เจ้าของบล๊อคชื่อ ยุ้ย ยินดีต้อนรับทุกคนนะคะ

วันหยุดกับประสบการณ์รถติดหล่ม

เข็ดจนตาย....


เมื่อวันอาทิตย์ ที่ 26/04/09 ตื่นตั้งแต่เช้า เตรียมย้ายบ้าน
มีคนบอกว่าฤกษ์ดีช่วง 6-7 โมง ตื่นมาอาบน้ำให้เรียบร้อย
ทายาแก้สิวสักหน่อย (โอบากิ) มีคนใจดีเค้าให้มา
เออ เมื่อคืนสิวยุบ สงสัยจะไม่แพ้แหะ เลยทาซะเยอะเลย แสบวุ้ย

จากนั้นก็ลงมือ นำพระไปไว้ที่ชั้น 2 ของบ้าน ตามด้วย ดอกไม้ ธูป เทียน
แล้วอาหารสำหรับถวายพระ ศาลพระภูมิ เจ้าที่ แล้วก็คุณตา คุณยาย
หลังจากทำพิธีกันเสร็จ ก็นำน้ำกิน และน้ำใช้ อาหารนิดหน่อย สำหรับตัวเอง เอาไปนั่งกินในบ้านใหม่

จากนั้นก็ย้ายที่นอน กับของจำเป็นที่ต้องใช้ วันนี้อากาศเย็นๆ
โชคดีที่ฝนยังไม่ตก ประมาณ 10 โมงก็ไปอาบน้ำอีกรอบ
เตรียมไปเดินงาน BIG&BIH 2009

มาถึงแล้ว เมืองทอง 11 โมงหน่อยๆเอง ที่จอดรถใกล้ๆแทบไม่เหลือแล้ว
ฝนก็ดันมาตกอีก ทุลักทุเลจิงๆ
กว่าจะได้เข้าไปดู เป็นครั้งแรกเลยที่ไปเดินงานบิ๊ก ละลานตากับของแต่งบ้านมาก ได้พวกลวดดัดมา 1 ชิ้น ราคา 250 น่ารักดี ไว้เดี๋ยวจะถ่ายรูปมาลง ขอแปะไว้ก่อนเหมือนคืนเหนื่อยมาก
เดินมากๆก็ปวดขาแระ มีแต่ของดีๆ แต่ราคาก็ยังแพงอยู่(สำหรับเรา)

แล้วก็ไม่ได้สิ่งที่เราต้องการนั่นคือ ตู้ไว้เก็บเครื่องสำอางค์
เราอยากได้โต๊ะแป้งก็อยากนะ แต่ดูท่าจะวางไม่พอ 55
ก็เลยชวนคุณแฟนมาที่ศุนย์ประชุมฯ มางานเฟอร์ฯดีกว่า
ฝนเจ้ากรรม ตกไม่หยุดเลย เราก็ทุลักทุเลไปงานเช่นเคย
ไปถูกใจโต๊ะแป้ง ไฮโซ เพราะแค่โต๊ะ+ กระจก+เก้าอี้ เพ้นท์ลายน้อยๆ
ตั้ง 18,000 ชอบนะกะจะซื้อแล้ว แต่คนขายไม่สนเลยสักนิด
เลยชวนแฟนเดินดูของอื่นก่อน
แล้วก็ไปป๊ะ กับ ตู้เก็บของเพ้ทน์ลายทั้งตู้ กรี๊ดดดดดดด 7,500 เอง
เรื่องวัสดุอะไรไม่สนแล้ว ชอบลายอย่างเดียว 55
เอาเลยจ่ายสด ขนขึ้นรถ สบาย
ตู้ของร้าน Fair Lady มีหน้าร้านอยู่เซนทรัลบางนา กรี๊ดดอีกรอบใกล้บ้านแท้
สไตล์วินเทจที่ตามหา งานนี้คงได้หมดกันอีกหลายตังค์ รูปขอแปะไว้เช่นเคย
เพราะเหนื่อยโฮก

ต่อจากศูนย์ประชุมฯ ไปต่ออีก ที่คาร์ฟูพระราม 4 ตั้งใจไปซื้อพัดลม
บ้านใหม่ไม่ติดแอร์หรอก เย็นลมจะตาย กะจะซื้อของใชอื่นๆด้วย
แต่ไม่ไหวแล้ว 4 โมงกว่า เดี๋ยวต้องไปจัดห้องให้พอนอนได้คืนนี้อีก

กลับบ้านมาฝนก็ยังไม่หยุดตกอีก
ทำไงดี ตู้ก็หนัก จากโรงรถเข้าไปที่บ้านมันต้องผ่านสวน
ดินทั้งนั้นเอาไงเอากัน จะลองดู
แล้วผลปรากฎว่า

รถติดหล่ม !!!!!

