Group Blog
 
All Blogs
 

รีวิว Astel & Kern เครื่องเล่นไฟล์ Hi-Res ขนาดพกพา







ทุกเช้าที่ผมออกจากบ้าน โดยสารรถไฟฟ้าไปทำงาน อุปกรณ์ชิ้นสำคัญชิ้นหนึ่งที่ขาดไม่ได้เลย ชนิดที่ไปไหนมาไหนจำเป็นต้องพกติดตัวอยู่ตลอดเวลา สิ่งนั่นก็คือ IPod.Touch สุดหรูคู่ใจนั่นเอง และเมื่อค่อยๆย่างเท้าเข้าสู่ตัวรถ ถึงเวลาหย่อนก้นลงบนที่นั่งแข็งๆและเย็นเฉียบอย่างช้าๆ เมื่อร่างกายขยับลงตัวเข้าที่เข้าทางดีแล้ว ผมจึงตัดสินใจควักเจ้าไอพอดตัวที่ว่าขึ้นมาอย่างเนิบๆ ราวกับเป็นภาพสโลวโมชั่นช้าๆ ในใจก็นึกกระหยิ่มยิ้มเยาะคนข้างๆด้วยความภาคภูมิใจ ใช้นิ้วตวัดสไลด์หน้าจอไปมาประดุจดั่งเทพ ทันใดนั้นเมื่อเหลียวซ้าย-แลหน้า-มองขวาดูอีกครั้ง ทุกคนในขบวนก็ต่างพร้อมใจควักไอโฟน ไอแพด ไอพอดขึ้นมากันสลอน แม้แต่อาซิ่ม อาม่า อากง หรือกระทั่งเด็กเปรตหน้าเหี้ยๆที่ทำแลบลิ้นปลิ้นตาทำหน้ากวนส้นตีนอยู่ข้างๆก็ยังไม่เว้น ทุกคนต่างล้วนมีอุปกรณ์ I-Device คู่ใจกันทั้งนั้น

จิ๊กโก๋วัยดึกอย่างผมเห็นเยี่ยงนั้นแล้ว ก็นึกคันหัวใจอยู่ยิบๆ ภาพที่เห็นมันช่างขัดใจยิ่งนัก ณบัดเดี๋ยวนั้นพลังงานอีโก้ในร่างกายก็สูบฉีดพลุ่งพล่านโดยพลัน มองซ้ายมองขวาอย่างกระสับส่ายกระเหี้ยนกระหือรือเหมือนดั่งกระบือใกล้จะโดนเชือด แต่ด้วยความที่จิ๊กโก๋อย่างผมเคยทำบุญมาบ้าง ด้วยการหมั่นส่งมด ยุง และแมลงสาบขึ้นสวรรค์ โดยใช้DDTไปไล่ประพรมบนตัวพวกมันอยู่บ่อยๆ ด้วยอานิสงฆ์นี้เอง เทวดาท่านจึงเนรมิตให้ได้มารู้จักพบพานกับเครื่องเล่นพกพาสุดเท่เก๋ไก๋ไม่ซ้ำใคร อย่าง Astel & Kern ผลิตภัณฑ์สุดเทพจากแดนกิมจิที่ไม่ใช่แค่สามารถเล่นไฟล์ MP3 ได้เท่านั้น แต่ยังใช้เล่นไฟล์ Hi-Res นานาชนิด อาทิเช่น ASF APE WAV FLAC OGG WMA เป็นต้น

และด้วยสมรรถนะของชิปไอซีของ Wolfson 8740 DAC จึงรองรับความละเอียดสูงสุดถึง 24บิท/192kHzเลยทีเดียว ทำให้สามารถถ่ายทอดเสียงดนตรีในมาตรฐานระดับสตูดิโอได้อย่างเที่ยงตรงและแม่นยำอย่างสูงสุด และที่แจ่มจรัสจั๊ดว้าวยิ่งไปกว่านั้น คือสามารถเซ็ตให้เครื่องปล่อยสัญญาณบลูทูธ เพื่อใช้งานร่วมกับหูฟังไร้สายได้อีกด้วย จึงไม่ต้องมีสายยาวระเกะระกะเทอะทะให้รำคาญใจเลย ห่ะแหม๋...มันช่างถูกใจจิ๊กโก๋ขี้อวดอย่างผมจริงๆ โม้มาเสียยาว เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าว่าสุ้มเสียงนั้นมันเป็นอย่างไรบ้าง จะอร่อยจนเหาะได้เหมือนดั่งที่คาดหวังไว้ไหม เราค่อยมาติดตามกัน

Ref. Earphone: Crossroads HR2 (Earbud), Sony DR-BT140Q (Bluetooth)

