คุณแม่น้องแฝด ฮานากะฮารุ ^^

ไว้อาลัยให้น้องการ์ตูน เหยื่อไร้เดียงสา




อิชั้นติดตามข่าวการหายตัวไปของน้
องมาตลอด


เอาใจช่วยทุกครั้งที่มีข่าวว่ามีเบาะแสของน้องว่ามีคนพาไปเป็นขอทานที่โน่นที่นี่ ล่าสุดมีการตั้งกระทู้ในพันทิปแจ้งเรื่องการหายไปของน้อง  ขอให้ประชาชนย่านแบริ่ง, บางนา ช่วยสอดส่องเด็กที่มีลักษณะคล้ายน้อง  


อิชั้นก็ส่งให้เพื่อนซึ่งทำงานอยู่แถวพาราไดซ์พาร์คช่วยดู (จริงๆห่างกันไกลจากที่เกิดเหตุพอสมควร แต่ก็ยังส่งเพราะคิดว่าเผื่อฟลุ๊คเจอน้อง)   กระจายข่าวว่าถ้าเจอขอทานเด็กที่มีลักษณะแบบนี้  ช่วยส่งเบาะแสให้ตำรวจด้วย ซึ่งคิดว่าหลายๆคนที่อ่านพันทิปก็ทำเหมือนอิชั้น 



ทุกคนช่วยภาวนาขอให้พบน้องเร็วๆ  ขอให้น้องปลอดภัย



ทั้งนี้ เนื่องจากการที่เราคาดการณ์ว่าน้องถูกลักพาตัว   ถูกเอาไปเป็นขอทาน  รอนแรมไปที่โน่นที่นี่  


มันยังมีความหวังว่าสักวันอาจจะหาน้องเจอ...



แม้วันนี้จะยังหาน้องไม่พบ  แต่หากน้องยังมีชีวิตอยู่ สักวันที่น้องโชคดีพอ

พ่อแม่ลูกก็ยังอาจมีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง.... 



แต่อิชั้นไม่คิดเลย ว่าคนที่พาน้องไป   มันจะ "เลว" ได้มากกว่าที่เราจะนึกถึง


มันรังแกน้องแล้วยังฆ่าน้องปิดปาก พรากน้องไปจากพ่อแม่.... 


หัวใจมันทำด้วยอะไร   ทำไมถึงทำกับเด็กตัวเล็กๆได้ขนาดนี้   Smiley


เจ็บปวดแทนเด็กคนนึง ที่ถูกกระทำย่ำยีทางกาย  ซ้ำยังถูกบีบคอจนตาย  ชีวิตน้อยๆที่เยาว์วัยไร้เดียงสา  น้องควรได้เติบโต ได้เรียนหนังสือ  ได้เล่นสนุกสนานแบบเด็กน้อยคนนึง.....น้องไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นเหยื่อกามารมณ์ของสัตว์นรกตัวนี้



สุดท้ายขอไว้อาลัยให้ดวงวิญญาณบริสุทธิ์ของน้อง  บุญกุศลใดที่ข้าพเจ้าเคยทำขอส่งผลให้น้องการ์ตูนได้เกิดใหม่ในภพภูมิที่ดี มีความสุขในชาติหน้า




อย่าได้เจอเรื่องเลวร้ายเหมือนอย่างในชาตินี้อีกเลย.....  




 

Create Date : 15 ธันวาคม 2556    
Last Update : 19 มกราคม 2557 15:34:41 น.
Counter : 286 Pageviews.  

ไดอารี่เฉิ่มโบ๊ะ วันที่ 13 ธันวาคม 56

เมื่อวานหลังจากออกกำลังกาย นึกอยากจะกินอะไรหวานๆเย็นๆSmiley


จำได้ว่าในมีเฮลล์บลูบอย   แถมในตู้เย็นก็มีเม็ดแมงลักด้วย  

อย่ากระนั้นเลย...เอามาแช่น้ำแดงกินดีฝ่า หุหุ Smiley


หยิบถุงเม็ดแมงลักออกมาอย่างไว  แช่น้ำและมานั่งเล่นเน็ตต่อแบบชิลๆ 






สามนาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก 


หันไปดูเม็ดแมงลัก...


