ในหนึ่งวัน.....ที่ฝันยังฝังอยู่กลางใจ
เคยนึกอยากจะตามติดชีวิตตัวเองดูซักวันค่ะ ว่าวันๆ ทำอะไรบ้าง และทำอะไรนักหนา เวลา 24 ชั่วโมงมันจึงดูไม่เคยจะแบ่งสรรลงตัวสำหรับทุกฟังค์ชั่นในชีวิตจริงๆ

ว่ากันตั้งแต่ตอนเช้า ซึ่งวันนี้ที่อัพบล็อคนี้ เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กๆ ซึ่งดิฉันก็จะได้โบนัสอ้อยอิ่งมากขึ้นกว่าช่วงเปิดเทอม ใครจะอยากตื่นไปสู้รบปรบมือกับผู้คนล่ะคะ เมื่อวันนี้ที่ลืมตาตื่นขึ้น ผู้ชายทั้ง 3 คนที่มีความหมายที่สุดของชีวิตยังนอนเรียงกันเป็นก้อนโปรตีนอยู่เลย ยิ่งกว่านั้น นี่คือวันที่อุณหภูมิกรุงเทพอยู่ระดับ 19-20 องศาในวันสิ้นเดือนมีนาคม ที่ป่านนี้บริษัทแอร์และพัดลมทั้งหลาย คงนั่งกรอกออเดอร์กันเพลินไปแล้ว แต่ไม่ใช่กับปีนี้ ที่ธรรมชาติเหมือนกำลังฝากสาส์นสั่งอะไรบางอย่างกับเราอยู่ และต่างที่สาส์นของธรรมชาตินั้น มันถูกนำส่งโดยชีวิตคนกว่า 30,000 คน ที่ญี่ปุ่น กับแกนโลกที่เอียงอีกนิดหน่อย และหายนะทางธรรมชาติอีกหยิบมือพระเจ้า...

เดือนนี้ เดือนมีนานี่แหละค่ะ ประหลาดเหลือเกิน เฉพาะเดือนนี้เดือนเดียว ดิฉันก็ได้เจอบรรยากาศที่เกิดมาทั้งชีวิตยังไม่เคยเจอเลย คือ หนาวสะท้านกลางและปลายเดือนมีนาคม ที่มองยังไงก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นเลย

ว่าแล้ว ก็ขอบันทึกวันๆหนึ่งของตัวเอง ไปพร้อมกับรูปถ่ายเลยแล้วกันนะคะ

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

รายการสิ่งของที่เห็นในรูปนั้น ใบกระเป๋าโน๊ตบุ๊ค Polka dot ชมพูขาวนั้น เป็นใบที่ถูกใจมากที่สุด หลังจากหมดปัญญาตามหารักแท้ที่เมืองไทย เลยได้ใบนี้มาจากอีเบย์ค่ะ เป็นของ Victoria Secret แต่..ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่นะคะ ถ้าเทียบกับพวก Belkin หรือ Built NY

ส่วนใบส้มที่ดูคล้ายย่ามพระ ไปได้มาจากนิมมาน ซอย 1 เชียงใหม่ค่ะ ในทริปที่ขึ้นไปทำงานที่นั่น เห็นปุ๊บชอบเลย ไม่มีลังเลสักนิด..อ้อ นิดหน่อยก็ได้ แต่นิดเดียวจริงๆ ต่อเสร็จคว้าเลยค่ะ น่ารักมากๆ

กระเป๋าสตางค์ใบสีทองของป้าดา ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่านะคะว่า ตั้งแต่เปลี่ยนมาใช้กระเป๋าสีทอง เหมือนๆเงินมันสะพัดดีกว่าเดิมเหลือเกิน แต่ก็ยังเป็นลักษณะลักปิดลักเปิดอยู่ ไม่คงทนถาวรค่ะ แต่ก็ดีกว่าที่ผ่านมาแน่นอน

มือตื๋อสีดำทะมึนนั้น อภินันทนาการจากชายหนวด ที่แหลมไปซื้อ BB มาใช้เองคนเดียวก่อน เพื่อจะสำเหนียกได้ในเวลาต่อมาว่า อุปกรณ์ประเภทนี้ ความสนุกไม่ได้อยู่ที่พิมพ์เอง ส่งหาตัวเองเอง และอ่านเอง พอปัญญาเกิดว่ามันจะต้องเป็น 2 Way Communication สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "เมีย" เลยส้มหล่นไปโดยปริยาย
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

