Click Me!! => More Pics @Multiply
Group Blog
 
All blogs
 
Bad Day...ซวยสุดๆๆ >_<



วันนี้มันเป็นวันซวยอะไรอย่างนี้วะ...ตอนเช้าก็ยังดีอยู่เลย วันนี้มีไฟลท์ไป ฺBombay ตอนเช้า ก็ราบรื่นไปได้ด้วยดีไปถึงออฟฟิศก็เร็ว ไม่น่าจะมีอะไรหนิ ซักพักลางเริ่มมาและ เพื่อนถามว่าใครเป็นหัวหน้าอ่ะวันนี้ บอกว่าวันนี้หัวหน้าชื่อเจ๊ทองหยิบว่ะ(นามสมมตินะ)เป็นไงไม่รุไม่เคยบินด้วย เพื่อนบอกโหมึงงานเข้าแล้วหละ...เราก็ไมว่ะ เพื่อนบอกว่าได้ข่าวเจ๊แกจิกน่าดู (โหงานนี้ตรูคิดหนักเลย...ทำงานกับคนว่าเหนื่อยแล้ว นี่ต้องมาทำกับไก่อีกเหรอวะเนี้ยะ จิกจัง สงสัยต้องพกข้าวเปลือกไปด้วยละมั่งกรู) พอเจ๊เสด็จมาถึงเราเห็นเจ๊แกก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดีนี่หว่า รึว่าเพื่อนเราจะอำ เริ่มกันตั้งแต่รอเข้าห้องบรีฟกันเลยทีเดียว ก็ไม่มีอะไรมาก..ถามตอบก็โดนกันไปคนละดอกสองดอก มึนกันถ้วนหน้า..ทั้งหน้าไทยหน้าแขก อีเจ๊ล่อซะมึน สรุปกรูซวยได้ทำ Business ข้างหน้ากับอีเจ๊นี่แหละ...ซวยเลยกรู

ถอนหายใจหนึ่งเฮือกยาวววววว.....เอาวะ เป็นไงเป็นกัน มาถึงเครื่องปุ้บอีเจ๊ก็เริ่มเปลี่ยนสปีชี่จากคนเป็นไ่ก่ หงอนเริ่มงอก เหนืองเริ่มยาน พูดไม่เป็นภาษาคน...มองหาข้าวเปลือก แล้วเริ่มจิกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ผู้โดยฯเกือบเต็มแค่ 11 คนเอ๊งงงง...จะเหลือไว้ทำม้ายอีกคนนึงอ่ะ เอามาซัก 12 ให้เต็มไปรู้แล้วรู้รอดไปเลย...แมร่ง!!!



Free TextEditor
พอผู้โดยสารขึ้นเครื่องครบปุ้บ เราก็เริ่มร่ายรำกันเลยทีเดียว เรียกว่ามือเป็นระวิงลิงเรียกแม่เลยทีเดียว..ส่วนอีเจ๊อาลัวนั้นเดินไปและเดินมา มองหาข้าวเปลือกอยู่ร่ำไป...เออ วันหลังกุจะพกมาให้เมิงเยอะๆจะโปรยให้ทั่วเคบินเลยคอยดู เวลาบินสองชั่วโมงครึ่ง โอ้แม่เจ้าก้นไม่ได้แตะที่นั่งเลยทีเดียว เดินจาก Muscat ไป Bombay เลยก็ว่าได้...โห...ยานแน่คราวนี้ ผู้โดยฯก็น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก....กินเยอะกันได้อีก สั่งทุกอย่างที่มีอยู่ในโลกา ถ้าทำผัดซีอิ้วให้มันกินบนเครื่องได้มันคงสั่งแล้ว เครื่องดื่มนี้เป็นบาร์เทนดี้กันเลยทีเดียว สั่งทู้กกกกอย่าง บรั่นดี, แชมเปญ, Black Label, วอดก้า+โทนิก, Red Wine, White Wine คนเสริฟนี้จะเมาแทน แล้วแต่ละท่านนี้ไม่ต่ำกว่าสองค่ะ...เสริฟๆๆๆๆๆๆๆ เสริฟยันเครื่องจะ Landing เลยอ่ะคิดดู เครื่องจะแตะพื้นอยู่สิบนาที แต่อีนี้ยังเข็นรถชากาแฟอยู่เล้ยยย ยังไม่ทันเสร็จดี อีเจ๊๊ก็แผดเสียงว่าให้ไปเคลียร์เคบินซิ กลับมาอีเจ๊แผดเสียงและลมปากเหม็นๆของมันว่า เดี๋ยวยูเก็บครัวให้หมดนะชั้นไม่ต้องการเห็นของระเกะระกะ เราก็จร้าาาาาา.......กูไม่ทำได้่ป่ะล่ะ