เฮ้ยยย ทำไมมันไม่พองวะ  Smiley


?????????






นึกเอะใจ กลับไปดูที่ซองเม็ดแมงลักใหม่ 



ผ่างงงงงง

ชัดเลยตรู  Smiley


ไม่มีคำบรรยายต่อแล้วคะ จบนะ







 

Create Date : 13 ธันวาคม 2556    
Last Update : 19 มกราคม 2557 15:34:55 น.
Counter : 355 Pageviews.  

ใกล้ปีใหม่แล้ว...ชวนมาส่งความสุขให้ทหารผู้เสียสละของพวกเรากันเถอะค่ะ

 อันเนื่องมาจากอิชั้นได้อ่านกระทู้หนึ่งในพันทิป


V
V





ส่งพัสดุให้ทหารภาคใต้ ไม่เกิน 5 กก. ส่งฟรีนะคร้าบบบ!!!


วงเล็บมุมกล่องบนขวา (ทบ.สนามชายแดน) ฟรีเฉพาะส่งแบบธรรมดาเท่านั้น 
ไม่ใช่แบบลงทะเบียนหรือ EMS.


ท่านที่อยากทำขนมเองส่งให้ทหาร โปรดเลือกขนมที่ไม่เสียง่าย
เนื่องจากระยะเวลานำจ่ายพัสดุแบบธรรมดาใช้เวลานานกว่าแบบอีเอ็มเอส
ยาสามัญประจำบ้าน ยาดม ยาอม ยาหม่อง โอวันติน ชา กาแฟ จิ้มแจ่ว น้ำพริกหนุ่ม ไอโฟน ไอแพท ฯลฯ


เสื้อยืดใส่นอน กกน.ใส่เล่น ถุงเท้า รองเท้า หนังสือการ์ตูน แม็กกาซีนดารา หนังสือธรรมมะ 


ใครอยากส่งอะไร ส่งฟรี!!! แต่น้ำหนักรวมกล่อง ห้ามเกิน 5 กก.

ที่อยู่ทหารกล้า เลือกเอาตามใจชอบ ชอบที่ไหน ส่งไปที่นั่น

หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 48 ค่ายกรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ต.มะรือโบออก อ.เจาะไอร้อง จ.นราธิวาส 96130

ค่ายจุฬาภรณ์ ต.โคกเคียน อ.เมือง จ.นราธิวาส 96000

ค่ายสิรินธร ต.เขาตูม อ.ยะรัง จ.ปัตตานี 94160

ค่ายอิงคยุทธบริหาร ต.บ่อทอง อ.เมือง จ.ปัตตานี 94170

ฐานปฏิบัติการ ตชด. ธรณิศ ศรีสุข ต.เขื่อนบางลาง อ. บันนังสตา จ.ยะลา 95130

ฐานปฏิบัติการ ตชด. บ้านสายสุราษฎร์ ต.เขื่อนบางลาง อ.บันนังสตา จ.ยะลา 95130

ฐานปฏิบัติการ ตชด. 444 ต.โต๊ะตีเต อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี 94150

หน่วยเฉพาะกิจที่ 21 ที่ว่าการ อ.ยะรัง จ.ปัตตานี 94160

หน่วยเฉพาะกิจที่ 23 วัดหลักเมือง อ.เมือง จ.ปัตตานี 94000

หน่วยเฉพาะกิจที่ 24 ศูนย์ฝึกอาชีพวัดช้างไห้ อ.โคกโพธิ์ จ.ปัตตานี 94180

หน่วยเฉพาะกิจที่ 25 สำนักงานสงฆ์ทุ่งยางแดง อ.ทุ่งยางแดง จ.ปัตตานี 94140

หน่วยเฉพาะกิจที่ 26 วัดโชติรส อ.ไม้แก่น จ.ปัตตานี 94220

กรมทหารพรานที่ 43 ค่ายอิงคยุทธบริหาร อ.หนองจิก จ.ปัตตานี 94170

ทหารที่เขาพระวิหาร ส่งไปที่กองบัญชาการ กองกำลัง สุรนารี

กรมทหารพรานที่ 23 ต. เมือง อ. กัณทรลักษณ์ จ. ศรีสะเกษ 33160



ขอบคุณทุกๆท่านครับ...