ล้อฟรีจนพ่อบอกให้ดับเครื่อง ห่วยยัยลูกสาวตัวแสบ
หางานให้พ่ออีกแล้ว เรากับคุณแฟนไม่คิดเลยว่า ดินมันจะเละ ๆๆๆๆ
ได้ขนาดนี้

ทีนี้พ่อเอารถมาลาก ของพ่อ 4wD ลากครั้งแรกไปครับ แต่รถเบี้ยวเกือบปัดไปชน ที่ผสมปูนข้างๆ หยุดครับหยุด
ลากครั้งที่สอง รถพ่อปัดตกน้ำ กรี๊ดดดดดดดด
ล้อหลังลงไปในบ่อแล้ววว ซวยๆๆๆๆๆ มันวันอะไรวะเนี่ย
ทำไงก็ไม่ขึ้น ยิ่งเร่งยิ่งจม
ไปตามข้างบ้านมาช่วย ดึงกันสุดแรงเกิด ปรากฏว่า
เชือกขาดดดดดดดดดดดดดดด
ตายๆ ต้องหาเชือกกันใหม่เกือบขึ้นแล้วเชียว
ทีนี้เชือกใหม่มา น้องชายมาช่วยเพิ่มอีก 2 แรง ดันกัน ดัน อึ๊บ ดันๆๆๆๆๆๆ
ขึ้นแล้วเย้ๆๆๆๆๆๆๆ

เฮ่อ

แต่ยังเหลือ อีกภาระกิจ ไอ้รถคันเล็ก น้องออสขาว ของดิชั้น
ปูทางกันใหม่อีกรอบ หิน ไม้อะไรก็ได้ที่ทำให้ไม่ลื่นเอามาให้หมด
ทีนี้บังคับคุณแฟนให้บังคับรถให้หน่อย กลัวแล้ว แล้วในที่สุด
ก็หลุดพ้นมา พร้อมขี้โคลน

สุดท้ายคุณแฟนใจดี ก็ต้องมาล้างรถให้อีก
แต่ต้องขอโทษทุกคน พ่อ แม่ ลุง ลุงข้างบ้าน ที่ทำให้เดือดร้อน
วันหลังหนูจะไม่เอาออสของหนูไม่จิ้มขี้(โคลน)อีกแล้วค๊าบ

เมื่อคืนก็นั่งชื่นชมเจ้าตู้ที่เป็นสาเหตุของรถติดหล่มในครั้งนี้
แต่สาเหตุที่แท้จริง คืดความขี้เกียจของจขบ.นั่นเอง
เศร้า............

ยังไม่จบ เมื่อคืนนอนในบ้านใหม่ นอนไม่หลับเลย
ทั้งๆที่เหนื่อยใจจะขาด มันไม่ชิน




 

Create Date : 27 เมษายน 2552    
Last Update : 27 เมษายน 2552 9:46:03 น.
Counter : 277 Pageviews.  

ความทุกข์ของล่าม

วันนี้จั่วหัวมาไม่น่าอ่านเท่าไหรเล้ย
แต่เนื่องจาก วันนี้ มีบริษัทในเครือ ฮอนด้า โทรมาถามว่าจะเปลี่ยนงานมั้ย?
ไอ้เราก็ยัง งงๆ อยู่ เลยตอบไปชัดถ้อยชัดคำ เลยว่า "ไม่สะดวกค่ะพี่"

มานั่งๆนึกอีกที จะโทรกลับไปหาเค้าดีมั้ยเนี่ย?
คิดร้อยแปดตลบ ช่วงนี้เศรษฐกิจก็ไม่ดีเน้อ
ทำงานใหม่วันหยุดวันลาก็น้อยเน้อ
เรียนก็ยังไม่จบ ป.โทเลย
สอบวัดระดับความรู้ทางภาษาญี่ปุ่นระดับ2ก็ยังไม่ผ่าน
ไม่มีอะไรเชิดหน้าชูตาช้านได้เลย จะไปต่อรองเค้าได้ยังไง

เลยมานั่งอ่านๆความเห็นเก่าๆของเพื่อนๆเวป Hokutoda.com
โอ้แม่เจ้า จะสัมภาษณ์บริษัทใหญ่ๆที ทำไมมันเหมือนฝ่าด่านอรหันต์ขนาดนี้เนี่ย ??

