Group Blog
 
All Blogs
 

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 20



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 20

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ชาวยุทธ์ 8 สำนักเข้าใจว่าสามารถกำจัดผังปานสำเร็จ เจ้าเอี้ยนอ๋องจึงจัดงานเลี้ยงฉลอง หานป๋อกลายเป็นคนดัง เหล่าชาวยุทธ์ต่างยกย่องชื่นชม ยกเว้นภูตบดีซวีเย่ออู๋ที่ยังคงเขม่นหานป๋อไม่เลิก




ฟั่นเหลียงจี๋เซ็งที่หวินชิงไม่แยแส จึงขอให้หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยช่วยคิดหาแผนการ
เฮ้อ ก้อเลิกลีลาซะทีดิ เปิดเผยกันตรงๆ ให้รู้ไปเลยว่าจะออกหัวออกก้อย
ฟั่นเหลียงจี๋คิดจะใช้แผนจอมยุทธ์ช่วยสาวงามอีก โอ๊ย ตัวเองไม่เบื่อ แต่ตัวประกอบสองคนเนี่ยเค้าเบื่อแล้ว
ฟั่นเหลียงจี๋เลยคิดจะเปลี่ยนบทให้หานป๋อลวนลามเยี่ยเวี่ย แล้วเค้าเข้าไปช่วย บ้าเหรอ ผู้หญิงดีๆ ใครจะไปยอม
เอาล่ะ งั้นไปหาผู้เคราะห์ร้ายแถวหอนางโลมละกัน





แถบนี้ท่าทางจะเป็นแหล่งบันเทิงยอดฮิต แบบพัฒน์พงษ์ป่าวไม่รู้ ขนาดหลานฮ่องเต้ยังมาเที่ยวเลย



จูหวินเหวินเข้าใจว่าหานป๋อเป็นพวกนักเที่ยว เลยคิดใช้สาวๆ มาซื้อตัวหานป๋อ




โดนสาวๆ ถึงเนื้อถึงตัวเข้าหน่อย วิญญาณเช่อจุนซิ่นก้อเข้าสิง หานป๋อเผลอระริกระรี้ออกนอกหน้า




ทำให้ซวีเยี่ยเวี่ยโกรธ และชิงลากลับ หานป๋อจึงรู้สึกตัว รีบตามไปง้อนาง
ไม่ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญอย่างฟั่นเหลียงจี๋ก็ดูออกว่าทั้งคู่แอบมีใจให้กัน





แม้เยี่ยเวี่ยจะปฏิเสธ แต่ คืนนั้น ทั้งหานป๋อและซวีเยี่ยเวี่ยต่างคิดมากจนนอนไม่หลับ




อุตส่าห์ไปอาบน้ำข่มใจก้อไม่สำเร็จ หานป๋อเลยกะจะไปหาซวีเยี่ยเวี่ยซะหน่อย ที่ไหนได้ดันโดนซวีเย่ออู๋จับได้
ซวีเย่ออู๋ยิ่งวิตกจริตหนัก กลัวหานป๋อจะหาทางเข้าหาลูกสาวสุดที่รัก เลยฉวยโอกาสไล่หานป๋อออกจากจวน
คนเราก้อมีศักดิ์ศรี่นะ ไปก้อไปสิ ไม่ง้อก้อได้






หานป๋อกับฟั่นเหลียงจี๋เก็บข้าวของย้ายไปโรงเตี๊ยม ทั้งคู่ได้พักโรงเตี๊ยมเดียวกับฉินเมิ่งเหยา (ชักสงสัยว่าพี่สิงเลี่ยพักโรงเตี๊ยมไหนหว่า) เมิ่งเหยาสัญญาว่าจะใช้พลังยุทธ์ของนาง ช่วยควบคุมพลังด้านไม่ดีของหานป๋อ




เจ้าเอี้ยนอ๋องยังเชื่อมั่นในตัวหานป๋อและซวีเยี่ยเวี่ย เพื่อเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม ซวีเย่ออู๋ตัดสินใจเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อขอให้พระราชทานจวนให้กับหานป๋อซะที



หานป๋อเจ็บใจที่ซวีเย่ออู๋ไม่ให้เกียรติตน เลยประชดทำดีกับเสนาบดีหูอุ้ยหยง
เค้าจึงฉวยโอกาสชวนหานป๋อไปอยู่ที่จวนเสนาบดีชั่วคราว ก่อนจวนแม่ทัพจะสร้างเสร็จ แต่หานป๋อปฏิเสธ




ซวีเยี่ยเวี่ยยังงอนบิดาอยู่ นางจึงมึนตึงใส่ เจ้าเอี้ยนอ๋องเห็นบรรยากาศมาคุ เลยชวนนางไปขี่ม้าเล่น




ซวีเยี่ยเวี่ยตกม้า เจ้าเอี้ยนอ๋องช่วยนางไว้ทัน จนได้รับบาดเจ็บที่มือ ทำให้เกือบจะจุ๊บกัน




แต่เจ้าเอี้ยนอ๋องเป็นสุภาพบุรุษ (กว่าจอมเสเพลหานป๋อ) จึงไม่ทำให้นางต้องเขินนาน




ซวีเยี่ยเวี่ยเห็นบาดแผลของเจ้าเอี้ยนอ๋อง นางกลับไปช่วยพันแผลให้เค้า แค่นี้เจ้าเอี้ยนอ๋องก้อมีความสุขแล้ว




ยังงัย ยังงัย คนที่ซวีเยี่ยเวี่ยคิดถึง ก้อคือหานป๋ออยู่ดี นางจึงไปหาเค้าที่โรงเตี๊ยม
เห็นหน้าสาว หานป๋อก้อยิ้มออก





ซวีเยี่ยเวี่ยไม่เข้าใจว่าทำไมมีพ่อนางคนเดียวที่ตั้งป้อมกับหานป๋อขนาดนี้
สัญชาติญาณคนเป็นพ่อน่ะจิ




หวินชิงมาลาฉินเมิ่งเหยากลับสำนัก นางกล่าวลากับทุกคน แต่ทำเป็นไม่เห็นฟั่นเหลียงจี๋



เล่นเอาเค้าหงุดหงิดไม่รู้จะไปลงกับใคร เลยไปอาละวาดร้านขายหนังสือโป๊ หานป๋อต้องเข้ามาช่วยเคลียร์ ฟั่นเหลียงจี๋กลับไปหงอยอยู่ที่โรงเตี๊ยม





ฝ่ายซวีเยี่ยเวี่ยเองก้อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหานป๋อและเจ้าเอี้ยนอ๋อง




นางได้ยินเสียงก๊อกแก๊กที่ประตู คิดว่าต้องเป็นหานป๋อมาแอบดูนางอาบน้ำ เกือบฟาดเอาสาวใช้เข้าให้




เอาล่ะนะ ช่วงนี้น้ำเน่าเริ่มส่งกลิ่นมาล่ะ ประเภทเดินคลาดกันไปคลาดกันมาไม่เจอกันซะที กลัวคนดูไม่มีลุ้นใช่ปะ





เดินกันทั้งคืนก้อไม่เจอหรอกแบบเนี้ย
จบเพลงพอดี พอๆ กับหนังไทยเลยแฮะ แต่ได้ฟังเสียงฟงฟงร้อง ก้อพอให้อภัย





ล่างฟานหวินต้องการสืบเรื่องการตายของผังปานจึงกลับเข้าเมืองหลวง
เนื่องจากทั้งซวีเย่ออู๋ เยี่ยเวี่ย และเจ้าเอี้ยนอ๋องไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
ล่างฟานหวินจึงต้องการพบหานป๋อโดยด่วน เยี่ยเวี่ยเลยได้โอกาสไปพบหานป๋ออีก