V
V


เห็นแล้วรู้สึก เฮ้ย  อยากส่งอ่ะ  ลำพังตัวเราเองไม่มีปัญหาจะเอาของไปให้เค้าอยู่แล้ว  ทั้งที่พวกเค้าเสียสละตัวเอง ไปอยู่ในที่ที่อันตรายสุดๆแบบนี้ Smiley



 ยิ่งช่วงใกล้ปีใหม่ เทศกาลแห่งความสุข  Smiley ผู้คนส่วนใหญ่ก็ออกไปเที่ยวไปสังสรรค์ลั่ลล้า  อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาทั้งครอบครัว
แต่ทหารที่ใต้เค้าหยุดแบบเราไม่ได้นะคะ  ยังต้องใช้ชีวิตแบบเสี่ยงภัยตลอดเวลา  Smiley


ในที่สุดอิชั้นตัดสินใจ ไปบิ๊กซีซื้อของเพื่อมอบให้พวกเค้าตามที่ตั้งใจ Smiley


เราไปตอนเที่ยงวันธรรมดาค่ะ เพราะหลังจากซื้อเสร็จแล้วจะได้ไปส่งที่ไปรษณีย์ได้เลย




ของที่ซื้อวันนี้   ทั้งหมดราคาประมาณ 3,000 บาทค่ะ 

รายการของที่ซื้อทั้งหมด

แครกเกอร์ไส้สัปปะรด 2  กระป๋องใหญ่
กางเกงในชาย ไซส์ M , L  และ XL อย่างละ 6 ตัว (เค้าไม่มี size S ขาย)
เซ็ทของเล่นเด็กลูกบาสจิ๋ว 10 ลูก (เอาไว้เวลาลาดตระเวณแล้วเจอเด็กๆ)
ลูกบอลแองกรี้เบิร์ด   1  ลูก
อมยิ้มช๊อกโกจุ้บ 1  กล่องใหญ่
ท๊อฟฟี่กะทิใบเตย  2  ถุงใหญ่
น้ำพริกต่างๆมากมายทั้งน้ำพริกนรก สวรรค์ แมงดา น้ำพริกเผา กระปุกใหญ่เกือบสิบขวด
หมูหยองถุงใหญ่   2   ถุง
หมูกรอบถุงใหญ่   2    ถุง
คุ้กกี้อย่างดีกล่องใหญ่   2  กล่อง
ขิงผง + มะตูมผง อย่างละ 1  กล่อง
เนสกาแฟทรีอินวันเอสเปรสโซ่กะคาราเมลลี่อย่างละ  1  แพ๊ค


Smiley Smiley Smiley


อิชั้นขับรถออกจากบิ๊กซีด้วยความลั้ลลา  ดีใจที่จะได้ทำความดี 

แต่...

พอขับไปถึงไปรษณีย์ ชีวิตก็เริ่มพบอุปสรรคค่ะ


"ไม่มีที่จอดรถ"  








ซวยแร่ะ ตรู   Smiley



อิชั้นเลยต้องขับเลยไป แล้ววนกลับมาใหม่อีกรอบ


คิดในใจว่า ถ้าดวงเราจะได้ทำบุญ  เราจะได้เป็นคนดี   มันจะต้องมีที่จอดสำหรับเราสิวะ

แล้วโชคก็เข้าข้างจนได้ค่ะ  เราได้ที่จอดรถเลยจากไปรษณีย์มานิดนึง  ไม่ไกลมาก   ก็เลยรีบจอดแล้วขนของไปไปรษณีย์ทันที