Ref. Album: Dead Can Dance/Anastasis

ผมค่อยๆบรรจงหยิบเครื่องเล่นขึ้นมาพินิจพิจารณาไปช้าๆ พบว่าตัวถังนั้นใช้วัสดุอะลูมิเนียมขัดเงาชั้นดี สวยหรูดูมีระดับ แถมน้ำหนักก็ยังพอดีมือ แพคเกจมาพร้อมกับถุงผ้า และหูฟังแบบ In-Ear ที่ผมขอแนะนำว่าโยนทิ้งไปเถอะ ของแถมมาฟรีๆ ไม่ต้องไปคิดอะไรให้มาก แต่หากใครชอบเสียงแบบนั้น ก็ไม่ขอขัด จะว่าไปมันก็ใสกิ๊ง วิ๊งๆดีไปอีกแบบนั้นแล

มากไปกว่านั้นตัวเครื่องยังรองรับความจุได้สูงถึง 96GB หากใส่เมมโมรี่ครบทุกสล็อต

ที่เด็ดสุดๆก็คือช่องเอาพุทหูฟัง ยังสามารถใช้เป็น Optical Out ได้ใน"รู"เดียวกัน เพื่อใช้เป็นแหล่งต้นสัญญาณดิจิตอลให้ DAC ตัวที่ใหญ่กว่าก็ยังได้ หรือจะให้ตัวมันทำหน้าที่เป็น DAC เสียเอง ก็เพียงใช้สาย Optical+Toslink Adapter มาเสียบเข้าที่ช่องอินพุท เพื่อรับสัญญาณจากภายนอกมาแปลงเป็นอนาล็อกก็ย่อมได้

เท่าที่ได้ลองฟังดู ผ่านหูฟังEarbudตัวที่อ้างอิงไว้ ปรับระดับเสียงไว้ที่ 51.0 ก็พบว่าเสียงกลางสะอาด เบสนุ่มลุ่มลึกดี แต่ไม่ถึงกับลึกหรือฉ่ำมาก กลางแลมระยิบระยับ ปลายแหลมทอดประกาย ให้บรรยากาศที่สุกสว่าง มิติซ้ายขวาพาตะลึง นอกจากนี้ยังมีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆหยุมหยิมๆต่างๆที่พากันผุดพรายขึ้นมาอย่างวิจิตรพิสดารดีจริง

ส่วนการใช้งานกับหูฟังบลูทูธนั้น ต้องขอบอกว่าเทพจริงๆ ไม่ใช่แค่เรื่องเสียง แต่ยังเท่อีกต่างหาก อย่างไรก็ดี อยากเตือนบรรดาจิ๊กโก๋จิ๊กกี๋ให้ระวังบางเรื่องไว้หน่อยก็แล้วกัน คือก่อนจะฟังเพลงด้วยวิธีนี้ ช่วยลดระดับโวลุ่มให้เหลือสักไม่เกิน 10.0 ไว้ก่อน ขาดเหลืออะไรค่อยปรับเพิ่มกันทีหลัง ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวหูแตกตายแล้วจะหาว่า Highfly ไม่เตือน

สรุปดีกว่า

ข้อดี สวยงาม หรูหรา มีสไตล์ ไม่ซ้ำแบบใคร และที่สำคัญเสียงดีมากๆ หากใช้งานกับหูฟังที่แมชชิ่งลงตัว

ข้อเสีย หน่วยประมวลผลด้านอินเตอเฟซทำงานช้าไปนิด การตอบสนองผ่านหน้าจอทัชสกรีนยังไม่ทันใจวัยรุ่นจิ๊กโก๋เลือดร้อนเท่าที่ควร




 

Create Date : 14 มกราคม 2556    
Last Update : 15 มกราคม 2556 22:27:11 น.
Counter : 1633 Pageviews.  

Crossroads HR2 หูฟังเสียงดีจากประเทศเกาหรอย เอ๊ย เกาหลี

เนื่องจากรีวิวฉบับนี้ เป็นรีวิวฉบับไม่เป็นทางการ ทั้งนี้ก็เพราะว่า เป็นการรีวิวหูฟังโดยการหยิบยืมของเพื่อนมารีวิว หรือพูดอีกอย่าง "คัน" อยากลอง แต่ไม่อยากเสียทรัพย์ ว่างั้นเถอะ ดังนั้นถ้าหากมีคำพูดใด ที่ไปดูหมิ่น หรือทำลายภาพลักษณ์ของแบรนด์โดยไม่ได้ตั้งใจ ก็กราบขอโทษผู้แทนจำหน่ายไว้ ณ ที่นี้ด้วย

เอาล่ะครับ หลังจากที่หูฟัง Crossroads HR2 พลังกิมจิ ส่งตรงจากสุราษฯมายัง กทม. และค้างอยู่ที่ห้องรับพัสดุไปรษณีย์อยู่ถึงหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ในที่สุดก็ถึงมือผมเสียที เมื่อได้รับของก็ไม่รอช้า คว้าออกจากซองที่แพคมาอย่างดีมาใส่ฟองน้ำสำหรับหูฟัง Earbud ในบัดดล แล้วก็ลองฟังกับเพลงต่างๆ ก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องรู้ราว สุดท้ายเลยลงตัวกับอัลบั้ม Cult of Static ของ Static-X ก็พลันได้คำตอบในทันใด

แรกเริ่มที่ได้ฟัง...

