Group Blog
 
All Blogs
 

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 15



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 15



===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฮ่องเต้จูหยวนจางอาศัยงานเลี้ยงต้อนรับหานป๋อ ทดสอบเจ้าเอี้ยนอ๋อง และจูหวินเหวิน แต่ใครจะทำอะไร หานป๋อก้อไม่สนใจ กินลูกเดียว 555



เจ้าเอี้ยนอ๋องกับจูหวินเหวินต่างแต่งกลอนได้ดีทั้งคู่ แต่กลอนที่เจ้าเอี้ยนอ๋องแต่ง พูดถึงมังกรที่บินอยู่บนฟ้า ฮ่องเต้ยิ่งทรงระแวงหนักเข้าไปอีก
ฮ่องเต้ให้หานป๋อตัดสินว่าใครจะเป็นคนชนะ หานป๋อไม่รู้เรื่องกลอน ก้อเลยมั่วๆ ไป ให้เจ้าเอี้ยนอ๋องละกัน





ในขณะที่ทุกคนล้วนชื่นชมยินดี พี่สิงเลี่ยกลับมองลึกซึ้งกว่านั้น
ฟงสิงเลี่ย: วันนี้ ท่านดูเหมือนจะชนะ แต่จริงๆ ท่านเป็นฝ่ายแพ้
ฮ่องเต้ทรงขี้ระแวง ไม่เชื่อใจใครง่ายๆ ถ้ามีใครซักคนที่สามารถชนะใจปวงชน และยังมีพรสวรรค์
ฮ่องเต้จะทรงมองว่าเค้าเป็นภัยต่อพระองค์ ด้วยเหตุนี้ล่ะมัง ท่านกับฮ่องเต้จึงห่างเหินกันนัก
ท่านไม่รู้ว่าจะวางตัวเช่นไรต่อหน้าฮ่องเต้





ฟงสิงเลี่ย: ที่จริงหากท่านต้องการเอาใจฮ่องเต้ ท่านเพียงแต่งำประกายของตัวเองบ้าง
เจ้าเอี้ยนอ๋อง: เช่นนั้น ข้าจะต่างอะไรกับพวกสอพลอเหล่านั้น ข้าจะทำในสิ่งที่พึงกระทำ
ฟงสิงเลี่ย: ข้าหวังว่าสักวันหนึ่ง ฮ่องเต้จะเข้าพระทัยท่าน
หนังชักจะออกแนว Y แล้ว เมิ่งเหยารีบกลับมาด่วน




ฉินเมิ่งเหยากลับเรือนฌาณเมตรไตรย นางสารภาพกับอาจารย์เรื่องที่นางมีความสัมพันธ์กับฟงสิงเลี่ย แต่อาจารย์ไม่ลงโทษ
เอี๋ยนจิ้งอันเกรงว่าล่างฟานหวินจะรับมือผังปานไม่ไหวจึงมอบหมายหน้าที่ให้นางติดต่อกับฮ่องเต้จูหยวนจาง





เมื่อฉินเมิ่งเหยาได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้จูหยวนจาง เพื่อส่งมอบจดหมายของอาจารย์ นางพบว่าฮ่องเต้เป็นดื้อดึง และทำเป็นวางฟอร์มว่าไม่คิดว่าผังปานเป็นภัยต่อราชบัลลังก์ การเจรจาร่วมมือจึงไม่สำเร็จ




แต่หลังจากเมิ่งเหยาจากมา ฮ่องเต้ก้อทรงเปลี่ยนพระทัย และให้ราชองครักษ์เยี่ยซู่ตงออกตามหานาง ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโองการลับให้เยี่ยซู่ตงนำหน่วยราชองครักษ์ให้ความช่วยเหลือ 8 สำนักในการต่อกรกับผังปาน




เมิ่งเหยาเห็นนกสานในตลาด ในใจนางก้อนึกถึงฟงไต่กอ จิตมีแรดวิเศษเชื่อมสัมพันธ์ไว้ ทั้งคู่จึงได้เจอกัน (ใครไม่เข้าใจไปหานิยายอ่านเอาเอง




ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่คิดว่าพวกเราจะได้พบกันอีกที่เมืองหลวง หลายคนบอกว่าทิวทัศน์ที่นี่งดงาม แต่ข้าคิดว่า ถ้าได้อยู่กับคนที่รัก ทิวทัศน์ที่ไหนก็คงงดงามไปหมด
ฉินเมิ่งเหยา: งั้นข้าคงต้องยินดีกับท่านแล้ว
ฟงสิงเลี่ย: ยินดีกับข้าเรื่องอะไร
ฉินเมิ่งเหยา: ก้อท่านไม่ได้คืนดีกับศิษย์พี่ และท่องเที่ยวไปกับนางหรอกหรือ
ฟงสิงเลี่ย: ตอนนั้น ที่ข้าจากไปพร้อมปิงหวิน ก็เพื่อทดสอบนาง ที่จริงข้าเชื่อเจ้า ข้าเพียงให้โอกาสนางพูดความจริง
ฟงสิงเลี่ย: สุดท้ายนางก้อยอมรับกับข้าว่า นางทำดีกับข้าเพื่อยั่วผังปาน ในเมื่อเราเดินกันคนละทาง ข้าจึงแยกทางกับนาง ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าต้องเจ็บปวดเสียใจ อย่าโกรธข้าอีกเลยนะ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าหรือจะโกรธท่าน

พี่สิงเลี่ยสารภาพว่าเวลาคิดถึงน้องเมิ่งเหยาก้อจะสานนกถักขึ้นมา เค้ามอบนกสานให้กับเมิ่งเหยา จีบกันง๊ายง่ายดีเนาะ





เมิ่งเหยาเธอก้อไม่เรื่องมาก (สงสัยกลัวแห้ว) รับนกมาแต่โดยดี แต่ขัดใจคนดูว้อย สวีทกว่านี้น่ะมีมั้ย รอมา 15 แผ่นแล้วนะ




ผังปานรอฟงสิงเลี่ยกลับบ้าน เที่ยวดึกนะเดี๋ยวนี้ ตั้งแต่มีแฟนเนี่ย อย่าให้มันเสียงานเสียการล่ะ เฮ้ย ผังปานเป็นพ่อสิงเลี่ยตั้งแต่เมื่อไหร่หว่า

ผังปาน: วันนี้ท่านดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
ฟงสิงเลี่ย: ข้าพบเพื่อนเก่า
ผังปาน: แค่พบฉินเมิ่งเหยา ท่านก็อารมณ์ดีขนาดนี้ ดูท่าท่านจะจริงจังกับนาง
ฟงสิงเลี่ย: ท่านสะกดรอยตามข้าหรืองัย
ผังปาน: ฉินเมิ่งเหยาเป็นศิษย์เรือนฌาณเมตรไตรย สำนักของนางให้ความช่วยเหลือจูหยวนจาง ใครๆ ก็รู้ ข้าเกรงว่าท่านกับนางคงไม่อาจลงเอยอย่างมีความสุข
ฟงสิงเลี่ย: เมิ่งเหยาเป็นคนมีเหตุผล นางไม่รังเกียจที่ข้าเป็นชาวมองโกล นางอยู่เคียงข้าเวลาที่ข้าเป็นทุกข์ที่สุด ข้าเชื่อว่าความสัมพันธ์ของพวกเราจะไม่กระทบต่องานกู้ชาติ
ผังปาน: อนาคตของชาวมองโกลอยู่ในมือท่าน บางครั้งท่านอาจต้องเสียสละบ้าง หากงานใหญ่ต้องเสียเพราะเรื่องรักส่วนตัว ท่านจะทำให้พวกเราต้องผิดหวัง
ฟงสิงเลี่ย: ไม่ต้องห่วง ข้าจะทำให้ดีทั้งสองเรื่อง




หานป๋อย่องเข้าหาซวีเยี่ยเวีย โดนนางฟาดซะหัวเกือบแตก กร๊ากกก




โอ๋ โอ๋ โอ๋ มือหนักไปหน่อยเดียวเอง เอ้า หนุงหนิงกันเข้าปาย อย่าให้พ่อจับได้ละกัน



ฮ่องเต้ส่งขันทีมาตามหานป๋อไปเข้าเฝ้าอีก หานป๋อไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ เหตุผลง่ายๆ อาหารในวังไม่อร่อย อือ นะ ป๋อนะ
พี่สิงเลี่ยเลยเสนอให้หานป๋อซื้ออาหารจากนอกวังเข้าไป





