Click Me!! => More Pics @Multiply
Group Blog
 
All blogs
 

Oman Air

หลังจากเริ่มลงตัวกับที่พัก และชีวิตความเป็นอยู่ ภารกิจวันแรกที่ทำวันนี้เข้าออฟฟิศโอมานก่อน เพื่อไปรายงานตัว เซ็นสัญญา (สัญญาแอบโหด contract 3 ปี ถ้าลาออกก่อน 2 ปี เสีย 200000 บาท ห้ามท้องแต่แต่งงานได้ เหอ เหอ) แล้วก็รับเงิน 100 OMR เป็นขวัญถุง เทียบเท่าเงินไทยประมาณ 8500 บาท ( 1 OMR = 85 THB )



ขอถ่ายรูปคู่กะออฟฟิศ Oman Air หน่อยนะ




โฉมหน้า Chicken Salad บ้านเค้าหน้าตาเป็นยังงี้


อาหารการกินที่นี่ก็อารมณ์แขกๆอ่ะค่ะ จะเป็นพวกแป้ง ขนมปัง โรตีมาตะบะ อะไรเงี้ยะ อาหารบางอย่างแพง บางอย่างพอๆกับไทย แต่ไม่ค่อยมีอะไรถูกกว่าเมืองไทยหรอก (คิดถึงบ้านนนนน ) กะว่าอยู่ที่นี่ 3 เดือนแรกเกรงว่าจะอ้วนกว่าเดิมอ่ะดิ กินแต่แป้ง ขนมปัง แคร็กเกอร์ ขาดสารอาหารกันพอดี อร่อยรึเปล่าบอกได้จากสีหน้าพี่น้ำคนกิน



ที่ทำงานใหม่ของช้านนนนนนนนน

พอวันที่สอง ตารางวันนี้จะต้องไปตรวจร่างกาย (อีกแระ) กับ Dr.Kapoor คนขับรถมารับตอน 8 โมงเช้า ทุเรศบอกกรูจะมา 7 โมงครึ่ง ไอ้เราก็รีบซะ...ระหว่างทางไปมองดูสภาพแวดล้อมบ้านเค้า ดูแห้งแล้งแถมแดดยังแรงได้อีก ไม่ดำให้รู้ไปสิ บ้านเค้าเต็มไปด้วยภูเขา ต้นปาล์ม ต้นอินทผาลัม แต่ภูเขาบ้านเค้ามีแต่หินๆอ่ะ ไม่เขียวชอุ่มเหมือนบ้านเรา รถบ้านเค้าก็เยอะอยู่มีหลายยี่ห้อมากที่ฮิตๆที่นี่ส่วนมากจะเป็น TOYOTA , LEXUS , BENZ พวงมาลัยซ้าย รถสวยนะแต่ขับรถทรามมากกก บีบแตรไล่ตลอดทางเลยแม้จะติดไปแดงก็เหอะ จะบีบหาป๊ะมรึงเหรอ คนข้ามถนนก็ไม่บันยะบันยังกันเลย ชนได้คงชนไปแล้วหล่ะ...ชีวิตกรูอยู่บนเส้นด้ายแท้ๆ