เส้นทางที่ดิฉันใช้ไปทำงาน มีอยู่ 2 เส้นค่ะ คือเลียบด่วน ซึ่งถ้าวันไหน ไม่อยากรีบไปด่าคน หรืออยากไปให้ถึงช้าที่สุด ดิฉันจะเลือกใช้ แต่ปกติแล้ว จะใช้เส้นรามเสียมากกว่า

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

ถึงแล้วค่ะที่ทำงาน
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

ฟ้าบบบบ เข้าจอดรถ ซึ่งเป็นที่จอดกิตติมศักดิ์มากๆ เพราะถูกขนาบโดย MD และรองของ BUG
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

แต่ดิฉันแคร์ซะที่ไหนล่ะคะ เพราะไม่มีสิทธิ์แคร์ด้วย เค้าจัดให้จอดตรงนี้ไปแล้ว ซึ่งจริงๆ เป็นหนึ่งในสามที่ที่ดีที่สุด
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

ทางเดินออฟฟิศ
Image Hosted by ImageShack.us
By IAmHiang at 2011-03-30

พ้นทางเดินคือส่วนทำงาน AE, Creative และ Producer
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

โต๊ะทำงานดิฉันค่ะ กล้าโชว์เพราะค่อนข้างเป็นคนเจ้าระเบียบอยู่
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

ทำงานสักพัก..ชิ. กำลังแล่นๆ กินข้าวอีกแระ (จริงๆก็ไม่พักหรอกค่ะ เรียกว่าแป๊บเดียวจะเหมาะกว่า เพราะดิฉันจะถึงออฟฟิศโดยเฉลี่ยประมาณ 11 โมง.. แหะ แหะ..) ซึ่งใครเสร็จก่อน ก็จะทยอยเดินมากดดันพวกที่เหลืออยู่ด้านหน้า ทั้งยืนสบบุหรี่กดดัน ทั้งนั่งนินทานายกดดัน ทั้งนั่งหน้าละเหี่ยกดดัน เทรนด์ล่าสุด นั่งไร้คุณค่ากดดันอย่างในภาพ คิกๆๆ
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

ระหว่างรอแท็กซี่ใจกล้า ก็เลยขอลองกล้องกับหมวยคนนี้หน่อย หมวยมี่..ศิลปินสาวไทยใจเข็มแข็ง (ในการไม่เคยกล้าลาออกมาก่อน) จุดเด่นของสาวมี่คือ คือ คือ.. เมาได้ทุกระยะของชีวิต เมาไม่เมาเปล่า สร้างวีรกรรมตามหลังอีกเพียบบบบบ
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

วันนี้ร้านที่เราเลือกกันคือ "ย่งหลี" ที่มีเมนูเด็ดคือ ปลา..อะไรนะ สักอย่างอ่ะ ผัดพริก ปูจ๋า เนื้อปูผัดผงกะหรี่ ..และเป๊ปซี่ ใช่ๆ เป๊ปซี่ที่นี่เป็นอีกรายการขึ้นชื่อของร้าน
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

บ่ายนี้ ดิฉันมีประชุมที่ TCDC โปรเจกท์ใหญ่ระดับนานาชาติ ที่พร้อมจะถูกลดความสำคัญมาเหลือยิ่งใหญ่ในรัศมี 500 เมตร โดยมีงบประมาณเป็นตัวแปรผกผันที่สำคัญ พูดง่ายๆ หาสปอนเซอร์ได้เยอะก็จัดเยอะ ได้น้อยก็..นะ..ตามที่มีอ่ะ
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

ระหว่างนั่งรอเจ้านาย ก็ถ่ายรูปเล่น เพื่อเป็นการฆ่าเวลา ดีกว่าผลาญ H2O ไปโดยไม่เกิดคุณูปการ
Image Hosted by ImageShack.us
By iamhiang at 2011-03-30

หมดแล้วมั้งคะ..ภารกิจวันนี้ จริงๆ ไม่หมด แต่ลืมถ่าย ต่อจากนี้ ดิฉันก็กลับเข้าทำงานอย่างบ้าคลั่งเหมือนทุกวัน ก่อนจะไปประชุมเบรนสตรอมกับน้องๆต่อที่ Bar Say

ฮูเร่..เหนื่อยเหลือใจ..