หานป๋อซื้อเต้าหู้ทอดเข้าไปกินระหว่างเล่นหมากรุกกับฮ่องเต้



หานป๋อไม่เข้าใจว่าตัวเองเข้าวังไปทีไรก้อทะเลาะกับฮ่องเต้ทุกที ทำไมฮ่องเต้ยังทรงโปรดให้เข้าเฝ้าอยู่ได้
พี่สิงเลี่ยรู้ว่าฮ่องเต้ทรงสบายพระทัย ที่ไม่ต้องระวังองค์ต่อหน้าหานป๋อ
หานป๋อ: ถ้าข้าช่วยพระองค์ได้จริงๆ ข้าก้อยินดีเข้าวังบ่อยๆ
ฟงสิงเลี่ย: คนมีน้ำใจอย่างเจ้า ระวังจะถูกหลอกใช้ (พูดถึงตัวเองอยู่ป่าว)
หานป๋อ: หลอกใช้ก้อหลอกใช้ ก้อแปลว่าข้าช่วยเค้าได้นี่
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าเป็นคนดีแบบนี้ ถึงใครจะหลอกใช้เจ้า เค้าก้อไม่ทำร้ายเจ้าหรอก





ฟงสิงเลี่ยวางแผนใช้หานป๋อในการดึงจูหยวนจางออกนอกวัง



หานป๋อไปเที่ยวตลาดกับซวีเยี่ยเวี่ย และฟั่นเหลียงจี๋ นิสัยเจ้าชู้ของเช่อจุนซิ่นทำให้เค้าล่อกแล่กมองสาวตลอดเวลา เลยโดนเยี่ยเวี่ยดึงหูซะ
ทั้งสามคนแอบเห็นฉินเมิ่งเหยาเดินเข้าโรงเตี๊ยมที่ฟงสิงเลี่ยพักอยู่
ฟั่นเหลียงจี๋คิดว่าเมิ่งเหยาต้องไปพบสิงเลี่ยแน่ ส่วนซวีเยี่ยเวี่ยไม่เชื่อ นางคิดว่าเมิ่งเหยาอาจจะพบกับคนอื่น ทั้งคู่จึงพนันกัน ต้องเข้าไปดูให้เห็นกับตา






ฉินเมิ่งเหยาซื้อขนมมาฝากสิงเลี่ย แปลกแฮะทุกเรื่องเลยต้องมีฉากฟงฟงกินอะไรซักอย่าง มันยังงัยกันน้อ




สามเกลอเข้ามาแจม ทำเอาเมิ่งเหยาเขินไปเลย กขค.เจงๆ พวกนี้




ไหนๆ ก้อมาเจอกันแล้ว สิงเลี่ยเลยชวนให้ไปเที่ยวด้วยกันซะเลย เฮ้อ จะสวีทกันสองคนเอาใจคนดูมั่งก้อไม่ได้



ฟั่นเหลียงจี๋ฉวยโอกาสถามเมิ่งเหยาถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่
เมิ่งเหยาไม่ยอมบอก แต่อย่างน้อยฟั่นเหลียงจี๋ก้อได้รู้ว่าฟงสิงเลี่ยเลิกกับจิ้นปิงหวินแล้ว





ได้โอกาสล้อพี่สิงเลี่ยใหญ่เลยน้า





วันหลังเราไปเที่ยวกันสองคนมั่ง ทั้งคู่นัดกันไปดูดาวคืนรุ่งขึ้น




ผังปานเป็นห่วงว่าฉินเมิ่งเหยาจะมีอิทธิพลต่อฟงสิงเลี่ย และอาจส่งผลกระทบต่อแผนการณ์กู้ชาติ เค้าจึงคิดส่งปิงหวินกลับมาอยู่กับสิงเลี่ย