วกไปวนมา มาอ่านเรื่องความทุกข์ของล่าม

อืมมม คนส่วนใหญ่ อาจมองว่าล่ามสบาย แต่จริงๆแล้ว ก็มีความทุกข์
ทุกสาขาอาชีพแหละค่า แต่เรามาดูความทุกข์ของล่ามบ้างดีกว่า

1. โดยนิสัยคนญี่ปุ่นทั้งชายและหญิง สูบบุหรี่จัดมากกกกกก
ปากเหม็นโคตรๆ แต่คนญี่ปุ่นจะดูดไม่ค่อยหมดมวน เป็นการรักษาสุขภาพเค้า เอาแค่พอหายอยาก
แต่ขอโทษ อีล่ามอย่างดิชั้น เดือดร้อนค่ะ เคยสิวขึ้นแก้มเยอะมาก
วันนั้นไปอ่านหนังสือ เค้าบอกว่าเป็นที่แก้ม เพราะโดนควัน(บุหรี่,รถ)
นี่แค่ภายนอกนะ ไม่รู้ปอดจะเป็นยังไงบ้าง

แต่ตอนนี้นายเลิกสูบแล้ว เพราะเป็นปอดอักเสบ หมอสั่งห้ามเลยเลิกไปเลย แก่แล้วนะ ดูแลตัวเองหน่อย

2. ปัญหาที่พบในเรื่องงาน การพูดจาวกวน ของคนไทย ย้ำนะคะ ว่าพี่ไทยนี่แหละ พูดอะไรกำกวม ทำให้เจ้านายหงุดหงิดใส่นู๋มามากแล้ว
เช่น เจ้านายต้องการคำตอบว่า ใช่ หรือ ไม่ พี่แกยกแม่น้ำทั้ง 15 สาย (สายไหนบ้างเนี่ย) มา แล้วจะเอาไงดีเนี่ย

วิธีแก้ปัญหา คือ พี่คะ นายแค่ต้องการคำตอบว่า "ใช่" หรือ "ไม่"
ฟันธงให้หน่อยได้มั้ยคะ นู๋แปลไม่เก่ง
หรือไม่ก็ เราต้องรู้เนื้องาน แล้วจับใจความให้แม่น สรุปเองเลย ผิดถูกไม่สนแล้วเว้ย ไปตีกันเองนู่น (อันนี้ไม่ดีนะคะ)

3. ฝากความหวัง ไม่รู้จะอะไรหนักหนา เวลาที่ใครอยากให้เจ้านายทำอะไรให้ได้ดั่งใจตัวเอง ชอบมาฝาก "นี่ๆบอกนายให้หน่อยดิ"
เอ้า นี่เป็นแค่ล่ามนะ อยากบอกก็มาพูดกับนายจะแปลให้ แต่ฝากบอกเนี่ย
ไม่ชอบ เข้าใจใช่มั้ย? ไอ้เรื่องเล็กๆอ่ะได้อยู่ เรื่องงานไม่เสียหาย
แต่ไม่ชอบให้ฝากเรื่องส่วนตัว

4.ปัญหางานยุ่ง vs ปัญหาการว่างงาน
อันนี้ไม่รู้ว่าอย่างไหนเครียดกว่ากัน แต่ถ้านู๋ยุ่ง คงไม่ได้มานั่งเขียนบล๊อคตอนกลางวันแสกๆหรอกค่า

5.คิดว่าล่ามคือที่เก็บความลับ อันนี้มันก็ใช่อยู่ ล่ามมันก็ต้องไม่ปากสว่างอยู่แล้ว แต่ล่ามมันก็มีหัว มีสมอง เหมือนทุกคนนะแหละ
รู้ผิดชอบชั่วดีอยู่ อะไรที่เลวๆ จะให้เก็บไว้ทำซากอะไร ประจานมันซะเลย

สุดท้ายก็โดนด่า ไอ้ที่เรื่อง(เลวๆ)ที่จะให้ช่วยไม่ช่วย
แต่ที่เรื่อง(เลวๆ)ของชั้น เธอเอาไปประจาน มันน่ามั้ยเนี่ย?