หลังจากเห็นหน้าผาที่ผังปานตกลงไปแล้ว ล่างฟานหวินไม่เชื่อว่าผังปานจะตาย เค้าตั้งใจสืบหาความจริงให้ได้




ฟงสิงเลี่ยชักใจคอไม่ค่อยดี กลัวความลับแตก



ซวีเยี่ยเวี่ยคิดถึงหานป๋อมากขึ้นทุกวัน เจ้าของไม่อยู่คุยกับม้าก้อเอา



ซวีเยี่ยเวี่ยปรึกษาเจ้าเอี้ยนอ๋องว่าเค้าจะรู้สึกยังงัย ถ้าผู้หญิงเป็นฝ่ายรุกก่อน ในเรื่องของความรัก
เจ้าเอี้ยนอ๋อง: ต้องใช้ความกล้าอย่างมากทีเดียวสำหรับผู้หญิง ถ้าทั้งคู่มีใจให้กัน ใครจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน หาใช่เรื่องสำคัญไม่





หานป๋อนั่งซึมกระทืออยู่แต่ในห้องจนฟั่นเหลียงจี๋ต้องไล่ให้ออกไปเดินเล่น แต่จริงๆ แล้ว ตัวเองอยากจะคิดถึงหวั่นชิง โธ่ ไอ้เราก้อนึกว่าหวังดี




ตามฟอร์มอ่ะ จะเจอกันง่ายๆ ได้งัย ก้อต้องให้คลาดกันไปมาพอหอมปากหอมคอให้คนดูเริ่มหงุดหงิด อีกอย่างเจอกันในเมืองมันไม่ค่อยโรแมนติกงัย เลยต้องจัดฉากให้ไปเจอกันในป่า




ต่างคนต่างคิดถึงกัน
จะสวีทกันเกินหน้าเกินตาคู่พระเอกนางเอกแล้วนะ





ฟงสิงเลี่ยรีบไปพบผังปานที่จวนเสนาบดีหูอุ้ยหยงเพื่อปรึกษาเรื่องล่างฟานหวิน เอ่อ พี่สิงเลี่ยคะ พี่เล่นเดินเข้าหน้าบ้านเค้าเลยเนี่ย ไม่กลัวใครเห็นเหรอคะ นู๋ล่ะงงกะพี่จริงๆ



ผังปานวางแผนยืมมือฮ่องเต้กำจัดล่างฟานหวิน








 

Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:26:30 น.
Counter : 2813 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 19



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 19

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ล่างฟานหวินกับผังปานต่อสู้กันอย่างดุเดือด ในที่สุดการต่อสู้ก้อรู้ผลแพ้ชนะ



ทั้งหมดห่วงใยล่างฟานหวินที่ได้รับบาดเจ็บจากการประลอง
มีเพียงฟงสิงเลี่ยที่เป็นห่วงผังปาน





ผังปานเองก้อได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ทำไมคนดูไม่ยักสงสารนิ ก้อเล่นสวีทกันน่าอิจฉาซะขนาดนี้ เจ็บแค่นี้ไม่ถึงตาย




8 สำนักได้รับการต้อนรับอย่างดีจากกู่จือเซียนและล่างฟานหวิน



ฮ่องเต้จูหยวนจางฉวยโอกาสที่ผังปานได้รับบาดเจ็บ ขอให้เอี๋ยนจิ้งอันเป็นผู้นำ 8 สำนักในการกวาดล้างพลพรรคผังปาน เอี๋ยนจิ้งอันรับปาก




ฟงสิงเลี่ย: ท่าทางท่านจะชื่นชมล่างฟานหวินมาก
ผังปาน: ยากนักที่จะหาคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือทัดเทียมกันได้
ฟงสิงเลี่ย: พวกท่านล้วนบาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่ คงต้องใช้เวลารักษาตัวสักพัก




จิ้นปิงหวินกับหลี่เช่อเม่ยเกรงว่าจูหยวนจางจะฉวยโอกาสนี้กวาดล้างพวกเค้า
ฟงสิงเลี่ยจึงตัดสินใจวางแผนซ้อนแผน พี่สิงเลี่ยทั้งหล่อทั้งฉลาด ปลื้มจริงๆ นะเนี่ย






ฟั่นเหลียงจี๋กับหานป๋อไปเที่ยวตลาด เจ้าของแผนหนังสือเอาหนังสือโป๊เล่มใหม่มายั่วให้ตบะแตก
ฟั่นเหลียงจี๋อดใจไม่ได้ ซื้อกลับไปหนึ่งเล่ม





บังเอิญเจอเข้ากับหวินชิงและฉินเมิ่งเหยา ฟั่นเหลียงจี๋รีบซ่อนหนังสือโป๊แทบไม่ทัน เมิ่งเหยาอยากเปิดโอกาสให้ฟั่นเหลียงจี๋จึงชวนทั้งหมดไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน





ฉินเมิ่งเหยาพยายามยกข้อดีของฟั่นเหลียงจี๋มาชม เพื่อหวังให้หวินชิงมองเค้าในแง่ดีบ้าง
นอกจากหวินชิงจะไม่รับฟังแล้ว ยังเตือนหานป๋อให้เลิกคบคนพาลอีกด้วย จ๋อยล่ะสิงานนี้ ขณะจะออกจากร้านนางเผลอทำหยกหล่น ฟั่นเหลียงจี๋หวังดีคิดเก็บให้นาง กลับทำหนังสือโป๊ตกให้นางเห็น





ไม่ซวยตอนนี้ จะซวยตอนไหน




หวินชิงโกรธจนตบฟั่นเหลียงจี๋ หนนี้ฉินเมิ่งเหยาก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว



เรื่องแค่นี้ ไม่ทำให้ฟั่นเหลียงจี๋ถอดใจยอมแพ้ เค้าหาทางชนะใจหวินชิง
เค้าคิดจะเปิดเผยตัวเองให้หวินชิงรู้ว่า เค้าเป็นจอมยุทธที่เคยช่วยนาง แต่ต้องทำให้มันประทับใจหน่อย จะมาเปิดเผยกันดื้อๆ มันง่ายไป ต้องพึ่งหานป๋อกับเยี่ยเวี่ยซะแล้ว






ฉินเมิ่งเหยากับหวินชิงออกตามหาผังปานและพรรคพวก
หวินชิงยังอุตส่าห์เตือนเมิ่งเหยาให้เลิกคบกับฟั่นเหลียงจี๋




ทั้งคู่เห็นลูกสมุนของผังปานจึงแยกย้ายกันไล่ตาม เมิ่งเหยาต้องตกใจที่พบว่าคนที่นางติดตามคือพี่สิงเลี่ย แต่คนดูไม่ต้องตกใจนะ พี่สิงเลี่ยเค้าไม่รีบเปิดเผยตัวเองเร็วขนาดนี้หรอก นี่เป็นแผนของฟั่นเหลียงจี๋




ส่วนคนที่หวินชิงตามไปคือหานป๋อ นางติดกับดักที่เค้าวางไว้ตามแผน




ฟั่นเหลียงจี๋รีบเป็นพระเอกออกมาช่วยนาง แต่ยังไม่วายลีลา ปิดหน้าซะอีก แล้วหวินชิงจะรู้มั้ยเนี่ยว่าใคร



ขอโรแมนติกหน่อย แต่คนลำบากคือหานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ย
หวินชิง: ท่านช่วยข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ได้โปรดให้ข้าได้เห็นใบหน้า ได้ทราบชื่อผู้มีพระคุณด้วย