"Crossroad HR2 ใส่ฟองน้ำหุ้มแบบไม่เจาะรู เท่าที่ฟังดูกะไอพอด ชม นึง เซต Eq off"

เสียงค่อนข้างคล้าย AKG K309 (เนื่องจากไม่รู้จะเอาไปเทียบกับอะไร) เบสชัดเจน กระชับ เป็นลูกย่อมๆพอดีคำ กลางต่ำอิ่มและมีรายละเอียดดี เสียงกลาง+เสียงร้องกว้างพอดีๆแบบธรรมขาติ ไม่เรียวเล็ก ไม่อิ่มหนาแบบแต่งแต้มสีสันเหมือนBose กลางแหลม+ปลายแหลม หุบห้วนไปนิด ไม่เปิดโปร่ง แต่โดยรวมก็ยังถือว่าใกล้เคียงความแฟลตอยู่ ถ้าเจาะรูฟองน้ำ คงได้เสียงแหลมที่ดีกว่านี้ แต่ก็คงต้องแลกกับเนื้อเบสที่ลดลงล่ะนะ ตัวที่ได้ขอยืมมาลองฟัง มีเสียงพร่าบ้างเล็กน้อยที่บางย่านความถี่และบางจังหวะของเพลง น่าจะเกิดจากการใช้งานที่ค่อนข้างหนัก เพราะเห็นบอกว่าเคยเอาไปต่อกับแอมป์หูฟังด้วย

ทีนี้ วันรุ่งขึ้น (คือวันที่เขียนนี่แหละ) เกิดปิ๊งไอเดีย ลองเปลี่ยนฟองน้ำหูฟัง เป็นแบบเจาะรูดังรูป เพื่อลองดูสุ้มเสียงที่ได้ ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง???

"Crossroad HR2 ใส่ฟองน้ำหุ้มแบบเจาะรู เท่าที่ฟังดูกะไอพอด ชม นึง เซต Eq off"

คราวนี้พบเสียงที่ได้ ให้ความรู้สึกที่ใกล้เคียงหูฟังระดับมอนิเตอร์เลยทีเดียว... เออว่าแต่เสียงมอนิเตอร์มันเป็นยังไงล่ะ??? อันนี้ก็ว่ากันไปตามความรู้สึกนะครับ ท่านทั้งหลาย ฮาๆๆ เริ่มออกทะเลแล้ว มาว่ากันต่อดีกว่าครับ... เสียงกลางแหลมที่เคยหุบห้วน เปิดโปร่งโล่งน่าฟังขึ้นมาก เห็นความต่างระหว่าง AKG K309 ได้มากขึ้น แค่ฟังเสียงดู ไม่ต้องถึงกับได้เห็นหน้าค่าตา ก็รู้เลยว่าแพงกว่าแน่ๆ แม้ว่าโดยรวมแล้ว ความประทับใจที่มีก็ยังคงไม่ทิ้งหนีห่างกันมากสักเท่าไรนัก lในส่วนของอิมแพคจากเสียงกลองอันนี้ถือว่าโดดเด่นจริงๆ คมจัด ชัดเจน แต่ไม่ถึงกับบาดหู นอกจากนี้ยังมีรายละเอียดของเสียงกลางและกลางต่ำ แจกแจงดนตรีแบคกราวด์ต่างๆได้ค่อนข้างดีทีเดียว

สรุป... ผมคิดว่าหูฟังคู่นี้ ถ้ามีราคาอยู่สักประมาณ 1000.-บาท (บวก+ลบ-) ก็นับว่าเป็นหูฟังที่เสียงดีน่าสอยทีเดียว ยิ่งถ้าราคาสัก 500.-บาทนี่ รับรองผมหลงรักสาวเกาหลีแหงๆ(ว่าเข้าไปนั่น) แต่พอเปิดดูราคาในเนท อุแม่เจ้า เล้าไก่ !!! ผมขอผ่านหูฟังคู่นี้ และขอปวารณาตัวเป็นสาวก Harman Group ด้วยความพอเพียงและเจียมเนื้อเจียมตัวเหมือนเดิมดีกว่า หุหุหุ

 

ใครอ่านแล้วไม่ขำก็ขอโทษด้วย เพราะช่วงนี้ตลกไม่ค่อยออกจริงๆ *o*

ไหนจะตกเป็นจำเลยที่ทำให้หลายคนเกิดกิเลส ดีที่ยังไม่ถึงกับว่ามีใครคุ้มคลั่งจับใครเป็นตัวประกันหน้าโชว์รูมปิยะนัสฯ หรือร้านมั่นคงฯ ไหนจะมีเรื่องบทความรีวิวสายดิจิตอลที่ยังคงตามมาหลอกหลอนอีก