Create Date : 31 มีนาคม 2554
Last Update : 31 มีนาคม 2554 2:52:46 น.
Counter : 706 Pageviews.

0 comment
ภาพถ่ายในวันเหงา..วันที่ความเศร้าเข้ายึดครองพื้นที่ในใจ
ช่วงนี้ดิฉันบ้าโปรแกรม Photo Editor ค่ะ เพราะตั้งแต่ได้ Sumsung Galaxy Tab มา ก็เสพติดการโหลด Application ไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งก็ได้มีโอกาสเปิดโลกกว้างทางไกลกับโปรแกรมพวก Photography ต้องบอกว่า เดิมเป็นคนชอบถ่ายรูปอยู่แล้ว แต่ไม่อยากลงทุนอุปกรณ์ เพราะรู้สึกว่าบรมเปลือง ลำพังถ้าต้องตัดงบแต่งตัวรายเดือน งบเครื่องสำอางค์ งบทานอาหารดีๆ งบพักผ่อนส่วนบุคคลและครอบครัว งบซื้อของที่ไม่รู้จะซื้อทำไม เพื่อมาบ้ากล้องโดยเฉพาะ.. โน ค่ะ ขอเป็นเฟสหลังแล้วกัน

แต่แล้วฟ้าก็ประทานให้มีโอกาสมาเจอพวก Application เกี่ยวกับกล้องที่ว่านี่แหละค่ะ ตอนนี้ เลยโหลดมาเยอะมากๆ ออกแนวบ้าจนเกินขีดปกติของคนธรรมดา ความจริง สิ่งที่หลงใหลในกิจกรรมใหม่นี้ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการเป็นคนชอบบันทึกผ่านรูปหรอกค่ะ แม้ว่านั่นจะเป็นการบอกเล่าเรื่องราวที่ดีที่สุดวิธีนึงก็ตาม สำหรับพวกสันหลังยาวมาถึงนิ้วเยี่ยงเจ้าของบล็อค สิ่งที่ดิฉันคลั่งไคล้ได้ปลื้มจากกิจกรรมตัวนี้คือ ความวิจิตรงดงามของภาพที่ใส่ Effect และ Filter แบบต่างๆเข้าไป เล่นเอากรี๊ดดดดดด เลยค่ะ มีตั้งแต่กรี๊ดดดดดเพราะชอบจริงๆ ค่าที่ดูงามจนเกินอธิบาย ไปจนกรี๊ดดดดดดแบบแปดหลอด เพราะเผลอไปใช้ Function "ภาพผี" เข้า ซึ่งทุกภาพที่ถ่าย โปรแกรมจะแอบแปะภาพผีมาให้ด้วยทุกครั้ง ต่างขนาด ต่างตำแหน่งในภาพ เห็นครั้งแรกประมาณเกือบเที่ยงคืน แม่เจ้า! ลบทิ้งแทบไม่ทัน

//hostphotofree.com

แต่..ไม่ใช่แค่นี้ ดิฉันไปค้นเจอโปรแกรมตัวนึงเข้าให้โดยบังเอิญ ซึ่งสามารถกำหนด Effect ของภาพถ่ายได้เลยตั้งแต่ก่อนถ่าย ไม่ต้องเสียเวลาปรับเองอีกทีหลัง ลองใช้ฟังค์ชั่นนี้ เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันที่เทวดานางฟ้าเล่นสงกรานต์กันล่วงหน้า น้ำเลยนองกรุงเทพมหานคร

บรรยากาศมันเหงาบาดใจจริงๆค่ะ ยิ่งพอประกอบกับ Effect ภาพที่ชื่อ Color Shift ด้วยแล้ว ชวนให้นึกถึงความรู้สึกชั้นที่ว้าเหว่ที่สุด โดยไม่ต้องพยายาม