ขากลับอีเจ๊เห็นว่าผู้โดยสารน้อย เลยสงสารเราไม่อยากรบกวน มันเลยหนีไปนอนทีี่ Seat ผู้โดยสารซะงั้น...Thank you very much!! มรึ้งงงงงง....ดีนะผู้โดยสารไม่เรื่องมาก เลยแอบได้พักบ้างแต่มันไม่รู้สึกอะไรแล้วล่ะ เพราะมันชาตั้งแต่Sectorแรกแล้ว!!

กลับถึงบ้าน กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!! อาบน้ำอยู่ใจหายวาบ ลูบๆที่คอ สร้อยพระหาย!!! วูบเลยอ่ะ..เพราะจำได้ว่าตอนยุ่งๆอยู่บนไฟลท์สร้อยพระโผล่ออกมาจากคอเสื้อ ก็เลยจับยัดเข้าไปเเล้วทำงานต่อไม่ได้เอะใจอะไร..สรุปหายอ่ะ...วันนี้ดันใส่เดรสด้วย เพราะไม่มีเสื้อเหลือแล้ว ถ้าสร้อยหลุดก็คงตกเลย แต่ถ้าใส่เสื้อมันก็ต้องยังอยู่ในเสื้อ...เสียใจสุดๆ สร้อยทองก็เสียดาย แต่สิ่งสำคัญนี่สิ พระเลี่ยมทองที่แม่เพิ่งมาเมื่อตอนวันเกิด คิดแล้วอยากจะร้องไห้ทำไม๊ ทำไม เป็นคนสะเพร่าอย่างนี้ โมโหตัวเอง โมโหคนอื่น โมโหหัวหน้า โมโหผู้โดยสารที่ทำให้เราต้องยุ่งๆๆๆๆๆ เสียใจมากมาย...ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องทำใจ เพราะยังไงก็ไม่ได้คืนแน่นอนอ่ะ...อยากได้พระคืน แม่อุตส่าห์เลี่ยมพระให้่อ่ะ...เศร้าาาาาาาา

ทำใจ ทำใจ ทำใจ ทำใจ ทำใจ ท่องให้ขึ้นใจ...ต่อไปนี้จะระวังให้มากและจะไม่ใส่อะไรไปไฟลท์อีกแล้ว...เสียใจสุดๆ ผ่านไปอีกหนึ่งวันสำหรับวันที่แย่ที่สุด และภาวนาขออย่าได้มีวันอย่างนี้อีกเลย...
เสียใจมากกกกก....อ่ะ รู้สึกไม่ดีเลย เซ็งว่ะ


Create Date : 21 กันยายน 2552
Last Update : 5 ตุลาคม 2552 0:00:29 น. 0 comments
Counter : 228 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

giftmedream
Location :
Muscat Oman

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




:: สวัสดีค่ะ..เป็นผู้หญิงตัวใหญ่ๆคนนึงที่จับพลัดจับผลูได้มาเป็นคนใช้ลอยเท้งเต้งอยู่บนฟ้า หรือเรียกให้ดูดีว่าแอร์โฮสเตส จากบ้านจากเมืองมาใช้ชีวิตอยู่เมืองแขก นับวันก็จะยิ่งเหมือนแขกเข้าไปทุกที -_-" มีเรื่องราวมากมายที่ประสบพบเจอมาเล่าให้ฟัง ดีบ้างแย่บ้างผสมปนเปกันไป นี่แหละชีวิต..ถ้ามีแค่สีเดียวมันก็ไม่สนุกน่ะสิ ::
Friends' blogs
[Add giftmedream's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.