ฉันพร้อมจะอยู่ข้างเธอ......เมื่อเธอร้องไห้......ถึงแม้ไม่เห็น.....ฉันในสายตา
Group Blog
 
All blogs
 

อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีดีต้องมีรอยร้าว

Smileyอย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าวSmiley

สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน
เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป
ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน
คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน
เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง
เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม


หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ
แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ
แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ
เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ
เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม
คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง
คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า

คุณให้ความสำคัญกับคนที่ใ! ห้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง
เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน
เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้
เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น
เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา
แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที

เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา

เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ
เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

แต่ถ้าลองมองย้อนดู
ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน
เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ

ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป
กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง

อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว
เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี
เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า
เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ Smiley






 

Create Date : 16 เมษายน 2552    
Last Update : 16 เมษายน 2552 17:37:43 น.
Counter : 260 Pageviews.  

ฉันจะบิน




ฉันจะบิน



หวนคิดถึงวันนั้น
ฉันจ้องมองท้องฟ้าแสนไกล
ขอบฟ้าสิ้นลงตรงไหน
มีใครจะตอบคำถาม
ก็เหมือนดังกับความฝัน
ฉันเฝ้าเพียรทำพยายาม
ไม่ท้อแม้ถูกเหยียดหยาม
ว่าเป็นเพียงความเพ้อเจ้อ
นานานานา...

แต่หัวใจก็ยังฝัน จุดหมายจุดนั้นฉันมั่นใจ
อย่างน้อยยามไม่มีใคร หัวใจก็ยังมีเธอ
ที่ก้าวไปกับใจฉัน สักวันสองเราต้องพบเจอ
ไม่ฝันมัวแต่พร่ำเพ้อ ไม่กลัวเป็นไปไม่ได้
นานานานานา...

ฉันจะบินบินไป ไกลแสนไกลไม่หวั่น
ภูเขาจะสูง หรือทางจะชัน
ไม่กลัวไม่หวั่นไม่ไหว

ฉันจะบินไปหา สุดฟ้าก็คงต้องไป
เก็บร้อยความฝันที่มันเรียงราย
ให้กลายมาเป็นความจริง... ฉันจะบิน

อันนี้ไม่ใช่กลอนแต่เป็นเพลงประกอบละครสมัยเด็กๆที่พระเอกอยากเป็นนักบิน และตอนไตเติลจะมีเครื่องบินหรืออะไรนี่แหละบินไปเกิดเป็นข้อความ...ว่า...ฉันจะบิน...ตอนนั้นเท่มากอยากเป็นนักบิน







 

Create Date : 10 ตุลาคม 2550    
Last Update : 10 ตุลาคม 2550 21:39:35 น.
Counter : 686 Pageviews.  

แม่จ๋า



แม่จ๋า





แม่จ๋า ดวงใจลูก ยังพันผูก ไม่เสื่อมคลาย
รักแม่ แน่ใจหมาย มุ่งกตเวที นิรันดร
เพราะรู้ ว่าแม่รัก แจ้งประจักษ์ จิตอาทร
ห่วงใย ไม่แคลนคลอน รักลูกดั่ง ดวงชีวัน

เมื่อแรก ที่ลูกเกิด ถือกำเนิด ขึ้นในครรภ์
แม่รักแม่สร้างสรรค์ สิ่งดีงาม ให้ทันที
แม่ทำ แม่คิดชอบ ตามระบอบ แห่งความดี
เพื่อสร้าง ให้ลูกมี สมบูรณ์สุข ทั้งกายใจ

เมื่อลูก พ้นครรภ์แม่ เฝ้าดูแล เจริญวัย
สั่งสอน หวังจักให้ ลูกเติบโต ขึ้นเป็นคน
กายใจ และความคิด เริ่มชีวิต แม่ฝึกฝน
ลูกจึง ไม่ทุกทน เพราะเชื่อแม่ แต่แรกมา