บรรยากาศบ้านเมืองเค้า


หลังจากพบ Dr.Kapoor แล้วต้องเดินทางไปอีกที่หนึ่งเพื่อไปตรวจเลือดกับตรวจปัสสาวะ อุจจาระ (เซ็งว่ะ อี๋... ) โดนเจาะเลือดอีกแล้วอ่ะ เจ็บ...คราวนี้โดนข้อพับซ้าย วันนี้เบ่งอุนจิไม่ออกอ่ะเพื่อนๆก็ไม่มีใครออกซักคน เก็บไปสำเร็จโทษที่บ้านแล้วค่อยเอามาให้เค้าอีกที แหวะ...เสร็จแล้วกลับมาวัดยูนิฟอร์มที่ออฟฟิศโอมานค่า.. เห็นลูกเรือกำลังเดินขึ้นรถไปสนามบิน เห็นแล้วอยาก....เอาว่ะ ทนอีกหน่อยเดี๋ยวก็ได้เป็นเต็มตัวแล้ว อิอิ...ภารกิจวันนี้เป็นอันเสร็จสิ้นกลับถึงโรงแรมประมาณ 4 โมงเย็นได้มั่ง นังนี่แรงยังเหลือจัดการอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วลงมานั่งนัวเน็ตต่อที่ร้านเน็ตคาเฟ่
ยังไม่ได้เล่าใช่ป่ะว่าโน้ตบุคที่เอามาใช้ได้แค่ 2 วันเจ๊งค่ะ เจ๊ง...ด้วยสภาพที่ร่อแร่อยู่แล้ว จะเปิดปิดแต่ละทีต้องประคบประหงมกันสุดชีวิต..แต่คราวนี้ไม่ติดค่ะมันไม่ติดจริงๆ จากใช้ไม้อ่อนเริ่มใช้ไม้แข็งรุนแรงมากขึ้นก็ยังไม่ติด เออ เออ จำไว้...มึงอย่าเจือกเปิดติดให้กรูเห็นนะ..ฮึ่ม แค้น
อยู่ที่นี่ที่ๆเราไปช้อปปิ้งกันมีแค่ 2 ที่ ที่แรกชื่อ Lulu Hypermarket อารมณ์แบบ Lotus บ้านเราอ่ะ ชื่อห้างนึกว่าวงโปงลางสะออนแอบมาเปิดห้างที่นี่ซะอีก..ของกินของใช้บางอย่างถูกแพงกว่าเมืองไทย ก็พอถูไถซื้อได้น่า...แหล่งช็อปปิ้งอีกที่ชื่อ City Center คนที่นี่เค้าบอกว่าเป็นห้างใหญ่สุดของที่นี่เชียวนะ ของส่วนใหญ่ที่นี่เป็นแบรนด์เนม แหม..ไอ้เราก็โคตรรู้เรื่องเล๊ย อีของแบรนด์เนมเนี้ยะ พวกเพื่อนๆพี่ๆเค้าบอกว่าที่นี่เหมือนยกห้างที่ USA มาไว้ก็ไม่ปาน ไอ้เรานี้เงียบเลยกุไม่รู้...แต่ถ้าเป็นสำเพ็ง พาหุรัด กูสู้ตายยยย




นี่แหละที่เค้าว่าเจ๋ง....


หลังจากที่เมื่อวานไปเดินสำรวจห้างเค้ามาแล้วก็ได้ของกินมาตุนไว้นิดหน่อย (เหรอ!!!) ภารกิจโอมานยังไม่เสร็จ ตารางวันนี้จะต้องไปทำบัตรประชาชนโอมาน (โอ้ว..อเมซิ่งกุจะต้องเป็นประชาชนคนโอมานอย่างเต็มตัวแล้วเหรอนี่) แล้วก็ไปประมาณกระทรวงสาธารณสุขบ้านเรามั่ง โดนอีกแล้วครับท่าน โดนเจาะเลือดอีกแล้วคราวนี้เจ็บกว่าคราวที่แล้วหลายขุมนัก ก็อีป้าโหดแมร่งเจาะโคตรเจ็บเลย โรงพยาบาลก็เสมือนโรงพยาบางรัฐบาลเมื่อ 10 ปีก่อนของบ้านเราอ่ะ อารมณ์นั้นเลย...พอทำบัตร เจาะเลือดเสร็จก็ตรงดิ่งกลับออฟฟิศต่อเพื่อทำ Company ID Card ตามตาราง วันนี้ได้เสื้อตัวในแล้วลายโลมาน้อยเขียวแดง (ป่าวหรอกความจริงเป็นสัญลักษณ์ของประโอมานเหมือนแตรอ่ะ เรียกไม่ถูกแต่หน้าตาละม้ายคล้ายโลมาน้อยมั่กๆ) แล้วก็ไปห้องวัดยูนิฟอร์มยืมหมวกมาถ่ายรูปทำบัตรก่อน แต่กว่าจะไปถึงห้องทำบัตร พนักงานหน้าเป็นตูดเลยบอกว่าใกล้ปิดออฟฟิศแล้ว ทำไม่ทันถ้าไงให้มาทำใหม่พรุ่งนี้แล้วกัน พวกเราก็อ้าว.......แล้วตรูจะตรัสรู้มั้ยเนี้ยะไม่เห็นมีบอกกุเลย.......ไหนๆ ก็ได้หมวกมาแล้วนี้ ลองถ่ายซะเลยหน้าตาตลกๆอ่ะ ตาตี่เชียวตรูพยายามจะเป็นแขกกะเค้ามั่งได้แค่เนี้ยะแหละ เหอ เหอ



