ฉันพร้อมจะอยู่ข้างเธอ......เมื่อเธอร้องไห้......ถึงแม้ไม่เห็น.....ฉันในสายตา
Group Blog
 
All blogs
 

เรื่องเล่าตอนไปทำพาสปอร์ต



วันนี้ตั้งใจเต็มที่ที่จะไปทำพาสปอร์ต (ศุกร์ที่ 13 ตุลาคม 2550) หลังจากปิดเทอมมา 2 วัน ก็ได้เวลาซะที วันนี้ออกจากห้องพักพี่สาวเวลา 7 โมง 30 นั่งรถเมล์สาย 150 (สายประจำตอนเรียน นึกว่าฉันจะไม่รู้จักกงสุลเหรอฮ่าฮ่า ถิ่นเก่าฉัน) ไปถึงกงสุลประมาณ 7.45 ไปถึงแล้วก็เดินตรงดิ่งเข้าประตูไป มองไปชั้น2มีคนเยอแยะก็ไปทางนี้แน่ๆก็เลยเดินขึ้นไป  ปรากฏว่าใช่จริงๆด้วย จากนั้น ก็เดินไปหาเจ้าหน้าที่ที่อยู่ตรงบัตรคิว  “ทำพาสปอร์ตใช่ไหมคะ” “ใช่ครับ” “ขอบัตรประชาชนด้วยค่ะ”  เรายื่นให้เขาเขาหยิบให้ปุ๊บ คือบัตรคิวที่83และใบกรอกข้อมูล “ให้กรอกรายละเอียดตามนี้นะคะ”  สังเกตที่ใบกรอกข้อมูลจะมีเลขบัตรประชาชนเราอยู่  เดินไปตรงที่กรอกเพราะเราไม่ได้เตรียมปากกาไป   รายละเอียดที่ให้กรอกก็มี  ชื่อนามสกุลภาษาอังกฤษ   สถานที่เกิด  บุคคลที่สามารถติดต่อได้ 2 คน  กรอกไม่ถึงนาทีก็ไปนั่งรอ สักพักเวลา 7.59 ป้ายตัววิ่งเขาก็เริ่มเรียก “หมายเลข1 เชิญช่อง,,,,คะ “หมายเลข 2 และไปเรื่อยๆจนถึง 25 ก็หยุดแค่ประเดี๋ยวก็เรียกอีกแป๊บเดียวถึง 82 พอ82 ปั๊บเราก็ลุกขึ้นเตรียมตัว พอป้ายวิ่งขึ้นหมายเลข85 เชิญช่อง......อ้าวแล้วกูหละ(คิดในใจ) พอดีเจ้าหน้าที่ต้อนรับตรงทางเข้าเดินมาถาม “หมายเลขอะไรคะ”   83 “เชิญเลยค่ะ” เราก็เลยเดินเข้าไป  “ถามเจ้าหน้าที่ข้างในนะคะ” ยื่นบัตรคิวให้เขาก็บอกช่องมายเลข25คะ  มองไปก็เห็นที่ทำยาวเหยียดมีหลายช่องมากเดินไปนั่งรอสักพักเจ้าหน้าที่เดินมาบอกอีกเชิญช่องนี้ค่ะ เราก็ขยับตามไปอีก ช่องแล้วเจ้าหน้าที่ก็วัดส่วนสูงเราซึ่งมีที่วัดทุกช่อง  “180 เซ็นนะคะ”(อ้าวความสูงมาตรฐานอีกเรา) แล้วเขาก็เขียนเลข180 ลงในใบข้อมูลเจ้าหน้าที่ตรงที่ทำก็บอกให้นั่งรอสักครู่ค่ะ เพราะตอนนั้นมีคนกำลังทำอยู่  พอถึงคิวเราเขาก็ขอบัตรประชาชนเราไปรูด 2 ปรื๊ด ข้อมูลก็ขึ้นพรึบ จากนั้นเขาก็ถามนั่นนิดหน่อยแล้วก็ให้เรานำนิ้วชี้ไปวางตรงที่ประทับรอยนิ้วมือ กดไว้คะ อีกครั้งคะ ทำ 2 ข้าง ข้างละ2ครั้ง  จากนั้นเขาให้ขยับไปตรงที่ถ่ายรูปอยู่ด้านหลังนิดเดียว  เจ้าหน้าที่บอกให้ถอดแว่นตาออก ( ไอ้เราก็ไม่เคยใส่แว่นตาถ่ายรูปอยู่แล้วไม่ต้องบอกหรอกน่า) จากนั้นเจ้าหน้าที่บอกให้มองกล้อง อย่ากะพริบตา เราก็ทำตามอย่างว่าง่าย   จากนั้น  “เสร็จแล้วคะ” เราลุกมานั่งเก้าอี้ที่อยู่หน้าเจ้าหน้าที่  เออ ถ่ายได้ดีเหมือนกันแต่เอ๊ะทำไมเสื้อเราสีเขียวทำไมถ่ายออกมาเป็นสีดำ  เฮ้ยนี่มันรูปในบัตรนี่หว่า พอเขาเลื่อนรูปมาเปรียบเทียบ  เฮ้ย   เหมือนโจรเลย  เอ๊ะ หรือเหมือนผีดี   ผมกระเซิงไปข้างหนึ่ง  ตอนที่เราดูเวปเขามีการโฆษณา ว่าถ้าถ่ายแล้วไม่ชอบก็สามารถถ่ายได้อีก   แต่เจ้าหน้าที่ไม่ถามเรา  และเขาก็คงคิดว่า  อย่างคุณเนี่ยถ่ายกี่รอบก็คงไม่ดูดีขึ้นหรอก(อันนี้เราคิดไปเองเราก็เลยไม่ขอถ่ายใหม่) เจ้าหน้าที่ถามว่าจะมารับเอง หรือทางไปรษณีย์คะ  ถ้ารับเอง ประมาณวันอังคาร  ถ้าทางไปรษณีย์ก็รับอังคารถัดไป  เราก็คงมารับเองไม่ได้หรอก เพราะมีภารกิจต้องทำอีกเพียบเลยบอกรับทางไปรษณีย์ครับเขาก็ยื่น ใบกรอกข้อมูลมาให้เรา  เรากรอกที่อยู่แล้วเขาก็นำไปพิมพ์จากนั้น เขายื่นใบข้อมูลให้เรา เสร็จแล้วคะ เดินตรงไปแล้วเลี้ยวขวา พอเดินไป เลี้ยวขวาก็เจอเจ้าหน้าที่เก็บค่าธรรมเนียม   1,000 บาท  (ตอนที่ศึกษาข้อมูลในเวป หรือคนเคยไปทำเขาบอกหนึ่งพันกว่าบาท ) จากนั้นยื่นแค่แว่บที่ช่องถัดไป 35 บาท ค่าจัดส่งทางไปรษณีย์ ได้ใบเสร็จ เดินออกมา  ลงบันได ออกประตูซ้ายมือ มีร้านขายอาหาร   จากนั้นเดินออกมา เจอรถ ถนนรอบอาคารเดินไปรอบๆลงผิดทางแน่เรา(โง่อีกกู)  .....อย่า  อย่าเพิ่งนึกว่านี่มันวุ่นวาย ใช้เวลาเยอะแยะจัง  พอยกโทรศัพท์ขึ้นดูเวลา  8.30  น. เช็คแล้วประมาณ29 นาทีหักเวลาเดินลงผิดทางออก 1 นาที    มีเวลาไปทำอย่างอื่นอีกเพียบ




