*~ด้วยรัก..จากความเข้าใจผิด เจ้าแคบไข~* ลูกสาวตัวต่อมา ตัวที่ 2 เจ้าแคบไข "แคบไข" ชื่อนี้เป็นชื่อของอาหารอย่างหนึ่งทางภาคเหนือ ทำจากไขของวัว แต่เราเอามาตั้งชื่อให้ลูกหมาตัวน้อย...ที่ถูกคนใจร้ายเอามาทิ้งไว้หลังตลาดเช้าแม่สะเรียง ดูจากตัวของเจ้าแคบไขแล้ว..อายุน่าจะไม่ถึง 2 เดือนด้วยซ้ำไปในตอนที่ถูกทิ้งเพราะตัวเล็กมากๆ แถมยังไม่ค่อยจะร่าเริง ดูหงอยๆ เพราะคงคิดถึงแม่...T T แคบไขมีพี่น้องที่ถูกทิ้งพร้อมกันทั้งหมด 3 ตัว อีก 2 ตัวที่เหลือเราไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าตา สงสัยว่าอีก 2 ตัวคงน่ารักกว่านี้เลยมีคนอุ้มเอาไปเลี้ยงแล้ว คงเหลือเจ้าแคบไขเพียงตัวเดียว ที่รู้ว่าแคบไขมีพี่น้องอีก 2 ตัวเพราะคนในตลาดบอกว่ามีลูกหมาถูกทิ้งอยู่หลังตลาด 3 ตัว จนลุงคนหนึ่งอุ้มเจ้าแคบไข...มาส่งคืนให้เราที่ร้านเพราะนึกว่าเป็นเจ้าแคบหมูหมาตัวแรกที่เราเลี้ยงไว้ เค้าเข้าใจผิดว่ามันหลงไปอยู่ท้ายตลาดเลยอุ้มมาส่งให้...นี่คือเหตุเริ่มต้นที่ทำให้เริ่มรักเจ้าแคบไขที่น่ารัก พอแคบไขมาวันแรก...มันนอนที่ร้านไม่ยอมลุกไปไหน เอาข้าวให้กินก็กินอย่างเอร็ดอร่อยยกใหญ่ มันเลยป้วนเปี้ยนไม่ยอมไปไหนอีกเลย แคบไขจึงอยู่กับเรานับแต่วันนั้น.... สงสัยดวงเราจะได้รับอุปการะหมาถูกทอดทิ้งแน่ๆ เลย ถ้ามาอีกตัว เดี๋ยวจะตั้งมูลนิธิสงเคราะห์หมาซะเลยดีไหมเนี้ยะ อุอุ   Create Date : 04 ตุลาคม 2550     Last Update : 4 ตุลาคม 2550 14:47:30 น. Counter : 749 Pageviews.   0 comment Share to Facebook Tweet

*~แรกพบแรกรัก เจ้าแคบหมู~* แรกพบ ก็เริ่มรักเข้าเสียแว้ว ตามประสาคนรักหมา ต่อให้เจ้าแคบหมูหมาพันทางตัวนี้ เป็นหมาขี้เรื้อน หน้าตาขี้ริ้ว ขี้เหร่กว่านี้ ก็ยังจะรัก ไหนๆ ก็มีคนยัดเยียดความเป็นเจ้าของให้แล้วนิ ไม่รับก็ไม่ได้เลยรับมาเป็นลูกซะเลย หน้าตาก็ค่อนข้างจะเอาเรื่องอยู่เหมือนกันแฮะ ปากมอม หูตั้ง หางดาบ หลังอาน เข้าตามตำราเป๊ะ(ตำราเล่มไหนฟะ!!) แรกทีเดียว...แคบหมูจากแม่มาอยู่ด้วยเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2549 อายุได้ 2 เดือนเศษๆ เท่านั้น และกำลังอยู่ในวัยคันเขี้ยว...เป็นที่สุด อยู่นิ่งไม่ได้ ต้องหาอะไรมากัดๆๆๆๆๆ (ลับฟันให้คม หุหุ) เมื่อมาอยู่ได้สักอาทิตย์...เจ้าแคบหมูโดนจับอาบน้ำทุกวันแถมด้วยการกำจัดเห็บหมัด เนื่องด้วยอากาศที่ อ.แม่สะเรียงหนาวมากๆ และเจ้าแคบหมูเป็นหมาขนสั้น เลยต้องระเห็ดไปนอนในห้องกะคน กลัวมันแข็งตายเสียก่อน (จำใจให้นอนด้วยนะเนี้ยะ) ตราบจนทุกวันนี้ มันเลยติดนิสัยนอนด้วยกัน ขนาดไม่ยอมให้ขึ้นมันยังเอาพุงอ้วนๆ (ที่ต้องใช้พุงเป็นตัวช่วย เพราะขาสั้น แถมบันไดยังสูงอีก) ถูบันไดขึ้นไปหาถึงหน้าห้อง ร้องหงิ๋งๆ ไม่ยอมหยุดจนกว่าจะเปิดประตูให้ เห้อ กรรมม สงสัยต้องนอนด้วยกันไปตลอดแล้วสิเนี้ยะ ปล. ภาพชุดนี้เป็นภาพเมื่อแรกเจอ (ประมาณ ธ.ค. 49) เจ้าแคบหมูยังมีสภาพไม่ได้ขุนให้อ้วน ไม่ได้ทำให้เป็นหมาผู้ดี ยังไม่มีเสื้อใส่ ไม่ได้กินเพ็ดดีกรี หน้าตาเลยออกมาดูขี่เหร่เป็นที่สุด ^__^   Create Date : 04 ตุลาคม 2550     Last Update : 4 ตุลาคม 2550 14:36:11 น. Counter : 418 Pageviews.   1 comment Share to Facebook Tweet