เริ่มถ่ายภาพแรกตอนอยู่บนถนนรามคำแหง มุ่งหน้าเข้าพระราม 9 ค่ะ

360-1

ภาพนี้ ถ่ายจากในรถ เลเยอร์ภาพสวยดีค่ะ


360-3

ภาพต่อมาคือเมื่อเริ่มเข้าสู่ถนนเพชรบุรี


360-2

ภาพสุดท้าย ถ่ายหน้าร้านสปริงซัมเมอร์ และก็ภาพนี้นี่แหละค่ะ ที่ดิฉันรู้สึกว่า ถึงตอนนี้ ความเหงามันเข้ายึดครองพื้นที่ในใจหมดแล้วจริงๆ


360-4

แล้วพบกันใหม่บล็อคหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ



Create Date : 25 มีนาคม 2554
Last Update : 25 มีนาคม 2554 3:51:25 น.
Counter : 744 Pageviews.

1 comment
Jazz Moment กับช่วงเวลาหนาวกายแต่อุ่นใจ
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ดิฉันและพลพรรคอันประกอบด้วย จีน ปอย และมี่ สุดที่รักได้ตกลงนัดแนะกันว่า

"วันนี้ เราจะไปพิชิตข้าวสารกัน" ซึ่งทำไมต้องพิชิตก็ไม่รู้ เพราะมันไม่ได้ยากเย็นแสนเข็ญเกินกว่าจะฝ่าฟันไปซะหน่อย -_-"

เรื่องของเรื่องก็คือสาวจีนของเรา อยู่ดีๆ เกิดอารมณ์อยากท่องราตรีขึ้นมาซะงั้น แถมท่องธรรมดาไม่ท่องเปล่า แม่คุณเล่นจะถ่อไปท่องถึงเสม็ดนู่นเลย แล้วชวนใครไม่ชวน ดันมาชวนดิฉันซึ่งเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของชมรม "ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด" ซึ่งก็แน่นอนที่ดิฉันจะจองที่นั่งแถวหน้าทันใด

แต่หลังจากใคร่ครวญสารตะแล้ว ระยะทางของทริปที่เริ่มจากเสม็ดเริ่มโดนหดสั้นเหลือพัทยา จนมาถึงบางแสน นี่ถ้าจนสามทุ่มแล้วยังตกลงกันไม่ได้ ระยะทางคงโดนหดสั้นลงเหลือร้านส้มตำป้าอ่องหน้าออฟฟิศแน่นอน เชื่อขนมกินได้เลย

บังเอิญบ่ายนั้น ดิฉันและปอยมีประชุมโปรเจกท์มหากาพย์ที่จามจุรีสแควร์ ซึ่งแน่นอนกับอีแค่โปรเจกท์มูลค่า 25 ล้านบ้าง 35 ล้านบ้างอย่างโปรเจกท์กรมชล ไม่ได้เป็นอุปสรรคขจัดความอยากของพลพรรคได้แต่อย่างใด เช่นนั้นเอง ที่จีนเลยตามมาสมทบกับดิฉันและปอยที่สยาม ก่อนจะเคลื่อนพลกันต่อไปยังถนนข้าวสาร โดยมีเป้าหมายอยู่ที่.. ไม่มี

ดิฉันถึงถนนข้าวสารด้วยความทุลักทุเล เพราะต้องตระเวนสะสม RC ที่มีชื่อว่า "ใบสั่ง" เฉพาะวันนี้วันเดียว ทำยอดทะลุเป้าที่สะสมมาทั้งชีวิต ได้มาเบ็ดเสร็จ 2 ใบ ทั้งๆที่พยายามขี้โกงด้วยการเอาใบสั่งใบที่ 1 มาวางหน้ารถ เสมือนหนึ่งดิฉันได้มาแล้ว แต่ไม่รอดค่ะ ตำรวจดันรู้แกว เลยจัดการยัดเยียดใบที่ 2 มาให้โดยไม่ต้องการ

แหมมมม...ถามกันสักนิดก็ไม่มี

จอดรถที่ริมถนนตรงข้ามซอยโจ๊กเสร็จปุ๊บ ก็เดินข้ามฝั่งมาซอยโจ๊ก เพื่อบ่ายหน้าไปยังถนนข้าวสาร โดยลืมไปว่า "ไม่รู้ทาง" ผลก็คือ เดินวนเป็นหนูในเขาวงกตอยู่เกือบ 10 นาทีก่อนจะสำเหนียกได้ว่า "กรูเอาปากมานี่หว่า" เลยอ้าปากถามซะให้สิ้นเรื่องสิ้นราว