ยัง ยังไม่พอ ฟั่นเหลียงจี๋ยังทำเป็นเก๋ให้ปริศนาแก่นาง หวังว่านางจะทายออกว่าเป็นเค้า เล่นเอาสองผู้ช่วยหมั่นไส้ตะหงิดๆ




ที่ไหนได้ หวินชิงคิดทั้งคืนยังคิดไม่ออก



ระหว่างที่ฟั่นเหลียงจี๋วางแผนจีบสาว พี่สิงเลี่ยเค้าก้อมีแผนกับฉินเมิ่งเหยาเหมือนกัน แฟนๆ อย่าเพิ่งกระดี๊กระด๊า ฉากสวีทน่ะไม่มีซะหรอก พี่สิงเลี่ยเค้ามีแผนอื่นตะหาก




ฟงสิงเลี่ยวางแผนให้ฉินเมิ่งเหยาพบร่องรอยของหลี่เช่อเม่ย



เอี๋ยนจิ้งอันอยากจะให้สืบให้ดีก่อน แต่ฮ่องเต้ร้อนพระทัย แถมยังประมาทศัตรู คิดว่าผังปานได้รับบาดเจ็บ แม่ชีกับ 8 สำนักใหญ่ น่าจะสามารถจัดการได้



ฟงสิงเลี่ยให้จิ้นปิงหวินปลอมเป็นผังปานเพื่อล่อเอี๋ยนจิ้งอันไปอีกทาง จิ้นปิงหวินถูกจับได้




ฉินเมิ่งเหยากับฟงสิงเลี่ย ตามผังปานตัวจริงไป
หานป๋อจะล้างแค้นให้เช่อจุนซิ่น
ฟงสิงเลี่ยจะล้างแค้นให้หลี่โนไห่

เนียนมากพี่สิงเลี่ย





ระหว่างการต่อสู้ พี่สิงเลี่ยเปิดโอกาสให้หานป๋อซัดผังปานตกหน้าผา
หานป๋อยัง งง งง เอ ยังไม่ใช้พลังเท่าไหร่เลยนี่





จิ้นปิงหวินเล่นละครต่อทันที
จิ้นปิงหวิน: พวกเจ้าอ้างตัวว่าเป็นสำนักฝ่ายธรรมะ แต่ใช้คนมากรุมคนน้อย
ถ้าเป็นจอมยุทธที่แท้จริง ทำไมไม่สู้กับนายท่านตัวต่อตัวล่ะ
พวกเจ้ารู้ว่าผังปานบาดเจ็บเพราะล่างฟานหวิน ถึงฉวยโอกาส นี่น่ะเหรอวิสัยจอมยุทธ
พวกเจ้าเนี่ยแหละฝ่ายอธรรมตัวจริง
เมื่อผังปานตายไปแล้ว ข้าจะอยู่ไปทำไม สำหรับพวกเจ้า เค้าเป็นอธรรม แต่สำหรับข้า เค้าเป็นคนที่ข้ารักที่สุด

จิ้นปิงหวินทำทีเป็นโดดหน้าผาฆ่าตัวตายตามผังปานไป






ฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งเรือนฌาณเมตรไตรย เป็นสำนักอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน และแต่งตั้งหานป๋อเป็นนายพลปราบมาร




กู่จือเซียนช่วยรักษาอาการของล่างฟานหวิน จนดีวันดีคืน หลิงจ้านเทียนแจ้งข่าวผังปานโดนสังหารให้ล่างฟานหวินทราบ




เอี๋ยนจิ้งอันอาลัยรักจิ้นปิงหวิน ยังงัยนางก็เป็นศิษย์คนโปรด
เอี๋ยนจิ้งอันได้แต่หวังว่าฉินเมิ่งเหยาจะไม่เจริญรอยตามศิษย์พี่




ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่คิดว่าอาจารย์เจ้าจะสะเทือนใจขนาดนี้
ฉินเมิ่งเหยา: อาจารย์รักศิษย์พี่มาก
ฟงสิงเลี่ย: ทำไมคนเราถึงมาเสียใจเมื่อมันสายไป
ฉินเมิ่งเหยา: ท่านยังโกรธอาจารย์แทนศิษย์พี่อยู่หรือ
ฟงสิงเลี่ย: ปิงหวินก็ตายไปแล้ว โกรธไปก็เท่านั้น
ฉินเมิ่งเหยา: แล้วศิษย์พี่ล่ะ ท่านยังโกรธนางอีกหรือไม่
ฟงสิงเลี่ย: ข้ารู้สึกว่านางน่าสงสารมากกว่า
ฉินเมิ่งเหยา: ใช่ นางรักคนที่นางไม่สมควรจะรัก
ฟงสิงเลี่ย: เมิ่งเหยา แล้วเจ้าล่ะ ถ้าเจ้าหลงรักคนที่ไม่ควรจะรักเหมือนปิงหวิน เจ้าจะทำอย่างไร
ฉินเมิ่งเหยา: ทำไมท่านถึงถามเช่นนี้ ข้าโชคดีกว่าศิษย์พี่ ข้าเชื่อว่าข้ามองท่านไม่ผิด

อย่าเพิ่งดีใจไปเมิ่งเหยา





ฟงสิงเลี่ย: พวกเราอาจคิดว่าปิงหวินน่าสงสาร แต่กับนางแล้ว นางอาจมีความสุขที่ได้เสียสละเพื่อคนที่นางรัก
อาจารย์เจ้าอยากให้เจ้าสืบทอดสำนัก เจ้าจะรับปากนางหรือไม่
ฉินเมิ่งเหยา: มีหลายวิธีที่จะทดแทนคุณอาจารย์ ไม่จำเป็นต้องสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก
ฟงสิงเลี่ย: เจ้ายินดีจะสละตำแหน่งเจ้าสำนักเพื่อข้าหรือ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้ามั่นใจในสิ่งที่ข้าเลือก ข้าจะไม่มีวันเสียใจ

กำลังซึ้งได้ที่ นึกว่าจะมีฉากสวีทๆ ให้ดูซะหน่อย หนังก้อตัดอีกแล้วครับทั่น





ถึงตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าฟงสิงเลี่ยอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด ต่อไปนี้ผังปานจะได้กบดานเก็บตัวรักษาอาการบาดเจ็บอย่างสบายใจ



ฟงสิงเลี่ยอยากคุยเรื่องของเค้ากะเมิ่งเหยา จะเล่าให้ผังปานก้อใช่ที่ เลยต้องปรึกษาศิราณีปิงหวิน พี่สิงเลี่ยขา นู๋ว่าไม่เวิร์คนะพี่ เอาเรื่องแฟนใหม่มาปรึกษากะเมียเก่าเนี่ย ไม่เวิร์คอย่างแรงอ่ะ



ฟงสิงเลี่ย: ข้าคิดว่าเจ้ากับเมิ่งเหยา เป็นคนประเภทเดียวกัน
จิ้นปิงหวิน: ประเภทไหน
ฟงสิงเลี่ย: ประเภทที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อความรัก
จิ้นปิงหวิน: มีอะไรน่าดีใจเกิดขึ้นหรือไง นางทำอะไรเพื่อท่านล่ะ
ฟงสิงเลี่ย: นางยอมสละตำแหน่งเจ้าเรือนฌาณเมตรไตรย เจ้าไม่ต้องห่วง เมิ่งเหยายอมเสียสละเพื่อข้ามากมาย ข้าจะไม่ทำให้นางผิดหวัง
จิ้นปิงหวิน: นั่นสิ เมิ่งเหยาเสียสละเพื่อท่านมาก แล้วท่านล่ะ ท่านจะยอมละทิ้งการกู้ชาติเพื่อนางได้มั้ย