แต่ด้วยความที่ของเยอะจัดค่ะ  อิชั้นเลยต้องหอบหิ้วค่อนข้างพะรุงพะรัง (ประมาณสิบกว่าถุงได้ แถมของก็ชิ้นค่อนข้างใหญ่ อย่างลูกบอลเงี้ย)


มองตรงไป..ประตูไปรษณีย์ก็อยู่ตรงหน้าแล้ว   แต่ไม่มีมือจะเปิดแล้วอ่า

กำลังคิดว่าสงสัยต้องวางของก่อนแล้วถึงจะเปิดประตูได้ซะละม้าง...Smiley


แต่ชะรอยฟ้าจะไม่ทอดทิ้งเราอย่างที่บอก   มีมอเตอร์ไซค์รับจ้างเดินออกมาเห็นเราหิ้วของเยอะรีบเปิดให้เราเข้าทันที  (กรี๊สส  ดีใจสุดๆ ขอบคุณมากค่า) Smiley

คุณมอเตอร์ไซค์ใจดีเห็นลูกบอลในมืออิชั้นก็เลยทักว่า หิ้วอะไรมาเยอะแยะ เอาไปบริจาคให้เด็กเหรอ

อิชั้นตอบ มีทั้งของเล่นบริจาคให้เด็ก  และทั้งของกินให้ทหารที่ภาคใต้ด้วยค่ะ    คุณมอเตอร์ไซค์ยิ้ม ดีๆ  ดีแล้ว  ช่วยบริจาคให้เค้ากันเยอะๆ 





จากนั้นพอเราเข้าไปไปรษณีย์  อิชั้นก็งง เป็นไก่ตาแตก   ตรูจะต้องทำไรก่อนว้า Smiley

คือก่อนอื่นต้องสารภาพก่อนว่าตั้งแต่เกิดมาจนอายุใกล้เลข 4 ในไม่กี่ปีนี้   อิชั้นยังไม่เคยส่งพัสดุสักกะครั้งเดียวเลยค่ะ  คุณผู้โช๊มมม


เวลามีของต้องส่งก็จะให้ messenger มาส่งให้ตลอด  เอาเป็นว่ากล่องพัสดุที่ยังไม่ได้ประกอบร่างหน้าตาเป็นยังไง อิชั้นยังไม่เคยเห็นเลย Smiley



ทีนี้พอต้องมาจัดการแพคของมากมายก่ายกองเอง ณ ที่ไปรษณีย์แห่งนี้อิชั้นก็เลยค่อนข้างเหวอๆ  เอาไงดีวะตรู   แถมคนก็เยอะอีกต่างหาก  บรรยากาศวุ่นวาย  ไม่มีใครให้ถาม    และที่สำคัญอิชั้นเห็นเค้าถือแต่กล่องพัสดุที่แพ็คกันเรียบร้อย

 (นึกในใจ  เค้าแพ็คของกันมาจากบ้านเหรอค้า ทำไมไม่มีใครหิ้วถุงบิ๊กซีมาเหมือนอย่างอิชั้นเลย ) Smiley


ณ จุดนี้  ทำไมตรูช่างดูบ้านนอก ยังไงบอกไม่ถูก





งงๆสักพัก  อิชั้นก็ตัดสินใจ  

ในเมื่อคนอื่นเค้าส่งกันได้....

