ทาง"เสือ"ผ่าน
Group Blog
 
All blogs
 

๑๒ ปี...ที่ไม่มี..พี่โจ้ วงพอส



สิบสองปีผ่านไป...ไวเหมือนโกหก

๒๐๐๒๒๐๐๒


                        วันนั้นฉันอายุเพียงสิบหกปี..

                        ทั้งๆที่ฉันเคยเขียนเพลง “ข้อความ” ลงบนสมุดเฟรนด์ชิพของเพื่อนๆบ่อยครั้ง

                        แต่กลับไม่เคยรู้จักเลยว่า เจ้าของเสียงร้องดังต้องมนต์นั้นเป็นใคร

                        ...ผู้ชายหัวฟู ที่มักมาพร้อมรอยยิ้ม อายๆ คนนั้น...


                       ฉันไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่า

                       วันนั้น ในปีนั้น ..เขาคนนั้นได้จากเราไปแล้ว

                       จากไปยังที่ใดไม่มีใครบอกได้

                       หลงเหลือไว้เพียง “เสียง”ที่ใครๆก็บอกว่า เป็น Miracle of voice


                       เป็นเวลากว่าสี่ปี...

                       กว่าปุ่ม “พอส” จะถูกกดลงอีกครั้ง

                       เมื่อฉันเริ่มฟัง “เสียง” นี้ ด้วยความตั้งใจและใช้ “ใจ”รับฟังอย่างแท้จริง

                       ฉันจึงเพิ่งได้รู้ว่า ความรู้สึก “หลง” “รัก” มันเป็นอย่างไร

                       และฉันได้พลาดสิ่งสำคัญไปเสียแล้ว...


                       จากวันนั้น....               .....จนวันนี้


                       เมื่อเสียงเพลงของพี่โจ้ ยังดัง

                       เมื่อ พี่นอ พี่เอ และพี่บอส ยังเป็น “พอส”ที่รอให้เรากดเล่นอยู่

                       พี่โจ้เอง...คงยืนยิ้มอย่างดีใจอยู่ที่ไหนซักที่



                       รัก...รักเธอทั้งหมดของหัวใจ

                      อยากบอกให้เธอได้รับรู้...ว่าฉันนั้นรักเธอเท่าไหร่

                      มันยากเหลือเกิน...จะเก็บซ่อนความรักเอาไว้

                      ห่างเพียงนิดเดียว..ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา




 

Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2557    
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2557 16:33:25 น.
Counter : 536 Pageviews.  

จดหมายถึงผู้ชายหัวฟู(อีกแล้ว)

คนนี้...



เสียงของเธอ..ยังดัง

เพลงของเธอ ฉันยังเปิด

ภาพเธอยิ้ม ยังติดอยู่

แต่ไม่รู้...เธออยู่ไหน


ฟ้าคืนนี้ ไม่มีดาว

เมฆโฉบเงา คล้อยไป

พระจันทร์ยังหันหาย

เหงาบ้างไหม..เธอจ๋า


รับฉันไปได้ไหมหนอ

อย่าให้ฉันรอเหมือนบ้า

โลกไม่น่าอยู่เช่นผ่านมา

ผ่านพบเพียงมายาไม่จีรัง


ใจของฉันคงบาง…

 จึงอยากทิ้งร้างแล้วความหลัง

ปล่อยโลกให้ดำรงและคงยัง

     ไปตามคลื่นโถมถั่งของเวลา......


..ฉันเพียง......

      อยากจะลอง Pause บ้างสักครั้ง

    แล้วล่องลอยหาที่ว่างกลางเวหา

ทิ้งโลกลวงลอยล่วงห้วงเวลา

    เธอจ๋า แล้วเธอจะว่าอย่างไร ??.




.......อีกครั้ง...
เขียนด้วยความคิดถึง...เพ้อพก
เหมือนการกดปุ่ม pause ซ้ำๆอยู่ในใจ
แม้ในความเป็นจริง
ปุ่ม stop ได้ถูกกดค้างไว้

...เมื่อนานมาแล้ว...




 

Create Date : 08 พฤษภาคม 2556    
Last Update : 8 พฤษภาคม 2556 8:40:58 น.
Counter : 467 Pageviews.  