อึ้งค่ะ พี่สิงเลี่ยเจอคำถามนี้เข้าไป อึ้งไปเลย









 

Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:25:28 น.
Counter : 1757 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 18



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 18
ผังปานปะทะล่างฟานหวิน

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฟงสิงเลี่ยสามารถนำกระดูกและสมบัติของฟูบี้เลี่ยคืนมาได้ จนสามารถขึ้นเป็นผู้นำมองโกลทำให้ผังปานวางใจ




ผังปานตัดสินใจเก็บตัวฝึกยุทธ์ เพื่อเตรียมพร้อมต่อสู้กับล่างฟานหวิน




จิ้นปิงหวินเตือนฟงสิงเลี่ยเรื่องฉินเมิ่งเหยา ทำให้เค้าอดกังวลไม่ได้

จิ้นปิงหวิน: เมิ่งเหยาไม่เหมือนข้า นางคล้อยตามอาจารย์ตลอดมา ข้าหวั่นใจว่าความสัมพันธ์ของพวกท่านจะเป็นเหมือนล่างฟานหวินกับนายท่าน ต้องเป็นศัตรูกัน
ฟงสิงเลี่ย: ก็จริงที่เมิ่งเหยานับถืออาจารย์ที่สุด แต่นางก็มีความคิดเป็นของตัวเอง นางจะไม่หลับหูหลับตาช่วยจูหยวนจางแน่
จิ้นปิงหวิน: ข้าได้ยินว่าท่านสู้กับนางที่เจดีย์
ฟงสิงเลี่ย: ข้าใช้พลังมารคุณธรรม นางจำข้าไม่ได้หรอก
จิ้นปิงหวิน: แล้วพี่จะปิดนางไปนานแค่ไหน พี่รักนาง พี่ยอมไม่อยากหลอกลวงนาง แล้วศิษย์น้องล่ะ นางจะยอมรับได้หรือที่คนรักของนาง มีแผนทำลายล้างราชวงศ์หมิง

พี่สิงเลี่ยเก็บไปคิดหนัก





ด้วยพลังยุทธ์ของเช่อจุนซิ่นทำให้หานป๋อหายเร็วกว่าปกติ
ซวีเย่ออู๋ได้รับพระบัญชาให้มาตามหานป๋อไปเข้าเฝ้า





ซวีเย่ออู๋ได้รับพระบัญชาให้มาตามหานป๋อไปเข้าเฝ้า หานป๋อยังโกรธฮ่องเต้อยู่ จึงไม่ยอมไปเข้าเฝ้า ซวีเย่ออู๋จึงต้องใช้กำลังบังคับ




ที่แท้ฮ่องเต้ทรงห่วงใยหานป๋อ ตั้งใจให้หมอหลวงช่วยรักษาอาการของเค้า หานป๋อเกือบโชว์ก้นให้ฮ่องเต้ดูซะแล้ว ทรงประหลาดใจที่หานป๋อหายเร็ว




ฮ่องเต้อยากรู้ว่าพลังยุทธ์สี่สิบปีของหานป๋อเก่งกาจแค่ไหน จึงให้ต่อสู้กับทหารราชองครักษ์ หานป๋อได้โอกาสโชว์พาว
ฮ่องเต้รับปากว่าต่อไปจะไม่โบยหานป๋ออีก ฮ่องเต้ทราบข่าวการประลองระหว่างล่างฟานหวินกับผังปาน ทรงสนพระทัยอยากชมการประลอง





พ่อบุญธรรมเห็นหานป๋อปลอดภัยสบายดี จึงโล่งอกเตรียมตัวกลับจวนอ๋องเอี้ยน




มาดูฉากกุ๊กกิ๊กคั่นเวลากันบ้าง





หานป๋อเกิดเจ็บแผลขึ้นมา ซวีเยี่ยเวี่ยจึงช่วยประคอง ที่ไหนได้ หานป๋อดันทะลึ่งเอามือมาจับ จับ จับสะโพกเองง่ะ อย่าคิดมากกกก




ยังมาทำหน้าซื่ออีก เด๋วเหอะ เด๋วโดน




ซวีเยี่ยเวี่ยผลักหานป๋อล้มทับก้อนหินโดนแผลเก่า นางจึงช่วยประคองเค้าลุกขึ้น แต่แล้ว....



โอ๊ะ ไม่ได้ตั้งใจ...




กะลังเข้าด้ายเข้าเข็ม ก้อดันมีกขค.โผล่มาขัดจังหวะ



หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยเลยต้องพาฟั่นเหลียงจี๋ไปเลี้ยงปิดปาก เป๋าฮื้อซะด้วย

น้องยกหูฉลามมาอีก




ฟั่นเหลียงจี๋เห็นหวั่นชิงในตลาด เค้าแอบติดตามนางไป จึงรู้ว่านางนัดพบกับฉินเมิ่งเหยา เมิ่งเหยารู้ว่าฟั่นเหลียงจี๋แอบดูพวกนาง




ขอแซวหน่อยเหอะ อิอิ สงสัยจัง คนเขียนคงสมองกลับเล็กน้อย ทีเมิ่งเหยาอยู่กะฟั่นเหลียงจี๋ยังออกแนวกุ๊กกิ๊กน่ารักมากกว่าอยู่กะพี่สิงเลี่ยอีก มันยังงัยกันหว่า

เมิ่งเหยาไม่เข้าใจว่าฟั่นเหลียงจี๋ทำไมไม่เปิดเผยตัวเองกับหวินชิง อย่างไรนางก็เป็นผู้ถือศีลคงไม่คิดแต่งงาน
ฟั่นเหลียงจี๋บอกว่า เค้าอยากเก็บความทรงจำที่ดีเอาไว้ระลึกถึงตอนแก่
ฟั่นเหลียงจี๋ถามถึงพี่สิงเลี่ย เมิ่งเหยาว่าเค้าเดินทางไปกราบหลุมศพอาจารย์






เมิ่งเหยาได้ยินชาวบ้านคุยกันเรื่องกระดูกของฟูบีเลี่ย นางรู้สึกไม่สบายใจที่จูหยวนจางเล่นสกปรกเผากระดูกบรรพบุรุษของผู้อื่น ฟงสิงเลี่ยเห็นนางเหม่อลอยอยู่ในตลาด



พอเห็นหน้าพี่สิงเลี่ย เมิ่งเหยาก้อยิ้มออก




เมิ่งเหยานึกว่าพี่สิงเลี่ยไม่อยู่ในเมืองหลวงจริงๆ นางเลยเล่าความโหดร้ายของฮ่องเต้ให้พี่สิงเลี่ยฟัง
อย่างนี้ พี่สิงเลี่ยก้อแอบมีความหวังดิว่าเมิ่งเหยาอาจจะไม่ช่วยฮ่องเต้อีก
ฟงสิงเลี่ย: เมิ่งเหยา ข้าขอโทษที่โกหกเจ้า
ฉินเมิ่งเหยา: เรื่องอะไร
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่ได้ไปไหว้อาจารย์หรอก ข้าไปทะเลทรายเพื่อรวบรวบหิน 7 สีให้กับเจ้า
การหาหินให้ครบ 7 สีไม่ใช้เรื่องง่าย เป็นธรรมเนียมของชาวมองโกล เราจะมอบหินสีให้กับผู้มีมีความสำคัญกับเรา
หิน 7 สี เป็นพรอันสูงสุด หินแต่ละสีมีความหมายต่างกัน ว่ากันว่า ถ้าผู้ถือครองมีความเชื่อมั่นจริงใจ
หินจะส่องแสงในความมืด หินสีไหนที่ส่องแสงแปลว่า ผู้ครองหินจะมีโชคทางด้านนั้นสูงสุด