เดินเข้าถนนข้าวสารฝั่ง สน. ชนะสงครามได้แป๊บเดียว แค่ชั่วแมวถอนหายใจ ก็ปะเข้ากับกลุ่มสหประชาชาติมุงดูอยู่อะไรสักอย่าง และแน่นอนที่ดิฉันจะไม่พลาด จึงไสตัวเข้าไปเป็นสมาชิกรายล่าสุดของสหประชาชาติเข้าจนได้ แล้วก็เจอก้บคำตอบที่ว่าชาวประชารวมถึงดิฉันมุงอะไรกัน

มันคือ...มินิแจ๊สคอนเสิร์ตเปิดหมวก โดยคณะชาวต่างชาติประมาณ 5-6 คน บวกหนึ่งสาวเอเชีย จัดเต็มในฟังค์ชั่นเครื่องเป่า

Jazz KhaoSarn02_resize

ถ้าจะถามว่าฝีมือในการเล่นดนตรีเป็นยังไง สารภาพตามตรงว่าตอบไม่ได้ เพราะฝีมือการเล่นดนตรีของดิฉัน เลวถึงขั้นเลวมาก กะอีแค่ตีฉิ่ง ยังผิดจังหวะเลย T__T

Jazz KhaoSarn03_resize



แต่ที่ได้ใจไปเต็มๆคือ ภาพรวม บวกด้วยบรรยากาศโดยรอบ โบนัสพิเศษเพิ่มคะแนนด้วยความเป็น Jazz ซึ่งเป็นแนวเพลงโปรดของดิฉันอยู่แล้ว แถมวันนั้น อากาศก็เป็นใจ เป็นช่วงวันที่ 2 ของ 2 วันฤดูหนาวหลงทาง ใช่ค่ะ ดิฉันหมายถึงวันที่ดิฉันพูดถึงนี้ คือช่วง 2 วันที่กรุงเทพฯมีอากาศต่ำ 20 กลางเดือนมีนาคม คะแนนเลย บวก บวก บวก ไปโดยปริยาย...

Jazz KhaoSarn01_resize

เพลงแจ๊สบนนถนนแสงสีในอุณหภูมิชวนเจ้าชู้...แค่นี้ก็เป็นเหตุผลเพียงพอให้เวลาแห่งค่ำคืนที่เหลืออยู่ คืออีกช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่จะต้องจดจำไปอีกแสนนาน...

ติดตามข่าวสารเรื่องราวดิฉันได้ที่

Twitter

Tumblr

ขอบคุณค่ะ




Create Date : 22 มีนาคม 2554
Last Update : 22 มีนาคม 2554 10:57:45 น.
Counter : 353 Pageviews.

0 comment
จากความทรงจำของวันที่ 17 มีนาคม 2554
ความตั้งใจประการหนึ่งนับแต่ต้นปีมาก็คือ จะพยายามเขียนไดอารี่ค่ะ คุณๆขา.. สั้นบ้าง ยาวบ้าง ก็ว่ากันไป แต่คงดีกว่าปล่อยให้ความทรงจำถูกหยากไย่เกาะอยู่อย่างนั้น