ผมขอบอกตรงนี้ว่าทุกอย่างมันเป็นแค่ความรู้สึก อย่าเชื่อจนกว่าจะได้ลอง

ทุกรีวิว ผมไม่ได้โกหก รู้สึกอย่างไร ก็เขียนไปอย่างนั้น อาจจะเกิดจากการบิ๊วบ้าง อุปาทานบ้าง ก็อาจจะว่ากันไป ใครได้ลองแล้วได้ผลอย่างไรก็เอามาแชร์ มา Discussกัน ไม่ใช่ประเภทปากว่าแต่ไม่ได้ลอง คนได้ลองก็ขี้เกียจจะไปว่า

ใครไม่มีโอกาสได้ลองก็คิดซะว่าอ่านรีวิวฟรี ขำๆกันไป ใช่ว่าอยากรู้แล้วจะต้องเสียตัง งานอีเวนท์ต่างๆรึก็เยอะแยะมากมายที่รอให้คุณไปพิสูจน์ ถ้าอยากซื้อจริงๆ ก็ยังมีโอกาสได้ลองพิสูจน์ความพอใจก่อนอีกขั้น ยังไงก็ตาม ขอให้ใช้สติและวิจารณญาณในการอ่านนะจ๊ะ

==========================================================

พรุ่งนี้ต้องไปสอบที่ ม.ราชภัฎ บ้านสมเด็จฯ สงสัยจะทั้งวัน เดินทางไปทันรึป่าวก็ยังไม่รู้ แค่นึกถึงก็เพลียละ

นึกถึงวันพฤหัสฯ ที่จะได้ไปรีวิวที่ปิยะนัสฯ เข้าไว้ จะได้มีแรง เหอะๆๆๆๆๆ - -'

 

ไปแร่ะดีกั่ว

บ๊ะบุย -3-




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2555    
Last Update : 5 มิถุนายน 2555 17:11:50 น.
Counter : 2052 Pageviews.  

AKG K404 คุณโดนแน่ !!!

รีวิวนี้อาจมีคำพูดและเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม เด็ก คนชรา และสตรีมีครรภ์ สามารถอ่านได้ ถ้าหากไม่ถือสา...

เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรอ่าน

 

 

 

โดนแน่ โดนแน่ๆ...

แต่ที่แน่ๆ คือโดนมาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

หัวเราะให้มันสะใจ เอร็ดอร่อยกันไปเลยทีเดียว

รีวิวนี้เป็นรีวิวฉบับขี้เกียจ หรือพูดง่ายๆคือไม่ได้รีวิว

เพราะเคยรีวิวจนน้ำลายแตกฟองมาแล้วนั่นเอง

หากท่านใดยังไม่ได้อ่าน โปรดติดตามที่ เวบบอร์ดปิยะนัสฯ ในบัดดล

วันนี้มีแต่รูปมาฝาก นัยเพื่อเป็นการยืนยันว่าขนาดคนรีวิวยังโดนเอง ให้เห็นจะจะกันกับตา ว่าไม่ได้โม้ ไม่ได้ใช้สลิง จ่ายจริง ใช้จริง

ฮ่า ๆ ๆ (บวก ๆ ๆ)







นอกจากนี้ เมื่อได้ลองฟังอีกหนในสถานที่ซึ่งมีบรรยากาศที่อาจจะกล่าวได้ว่าค่อนข้างเงียบ คราวนี้ขอบอกว่าเสียงต่ำลึก หรือย่าน Deep Bass มันช่างลงลึกได้อย่างสะท้านตับไตไส้ม้ามเสียนี่กระไร

แม้ในช่วงชั่วโมงแรกอาจจะรู้สึกว่ายามเมื่อได้สอดใส่ เฮ้ย!!! สวมใส่เจ้าหูฟังตัวนี้ลงไปแล้วมันจะบีบรัดแน่นเกร็งไปเสียหน่อย กอปรกับสรรพสำเนียงของนวลนางยังคงครวญครางระส่ำระส่ายไม่เป็นจังหวะกระเส่าเท่าไรนัก คงต้องใช้เวลาเล้าโลมสักระยะ ก็คงจะมีลีลาที่ผ่อนคลาย พริ้วไหวได้อารมณ์มากกว่านี้

ซี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!!