ถ่ายกันที่ออฟฟิศกับพี่ๆและเพื่อนๆร่วมชะตากรรม




พยายามทำหน้าแขกสุดชีวิต!!!


หลังจากได้ยูนิฟอร์มแล้วถึงยังไม่ครบก็เหอะ ขอเห่อใส่หน่อยโดยเฉพาะหมวกเนี้ยะ ก็แหมเคยได้แต่มองวันนี้ได้ใส่จริงซะที่ขอหน่อยเหอะนะ กิ๊บขอออออ






 

Create Date : 01 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2551 20:26:22 น.
Counter : 261 Pageviews.  

Life in Oman

วันแรกมาถึงโอมานก็เข้าที่พักเลยเป็นโรงแรมกึ่งอพาร์ตเม้นท์ แน่สิก็ดูชื่อสิ Gulf Hotel Apartment บรรยากาศรอบๆ ก็โอเคนะ คืนแรกอยู่ห้องเบอร์ 12 เปิดเข้าไปมี 1 ห้องครัว 2 ห้องน้ำ 1 ห้องเม้าท์ อิอิ แยกเป็นห้องเล็ก 2 ห้อง พักห้องละ 2 คน เราพักกับน้องไอซ์ พี่น้ำพักกับแอม



บรรยากาศห้องพัก


พอมองออกไปนอกหน้าต่าง รู้สึกหวิวๆชอบกลบรรยากาศต่างจากบ้านเรามากๆ มองไปทางไหนก็มีแต่ทราย แดด แขกเดินไปเดินมา...รักประเทศไทยจัง...เฮ้อ



วิวนอกหน้าต่าง


++ ช่วงนี้ยังว่างๆอยู่ ก็มานั่งคิดทบทวนถึงเรื่องเก่าๆ ว่าชีวิตเราผ่านอะไรมาเยอะแยะ มีทั้งทุกข์ ทั้งสุข และสิ่งต่างๆเหล่านั้นมันจะช่วยทำให้จิตใจเราเข้มแข็งขึ้น ประสบการณ์และเรื่องราวต่างๆในอดีตจะช่วยเป็นเกราะป้องกันให้กับตัวเราได้เป็นอย่างดี...คิดเสมอว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันเป็นสิ่งที่เราเลือกที่จะทำ ไม่มีใครมาบังคับ เพราะฉะนั้นจงยอมรับกับสิ่งที่เราเป็นผู้เลือกและทำมันให้ดีที่สุด ++



..ท้อได้แต่ห้ามถอย ก้าวไปข้างหน้าอย่างเข้มแข็ง..





 

Create Date : 01 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2551 20:22:41 น.
Counter : 179 Pageviews.  