วันนี้คือวันพฤหัสบดีที่ 17 มีนาคม 2554 เวลา 23.45 วู้ววววว เลขสวยจริง อะไรจริง

บันทึกชีวิตจากความทรงจำ ณ วันนี้คือ

* เรื่องใหญ่ที่สุดประจำวันและน่าจะประจำโลก ซึ่งอาจจะกินยาวไปอีกพักใหญ่ๆคือ เหตุการณ์ที่ญี่ปุ่น นับเป็นความซวยแบบซ้ำซ้อน ชนิดชวนคิดว่าเป็นปีชงของญี่ปุ่นได้ไม่ยาก ลากมาตั้งแต่แผ่นดินไหวขนาด 9.0 ริคเตอร์ ตามมาด้วยคลื่นยักษ์สึนามิความสูง 10 เมตรที่ว่ากันว่า ก่อตัวและถล่มเร็วขนาดชาวญี่ปุ่นที่มีระบบการเตือนภัยยอดเยี่ยมแน่นหนาที่สุดของโลก ยังไม่ทันตั้งตัว ประมาณการกันว่า ตัวเลขผู้เสียชีวิตครั้งนี้อาจบานปลายไปถึงหลักหมื่น ซึ่งก็คงไม่เกินการประมาณการเลย เพราะข่าวว่ามีหมู่บ้านหมู่บ้านหนึ่ง มีชาวบ้านอยู่ 17,000 หายไปหมื่นนึง ตายแน่ๆแล้วสองพัน ภาวนาให้พระญี่ปุ่นเทวาธิราชประจำประเทศ ช่วยคุ้มครองที่ยังหาไม่พบด้วยเถิด

กำลังหนาวๆจากสึนามิ ก็ต้องร้อนระอุกับปัญหาโรงงานนิวเคลียร์ที่บังเอิญไปตั้งเล่นที่แถวนั้นพอดี แหม่ๆๆๆ ที่ตั้งกว้าง ดั๊นนน เอาไปตั้งใกล้ความเสี่ยงฝั่งชายทะเล รู้ทั้งรู้ว่าปลาอานนท์ใต้ประเทศตัวน่ะ มันพยศ ขยับตัวปีละตั้งหลายครั้ง ยังไม่ระวังอีก จนถึงตอนนี้ ชาติต่างๆเช่นฝรั่งเศส ออสเตรเลีย เป็นอาทิ ได้ออกประกาศเตือนชาวประเทศตัวเองให้รีบเผ่นกลับโดยด่วน ไม่งั้น เค้าไม่รับรองความปลอดภัยจริงๆนะตัว..

เพิ่งจะหนาวๆร้อนๆ แบบปรอทไม่นิ่งอยู่พักเดียว เจ้ากรรมนายเวรญี่ปุ่นก็คิดบัญชีซ้ำอีกระลอกด้วยหิมะตก ที่ตามข่าวว่ากันว่าอุณหภูมิติดลบถึง 5 องศาเลยเชียว อย่างงี้คนที่รอดจากสึนามิแล้วยังไม่ได้รับการช่วยเหลือ คงได้บอกศาลาเจ้าหนี้ชาตินี้กันอีกจำนวนไม่น้อยจากความโหดร้ายของอากาศ

เป็นโศกนาฏกรรมต่างชาติครั้งแรก ที่รู้สึกใจกระตุกวูบ และกระตุกแรงไปถึงหัวตา จนน้ำตาพาลไหลเอาดื้อๆ สงสารอย่างจับใจเอาจริงๆจังๆ จะอีกนานแค่ไหนหนอ กว่าที่รอยช้ำนี้จะลบเลือน...

พ้นจากความวิปโยคที่ญี่ปุ่นประสบอยู่ ก็มาปะกับความวิปริตของสภาพอากาศแปรปรวนของเมืองไทย และคงไม่ใส่ร้ายเกินไปถ้าจะบอกว่าของโลกด้วยซ้ำ ขณะนี้ที่นั่งอัพบล็อคอยู่ อุณหภูมิภายในห้องนอนดิฉันที่จับค่าโดย Samsung Galaxy Tab คือ 19 องศา...บร๊ะเจ้า!! ต้องอุทานเวอร์ๆอย่างนี้จริงๆ ก็ตั้งแต่เกิดเป็นตัวเป็นตนมาจนป่านนี้ ไม่เคยเจออากาศอย่างนี้กลางเดือนที่เริ่มร้อนตับแล่บมาก่อนเลย

สภาพความวิปริตของอากาศครั้งนี้ ก็เริ่มด้วยฝนที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ที่เริ่มตกไม่รู้เวล่ำเวลาตั้งแต่ช่วงกลางธันวาคมแล้วด้วยซ้ำ แล้วก็มีประปรายแซมๆมาแบบไม่ให้น่าเกลียดตั้งแต่มกราคมจนถึงเดือนนี้ พอเมื่อวาน ฝนก็ตกอีกเช่นเคย แต่คราวนี้ตกแล้วไม่ยักกะเย็นสบายเหมือนปกติ กลับได้ความหนาวมาเยือนแทนนนนนนน

บรรยากาศทองหล่อผ่านมุมมองของ PicPlz ค่ะ

TongLor

อยากจะเขียนให้เห็นว่าเหงาแบบจับจิต เพราะบรรยากาศ อากาศและเพลง Ombra Mai Fu ของ Paul Schwartz feat. Rebecka Luker มันช่วยให้อยากนั่งกอดตัวเองเงียบๆ นานๆ และดำดิ่งลงไปให้ลึกสุดห้วงใจ..