ความฝันของวันหนึ่ง


๑๑  ปี ของ คนที่หายไปจากชีวิต
เดิมทีตั้งใจจะเขียนบล็อกถึงพี่โจ้
ตั้งแต่วันนั้นแล้วล่ะ วันที่ ๒๐ ๐๒ ๒๕๕๖
แต่จะด้วยอะไรก็ตามทำให้ไม่ได้ทำอย่างที่ตั้งใจไว้



เมื่อไม่กี่วันมานี้ ฝันแปลกๆ
ฝันว่า มีการนัดรวมตัวกันของแฟนพอส
เราเองก็ไปกะเขาด้วย
ไปแจมกับเขา ดีใจ ได้เจอคนที่รักพี่โจ้

แต่แล้วเพลงๆหนึ่งก็ดังขึ้นทุกคนเงียบกริบ
จะด้วยอารมณ์ไหนอย่างไรไม่ทราบ
เราปล่อยโฮออกมา
จนคนทั้งงานหันมามองกันเป็นแถว
เราร้องไห้.. ร้องไห้
เพียงเพราะได้ฟังเพลงๆหนึ่ง


แต่จนบัดนี้ ตื่นมาแล้วยังสงสัยอยู่ว่า
เพลงนั้นมันเพลงอะไร

มาวันนี้เดินๆอยู่ข้างถนน...
 แล้วเพลงๆหนึ่งผ่านเข้ามาในความคิด
ก็เลยเดินฮัมๆเพลง แบบถูกบ้างผิดบ้าง ไปคนเดียว

ร้องเพลงไป ร้องไห้ไป
เอ๊ะ นี่เราอ่อนไหวง่ายขนาดนี้เลยหรือ

เพลงที่เราร้องฮึมฮัม แบบผิดๆถูกๆ มีชื่อว่า

จดหมายถึงเธอ
^^





                     เพลงนี้ถูกแต่งขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ ๑๑ ปี การจากไปของพี่โจ้นั่นเอง




 

Create Date : 20 มีนาคม 2556    
Last Update : 30 มีนาคม 2556 1:59:01 น.
Counter : 429 Pageviews.  

ด้วยความคิดถึง...พี่โจ้ วงพอส



เธอคือ พลัง...

คือความรักความหวังของคนล้า

คือสายน้ำฉ่ำเย็น ซ่านเซ็นมา

คือทิวาส่องสว่าง กลางดวงใจ



คือเทวดาหัวฟู ในวันก่อน

คือนิทานกล่อมนอนตอนหลับไหล

คือนกการเวกหวานกังวานไพร

คือแสงไฟส่องทางฉันย่างเดิน




คือน้ำตา อาดูร ของวันนั้น

คือคนของวานวันอันนานเนิ่น

ใจฉันแทบแตกดับและยับเยิน

เมื่อเธอเดินทางไกล.....ไม่กลับมา







 

Create Date : 15 มิถุนายน 2555    
Last Update : 21 มีนาคม 2556 15:40:10 น.
Counter : 452 Pageviews.  

เขียนถึงหมวดตี้


เดิมตั้งใจจะว่าจะเป็นกรุ๊ปที่เอาไว้พร่ำรำพันถึง

"คนที่หายไปจากชีวิต" นั่นคือ

พี่โจ้ วงพอส
ตามประสาคนเหงาๆ และ แอบเศร้าบ้าง
^^

แต่ยังมีคนบนฟ้าอีกคน ที่ข้าพเจ้าอยากจะพูดถึงด้วยเหลือเกิน

เขาก็คือ ฉีเทียนต้าเซิ่น แห่งเขาฮัวกัวซาน

หมวดตี้ ร.ต.ต.กฤตติกุล บุญลือ

เชื่อไหม ? แค่สโลแกนสั้นๆ แต่ได้ใจความ..กับไดอารี่ฮาๆของหมวด

ก็ซื้อหัวใจของผู้หญิงคนนึงได้แล้วล่ะ

ยิ่งผู้หญิงคนนี้ มันยิ่งอ่อนไหวง่ายซะด้วย เฮ้ออออ

หมวดนะหมวด ไม่น่าทำกันเลย






"วันนี้อยู่ดูโลกให้โสภิณ..พรุ่งนี้ ชีวินสิ้น ไม่รู้วันตาย"


ชีวิตของเธอมันมีค่า...แต่คนเพิ่งเห็นค่า เมื่อเธอลาจากไปแล้ว

อย่างไร ก็อยากขอบคุณเธอ..รวมทั้งทหารหาญทุกนาย

ที่พร้อมใจกันทำหน้าที่ปกป้องประเทศของเราอย่างดีที่สุด







ป่านนี้...

ไม่รู้เธอกำลังมองเราจากบนฟ้าอยู่หรือเปล่า

ประเทศที่เธอรัก ประชาชนที่เธอห่วง

...น้ำท่วม....

แต่ยังไง "คนไทยคงไม่ทิ้งกัน" จริงมั้ย



ไดอารีทั้งหมดของ ฉีเทียนต้าเซิ่น:

//polize.diaryis.com/archive




 

Create Date : 20 ตุลาคม 2554    
Last Update : 30 มีนาคม 2556 1:44:30 น.
Counter : 327 Pageviews.  

1  2  

เสือหาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




.......








New Comments
Friends' blogs
[Add เสือหาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.