มีบางคนอาจถามว่า เอ๊ะ ไอ้นี่ ยังไม่เบิร์นอิน แล้วสะเออะมาเขียนรีวิวทำไม คำตอบอยู่ย่อหน้าแรกๆแล้ว นั่นเพราะว่าคือ ผมขี้เกียจรอนั่นเอง ไหนๆได้ชื่อว่าเป็นรีวิวฉบับขี้เกียจแล้ว ก็ขี้เกียจมันให้สุดๆกันไปเลย

สุดท้ายนี้ ผมอย่างกล่าวสุนทรพจน์สั้นๆด้วยความตื้นตันด้วยความปีติยินดี ปรีดา กระดี๊กระด๊า ทั้งนี้ก็เพราะว่าได้ทำบัตรสมาชิกกับทางปิยะนัสฯไว้เป็นที่เรียบร้อย นัยหนึ่งเหมือนกับว่าได้เป็นสมาชิกครอบครัวอันอบอุ่นนี้อย่างเต็มตัวเสียที ชีวิตผมตอนนี้แม่งรู้สึกว่าโคตรไฮเอนด์เลยว่ะครับ

แถมท้าย สำหรับใครก็ตามที่เห็นราคาที่ทางปิยะนัสฯตั้งไว้แล้วรีบเบือนหน้าหนี ขอกระซิบที่ข้างๆหูและหายใจรดเบาๆ ว่า "ราคาเป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น" ขอเพียงอาศัยความกล้า แล้วคุณก็จะรู้ว่าผมหมายถึงอะไร

กร๊ากกกกกกกก หัวเราะอย่างมีเลศนัย ก่อนจะเลอะเทอะไปมากกว่านี้ ขอจบขวด เอ๊ย จบข่าวดีกว่า จ้า ๆ ๆ ๆ



พรุ่งนี้บ่าย เจอกันในงาน Bangkok Hi-Fi 2012 ณ โรงแรมแกรนด์เมอเคียวฯ นะครับ กะว่าจะไปลั้ลลาให้มันสุดติ่งเสียหน่อย เพราะฉะนั้นหากใครจำขี้หน้าผมได้ ไม่ต้องทักผมนะครับ แค่ส่งสายตาเซ็กซี่มาให้ แล้วเก็บภาพผมเอาไปฝันถึงก็พอ ฮ่าๆๆๆ




 

Create Date : 24 พฤษภาคม 2555    
Last Update : 24 พฤษภาคม 2555 16:26:11 น.
Counter : 2812 Pageviews.  

รีวิว เรื่อยๆ ตามอารมณ์ ตอน เดชไอ้ลูกเจี๊ยบ

รีวิวนี้อาจมีคำพูดและเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม บุคคลใดๆก็ตามในรีวิวนี้ล้วนแต่ถูกกล่าวถึงด้วยความเคารพและรัก เอ็นดู จู้ฮุกกรู ขออย่าได้ถือโทษโกรธเคืองใดๆ เลย สาธุ๊

 

เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรอ่าน

บ่ายวันนึงขณะที่อากาศร้อน สร้างความรู้สึกกระสับกระส่าย ว้าวุ้น เฮ้ย ว้าวุ่นเป็นอย่างยิ่ง มีความรู้สึกเป็นทุกข์ อัดอั้นมันจุกอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อได้เข้าไปสงบสติอารมณ์ในห้องพระสักพัก และอาศัยหลักอริยสัจ4 เป็นทางแก้ เมื่อจิตใจนิ่งได้ไม่นาน จึงเกิดพุทธิปัญญา คิดได้ว่าต้นเหตุแห่งทุกข์นั้นคือ ตอนนี้กูมีเงินในกระเป๋ามากเกินไป จึงเกิดอาการคันนั่นเอง

จะว่าไป ผมเองก็เพิ่งถอยไอพอดมาใช้งานกะเค้าหนึ่งเครื่อง หลังจากที่ทานกระแสแอ๊ปเป้ เอ๊ย แอ๊ปเป้ย เฮ้ย แอ๊ปเปิ้ลไม่ไหว ทนเป็นพวกอินดี้อยู่ได้ไม่นานก็ต้องกระเสือกกระสนคลานเข้า Apple Store และคุกเข่าวิงวอนมือสั่นระริก เพื่อขอซื้อมาใช้งานหนึ่งเครื่องด้วยความลงแดง

ฟังอยู่ได้สองสามเดือน ก็รู้สึกได้ว่าไอ้หูแถมเนี่ย จริงๆมันก็เสียงดีอยู่หรอก แต่ยิ่งฟังแล้วมันก็ยิ่งคันยิกๆๆๆๆข้างในใจยังไงก็ไม่รู้ ก็จึงไปค้นในตู้เก็บของ ได้ไปเจอะหูฟัง Sony แบบครอบหัว สภาพกากๆเข้า (MDR-110) ก็ลองเอามาต่อฟังดู หวังว่าจะลดอาการคันใจได้บ้าง แต่เปล่าเลย พอคลื่นเสียงสำเนียงแรกเข้ามากระทบรูหูเท่านั้นแหละ ถึงกับอุทาน "ไอ้หมาแดก" เสียงแม่งโคตรเบาเลยว่ะ

ด้วยความที่ไม่สบอารมณ์เท่าไรนักจึงเอานิ้วเขี่ยๆป้ายๆหน้าจอไอพอด แม่งเสือกจั๊กกะจี๋ปลายนิ้วมืออีก จึงตัดสินใจเอาลิ้นเลียแทน เพื่อเข้าไปที่ EQ Setting

