ตกงานมาจะครบปีหละ ยังหางานไม่ได้เลย
หนึ่งปีแล้วนะ ตกงานแบบชิวชิว ตอนนี้เริ่มไม่ชิวซะแล้วซิ เพราะยังหางานไม่ได้เลย ที่ผ่านมาก็มีงานที่เข้าไปคุยบ้าง แต่เราไม่อยากกลับเข้าวงเวียนกรรมเก่าๆ เหมือนที่ผ่านมา ก็เลยเลือกที่จะรับหรือหางานที่เราต้องการ เราเหนื่อยและเคลียดมากกับงานที่ต้องเป็นเหมือนหมาล่าเนื้อ ที่ต้องใช้ทุกส่วนในชีวิตเพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์อันใหญ่หลวงสำหรับคนอื่นในขณะที่เราได้รับแค่เศษเนื้อจากโต๊ะอาหารของพวกเค้า เราดีใจที่ได้ออกจากงาน เพราะอย่างน้อยเราก็ได้รับ Compensate จริงๆ มันควรเป็น Bonus ที่เราควรได้ แค่เค้าไม่ให้ เราก็เลยมาได้ตอนนี้ ตั้งเป้าว่าจะหางานที่ Senior น้อยลงมาหน่อย ขอเงินเดือนเืท่าเด็กประสบการณ์สัก 3-4 ปี แต่ทำงานเต็มที่ตามประสบการณ์จริง หลายๆ ที่เรียกเราไปคุยนะ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เราก็พยายามดร็อป ความคิดเห็นลงมานิดนึง ฟังคนที่เราคิดว่าจะมาเป็นนายเรามากขึ้นก่อนตอบ เงินเดือนจะบอกตลอดว่าอย่าดูจากงานเก่า เพราะเงินเดือนมากมันก็แลกกับความรับผิดชอบที่สูงด้วย แต่งานที่เราจะรับเล่นกว่าดังนั้นเราไม่สนใจเรื่องเงินเดือนจากที่เก่า แต่หลายๆ ที่ก็จะสรุปว่าเรา Over Qualify กรี๊ดดดดดดดดดดดดด แม่เจ้า แต่อย่างว่าหละนะ ทุกคนย่อมเลือกสิ่งที่เหมาะสมกับตัวเองและคิดว่าเหมาะสมกับองค์กร ไม่มีใครผิดสำหรับงานนี้

เราเองตอนนี้กำลังตกที่นั่งลำบากจริงๆ เพราะเงินหมดเกลี้ยง แต่เรามีลูกสาวที่รัก (พี่พาย) ที่ต้องใช้เงินอยู่ตลอด ไหว้พระทุกวันก็ได้แต่วิงวอนขอให้เราพ้นจากทุกข์ตรงนี้เพื่อพี่พาย หลังจากนั้นในบั้นปลายชีวิต เราพร้อมที่จะทำงานเพื่อพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง ตามความตั้งใจของเรามานานแสนนาน ขอแค่ช่วง 10 ปีนี้ให้เราได้อยู่กับพี่พายอย่างไม่ทุกข์




Create Date : 09 ธันวาคม 2552
Last Update : 9 ธันวาคม 2552 14:40:15 น.
Counter : 498 Pageviews.

13 comment
ขอพื้นที่สำหรับระบายหน่อยนะ คงไม่ว่ากัน
เหนื่อยจัง

พยายามจะผ่านช่วงวิกฤตในชีวิตหนนี้อย่างมีสติ เพราะครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ที่มีแม่คอยเป็นกำลังใจและที่ปรึกษาอยู่ข้างๆ วิกฤตคราวนี้ต้องอยู่ตัวคนเดียว พร้อมกับต้องรับผิดชอบดูแลน้องพาย แต่มันรู้สึกหนักหนาเหลือเกิน ยังมองไม่เห็นฝั่งว่าอีกนานแค่ไหนจึงจะอยู่ได้อย่างไม่ทุรนทุรายสักที อายุที่มากขึ้นทำให้ไม่เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน เหมือนหมาล่าเนื้อ ที่พออายุมากวิ่งไม่ไหวก็ต้องถูกปลดระวางไป แต่เราอายุก็ยังไม่ขนาดนั้นแต่สำหรับประเทศไทย เราแก่ไปแล้วสำหรับการเริ่มต้นใหม่ สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือธุรกิจที่เริ่มด้วยตัวเอง แต่เราคนเดียวคิดได้ก็ไม่กล้าทำไม่กล้าลงทุน เพราะเงินทุนก็น้อยนิด กู้ก็ไม่ได้เพราะไม่อยากรบกวนญาติพี่น้อง เพราะทุกคนก็มีครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบ

ตอนนี้รู้สึกงงๆ และไม่มีทางออกมากๆ จะไปทางไหน จะทำอะไร ผู้หญิงคนเดียว พยายามมีสติ แต่ยิ่งมีสติกลับยิ่งทำให้เริ่มทำอะไรไม่ได้เลย มันไม่ได้เหนื่อยกาย แต่มันหนักในใจ พยายามยิ้มกับทุกวัน ทำทุกวันให้มีความทุกข์น้อยที่สุด แต่เหมือนมันเหมือนการทำทำนบกั้นความทุกข์พอทุกข์มากขึ้น มันก็หนักรอวันแตกทะลักออกมา ขอระบายหน่อยนะ เพราะไม่รู้จะไปพูดกับใครไปปรึกษาใครได้

ไม่ต้องห่วงนะไม่คิดฆ่าตัวตายแน่ๆ แค่เหนื่อย ขอให้คืนนี้เราสามารถหลับได้สนิท แล้วตื่นขึ้นมาพร้อมสติและปัญญาที่แจ่มใสขึ้น จะสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนเช่นทุกๆวัน

ก็แค่เหนื่อยจริงๆ



Create Date : 18 กรกฎาคม 2552
Last Update : 18 กรกฎาคม 2552 18:25:47 น.
Counter : 260 Pageviews.

5 comment
1  2  

<< FatCatSlimDog -GG >>
Location :
อุดรธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Single old lady who love to travel and nature. She is searching for her destiny all her life and still searching.. don't know when will she stop and have a happy peaceful world..