พี่สิงเลี่ยพูดอย่างนี้ เมิ่งเหยาหรือจะไม่อยากลอง



อธิษฐานสิจ๊ะ
อยากรู้กันแล้วล่ะสิว่าหินสีเม็ดที่ส่องสว่างมีความหมายอะไร

เด๋วหาคนมาเฉลยให้





เจ้าเอี้ยนอ๋องเชิญทุกคนมาร่วมงานเลี้ยง
ฟั่นเหลียงจี๋เห็นสายคล้องกระบี่หิน 7 สีของเมิ่งเหยา
ซวีเยี่ยเวี่ย: ท่านซื้อมาจากไหน
ฉินเมิ่งเหยา: มีเพื่อนให้ข้ามา
หานป๋อ: เป็นของหมั้นหมายก็บอกมาเถอะน่า





ฟั่นเหลียงจี๋รู้เรื่องอัญมณีนี้ดี ทำให้คนอื่นๆ อยากรู้ว่าอัญมณีนี้มีคุณสมบัติอย่างที่ว่าจริงรึเปล่า ฉินเมิ่งเหยาเผลอทำให้ฟั่นเหลียงจี๋รู้ว่านางได้ลองทดสอบอัญมณีแล้ว




ฟั่นเหลียงจี๋: มันก็เป็นแค่ตำนานน่า
ฉินเมิ่งเหยา: เรื่องจริงนะ ข้า
ฟั่นเหลียงจี๋: หุหุ ที่แท้เจ้าก้อลองแล้ว
ซวีเยี่ยเวี่ย: แล้วหินสีไหนล่ะที่ส่องแสงน่ะ
ฟั่นเหลียงจี๋: โธ่เอ๊ย ก็ต้องสีชมพูสิ สีแห่งความรักงัย ต้องให้บอกอีกเหรอ
ขอแปะเยอะหน่อย น่าร้ากกก





ซวีเยี่ยเวี่ยแซวฟั่นเหลียงจี๋ว่าควรจะยืมหินสีจากฉินเมิ่งเหยามาทดสอบดูบ้าง เผื่อจะมีโชคเรื่องความรัก
ฟั่นเหลียงจี๋เลยแก้เผ็ด ทำเป็นจะหลุดปากเรื่องที่ริมแม่น้ำออกมา ทำเอาหานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยรีบช่วยกันกลบเกลื่อน






ซวีเยี่ยเวี่ยเก็บไปฝันร้าย หน้าตาหานป๋อหื่นสุดๆ





ยุทธ์ของล่างฟานหวินก้าวหน้าไปอีกขั้น ส่วนผังปานก้อฝึกวิชาสำเร็จเช่นกัน แหม ต่างคนต่างมีสาวงามให้กำลังใจนี่น้า




แม้แต่ฮ่องเต้ยังทรงสนพระทัยผลการต่อสู้ครั้งนี้ ทรงเสด็จมาชมด้วยพระองค์เอง




คนมารอดูกันเพียบ นี่ประลองยุทธ์นะ ไม่ใช่เล่นงิ้ว หาที่เงียบๆ สู้กันดีกว่า ว่าแล้วก้อชิ่ง




ล่างฟานหวินให้หลิงจั้นเทียนนำชาวพรรคมังกรพิโรธสะกัดกั้นเหล่าชาวยุทธ์ไม่ได้ตามไปชมการประลอง
ฮ่องเต้ก้อไม่มีอภิสิทธิ์




แม้จะไม่ใช่มิตร แต่ก้อไม่ใช่ศัตรู(ทางการเมือง 555) อยากกู้ชาติไม่ต้องสร้างความวุ่นวาย แค่ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีที่สุดก้อช่วยชาติได้แล้ว อุ๊บส์ นอกเรื่องไปนิ้สสส





การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น เอี๋ยนจิ้งอันกับฉินเมิ่งเหยาช่วยให้ฮ่องเต้สามารถเห็นภาพการต่อสู้ในสมาธิ




ใครแพ้ ใครชนะ ตอนที่ 19 รู้กัน




 

Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:24:28 น.
Counter : 1181 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 17



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 17

ตอนที่ 17 เกือบดูไม่จบ พี่สิงเลี่ยทำไมหล่อละลายใจแม่ยกขนาดนี้ หล่อ เท่ทุกฉาก จนไม่รู้จะ cap มุมไหนดี

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฮ่องเต้จูหยวนจางจงใจเผยสถานที่เก็บกระดูกกุบไลข่านให้หานป๋อรู้ หานป๋ออยากจะช่วยเหลือชาวมองโกล
พี่สิงเลี่ยเตือนหานป๋อว่าฮ่องเต้อาจกำลังทดสอบเค้าอยู่ เค้าไม่ควรหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว

ฟงสิงเลี่ย: พวกเราชาวมองโกลมีชีวิตอยู่ใต้ท้องฟ้า ตายแล้วจะฝังที่ไหนไม่สำคัญ
จิตวิญญาณเป็นเพียงเรื่องของความเชื่อ เจ้าอย่าไปใส่ใจ
เจ้าเป็นคนมีเมตตา ถ้าเจ้าจะเห็นใจฮ่องเต้ ข้าก้อไม่ว่า แต่สำหรับข้า ข้าไม่คิดสงสารเค้าหรอก





ฉินเมิ่งเหยาไม่สบายใจที่ได้รู้ว่าฮ่องเต้ขโมยกระดูกกุบไลข่านไปซ่อน นางอยากรู้ว่าพี่สิงเลี่ยคิดยังงัยกับเรื่องนี้
พี่สิงเลี่ยวางฟอร์มไม่สนใจ แต่แอบหยอดว่า ฮ่องเต้ก้อทำความชั่วไว้มากมาย ทำไมเรือนฌาณเมตรไตรยถึงได้เข้าข้าง และสนับสนุนเค้านัก




หานป๋อเดินทางไปยังที่ซ่อนกระดูกกุบไลข่าน เป็นกับดักที่ฮ่องเต้วางไว้ ตามที่พี่สิงเลี่ยคาด




ที่จริงหานป๋อหวังดี จะไปจุดธูปบูชาให้ฮ่องเต้ เพื่อให้พระองค์ทรงนอนหลับได้สนิท
หานป๋อโมโหที่ฮ่องเต้ไม่รู้ดีชั่ว เลยด่าซะแสบ ฮ่องเต้สั่งลงโทษโบยเค้าหนึ่งร้อยไม้




ฟงสิงเลี่ยแวะมาเยี่ยมหานป๋อ ห่วงใยกันจริงๆ เล้ย
ฟั่นเหลียงจี๋ไม่เข้าใจว่าหานป๋อมีพลังยุทธ์ 40 ปีของเช่อจุนซิ่นทำไมจึงไม่เกร็งพลังยุทธ์ต้านทานการถูกตี
หานป๋อถึงกับอึ้งที่ได้รู้ อะโด่ ไม่จำเป็นต้องเจ็บตัวหรอกเหรอเนี่ย





ฟงสิงเลี่ย: การสู้ด้วยจิตวิทยาดีกว่าสู้รบด้วยสงคราม เปลือกนอกฮ่องเต้อาจจะดูเยือกเย็น แต่ในใจเค้าคงร้อนรุ่ม ตราบใดที่เค้าไม่รู้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังเป็นใคร เค้าจะต้องหวาดผวา
ผังปาน: ยิ่งเค้าร้อนรน เค้ายิ่งจะทำผิดพลาด