หลังจากที่ลองได้ไม่นาน จึงรู้ว่าถ้าปรับ EQ off เนี่ย เสียงดังจนขี้หูแทบทะลัก... แต่ความไพเราะนั้นไม่ได้เรื่อง ซึ่งเวลาปกติที่ผมฟัง ผมจะตั้งไว้ที่ Loudness เพื่อยกเสียงสูงกับเสียงต่ำขึ้น และโดยส่วนใหญ่ พวกเครื่องเสียงต่างๆในโลกเนี่ย เวลาปรับไว้ที่ Loudness เสียงมันจะต้องดังขึ้น แต่น้าสตีฟแกดันออกแบบให้มันเบาลง เมื่อรู้ดังนั้น ผมจึงเอาหัวโขกข้างฝาสามที เพื่อเป็นการสดุดีให้แก่สตีฟจ๊อบ

จากนั้น จึงตัดสินใจได้แว่... คงถึงกาลเวลาแล้ว ที่จะต้องซื้อหูฟังใหม่กะเค้าสักตัวสักที ก็นั่งหาข้อมูลอยู่ไม่นานจากเวบ Sony Thai ก็มาสะดุดอยู่ที่หูฟังแบบ Full Sizeรุ่นหนึ่ง ราคาเก้าร้อยกว่าบาท หลังจากนั้นจึงลองหาข้อมูลต่อในเวบ Munkonggadget ก็พบว่าขายเพียง 890.-บาทเท่านั้น โอ้โห คว้ากระเป๋าตั้งใจว่าจะออกจากบ้านให้ได้เดี๋ยวนั้น แต่ฝนเจ้ากรรมดันตั้งเค้ามาแล้ว สรุป คืนนั้นจึงนอนกระสับกระส่ายไปอีกหนึ่งคืน

เนื่องจากเวลามีเยอะ ความคิดนั้นจึงพลุ่งพล่านอยู่ในสมองราวกับลมบ้าหมู จึงได้ลุกขึ้นมาตอนตีสองเพื่อเปิดเนท นั่งดูเวบไซต์ของอีตา เอ๊ย!!! น้ามั่นคงต่อ

นึกในใจ.... เออ ถ้าเราซื้ออะไรที่มันไม่ใช่ Sony บ้างก็ดีนะ

นึกในใจ.... ไม่เอาน่า Sony แหละ ดีที่สุดแล้ว จากที่เคยใช้กล้องไซเบอร์ชอทมาสามตัว DSLRอีกตัว ทีวี เครื่องเสียง โฮมเธียเตอร์ มินิคอมโป ซาวอะเบาท์ เครื่องเล่นซีดี โน้ตบุค เครื่องเล่น Mp3 บลาๆๆๆ แม้แต่ตู้เย็น ฝาชี ตู้กับข้าว จนกระทั่งจานข้าวหมา ก็ล้วนแต่เป็น Sony ทั้งนั้น

นึกในใจอีกที..... เออ ถ้าจะเยอะขนาดนั้น ก็เปลี่ยนๆบ้างเถอะ -_-'

โอเค.... ในใจตอนนี้กะว่าดูอะไรที่มันไม่ใช่ Sony บ้างดีกว่า เผื่อชีวิตจะลั้ลลาขึ้นบ้าง ก็ลองไล่ดูในเวบไซต์ปู่มั่นคงนั่นแหละ ว่ามีหูฟังอะไรมาขายบ้าง แต่หาไปหามาสุดท้ายก็ไม่ถูกใจเสียที

เกิดอาการตาเหลือกอยู่ดีๆ จู่ๆก็เห็นลิงค์อันหนึ่งที่ปลายหางตาแว๊บๆ "แอมป์หูฟัง" เฮ้ยเข้าที คลิกเข้าไปดูก็ไปสะดุดตากะ Fiio E3 ฉายาลูกเจี๊ยบ เนื่องจากราคาถูกหยั่งกะขรี้!!!!

ลองหาอ่านรีวิวดูเฮ้ย เข้าที มันน่าจะช่วยเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไปได้อย่างชะงัดนัก

กล่าวคือ... หูฟัง Sony MDR-110 กากๆที่มีอยู่ เสียงกลางแหลมค่อนข้างจะฟุ้ง เสียงต่ำขาดน้ำหนัก เสียงกลางขาดความโดดเด่น แต่เมื่อไปดูสเป๊คฯของมันกลับไม่ธรรมดา เพราะมันตอบสนองความถี่ที่ 18-22000Hz เลยทีเดียว ซึ่งถือว่ากว้างกว่าที่คิดไว้มาก จากที่เคยดูถูกก็เลยเริ่มกลับมาสนใจเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

และในส่วนของ Fiio E3 จากไบแอสในใจ ที่เทคะแนนไปแล้วหมดหน้าตัก เนื่องจากตัวกระผมเองนิยมชมชอบในความกากของมันเป็นอย่างยิ่ง ราคาขนาดนี้ แค่เห็นก็หลงรักแล้ว พออ่านรีวิวเข้าไปอีกก็จึงตัดสินใจได้ทันที

