่มีใครห่วงสวัสดิภาพของลูกคนขับรถเมล์แล้วทำไมคนขับรถเมล์ต้องมาห่วงลูกคุณด้วย ( เออ จริง)
12.บางทีคุณก็รู้สึกดี อยู่ในใจ ที่ได้เสียสละให้คนอื่นนั่ง
13.คุณอาจจะได้เห็นคนขับไล่คุณป้าแก่ๆลงไป เพราะเอาทุเรียนขึ้นรถ
14.คุณอาจจะได้เห็น เด็กช่างกลขาเดฟตัวดำไว้หนวด ลุกให้คนแก่นั่ง ส่วนหนุ่มหน้าตี๋ทำเป็นมองไม่เห็น
15.นิสิตจุฬาชาย ลุกให้ผู้หญิงนั่งเฉพาะบนรถป๊อบ ( เรื่องจริง)
16.คุณอาจจะได้ฟังผู้โดยสารด่ากระเป๋า กระเป๋าด่าคนขับ คนขับด่าผู้โดยสาร
17.แล้วคุณจะทำเหมือนไม่ได้ฟังแต่ที่จริงจะคอยลุ้นว่าใครด่าได้สะใจกว่ากัน

18.คุณอาจจะพบว่า โลกนี้มันปัญหาอีกมากมายที่รอให้"นักออกแบบ"มาแก้
19.ปัญหาคือ อาชีพ"นักออกแบบ"มีไว้สำหรับคนรวยว่ะ
20.พวกเราถึงต้องมาคิดหาปัญหาให้ร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์เนม
( ซึ่งความจริงมีอยู่ปัญหาเดียว คือขายไม่ออก ทางแก้นั้นง่ายมาก ก็ลดราคาซีวะ------ขอระบายวิชา อินทีเรียหน่อยเหอะ)


ก็บ่นไปงั้น ตามประสา คนเซ็งๆที่โดยสารรถเบนซ์2ประตู20หน้าต่างทุกวัน
แต่ดันมาเรียนไอดี คณะที่ต้องตอบสนองปัญหาคนนั่งรถเบนซ์4ประตู




 

Create Date : 29 เมษายน 2551    
Last Update : 29 เมษายน 2551 23:13:42 น.
Counter : 139 Pageviews.  

1  2  

momojojo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add momojojo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.