ฟงสิงเลี่ยสั่งการให้ผังปานส่งโลงให้กับฮ่องเต้ ทำให้ทรงพิโรธหนัก
ฮ่องเต้สั่งประชุมขุนนางด่วน เพื่อหาทางจัดการกับเรื่องนี้ บรรดาขุนนางสั่งให้ปราบชาวมองโกลอย่างเด็ดขาด
เจ้าเอี้ยนอ๋องกลับคิดแตกต่างออกไป

เจ้าเอี้ยนอ๋อง: แม้โลงศพจะเป็นลางร้าย แต่ภายในมีเพียงดินกับต้นหญ้า เห็นได้ชัดเจนว่าพวกเค้าต้องการเพียงกระดูกบรรพบุรุษกลับไปเท่านั้น
หวังว่าฝ่าบาทจะทรงมีพระเมตตา คืนกระดูกฟูบีเลี่ยให้กับชาวมองโกลเพื่อลดทอนความเกลียดชังของพวกเค้า





จูหวินเหวินเสนอว่าให้ส่งทหารไปปราบปรามโดยด่วน ฮ่องเต้ทรงเริ่มสงสัยว่าจะมีบุคคลลึกลับอยู่เบื้องหลังผังปาน จึงสั่งเลิกประชุมเอาดื้อๆ ซะงั้น




เจ้าเอี้ยนอ๋องเดาว่าบุคคลที่อยู่เบื่องหลังน่าจะเป็นทายาทราชวงศ์หยวน แต่ซวีเย่ออู๋ไม่อยากจะเชื่อ เพราะฮ่องเต้เชื่อหมอดูหูหนวก กวาดล้างเด็กชาวมองโกลไปจนหมด
ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าฟงสิงเลี่ยแอบสืบข่าวอยู่ใกล้ๆ





เจ้าเอี้ยนอ๋องไม่เอะใจเพราะคิดว่าฟงสิงเลี่ยมาเยี่ยมหานป๋อ
หานป๋อรู้เรื่องผังปานส่งโลงศพไปให้ฮ่องเต้ เค้าโมโหจัด อาละวาดไปก้อเจ็บแผล พี่สิงเลี่ยดูห่วงใยน้องป๋อไปป่าว






ฮ่องเต้เชิญฉินเมิ่งเหยามาหารือ นางเตือนให้เค้าคืนกระดูกฟูบีเลี่ยให้กับชาวมองโกล
การที่เค้าซ่อนกระดูกไว้ รังแต่จะทำให้เค้าเป็นกังวล หากคืนกระดูกให้ชาวมองโกลไป เค้ากลับจะได้รับการยอมรับนับถือมากกว่า
ฮ่องเต้ให้เมิ่งเหยาดูคำทำนายของนักพรตเต๋าที่บอกว่า
"ใต้จะตกต่ำ เหนือจะรุ่งเรือง ทายาทมังกรที่แท้จริงจะครองแผ่นดิน"

ฮ่องเต้: ฮ่องเต้ทุกยุค ต้องมีความโหดเหี้ยม จึงจะรักษาแผ่นดินไว้ได้ สำหรับเจ้า คุณธรรมคือการปกป้องตัวเอง เมื่อโดนผู้อื่นทำร้าย
แต่สำหรับข้า ข้าจะปกป้องประเทศ ก่อนที่ใครจะกล้าลงมือ ข้าจะต้องลงมือก่อน





ฟงสิงเลี่ยคาดว่าฮ่องเต้จะต้องอดรนทนไม่ไหว และต้องหาทางจัดการกับพวกเค้า ซึ่งเท่ากับว่าเปิดโอกาสให้พวกเค้ารู้ที่ซ่อนของกระดูกกุบไลข่าน และหอกประจำพระองค์



ฮ่องเต้ประกาศทำพิธีบวงสรวงสวรรค์ในอีก 7 วัน โดยจะทรงเผากระดูกฟูบีเลี่ยในวันนั้น



ฟั่นเหลียงจี๋รู้ทันว่ามันเป็นกับดัก แต่เค้าก้อเชื่อว่าชาวมองโกลยอมสละชีวิตเพื่อชิงกระดูกับหอกกลับคืนมา





แหม ฟั่นเหลียงจี๋ยังรู้เลย มีเหรอพี่สิงเลี่ยจะอ่านเกมไม่ออก
พี่สิงเลี่ยมั่นใจในแผนการณ์มาก ใจเย็นซ้ะ




ระหว่างสิงห์เฒ่ากับเสือหนุ่ม ยกนี้ใครจะเป็นฝ่ายชนะ



ถึงวันบวงสรวง ฮ่องเต้นำกระดูกกับหอกของฟูบีเลี่ยออกมา พี่สิงเลี่ยส่งคนมาชิง




ไม่ต้องบอกก้อรู้ว่าเชียร์ใคร ว่าแต่ใครออกแบบชุดสีม่วงนี่ฟะ โคตรจะแต๋วเลย



งานนี้ พี่สิงเลี่ยกับหลี่เช่อเม่ยลงมือเอง ทั้งคู่ช่วยกันชิงกระดูก และหอกมาได้



ฮ่องเต้วางกับดักไว้แล้ว โดยให้ฉินเมิ่งเหยามาขัดขวาง แหม เห็นปอยผมยังไม่รู้อีกเหรอว่าเป็นพี่สิงเลี่ย คนดูยังรู้เลย 555 สงสารแต่พี่สิงเลี่ย นั่นก้อประเทศ นี่ก้อความรัก เฮ้อ




ฟงสิงเลี่ยไม่กล้าลงมือหนักกับเมิ่งเหยา ก้อน่าเห็นใจอยู่ เหตุการณ์จวนตัว เค้าก้อตัดสินใจใช้วิชาที่ผังปานถ่ายทอดให้




ลงมือแค่เบาะๆ เมิ่งเหยาไม่เจ็บตัวเท่าไหร่หรอก
แล้วพี่สิงเลี่ยกับพวกก้อหนีเข้าไปในเจดีย์




ฮ่องเต้ให้เหลิงเอี้ยนรับหน้าที่ต่อ โดยไม่ให้เมิ่งเหยากับซวีเย่ออู๋ยุ่งด้วย
ที่แท้ฮ่องเต้ให้เหลิงเอี้ยนวางระเบิดเจดีย์
หลังจากนั้น สิ่งที่ค้นพบมีแต่หอก เหลิงเอี้ยนรายงานว่าชาวมองโกลตายหมดสิ้นแล้ว คาดว่ากระดูกของฟูบีเลี่ยจะถูกเผาไปด้วย





ฮ่องเต้ไม่ได้รู้เล้ยว่าฝ่ายมองโกลได้วางตัวเหลิงเอี้ยนเอาไว้ข้างกายเค้า
เหลิงเอี้ยนได้ช่วยสับเปลี่ยนชาวมองโกลกับทหารหมิง พาทุกคนหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย
ฟงสิงเลี่ย: ฮ่องเต้คงจะเข้าใจว่ากระดูกของท่านข่านกลายเป็นเถ้าไปแล้ว และยังกำจัดทายาทราชวงศ์หยวนได้อีกด้วย หลังจากนี้ เค้าคงคลายความกังวล และลดแรงกดดันต่อพวกเราชาวมองโกลไประยะหนึ่ง แต่จูหยวนจางเป็นคนฉลาด เราคงจะตบตาเค้าได้ไม่นาน






ปฏิบัติการณ์ครั้งนี้ทำให้ฟงสิงเลี่ยได้รับความเชื่อมั่น และความไว้วางใจจากชาวมองโกล (ยังกะนักการเมืองเลยนะนั่น) ให้เป็นผู้นำพวกเค้ากอบกู้ราชวงศ์หยวน
ผู้นำทั้ง 8 เผ่าสาบานตนรับใช้ฟงสิงเลี่ย