ผังปาน: อีกไม่นานแผ่นดินนี้จะเป็นของท่าน ท่านคงไม่ลืมว่ามีคนคนหนึ่งที่แม้ไม่ใช่ชาวมองโกลยังทุ่มเทเพื่อช่วยให้ท่านคืนความทรงจำได้
ฟงสิงเลี่ย: ท่านหมายถึง
ผังปาน: จิ้นปิงหวิน นางสวย ฉลาด และเพียบพร้อม มีแต่นางจึงคู่ควรกับท่าน
ฟงสิงเลี่ย: แต่นางไม่ได้รักข้า
ผังปาน: นางรักท่าน ท่านไม่ควรเคลือบแคลงในตัวนาง พวกท่านเข้าพิธีกันแล้ว นางเป็นฮูหยินของท่าน และจะเป็นฮองเฮาในอนาคต ท่านไม่ควรผิดต่อนาง พรุ่งนี้ท่านควรไปพบหน้านาง





สิงเลี่ยไม่อยากขัดใจผังปานจึงยอมไปพบจิ้นปิงหวิน




ฟงสิงเลี่ย: เจ้าเป็นชาวฮั่น เหตุใดจึงอยากให้มองโกลปกครองแผ่นดิน
จิ้นปิงหวิน: ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเห็นชาวมองโกลเหมือนหมูหมากาไก่ ใครก็อยากล้มล้างเค้า
พี่สิงเลี่ยทำหน้าแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เอางัยดีหว่า





จิ้นปิงหวิน: ลูกของเราจะมีทั้งสายเลือดชาวฮั่น และมองโกล ถึงวันนั้น สองเชื้อชาติจะไม่แตกต่างกัน
ไม่ว่าข้าเคยทำอะไรลงไป ข้าก็ทำเพื่อท่าน ท่านเคยสาบานว่าจะไม่ทอดทิ้งข้า ข้าหวังว่าท่านจะจำคำสาบานนั้นได้
แต่สุดท้ายแล้ว ปิงหวินกลับทำใจไม่ได้ซะเอง เพราะคนที่นางรักมีเพียงผังปาน เฮ้อ โล่งอก โชคดีไปพี่สิงเลี่ย





ปิงหวินเล่าให้ฟงสิงเลี่ยฟังว่า หลายปีก่อน นางได้รับมอบหมายจากอาจารย์ให้มาสังหารผังปาน นางจึงเดินทางออกจากสำนักมา
นางหาที่ตั้งของพรรคผังปานไม่พบ นางจึงทำร้ายตัวเอง เพื่อหวังว่าจะมีศิษย์ของผังปานมาพบ และช่วยเหลือนาง เอากันง่ายๆ อย่างนี้เลยนะ (ชอบกัวเชี่ยนหนีในชุดสีสดๆ มากว่าสีอ่อนๆ อ่ะค่ะ ใส่แล้วสวยดี)





โชคดีที่นางได้รับความช่วยเหลือจากผังปาน
ผังปานดูแลนางสามวันสามคืน ทำให้นางเกิดซึ้งใจ





นางได้อยู่รับใช้ใกล้ชิดผังปาน และคอยหาโอกาสลงมือ







 

Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:15:21 น.
Counter : 659 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 14



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 14



ตอนที่ 14 เมิ่งเหยายังไม่กลับมา

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ผังปานนำฟงสิงเลี่ยกลับมายังรังลับที่เมืองหลวง
หลี่เช่อเม่ยดีใจที่ฟงสิงเลี่ยจำอดีตได้ซะที ตลอดหลายปีมานี้ พวกเค้าก้อตามสืบหาพระศพของฟูบีเลี่ยแต่ไม่มีร่องรอย
ก้อให้มันรู้ไปว่าจูหยวนจางจะเก็บความลับให้เป็นความลับได้นานแค่ไหน





เสนาบดีหูอุ้ยหยงและเหลิงเอี้ยนอยู่ฝ่ายสนับสนุนจูหวินเหวิน พวกเค้ารู้ดีว่าฮ่องเต้ทรงสั่งเหลิงเอี้ยนไปลอบสังหารทูตเกาหลีเพื่อสั่งสอนเจ้าเอี้ยนอ๋องที่อ่อนข้อให้กบฎมองโกล งานนี้ เจ้าเอี้ยนอ๋องโดนทั้งขึ้นทั้งล่อง หูอุ้ยหยงมั่นใจว่าแม้ฮ่องเต้จะยังไม่เอาผิดทันที แต่เจ้าเอี้ยนอ๋องคงไม่สามารถมาแข่งกับจูหวินเหวินได้อีก