ตรูก็ต้องส่งได้ดิ (วะ) 


เดินไปถามตรงที่เค้าขายกล่องพัสดุ  เลือกขนาดไซส์ใหญ่สุดมา 3 กล่องค่ะ  ราคากล่องละ 32 บาท


พอได้กล่องแล้วก็หามุมที่เหมาะๆ แพคของ  การแพคต้องระวังนิดนึง  เพราะเรามีกระปุกน้ำพริกเป็นแก้ว   เลยต้องหามุมวางดีๆ  และก็แพคให้มันแน่นๆ  เวลาเค้าโยนจะได้ไม่กระทบกันจนแตก


อ้อ..อีกอย่างคือต้องระวังไม่ให้เกิน 5 กิโลกรัมด้วยค่ะ  ตอนแรกอิชั้นก็กลัว  ตรูจะรู้ได้ยังไงวะว่าเกินรึยัง  ปรากฏว่าเหลือบไปเห็นตาชั่งที่มุมห้องค่ะ  เลยได้ใช้บริการซะเรย  อิอิ Smiley


สรุปว่าที่เราซื้อกล่องมา 3 ใบ  แม่นมากๆเลยค่ะ  พอดีเป๊ะ  ไม่ขาดไม่เกินเลย ( ทำได้ไงเนี่ย  อิอิ)



เกือบลืมโชว์การ์ดปีใหม่  ที่เรากะเพื่อนอ้อเขียน (เพื่อนอ้อมาขอแจมด้วย ช่วยบริจาคด้วยค่ะ)



ลายมืออาจจะอ่านยากไปนิดนะ  แต่ก็เขียนจากใจจริงๆนะก๊า Smiley





เสร็จแล้วมายืนรอที่ช่องทางด่วนนี้ค่ะ  เค้าบอกว่าไม่เกิน 3 ชิ้น  เราก็ไม่เกินนี่ เข้าช่องนี้ได้Smiley



อิชั้นเข้าแถวยืนรอส่งของ  ระหว่างขบวนเคลื่อนที่  ก็ต้องมีการใช้มือและเท้าดันเบาๆให้กล่องไปข้างหน้าบ้าง (อย่าด่าอิชั้นนะค้า  ถือสามกล่องไม่ไหวจริงๆ จำเป็นต้องใช้วิธีนี้เป็นวิธีสุดท้าย)  Smiley


ระหว่างนั้นก็มองซ้ายมองขวา  ตายล่ะ ไม่เห็นไปรษณีย์ที่นี่ปิดประกาศเลยว่าส่งไปให้ทหารที่ใต้ฟรี  


ตกลงมันฟรีจริงป่่าววะ  คนที่นี่เค้ารู้ไหมนี่  อิชั้นจะหน้าแตกป่าวเนี่ยย Smiley



พอถึงคิว...อิชั้นถามเจ้าหน้าที่ด้วยใจตุ้มๆต่อมๆว่า  ส่งไปให้ทหารที่ใต้ฟรีใช่ไหมคะ   เจ้าหน้าที่ตอบรับว่าใช่ค่ะ แต่เฉพาะแบบธรรมดานะคะ   


อิชั้นแทบจะร้อง  เย้.....ไม่หน้าแตกแล้ววว 

ส่งทั้งสามกล่องนี้เลยค่า  Smiley


เจ้าหน้าที่ก็ชั่งน้ำหนักกล่องของเรา  พบว่าไม่มีกล่องไหนเกิน 5 กิโล  (แหงซิ  ชั่งมาแล้ว)   แล้วก็ประทับตราอะไรสักอย่างที่มุมบนขวา   เราแอบเห็นว่าเค้าแยกกล่องของเราอยู่อีกที่นึง ไม่ปนกับของคนอื่นนะ  เป็นอันเสร็จพิธีของเรา  (เย้ๆๆ)  


ตอนนี้ก็เหลือรอแค่ว่า พัสดุที่เราส่งไปให้เมื่อไหร่จะถึงมือพี่ๆน้องๆทหาร


ซึ่งมันคงถึงช้าหน่อย  แต่ก็ไม่เป็นไรเนอะ.....Smiley


เพราะวันนี้เราได้บรรลุความต้องการที่จะส่งของไปให้พี่น้องทหารที่ภาคใต้แล้ว  รู้สึกดีมากๆเลยค่ะ  ตั้งใจว่าเดี๋ยวใกล้ปีใหม่จะสั่งคุ๊กกี้เจ้าอร่อยที่เราชอบกินไปให้เค้าอีก  (ส่งเป็นแล้วนี่ จะกลัวอะไรนะ อิอิ)