วันรุ่งขึ้น ตัดสินใจดิ่งตรงไปที่ร้านมั่นคงแก๊ดเจ็ด สาขาดิจิตอลเกทเวย์ทันที สาขาอื่นผมไม่สน เพราะสาขานี้แม่งให้ฟิลลิ่งของคนเล่น Gadget สุดๆแล้ว แม้สาขาพันทิพย์ที่เปิดใหม่ผมก็ไม่สน เพราะเท่าที่เห็นรูปในเฟซบุคที่เฮียแกเอามาลง ร้านรวงแกมันดูหรูหราไฮโซมาก ถ้าไปผมเกรงว่าจะผิดคอนเซ็ปนักเล่นบ้านนอก ดีไม่ดีเดี๋ยวเค้าจะนึกว่าผมมาปล้นร้านเอาได้

เอาล่ะ พอไปถึงร้านสาขา DGW เห็นมีผู้หญิงหุ่นสวยๆยืนอยู่ในร้าน นึกในใจ ชิบหายละ กูประหม่าเวลาเจอคนสวย แต่พอสมองเริ่มประมวลผลและเริ่มระบุเพศได้ จากนั้นผมจึงเริ่มรู้สึกผ่อนคลายลง ผมชิงรุกพนักงานขายก่อนทันที "มีลูกเจี๊ยบมั้ยครับ" พร้อมกับยักคิ้วขวาให้สามที พี่คนขายแม่งมองผมอึ้งๆ สตันไปสามวิ พอตั้งสติได้เค้าเลยตอบกลับมาด้วยเสียงแมนๆว่า... "มึงกวนตีนกูเหรอ!"

ล้อเล่นครับ จริงๆพี่เค้าถามกลับมาด้วยน้ำเสียงหวานๆสุดเซ็กซี่(ขยี้หัวใจ) ว่า "ลูกเจี๊ยบ ตัวไหนจ๊ะ? E5 หรือ E3"

ผมนึกในใจ แสรดดดดด E5 เค้าเรียกลูกอ๊อด แต่ก็ได้แต่นึกในใจและเก็บความรู้สึกนั้นไว้ เนื่องจากเจ้าคุณแม่สอนมาดี แล้วจึงตอบไปอย่างฉะฉานว่า... "ไอ้ตัวที่ขาย 350.-อ่ะครับ" (แพงกว่านี้กูไม่ซื้อ)

พี่คนขายยิ้มในใจแบบมีเลศนัยอะไรสักอย่าง แล้วจึงหยิบตัวโชว์ในตู้มาให้ผมลองอย่างงงๆ นึกในใจ กูตัดสินใจมาจากบ้านแล้ว จาให้กูลองทะมัยแว๊... > <" แต่เอาเหอะครับ นั่นแสดงถึงการขายของอย่างมีจรรยาบรรณ ซึ่งเป็นจุดหนึ่งที่น่ารักมากของร้านมั่นคงแห่งนี้ ที่ถือคติ ให้ลองก่อนฟังเอาไว้อย่างมั่นคงเลยทีเดียว

ผมกลัวเสียน้ำใจจึงลองไปงั้นๆอยู่สามวิ (คนขายนึกในใจ... เร็วจังวะ) ผมพยักหน้าเป็นนัย แต่พี่เค้าทำหน้างง ผมจึงกล่าวบอกไปด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและแมนสุดๆไปว่า... "ขอทีดิ" เอ๊ยไม่ช่ายยย... "เอา 1 ตัว ใส่เข่งให้ด้วยคร๊าบบบบบ" (เฮ้ยไม่ใช่ปลาทู +.+!) พอจ่ายเงินเสร็จสรรพเก็บบิล(ใช้เป็นใบรับประกันกับทางร้าน) ว่าแล้วก็รีบแจ้นพุ่งตรงดิ่งกลับบ้านทันที

แนวเสียงช่วงแรกที่ได้ฟัง อย่างแรกเลย มันทำให้เสียงเพลงดังขึ้น! อยู่ในระดับที่น่าฟัง จากเดิมที่รู้สึกได้ว่าเบ๊าเบา สุ้มเสียงช่วงแรก ไม่ค่อยแตกต่างจากหูฟังแถมอย่างชัดเจนนัก แต่ก็พอรู้สึกได้ว่า เสียงเบสเข้มข้น และลุ่มลึกขึ้น เสียงกลางเสียงร้องมีสุ้มเสียงที่สะอาด มีเนื้อเสียงที่อิ่มมากขึ้น เสียงปลายแหลมทอดตัวออกไปไกลมากขึ้น แต่ยังไม่ค่อยใสเท่าไรนัก

เปิดกล่องดู ไหนวะ ลูกเจี๊ยบ สงสัยโดนแล้วกรู *o*' พลิกดูอีกด้าน อ๋อๆๆ มันนอนมุดหัวอยู่ในหลืบหลุม