ก้าวแรก ณ โอมาน

Attention Please...Flight WY886/BKK-OMN ลงแตะพื้นรันเวย์เวลาประมาณ 2200 น. ตามเวลาท้องถิ่น ซึ่งช้ากว่าประเทศไทย 3 ชม.เป๊ะๆ เล่นเอาซะเพลียเชียว อากาศสมคำร่ำลือ ร้อนได้ใจอีเจ๊มากๆ ถึงจะเป็นตอนกลางคืนก็เหอะ ประหนึ่งว่าไปยืนตากลมร้อนอยู่หลังตู้แอร์เลย ถ้าใครไม่เคยสัมผัสอากาศแบบนั้นลองดูแล้วคุณจะติดใจ (กะผีอะไรหล่ะ อีบร้า...)



บรรยากาศระหว่างการเดินทาง


ความรู้สึกแรกที่มาถึง แว๊บแรกที่เข้ามาในหัว เราจากบ้านมา จากคนที่เรารัก จากสิ่งแวดล้อมที่เราคุ้นเคย เราจากมาไกลถึงขนาดนี้ รู้สึกหวิวๆชอบกล แต่ชีวิตเราต้องดำเนินต่อไป ทุกสิ่งที่จะก้าวเข้ามาในชีวิต เราจะต้องฟันฝ่าอุปสรรคไปให้ได้ ประสบการณ์จะสอนให้เราเข้มแข็งและจะเป็นเกราะป้องกันให้แก่ตัวเราเอง....



บรรยากาศโอมานยามค่ำคืน






 

Create Date : 01 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2551 20:20:29 น.
Counter : 211 Pageviews.  

++ ปีกแห่งความฝัน....++

ในที่สุด..ความพยายามก็เป็นผลสำเร็จ การเป็นลูกเรือสิ่งที่เราใฝ่ฝัน...ความพยายาม + ความตั้งใจ + ความบ้าระห่ำ + ความอดทน + ดวง!!! ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ!!! สิ่งที่ได้มากับแรงกายและแรงใจที่เราทุ่มเทไปทั้งหมด ก็ต้องรอดูกันว่าจะเป็นยังไงต่อไป....

วันเดินทาง 21 June 2008 กับคุณแม่



กับพี่สาว แม่ และลุงเษม


จะเล่าให้ฟังนะว่าเรื่องเป็นมายังไง สืบเนื่องจากวันที่ 16 May 2008 ที่ผ่านมา ไปวอล์คอินสายการบิน Oman Air ที่ Sofitel Centara Hotel เดินดุ่มๆขึ้นไปแบบงงๆ เห็นแถวย๊าว ยาว ดิชั้นก็งงเลยค่ะ งงเดินไปต่อแถวมั่งเพราะสาวๆส่วนใหญ่จะได้รับเชิญจาก Inter Excel ทั้งนั้น แต่ดิชั้นไม่ค่ะ ไม่ต้องเชิญ กรูไปเอ๊ง.....ง

16 May 2008
รอบแรก ต่อแถวย๊าวเพื่อ Prescreen เพื่อเช็คความล่ำของร่างกาย เหอ เหอ และด้วยความล่ำของข้าพเจ้า...ผ่านค๊า ผ่าน

รอบสอง โดนแยกออกไปอีกห้องเพื่อให้กรรมการของ Oman Air ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง รอบนี้สาวๆร่างบาง ต้องอกหักเพราะเป็นที่ทราบกันดีว่าสายการบินนี้ต้องการสาวค่อนข้างอวบ เหอ เหอ ดิชั้นเรียกว่า อวบระยะสุดท้าย คือใกล้แตกแล้วไง เลยผ่าน..ซะงั้น
หลังจากชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูงผ่านก็นั่งรอสัมภาษณ์ เจอกรรมการสาวชาว Omani เขยิบเข้ามาดูหนังหน้าใกล้ๆ เสร็จแล้วหันไปคุยภาษาอารบิกกับกรรมการชายอีกคน ไม่รู้ว่าพูดอะไรแต่นินทากรูเป็นแน่...แล้วกรรมการชายบอกให้เราลุกขึ้น เสร็จแล้วเดินไปเดินมา เสร็จแล้วก็คุยกับกรรมการสาวชาวอาหรับ เธอแอบชมด้วยว่าวันนี้ผมเธอดูดีนะ (แน่สิกล้วยหอมดิชั้น 150 บาทคร้า) ร้อยวันพันปี ไล่ล่าสมัครแอร์ไม่เคยทำผม แต่วันนี้ผีเข้าค่ะลุกขึ้นมาเข้าร้านเฉย เอาหน่ะ...คุ้ม
คุยเสร็จ she กระซิบกระซาบบอกว่าให้กลับมาอีกทีตอนบ่ายสาม..