เลยอยากเข้ามาประชาสัมพันธ์เพื่อนๆค่า  ว่าตอนนี้เค้ายังส่งฟรีอยู่นะคะ   ใครที่อยากส่งอะไรไปให้  หรืออยากฝากทหารแบ่งปันของเล่น ขนม  ลูกอมให้เด็กๆก็ส่งได้เลยค่ะ  


โอกาสอย่างนี้ไม่ได้มีบ่อยๆนะคะ SmileySmileySmiley







V
V
V

ปล.  เข้ามา update ค่ะ  ได้รับจม.ขอบคุณจากกองร้อยตำรวจตระเวณชายแดนที่อำเภอยะหริ่ง  ปัตตานีแล้ว 











ของเราถึงมือพี่ๆน้องๆทหารแล้วค่ะ  ดีใจจัง  Smiley




 

Create Date : 03 ธันวาคม 2556    
Last Update : 5 เมษายน 2558 21:52:25 น.
Counter : 331 Pageviews.  

เก็บบรรยากาศวันเป่านกหวีด...กลางสายฝน

มากันเยอะมากกก....













































ในห้องยาก็ยังไม่เว้น







 

Create Date : 16 พฤศจิกายน 2556    
Last Update : 5 เมษายน 2558 21:03:55 น.
Counter : 253 Pageviews.  

ทำความผิดร้ายแรงโดยไม่ได้ตั้งใจ ตอนนี้รู้สึกแย่มากกก...ใครก็ได้ช่วยมาฟังอิชั้นสารภาพบาปหน่อยค่ะ



เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อค่ำสดๆเลยค่ะ  ตอนที่อิชั้นกำลังขับรถเข้าบ้าน

เราก็ถอยหลังเข้าซองตามความเคยชิน   ซึ่งจริงๆมันขับไม่ยากเย็นอะไรเลย  กล้องหลังก็มี.....

แต่วันนี้ฝั่งขวาที่ปกติจะเป็นที่ตั้งของราวตากผ้า (แบบมีล้อเลื่อน)   มันล้ำออกมาจากที่ของมันเยอะเลย จนอิชั้นต้องหักหลบไปทางซ้าย เพราะกลัวจะชน Smiley


ซึ่งอิชั้นก็ดันเจือกลืม ว่าด้านซ้ายมันเป็นที่ตั้งของอ่างบัว


หักพวงมาลัยไปทางซ้าย  ทีละขยัก สองขยัก


ถ้าแค่นี้จริงๆก็ไม่เท่าไหร่  แต่วันนี้ไม่รู้อะไรดลใจ ให้อิชั้นอยากเข้าบ้านไวๆ  เท้าเจ้ากรรมก็เลยมีอาการคล้ายๆจะลืมตัว  เผลอเหยียบคันเร่งแรงไปนิด

นิดเดียวเท่านั้นแหล่ะ........

โครม  !!!!


อิชั้นสะดุ้งเฮือกก  อุทานด้วยความตกใจสุดเสียง 

"ชิกหายแล้วตรู " SmileySmiley


ลงจากรถ.....แข้งขาอ่อนแรง ใจงี้หวิวๆไปหมดเลยค่ะ    

รู้เลยว่าคราวนี้เรื่องใหญ่แน่  Smiley



และภาพแรกที่ปรากฎ  สภาพความเสียหายเมื่อแรกเห็น


กรี๊สสสสส





อ่างบัวสองใบ...ไม่เหลือ



ปวดใจที่สุด...