เมื่อทำความคุ้นเคยอยู่เป็นสัปดาห์ กะว่าน่าจะพ้นช่วงเบิร์นอินแล้ว คราวนี้ลองฟังจริงจังมากขึ้น ด้วยไฟล์ AIFF แบบ Hi-Resolution คราวนี้สุ้มเสียงเป็นธรรมชาติน่าฟังทีเดียวครับ วางไม่ลงเลยทีเดียว มันอาจจะไม่ใช่เสียงที่สมบูรณ์แบบ แต่เสียงมันช่างฟังแล้วไพเราะเพลิดเพลินจริงๆ เสียงกลางอิ่ม นุ่ม ละมุนละไม และโดดเด่นขึ้นมากเมื่อเปรียบเทียบกับหูฟังแถม ปลายแหลมใสสะอาดกรุ๋งกริ๋ง ทอดตัวพริ้วไปได้ไกลอย่างเป็นธรรมชาติ ส่วนเสียงต่ำนั้นลุ่มลึกเลยทีเดียว แรงปะทะและอิมแพคเรียกได้ว่าไม่ขาดไม่เกิน กำลังพอดีๆ ยิ่งฟังก็ยิ่ง สบายหู แลสบายใจเป็นอย่างมาก

น้ำเสียงโดยรวม หรือโทนัลบาลานซ์ มีความกลมกล่อม หวานมัน แตกซ่านที่ปลายลิ้น เอ๊ย ปลายแหลมเล็กน้อย ยิ่งได้ลองฟังกับเพลงป๊อบทั่วๆไปของเดวิดอากูเลตต้าในแทร็คแรก โอ้โห เหมือนเห็นสวรรค์อยู่ที่ขอบฟ้าไกลๆเลยล่ะ บรรยากาศโอบล้อม กว้างขวาง อบอวลมาก แถมเป็นเสียงที่ยังสะอาดชัดเจน สร้างความแหวกแตกต่างไปจากธรรมชาติของหูฟัง Sony ปกติไปเลย

พอกลับมาเล่นกับหูฟังแถมจากไอพอดอีกครั้ง โอ้โหววว น้ำตาไหลพรากๆๆ อยากจะบอกว่าเสียงบี้ขนาดนี้ กรูแมร่งทนฟังมันมาเป็นเดือนๆได้ไงวะเนี่ย > <"

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เริ่มเกิดอาการหูเสีย เสียหู ก็ไอเดียบรรเจิดว่าน่าจะซื้อสาย Ipod to Mini มาเสริมทัพเข้าไปอีกสักเส้น แต่พอเช็คราคาจากร้านมั่นคงแล้ว เป็นอันต้องพับโครงการเก็บไว้ในลิ้นชักตามระเบียบ(รัตน์) เนื่องด้วยเพราะกลัวว่าเดี๋ยวจะผิดคอนเซปต์การฟังเพลงแบบกากๆไป

สรุป

เป็นความภาคภูมิใจแก่วงศ์ตระกูลอย่างยิ่ง และมากไปกว่านั้นผมยังรู้สึกอิ่มเอิบใจเป็นอย่างมากครับที่ครั้งหนึ่งถือว่าเคยได้ไปอุดหนุนร้านที่อยู่ในตำนานอันโด่งดัง แม้ว่าเฮียจะได้กินเงินผมแค่ 350.-บาทก็ตาม (แค่ค่าเช่าร้าน ค่าจ้างพนักงานรวมกัน แม่งก็ติดลบละ)

เอาเป็นว่าตอนนี้ผมอยากบอกเพื่อนๆว่า...ผมเห่อมันมากๆเลยกะไอ้ลูกเจี๊ยบเนี่ย มันสร้างความสุขทางเสียงให้แก่ผม ในราคาแบบสบายกระเป๋า แต่เสียงนั้นมันช่างเร้าใจเกินพิกัดจริงๆ

*****หูฟัง Sony MDR110 ซื้อมาในราคา 199.-บาท และ แอมป์ Fiio E3 ราคา 350.-บาท รวมทั้งสิ้น 549.-บาท*****

และวันนี้ผมได้เปิดกับ Moby - Wait for me, Lacuna Coil, สี่แผ่นดิน และอีกหลายหลาก กินเวลาแทบทั้งวัน จนลืมเปิดชุด Integrated Amp สองแชนแนลตัวเก่งไปเลย แหม๊ อยากจะบอกว่าเสียงมันช่างอร่อยเหาะจริงจริ๊งงงง เจี๊ยบ เจี๊ยบบบบบบบบบ @^_________^@

 

สุดท้ายนี้ ขอออกตัวไว้ว่า ใครอ่านรีวิวนี้ไม่รู้เรื่อง ผมไม่สนคร๊าบบบบบบบบบบ บ๊ายบายยยย




 

Create Date : 09 เมษายน 2555    
Last Update : 9 เมษายน 2555 21:50:00 น.
Counter : 2666 Pageviews.  


highfly
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add highfly's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.