 หลังจากนั้นเราก็ข้ามสะพานลอยมั่งตรงข้ามเพื่อขึ้นรถกลับ  เอ  มันใช้เวลาแป๊บเดียว ยังกะมาจ่ายตลาดตอนเช้าแค่นั้นเอง   เราจะเอาเวลาไปไหนวะ   นั่งรถมาผ่านสถาบันราชภัฏพระนคร สถาบันเก่าที่เคยเรียนเห็นเขาทำพิธีกรรม บวงสรวงพระพิฆเนศอยู่  ก็เลยนึกอะไรได้ไม่รู้ลุกขึ้นกรดกริ่งลงจากรถก้าเข้าไปในรั้ว ร่วมพิธีกรรมทั้งๆที่ไม่มีดอกไม้สักดอก ธูปซักดอกก็ไม่มี    แอบมองหาอาจารย์ที่เคารพอยู่ห่างๆ  ดร.เปรื่อง   อธิการบดีดูแก่ตัวลงไปมาก   แอบเห็นอาจารย์ศรีสมรที่ปรึกษาเก่า   แอบเห็นอาจารย์พรเพ็ญ   ที่สอน ornitology  แต่ไม่กล้าเข้าไปทัก(ทั้งทั้งที่อยากทักทาย อยากสวัสดีใจจะขาด แต่เราก็ได้แต่แอบยกมือสวัสดีด้านหลัง  หวังว่าความรู้สึกคงส่งผ่านถีงอาจารย์นะครับ  ผมมันไม่กล้า  กลัวกับการตอบคำถามบางคำถามที่ผมไม่อยากตอบ  ขอโทษนะครับ  เสร็จพิธีกรรมเขาก็ย้ายไปทำที่ตึก5 ต่อ  เราก็เดินดูความเปลี่ยนแปลงของสถาบัน  ดอกปีบที่เขานำมาปลูกตอนเราอยู่ปี4 ออกดอกขาวละลานตา บ้างร่วงหล่น   เดินเข้าไปดูใกล้ๆ เจอป้ายข้อมูลพรรณไม้ที่เราร่วมกันทำกับอาจารย์เครือทิพย์วางล้มอยู่   ต้นแก้ว   เราจับยกขึ้น  ปักลงไป   เดินดูรอบๆก็ไม่เห็นป้ายอันอื่นอีกเลย   ทนทานเหมือนกันนะเนี่ย   8 ปีแล้ว  ต้องให้เด็กๆทำมั่งซะแล้ว....(เอแต่แบบมันเราจำได้หรือเปล่าวะ)  อาจารย์ครับป้ายที่พวกเราร่วมกันปักไว้ทั่วสถาบัน บัดนี้  มันเหลือแค่อันเดียวล้มอยู่   อาจารย์ครับผมสงสารมัน   ถ้าผมจะเอามันมาเป็นแบบให้นักเรียนผมทำ  อาจาร์จะว่าไหมครับ  เดี๋ยวผมจะกลับไปเอามันมาเก็บไว้เป็นแบบ   ขอโทษนะครับที่ความทรงจำยังทำให้ผมเหมือนเพิ่งผ่านข่วงเวลานั้นมาได้ไม่นาน




 

Create Date : 02 พฤศจิกายน 2550    
Last Update : 16 เมษายน 2552 17:22:24 น.
Counter : 349 Pageviews.  


GTNcenter
Location :
สระแก้ว Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




GREAT TEACHER NARIT
....ดนตรีบรรเลง.... เพลง..ประดู่บาน...ลานบกว....น้องมิเชล ม.3/5 บรรเลง
Friends' blogs
[Add GTNcenter's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.