ฟั่นเหลียงจี๋ไม่พอใจที่ซวีเย่ออู๋คิดใช้หานป๋อเป็นแพะ จึงคอยกัดจิกเป็นระยะ
เจ้าเอี้ยนอ๋องรับปากว่าจะไม่ปล่อยให้หานป๋อเป็นอะไรไป




หานป๋อฟื้นจากความตายเป็นครั้งที่สามจึงควบคุมพลังยุทธ์ได้ดังใจ
ซวีเยี่ยเวี่ย: อย่าคิดมากน่า ท่านพี่บอกแล้วงัยว่าจะไม่เสียสละพวกเจ้า
หานป๋อ: ข้าไม่กลัวตายหรอก เป็นเกียรติด้วยซ้ำ ที่ได้ตายเพื่อเจ้าเอี้ยนอ๋อง






หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยมัวแต่ลั้ลลากันอยู่ข้างนอกจนมืดค่ำ ทำเอาพ่อบุญธรรมกับสองคนสนิทนั่งไม่ติด
ฮ่องเต้มีรับสั่งให้หานป๋อเข้าเฝ้าในวันรุ่งขึ้น





หานป๋อรู้ทันว่าซวีเย่ออู๋สั่งให้สองคนสนิทจับตาดูเค้า เพราะกลัวเค้าจะขวัญหนีดีฝ่อไม่ยอมเข้าเฝ้าฮ่องเต้ และจะทำให้เจ้าเอี้ยนอ๋องต้องเดือดร้อน เยี่ยเวี่ยไม่พอใจมาก แต่หานป๋อก้อยังคงเป็นหานป๋อ ไม่รู้ร้อนรู้หนาว




ฟั่นเหลียงจี๋เป็นห่วงว่าหานป๋อจะโดนประหารหากฮ่องเต้จับได้ จึงลอบเข้ามาลักพาตัวหานป๋อไปโดยที่เค้าไม่เต็มใจ



หานป๋อร้อนใจจะกลับมาช่วยเจ้าเอี้ยนอ๋อง จึงใช้กำลังภายในสะบั้นเชือกจนขาด ฟงสิงเลี่ยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เข้ามาช่วยให้หานป๋อหนีไปได้สำเร็จ ซีนนี้พี่สิงเลี่ยเท่โคตรอีกแย้ว




หานป๋อกลับมาทันเวลาที่ฮ่องเต้ส่งเกี้ยวมารับ ฟงสิงเลี่ยต้องการตอบแทนบุญคุณเจ้าเอี้ยนอ๋อง จึงอาสาเข้าวังไปพร้อมกับหานป๋อ



ทูตตัวปลอมเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ฮ่องเต้สั่งประหารหานป๋อทันที หานป๋อทักท้วงว่าฮ่องเต้ช่างไม่มีเหตุผลซะเลย

ฮ่องเต้: เราไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลที่จะสั่งประหารใคร เอาล่ะ เราจะให้โอกาสเจ้า บอกเหตุผลมาสามข้อสิว่าทำไมเราไม่ควรประหารเจ้า
ฟงสิงเลี่ย: ข้อแรก ฮ่องเต้ราชวงศ์หมิงมีพระเมตตา คงไม่ทรงประหารผู้บริสุทธิ์
ข้อสอง สองประเทศรบกันยังไม่สังหารทูต อย่าว่าแต่ประเทศเรามีไมตรีต่อกัน
ฮ่องเต้: เจ้าเป็นใคร บังอาจพูดแทนทูต ทหารเอาตัวไปโบย
หานป๋อ: โบยไม่ได้นะ ข้า..ข้า เป็นทูตตัวปลอม ตัวจริงถูกฆ่าตายไปแล้ว ข้าเป็นเพียงไพร่เลวที่ปลอมตัวมาเพราะไม่อยากให้ฮ่องเต้หลงเชื่อคนถ่อย ประหารคนดี
ฮ่องเต้: ฟังดูเจ้าจะห่วงใยเรามาก ที่ผู้ช่วยเจ้าพูดก็ถูก เราเป็นฮ่องเต้ที่ถือคุณธรรม ไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์
ทูตเกาหลีลุกขึ้นได้ ข้าเตรียมสนธิสัญญาสันติภาพไว้ให้เจ้าแล้ว ต่อไปนี้ราชวงศ์หมิงกับเกาหลีจะเป็นมิตรประเทศกัน ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นทูตสันติ ประจำอยู่ที่เมืองหลวง และจะประทานชื่อจีนให้เจ้าว่า หานป๋อ