นิทราสวัสดิ์ทุกๆท่าน



Create Date : 18 มีนาคม 2554
Last Update : 18 มีนาคม 2554 0:08:45 น.
Counter : 225 Pageviews.

0 comment
S A L E มันมาอีกแล้วววววววว
Free Pics Upload Photos Photo Sharing
Sale Images at ImageHousing.com



เทศกาลงานเซลส์ที่ดิฉันพูดถึงนั้น คือเทศกาลงานเซลส์ของประดาแบรนด์ๆทั้งหลาย ไล่มาตั้งแต่แบรนด์โลคัลยันแบรนด์ระดับพรีเมียม ซึ่งปกติแล้วจะเริ่มๆเซลส์กันมาเรื่อยๆตั้งแต่ต้นปี แต่ดูจะชุกเป็นพิเศษในช่วง Q3-Q4 ของทุกปีค่ะ

งานที่คนนิยมไปกันส่วนมากแล้ว หลักๆก็จะหนีไม่พ้น งานสหพัฒน์ งานเซลส์น้ำหอม งานในเครือชิเซโด้ นี่ยังไม่นับรวมอีกหลายงานมากๆที่ยังไม่ได้เอ่ยถึงนะคะ เห็นแล้วอยากถูก Lotto รางวัลที่ 1 ของอเมริกาซะจริ๊งงง ถึงจะมีเงินพอสนองตัณหาพวกบ้าซื้ออย่างดิฉันได้


และงานที่ดิฉันกำลังจะประกาศให้สาวๆทั้งพารารับทราบร่วมกันคืองานนี้ค่ะ Fashion & Beauty Brand

ถามว่างานนี้มีอะไรเซลส์บ้าง อู้ยยย ไม่น่าสนใจเท่าไหร่หรอกค่ะ ก็แค่ L'Occitane (เค้าจะเอา Foot Creammmmmmm) Juice Beauty (แบรนด์นี้ก็น่าสอยหลายตัวเลยค่ะ ดิฉันเคยรีวิวไว้ด้วยที่นี่ค่ะ) Lola (ไม่เห็นๆๆๆกำลังสะกดจิตตัวเองว่าไม่เห็นชื่อแบรนด์นี้ในรายการสินค้า)Erb (Seven Porum เซลส์เปล่าง่ะ) Canmake (คงรู้กันดีใช่มั้ยคะว่าน่าสอยอะไรบ้างจากยี่ห้อนี้) Anne Semonin, Beauty Buffet และอีกเพียบ (เพียบจริงๆค่ะ) ลองไปดูภาพประกอบการเสียทรัพย์ครั้งล่าสุดที่ด้านบนได้เลยค่ะ จะได้มีกำลังใจในการเสียทรัพย์กันมากขึ้น...เอ้า เชิด...

งานนี้จัดขึ้นที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติค่ะ ช่วงวันที่ 19-22 สิงหาคม นี้ค่ะ...ว่าแล้วก็ไปเก็บตังค์ต่อดีกว่า..อิ อิ

ติดตามรายละเอียดส่วนลดอื่นๆที่นี่ค่ะ Chicster Blog




Create Date : 11 สิงหาคม 2553
Last Update : 11 สิงหาคม 2553 16:21:58 น.
Counter : 210 Pageviews.

0 comment
1  2  3  

Valentine's Month



คนที่คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าใคร
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]



แม่ลูก 2 ที่กลัวการเป็นแม่ลูก 3 อย่างยิ่ง และ ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ที่สามารถหลอกผู้ชายที่ดีที่สุดในจักรวาลมาเป็นคู่ชีวิตได้ ล่าสุด...ผู้หญิงหลากฝัน ที่ยังไม่สามารถจัดการกับเวลาของตัวเองได้..ฮ่วย!
White border erased BG Bullet
All Blog