ฟงสิงเลี่ย: นับจากวันนี้ ข้าจะอุทิศเลือดเนื้อและชีวิตของข้า เพื่อชาวมองโกล
ขอให้ 8 เผ่ารวมเป็นหนึ่ง เพื่อทำตามความตั้งใจของเจงกิสข่าน และกุบไลข่าน
ฟงสิงเลี่ย: ขอให้พวกเราร่วมเป็นใจเดียวกัน เพื่อฟื้นฟูราชวงศ์หยวน

ผังปานปลื้มซะไม่มีล่ะ





ฟงสิงเลี่ยตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำเพื่อประเทศชาติ และประชาชนของเค้า
พี่สิงเลี่ยยังคงหนักใจที่จะหาวิธีล้มล้างจูหยวนจางโดยเสียเลือดเนื้อชนเผ่าให้น้อยที่สุด
การต่อสู้เพื่อช่วงชิงแผ่นดินจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ความสัมพันธ์ของฟงสิงเลี่ยกับฉินเมิ่งเหยาจะเป็นยังงัยต่อไป โปรดติดตาม







 

Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:23:27 น.
Counter : 1287 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 16



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 16

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว จิ้นปิงหวินเล่าอดีตของนางให้ฟงสิงเลี่ยฟัง หลังจากนางได้แฝงตัวเข้าไปอยู่กับผังปานได้สำเร็จ นางได้มีโอกาสใกล้ชิดผังปาน และหาทางที่จะลอบสังหารเค้า
แต่ยิ่งนานวัน นางยิ่งได้เห็นตัวตนของผังปาน ที่เหงาและโดดเดี่ยว





โอกาสมาถึง จิ้นปิงหวินสืบรู้ว่า ผังปานจะเก็บตัวฝึกวิชา




ปิงหวินฉวยโอกาสที่ผังปานไม่อาจใช้พลังยุทธ์จู่โจมเค้า แต่ผังปานรู้อยู่แล้วว่าปิงหวินเป็นศิษย์เรือนฌาณเมตรไตรย
ปิงหวินทำร้ายผังปานไม่สำเร็จ เค้าแค่บาดเจ็บภายในเล็กน้อย ผังปานให้หลี่เช่อเม่ยปล่อยปิงหวินไป ยิ่งทำให้ในใจนางสับสน






ปิงหวินยังไม่ยอมเลิกรา นางสะกดรอยตามผังปานไปจนถึงเผ่ามองโกล เพื่อหาโอกาสลงมืออีก




ผังปานรู้ตัว เค้ากลับไม่ทำอะไรนาง
ผังปานพยายามใช้เหตุผลเข้าเกลี้ยกล่อมนาง

ผังปาน: คนเขาบอกอะไรเจ้าก็เชื่อ เทพกับมารต่างกันที่ตรงไหน แม้เราจะมีความคิดไม่ตรงกัน ใช่ว่าจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ ข้ายังไม่เคยคิดกำจัด 8 สำนัก แต่ 8 สำนักกลับคิดกำจัดข้า ทำไมเจ้าไม่ลองค้นหาความจริงด้วยตัวเอง แทนที่จะเชื่อให้สิ่งที่คนอื่นพูด





สุดท้ายผังปานเปิดโอกาสให้ปิงหวินลงมือ แต่นางทำไม่ได้
ผังปาน: ถ้าเจ้ารู้จักคิดได้ด้วยตนเองแล้วยังอยากจะฆ่าข้า เจ้าก็มาได้ทุกเมื่อ
จิ้นปิงหวิน: ถึงวันนั้น เมื่อข้าแทงกระบี่เข้าที่หัวใจเจ้า หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจ
ผังปาน: ถ้าเจ้าทำเช่นนั้นจริง ข้าก็หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจภายหลังเช่นกัน




ชาวยุทธ์ที่คิดสังหารผังปาน เข้าใจผิดว่าปิงหวินหักหลัง จึงลงมือกับนางด้วย
ปิงหวินพลั้งมือฆ่าชาวยุทธ์คนหนึ่งตาย (ดูหน้าไว้นะ เผื่ออนาคตจะดังเหมือนโจวซิงฉือ 555) นางตกใจจนช็อค ทำอะไรไม่ถูก





ผังปานช่วยปกป้องปิงหวิน แต่นางกลับแทงเค้า แล้วหนีไป
นางฆ่าผังปานได้ นางกลับไม่ดีใจ ปิงหวินไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด ผังปานช่วยชีวิตนางถึงสามครั้ง นางกลับทำร้ายเค้าครั้งแล้วครั้งเล่า





หลังจากนางเตลิดหนีไป ก้อเกิดพายุทราย ปิงหวินรู้อย่างเดียวว่านางไม่อยากให้ผังปานตาย นางจึงกลับไปช่วยเค้า
ปิงหวินเกือบตกเขา ผังปานก้อช่วยนางไว้อีก





นับแต่นั้นมา ปิงหวินก็เริ่มมองโลกจากมุมมองของผังปาน และเชื่อในความฝันของเค้า
จิ้นปิงหวิน: นายท่านเสียสละได้ทุกอย่างเพื่อท่าน ข้าก้อทำเพื่อเค้าได้เช่นเดียวกัน
เพียงแต่หนนี้ ข้าทำไม่ได้ ยามข้ากอดท่าน ข้าคิดถึงแต่นายท่าน ข้าขอโทษ
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าไม่จำเป็นต้องขอโทษ ที่ข้ามาพบเจ้าวันนี้ เพราะเห็นแก่เราเคยเป็นสามีภรรยากัน เมื่อเราต่างก็รักคนอื่น เราก้ออย่าโกหกตัวเองอีกต่อไปเลย

ปิงหวินคาดว่าผังปานจะลงมือกับเมิ่งเหยา นางรีบบอกให้สิงเลี่ยตามไปช่วย





เมิ่งเหยาไปคอยฟงสิงเลี่ยตามนัด แต่คนที่มาคือผังปาน
ผังปาน: ข้าเคยลั่นวาจาว่าจะไม่ทำร้ายคนของเรือนฌาณเมตรไตรย ถ้าไม่จำเป็น
เพื่อการกู้ชาติ ข้าจำเป็นต้องฆ่าเจ้า ขอโทษด้วย

มาฆ่าเค้า ยังจะมีมารยาทอีกนะ





ทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด หนนี้ ผังปานเอาจริง
ก่อนที่ผังปานจะสังหารเมิ่งเหยาสำเร็จ พี่สิงเลี่ยก้อเข้ามาขวางทัน






ฟงสิงเลี่ย: ข้าจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายนาง

โอ๊ย เท่มากค่า ได้ใจแม่ยกมากกกก ดูตาพี่มองผังปานดิ โห น่ากลัวโคตร




ผังปานรู้แล้วว่าวันนี้คงสังหารเมิ่งเหยาไม่ได้ เค้ายอมล่าถอย แต่ก้อไม่อยากให้เมิ่งเหยาจับพิรุธสิงเลี่ยได้ เลยต้องทำร้ายสิงเลี่ยพอหอมปากหอมคอ



เมิ่งเหยาก้อสงสัยว่าทำไมอยู่ดีๆ ผังปานถึงลงมือกับนาง ตอนนี้
นึกว่าจะมีกุ๊กกิ๊กกันมั่ง แต่ก้อไม่มีอีกแหละ เอ๊ คนเขียนจะเอายังงัยกะคนดูเนี่ย แค่จับมือกันก้อไม่ได้เรอะงัย มัวแต่สบตากันไปมาอยู่ได้ ฮึ