แม่มี วิธีสอน ไม่ตึงหย่อน แสนหรรษา
โอนอ่อน ผ่อนวาจา กล่อมเกลาลูก ถูกครองธรรม
ฝึกลูก ให้แข็งแกร่ง ทั้งเข้มแข็ง แม่น้อมนำ
ฝังแน่น ในความจำ เหมือนมนตรา พาชีพยืน

ค่ำเช้า เฝ้าพันผูก อยู่กับลูก ทุกวันคืน
ลูกแสน ระเริงรื่น ผาสุขล้ำ ฉ่ำหทัย
ครั้นแล้ว อนิจจา แม่ต้องมา จากลูกไป
สู่แหล่ง แห่งหนใด ลูกสุดคิดจะติดตาม

เหมือนดั่ง แสงเทียนดับ แม่ลาลับ ทุกโมงยาม
คิดไป ใจลูกหวาม ฝืนโศกเศร้า หงอยเหงาทรวง
ลูกยังมิเคยพบ ทุกข์กระทบที่ใหญ่หลวง
ทุกข์นี้ทุกข์กว่าปวง ลูกวิตกเพียงอกพัง


กลอนบทนี้ชอบ ตอนสมัยเรียนประถม ประมาณ ป.5-6 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ มานี มานะ ตอนนี้เป็นตอนที่แม่ของเพชรไปหาหน่อไม้แล้วโดนงูเห่ากัดตาย ฝนตกพรำ ๆ เพชรวิ่งออกตามหาแม่ ไปเจอศพแม่ มีตะกร้าหน่อไม้กระจัดกระจาย (ฝนยังตกพรำๆ ) แล้วมานีส่งกลอนนี้เพชรหลังงานศพผ่านไป(รึเปล่านะ) ตอนนั้นเพื่อนๆทุกคนอ่านเรื่องนี้แล้วร้องไห้กัน ตั้งใจว่าจะรักและดูแลแม่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้(ตอนนั้นเราคุยกันตามประสาเด็กประถม )...เห็นไหมหละบทเรียนที่สร้างสรรค์ก็ทำให้พวกเรามีความคิดดีๆกันได้









 

Create Date : 10 ตุลาคม 2550    
Last Update : 10 ตุลาคม 2550 21:36:47 น.
Counter : 1006 Pageviews.  

เรือใบไม้





เรือใบไม้
......ปลิดปลิววิวว่อนจากกิ่งไม้
ร่วงลงในสายนทีที่รินไหล
เรือใบไม้ลำน้อยลอยคว้างไป
สู่จุดหมายแห่งใดที่ไหนกัน

ลมพายุพัดโหมประโคมใส่
เรือใบไม้ไม่กลัวเข้าคว้าฝัน
ทั้งคลื่นแรงเรือลำน้อยยังฝ่าฟัน
หวังสักวันคงถึงที่ปลายทาง

ชีวิตฉันเหมือนดังเรือลำน้อย
ที่ล่องลอยแสนไกลไร้คามหวัง
ต้องล่องลอยแสนไกลไร้กำลัง
ไม่รู้ฝั่งอยู่ตรงไหนใครช่วยที

เหมือนกับฝันที่ฉันนั้นวาดไว้
ยิ่งเข้าใกล้ ยิ่งไขว่คว้า ยิ่งถอยหนี
เหนื่อยเหลือเกินเหนื่อยหัวใจเหนื่อยเต็มที
วันพรุ่งนี้จะจบลงตรงที่ใด

ไม่เคยได้ความรักความสุขสม
คลื่นสังคมโถมกระหน่ำซ้ำเข้าใส่
ท้อเหลือเกินอ้างว้างหมดอาลัย
เมื่อทุกอย่างมาสลายมลายพัง

เป็นเพียงฝันวันวานซึ่งผ่านพ้น
เป็นเพียงคนคนหนึ่งซึ่งผิดหวัง
เป็นแค่เศษสังคมหมดพลัง
เป็นเหมือนเรือหาฝั่ง......ยังไม่เจอ.