รอบสาม พอบ่ายสามดิชั้นก็ไปยืนหน้าตาบ้านนอกอยู่หน้าประตู ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร รอจนกว่าเค้าขานชื่อ เพื่อรอเข้าสัมภาษณ์เดี่ยวกับกรรมการอีกท่าน สักพักก็ได้เข้าไปคราวนี้เจอกรรมการผู้ชายคร่า...ก็คุยๆกันสักพักก็ถามว่า ว่ายน้ำเป็นมั้ย แล้วก็นัดหมายพรุ่งนี้ให้มา group discussion + สอบข้อเขียน + ว่ายน้ำ ตอนเก้าโมง

17 May 2008
วันนี้เก้าโมงถึงโรงแรม เดินเอ๋อเหรอเหมือนเดิม เจอเพื่อนๆ แต่ดูเบาบางจากเมื่อวานไป คุยกับสาวๆบอกว่าคัดออกเมื่อวานจาก 38 คน เหลือ 24 คน คือที่เห็นวันนี้ เราก็เหรอ..แอบคิดในใจโชคดีนะเนี้ยะกรู วันนั้นกระบวนการต่างๆก็เสร็จไปได้ด้วยดี ทีนี้แหละก็ต้องรอเมล์คอนเฟริ์มจากโอมานอีกที ก็รอไปเห้อออออออออออออ นานเกือบเดือนถึงจะได้รับเมล์ เฮ้อ........เหนื่อยนะเนี้ยะ ไอ้การเป็นแอร์เนี้ยะมันต้องฝ่าฟันอุปสรรคเยอะขนาดเนอะ





ถ่ายกับเพื่อนๆที่มาส่ง


วันนี้มีเพื่อนๆ มาส่งด้วยทั้ง โบว์ นก (เขียวหลักสี่) ยุ้ย แฟง (น้องเขียวเล็ก) พี่นัด (ซุปที่ขยันที่สุดในโลกกกก) พี่ปู (ขอบคุณนะคะอุตส่าห์ตามไปส่งที่ gate) พี่กิ๊บ (มาดาม google) อีรี่ แล้วก้อพี่อั้มสุดเลิฟฟฟฟฟ







 

Create Date : 30 มิถุนายน 2551    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2551 20:15:52 น.
Counter : 198 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  

giftmedream
Location :
Muscat Oman

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




:: สวัสดีค่ะ..เป็นผู้หญิงตัวใหญ่ๆคนนึงที่จับพลัดจับผลูได้มาเป็นคนใช้ลอยเท้งเต้งอยู่บนฟ้า หรือเรียกให้ดูดีว่าแอร์โฮสเตส จากบ้านจากเมืองมาใช้ชีวิตอยู่เมืองแขก นับวันก็จะยิ่งเหมือนแขกเข้าไปทุกที -_-" มีเรื่องราวมากมายที่ประสบพบเจอมาเล่าให้ฟัง ดีบ้างแย่บ้างผสมปนเปกันไป นี่แหละชีวิต..ถ้ามีแค่สีเดียวมันก็ไม่สนุกน่ะสิ ::
Friends' blogs
[Add giftmedream's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.