อนาคตล่ามน้อยๆไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไปเหมือนกัน
คิดทีไรปวดหัวตึบๆ กับการหางานทีใหม่ทุกที
ที่นี่ก็คนเฮงซวยคนเดียว กับเจ้านายและเพื่อนๆคนอื่นดี
กับที่ใหม่เจ้านายเฮงซวย เพื่อนร่วมงานเฮงซวย แต่งานสนุดี เฮ่อ.....ชีวิต



เครดิตรูป : Hokutoda.com




 

Create Date : 03 ธันวาคม 2551    
Last Update : 3 ธันวาคม 2551 10:55:17 น.
Counter : 768 Pageviews.  

แนะนำตัวค่า

ก่อนอื่นต้องขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาชมบล๊อคเพิ่งเสร็จหมาดๆนะคะ
แล้วก็ต้องขอบคุณเป็นอย่างสูงที่ทิ้งคอมเม้นต์น่ารักๆไว้ให้

รู้สึกว่า สังคมในบล๊อคนี้อบอุ่นน่ารักจริงๆเลยค่ะ

ขอเปิดห้องนี้ด้วยการแนะนำตัวอย่างเป็นทางการแล้วกันนะคะ

Login : ทานตะวันสีฟ้า (ที่ตั้งชื่อแบบนี้เป็นคนชอบสีฟ้า แล้วก็ชอบความสดใสของดอกทานตะวัน แต่ชอบสีของดอกพิทูเนีย เลยเอามารวมกันซะ)

ชื่อจริง : นนตรา (มีแต่คนบอกว่าชื่อแปลก ความหมายคือ ต้นกระถินค่ะ)

ชื่อเล่น : ยุ้ย แต่ก็มีบางคนที่ยังเรียกว่า กระถินอยู่ จริงๆชอบชื่อกระถินนะ
แต่ไม่ค่อยมีใครเรียกเลย

วันแห่งความสุข : 18/02/2526

แหล่งทำมาหากิน : เป็นล่ามญี่ปุ่น อยู่โรงงานแห่งหนึ่งในสมุทรปราการ
เดี๋ยวนี้ได้พูดน้อยลง ภาษาเริ่มติดขัดเลยหาอย่างอื่นทำพร้อมกันไปด้วย

อย่างอื่นที่ว่าก็คือ เรียนต่อ ป.โท โครงการพิเศษ คณะบริหาร
ตอนนี้ก็ใกล้จะจบแล้ว รู้สึกขี้เกียจ ไม่ค่อยอยากไปเรียนแล้ว เหนื่อยมาก
แต่สิ่งที่ได้กลับมา มันขึ้นประสบการณ์ และความรู้ที่กว้างขึ้นค่ะ

งานอดิเรก (หรืองานประจำ?) : ช็อปปิ้ง ได้ทุกที่ ทุกเวลา โปรดสุด ท่าจะเป็นช็อปออนไลน์ (เพราะอยู่กับคอมมากสุดแล้วค่า)

อาชีพในฝัน : เป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่น เป็นเจ้าของธุรกิจเล็กๆ แล้วก็เป็นแม่บ้านที่น่ารัก

ที่ที่อยากไปเที่ยวมากที่สุด : ตอนนี้ยังไม่มี พอใกล้ๆเทศกาลเมื่อไหร ก็อยากไปทุกที่แหละค่า

Tag นี่เค้าต้องมีอะไรอีกน้อ นึกไม่ออก ยังไม่เคยมีใครแท๊ค เขียนเองซะเลย

ดูหน้านู๋ยุ้ยไปพลางๆก่อนแล้วกันนะ




 

Create Date : 01 ธันวาคม 2551    
Last Update : 1 ธันวาคม 2551 17:50:27 น.
Counter : 152 Pageviews.  


Valentine's Month


 
ทานตะวันสีฟ้า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่หลงเข้ามาชมบล็อคน้อยๆ
ของยุ้ยนะคะ ใครเข้ามาก็อย่าลืมให้กำลังใจ
กันคนละ 1 คอมเม้นท์ด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ทานตะวันสีฟ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.