กลอนบทนี้ชอบ...เพราะแต่งเอง555 แต่งตอนจะจบม.6 รู้สึกเคว้งคว้างหาจุดหมายในชีวิตไม่เจอ ท้อแท้กับโชคชะตา แต่สุดท้ายก็มีทางชีวิตของตัวเองจนได้...ลูกๆทุกคนก็เช่นกัน
ท้อได้...แต่อย่าถอยนะ....(...ภาพประกอบเป็นเรือใบไม้ที่ลูกๆ ม.1/6 ทำเล่นกันในบริเวณเขตพื้นที่รับผิดชอบ..)







 

Create Date : 10 ตุลาคม 2550    
Last Update : 29 กันยายน 2551 16:53:28 น.
Counter : 513 Pageviews.  

รุ่งอรุณแห่งหัวใจ




รุ่งอรุณแห่งหัวใจ.... จินตนา ปิ่นเฉลียว



พอแดดพริ้มยิ้มพรายกับชายฟ้า
โลกก็จ้าแจ่มหวังด้วยรังสี
หยาดอรุณอุ่นหล้าเหมือนอารี
แพรรพีห่มภพอบหนาวคลาย
เพียงจะพลิกแผ่นฟ้าลงมาฝัน
กับแสงอันอ่อนอุ่นอรุณฉาย
เราคนท้อรอหวังซังกะตาย
หวังชีพพรายอุ่นบ้างอย่างอรุณ
ทุกวันนี้แรงหนาวปวดร้าวนัก
หนาวทุกข์หนักเน้นไข้โรคภัยหนุน
หนาวความชั่วตัวบาปคราบเนรคุณ
ความอบอุ่นแห่งใจนั้นไม่มี
ถ้าความรักความหวังดังแสงฉาน
นานเท่านานแสงจะฝ่าลงมานี่
หวังลำแสงแห่งเมตตาและอารี
พลิกราตรีมืดหมองให้ผ่องพรรณ
และเหนือสิ่งอื่นใดใจมนุษย์
ขอจงจุดแสงอุ่นละมุนฝัน
แสงแห่งรักและอภัยเห็นใจกัน
แสงคุณธรรม์ขจัดชั่วจากหัวใจ
อ้าอรุณอุ่นหล้าทิวาจรัส
สารพัดภพผ่องครรลองไสว
เรารอคอยอรุณแจ้งแหล่งฤทัย
ซึ่งเกิดได้เมื่อมนุษย์หยุดกรรมเลว



บทประพันธ์นี้ ได้ฟังตอนอยู่ ป.6 (ปี 2532 ) เพราะพี่ๆที่รียนมัธยมกลับมาบ้านจะท่องประจำ เพื่อไปสอบ แต่ด้วยความที่อัจฉริยะจัด เลยจำได้โดยไม่ได้อ่านเลย พอเข้าเรียนม.1 ก็ไปเจอบทกลอนนี้ในหนังสือวิชาภาษาไทย ตอนนั้นอาจารย์เขาให้ท่องให้ได้ เพื่อเก็บคะแนนปรากฎว่าเราไม่ต้องท่องเลย...เก่งเกินตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าแปลแล้วจะความหมายดีขนาดนี้(ตอนโตมาจึงเข้าใจ) มาถึงยุคปัจจุบันไม่อยากให้เด็กท่อง เฮอะ เด็กเลยทำอะไรไม่เป็นซักอย่าง คิดก็ไม่เป็น ถ้าเขาท่องได้ โต ขึ้นวิเคราะห์ดูสิ กับข้อมูลที่เขาได้รับรู้มา










 

Create Date : 10 ตุลาคม 2550    
Last Update : 10 ตุลาคม 2550 21:07:23 น.
Counter : 2167 Pageviews.  

1  2  


GTNcenter
Location :
สระแก้ว Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




GREAT TEACHER NARIT
....ดนตรีบรรเลง.... เพลง..ประดู่บาน...ลานบกว....น้องมิเชล ม.3/5 บรรเลง
Friends' blogs
[Add GTNcenter's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.