กับเมิ่งเหยา พี่สิงเลี่ยของเราก้อเสียงอ่อนเสียงหวาน เสร็จแล้วก้อกลับไปอาละวาดใส่ผังปานซ้า



ฟงสิงเลี่ย: ข้าขอเตือน อย่าทำร้ายเมิ่งเหยาอีก
ผังปาน: ถ้าข้าต้องฆ่านางให้ได้ล่ะ
ฟงสิงเลี่ย: งั้นความสัมพันธ์ของเราก็จะเหมือนกระบี่เล่มนี้

ว่าแล้วก้อหักกระบี่ออกเป็นสองส่วน ผังปานถึงกับตะลึงว่าสิงเลี่ยจริงจังกับเมิ่งเหยาถึงขนาดนี้แล้วเหรอ






ซีนนี้ใส่อารมณ์กันสุดฤทธิ์ มันส์มาก ยิ่งกว่าฉากต่อสู้อีก

ผังปาน: ท่านเป็นข่านของพวกเรา ท่านจะละทิ้งประชาชนของท่าน เพียงเพื่อหญิงชาวฮั่นงั้นหรือ
ฟงสิงเลี่ย: ข้าขอบอกท่านอีกครั้ง ข้าจะไม่ทอดทิ้งชาวมองโกล และข้าจะไม่ทิ้งเมิ่งเหยาด้วย
ผังปาน: ท่านก็รู้ฐานะของฉินเมิ่งเหยาดี ถ้าท่านยังปล่อยคาราคาซัง จะเป็นผลร้ายต่อแผนการของพวกเรา
ฟงสิงเลี่ย: เจ้ายังเกลี้ยกล่อมปิงหวินได้เลย ทำไมข้าจะเกลี้ยกล่อมเมิ่งเหยาไม่ได้





ผังปาน: ปิงหวินส่วนปิงหวิน เมิ่งเหยาส่วนเมิ่งเหยา จะเอามาเทียบกันไม่ได้
ฟงสิงเลี่ย: ทั้งคู่ต่างยึดมั่นความรัก
ผังปาน: ท่านก็รู้ว่าปิงหวินรักท่านมาก ท่านยังจะทำให้นางต้องผิดหวังอีกหรือ
ฟงสิงเลี่ย: แม้ข้ากับปิงหวินจะแต่งงานกันแล้ว แต่คนที่นางรักไม่ใช่ข้า นางรักท่าน อย่าบอกนะว่าท่านไม่รู้
ท่านใช้ความรักที่นางมีต่อท่าน ขอให้นางใกล้ชิดข้า ช่วยข้าคืนความทรงจำ ท่านก็รู้ว่านางทำเพื่อท่าน
พอสำเร็จแล้ว ท่านคิดจะผลักไสนางอีกหรือ ท่านไม่เพียงไม่รับผิดชอบ ยังเห็นแก่ตัวอีกด้วย
ผังปาน: ข้าทำทุกอย่างเพื่อท่าน และชาวมองโกล
ฟงสิงเลี่ย: แล้วเจ้าเคยคิดถึงปิงหวินบ้างมั้ย




ฟงสิงเลี่ย: เจ้าอยากให้ข้ากับปิงหวินอยู่ด้วยกัน เจ้าถึงคิดฆ่าเมิ่งเหยา เพื่อให้ข้าลืมนางซะ จะได้คิดถึงแต่ปิงหวิน
เจ้าผิดไปแล้ว มีคนเดียวที่จะทำให้ปิงหวินมีความสุขได้ คนคนนั้นคือเจ้า
ผังปาน: ข้าสาบานว่าจะอุทิศตนเพื่อชาติ ข้าจะไม่มีวันมีความรัก
ฟงสิงเลี่ย: ถูกต้อง ประเทศต้องมาก่อนครอบครัว แต่นางทิ้งเชื้อชาติของตัวเอง ทิ้งอาจารย์เพื่อจะช่วยเจ้าสร้างประเทศ นางเสียสละไปมากมาย ยังไม่คู่ควรให้เจ้ารักอีกหรือ ถ้าเจ้ายังไม่กล้ามีรัก เจ้าจะเป็นผู้กล้าอันดับหนึ่งของมองโกลได้อย่างไร




ฟงสิงเลี่ยสะกิดให้ผังปานคิดถึงตัวเค้ากับปิงหวิน แต่เค้าไม่กล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับนาง




เค้าจึงหลบหน้าไปก่อนที่นางจะรู้ตัว แต่ปิงหวินก้อรู้อยู่ดี




ฟงสิงเลี่ยเจอกับสามเกลอที่ตลาด เค้าวางแผนใช้หานป๋อในการจูงใจให้ฮ่องเต้เสด็จออกนอกวัง



หานป๋อหลงกลพี่สิงเลี่ย เอาเรื่องงานประจำปีไปเล่าให้ฮ่องเต้ฟังอย่างออกรส



ฮ่องเต้หลงกลเสด็จออกนอกวังจนได้
แต่ถึงอย่างนั้น ก้อยังทรงระวังพระองค์ เวลาจะกินบะหมี่ยังไม่ไว้ใจ ขอสลับชามกับหานป๋อ





พี่สิงเลี่ยใช้เด็กชาวบ้านมาร้องเพลงสะกิดใจฮ่องเต้เกี่ยวกับการฆ่าล้างมองโกล
ฮ่องเต้สั่งให้เหลิงเอี้ยนสืบหาผู้อยู่เบื้องหลัง





ฟงสิงเลี่ยมาหยั่งเสียงสามเกลอดูว่าคิดยังงัยกับเพลงที่เด็กๆ ร้อง
หานป๋อไม่อยากจะเชื่อว่าฮ่องเต้จะเป็นคนไม่ดี
ฟั่นเหลียงจี๋บอกว่าตัวเองอยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกับพี่สิงเลี่ย โอ ไม่ ใครอยู่รุ่นเดียวกันยะ พี่สิงเลี่ยเค้าไม่ได้แก่ขนาดน้านนนนน

ฟั่นเหลียงจี๋รู้ลึกรู้ดีทีวีพูล เล่าว่า 20 ปีที่แล้ว สมัยจูหยวนจางตั้งราชวงศ์ใหม่ๆ มีหมอดูทำนายว่าเค้าจะต้องตายเพราะทายาทของกุบไลข่าน
จูหยวนจางจึงส่งกองทัพไปมองโกล ฆ่าเด็กๆ ชาวมองโกล และขุดศพกุบไลข่านพร้อมทวนของเค้า ซึ่งถือเป็นของศักดิ์สิทธิ์ของชาวมองโกล





หานป๋อไม่พอใจฮ่องเต้ เค้าไม่ยอมไปพบพระองค์ แต่พี่สิงเลี่ยก้อเกลี้ยกล่อมให้ไปจนได้



ไหนๆ ก้อเจอฮ่องเต้แล้ว ขอด่าซะหน่อย

ฮ่องเต้ก้อลำบากใจเหมือนกัน สมัยที่ราชวงศ์หยวน (มองโกล) ครองประเทศ ชาวฮั่นถูกปฏิบัติอย่างเลวร้าย ทำให้พระองค์ต้องทำทุกวิถีทางที่จะไม่ให้มองโกลกลับมาปกครองแผ่นดินได้อีก
เป็นฮ่องเต้มันก้อยากลำบาก คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ
หานป๋อชักเห็นใจ เฮ้อ เป็นฮ่องเต้ก้อโดดเดี่ยวนะ









 

Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:16:49 น.
Counter : 961 Pageviews.  


Valentine's Month


 
magarita30
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Myspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace Glitter
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2539 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิงส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความในสื่อ คอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add magarita30's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.