จริงๆ ตอนนี้มานึกถึงตอนนั้นยังเจ็บใจเลยนะว่า ระหว่างอ่างบัวใบเบ้อเริ่มสองใบที่ใส่ปลาไว้เต็มเปี่ยม  กับราวตากผ้าเบาๆที่มีล้อลากเคลื่อนที่ได้  ทำไมกุฉลาดน้อยอย่างนี้ว้า....เจือกเลือกไม่ถูกว่าจะควรชนอะไรดี  Smiley



แล้วปลาล่ะ...Smiley


ณ จุดนั้น อิชั้นสติแตกเลยค่ะ  ทำอะไรไม่ถูกเลย  
อย่าบอกนะ........ว่า // ก้มลงมองพื้น


ปลาหางนกยูงกระจายกันเกลื่อนเต็มพื้นเลยค่ะ Smiley


ตาย ตาย  ตาย  ชั้นจะทำยังไงดี 


พอตั้งสติได้  ก็รีบคว้าขวดใส่ปลากัด (ที่ปากก็ดันแคบมาก)  เพื่อใส่น้องปลา  เพราะตอนนั้นเป็นของอย่างเดียวที่อยู่ใกล้มือที่สุด  


อิชั้นนั่งยองๆกับพื้น  เพ่งตามองหาความแตกต่างระหว่างปลาสีดำๆเงินๆตัวเล็กๆกับโคลนดิน กับเศษต้นไม้เล็กๆสีดำที่ปะปนคละเคล้ากันไป  แม่เจ้า...เหมือนกับชิบหาย  ตายล่ะ จะหาเจอยังไงวะ


เพ่งดีๆ พยายามมองหาปลาๆๆๆ พอเจอก็เอานิ้วหยิบขึ้นมาทีละตัวๆแล้วก็ใส่ขวดโดยเร็ว


ณ จุดนี้ขอสารภาพก่อนว่า อิชั้นเกลียดการสัมผัสสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเป็นเมือกๆ ลื่นๆ เป็นที่สุด  ปลานี่ไม่เคยจับมาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว  จะใช้สวิงตักโดยตลอด  


ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้ต้องมาสัมผัสสิ่งที่แสนเกลียดบนพื้นนี้ทีละตัว  ตอนแรกมันก็รู้สึกหยึยๆบ้าง แถมมันก็จับโคตรยากเลย  ตัวเล็กนิดเดียว  แถมยังดิ้นดุกดิกอีก แต่วินาทีนั้นหมดสิทธิ์ตั้งแง่ใดๆ  ทำเค้าเองนี่ ก็ต้องชดใช้Smiley


ตอนแรกอิชั้นจับเบามากเพราะกลัวมันเจ็บ  แต่ปร๊ะเจ้า  หยิบไม่ขึ้นเลย หลังๆเลยต้องออกน้ำหนักนิ้วให้แรงขึ้น จะได้จับพวกมันได้เร็วๆ  


สุดท้ายช่วยมาได้เท่านี้ค่ะ 


น้องปลาในขวดแออัดกันเต็มเลย  พออิชั้นเอาเข้ามาในบ้านก็เจอขวดเปล่าเพิ่ม เลยถ่ายใส่ จะได้ไม่เบียดกันเกินไป


ช่วยมาได้เท่านี้นะ  ตัวที่ไม่ได้ช่วยมา...อย่าว่ากันนะ  ขอเถอะ  ไม่เจตนาจริงๆ ไม่ตั้งใจ  ไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้เลย


SmileySmileySmiley

ดูปลาเสร็จแล้วก็มาดูแผลข้างรถค่ะ  Smiley



เศร้าทั้งปลาทั้งรถ....






ถึงจุดนี้  ตัวอิชั้นเองได้รับบทเรียนราคาแสนแพง (มาก) ว่า


1. อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกที่ แม้แต่ในบ้านตัวเอง

2. ความประมาทเป็นหนทางแห่งความวิบัติ และสูญเสียอย่างใหญ่หลวง 



จะจำบทเรียนนี้ไปจนตายเลยค่ะ  ฮือๆๆๆ








 

Create Date : 29 ตุลาคม 2556    
Last Update : 19 มกราคม 2557 15:35:19 น.
Counter : 872 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

hi hacky
Location :
ชลบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]




Life is a journey....
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add hi hacky's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.