ทุกคนต่างไม่เข้าใจว่าทำไมฮ่องเต้จึงยอมปล่อยหานป๋อ ก้อต้องรอดูสถานการณ์กันต่อไป
ฟงสิงเลี่ยเห็นเรื่องลงเอยด้วยดีจึงขอตัว




ฟงสิงเลี่ย: หานป๋อ เจ้าเป็นคนซื่อไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ข้ากลัวว่าเกรงว่านานไปจะยากที่เจ้าจะถอนตัว
หานป๋อ: แต่ถ้าข้าหนีไป เจ้าเอี้ยนอ๋องก้อจะพลอยเดือดร้อนไปด้วยน่ะสิ
หานป๋อ: แล้วแม่นางฉินล่ะ นางไม่ได้อยู่กับท่านหรือ
ฟงสิงเลี่ย: นางกลับไปหาอาจารย์





หานป๋อปรึกษาเรื่องส่วนตั๊ว ส่วนตัวกับพี่สิงเลี่ย

หานป๋อ: ตั้งแต่ตายแล้วฟื้นมาสามหนเนี่ย อารัยมันก้อดีอยู่หรอก แต่จุดตานเถียนบริเวณท้องน้อย มักจะร้อนวูบวาบอยู่เรื่อย
ฟงสิงเลี่ย: อาจจะเป็นเพราะพลังยุทธ์ของท่านเช่อจุนซิ่นแข็งแกร่งมากเกินไป
หานป๋อ: ไม่ใช่นะ ข้าไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน
หานป๋อ: ข้ารู้สึกร้อนรุ่มไปหมด จนต้องอาบน้ำตั้งสองครั้งถึงจะหาย
ฟงสิงเลี่ย: ช่วงนี้อากาศร้อน อาบน้ำสองครั้งก้อดีแล้วนี่

โว้ย ใครซื่อกว่ากันฟระเนี่ย ตูละเชื่อพี่สิงเลี่ยเค้าเลย





ฟงสิงเลี่ย: หนนี้ ข้าได้โอกาสพบจูหยวนจางโดยบังเอิญ ข้าคิดว่าเค้าเป็นคนที่คาดเดาได้ยาก
แต่ยังงัยเค้าก้อเป็นคน คนต้องมีจุดอ่อน ขอเพียงเราหาจุดอ่อนนั้นพบ เราก้อจะกำจัดเค้าได้
ผังปาน: เช่นนั้น พวกเราต้องอดทน ข้าคอยท่านมานานหลายปียังคอยได้ แค่นี้ทำไมจะคอยไม่ไหว




ฟั่นเหลียงจี๋กับหานป๋อไปเที่ยวตลาด เจอร้านขายหนังสือโป๊ ตอนแรกหานป๋อก้อทำท่าไม่สนใจ แต่แล้ว....




ทั้งร้านเท่าไหร่



หานป๋อกำลังดูหนังสือโป๊อยู่ (หน้าตาหื่นมาก 555) ซวีเยี่ยเวี่ยก้อมาชวนไปฝึกยุทธ์ เลยไม่ทันหาที่ซ่อน ได้แต่ซุกไว้บนเตียง




สาวใช้มาจัดห้องเจอหนังสือโป๊ของหานป๋อเข้า ซวีเย่ออู๋จึงรู้เรื่อง ซวยแน่หานป๋อ



หานป๋อดูซวีเยี่ยเวี่ยฝึกยุทธ์กลับคิดทะลึ่งซะแล้ว เยี่ยเวี่ยเสียหลัก หานป๋อรีบเข้าพุ่งตัวเข้ารับ ซวีเย่ออู๋มาเห็นเข้าพอดีอีก ซวยซ้ำซวยซ้อน




ซวีเยี่ยเวี่ยรู้ว่าหานป๋อแอบอ่านหนังสือโป๊ นางโกรธจัด ตบหน้าหานป๋อ เอ้า ผลัดกัน โดนซะมั่งนะป๋อนะ ปล่อยให้พี่สิงเลี่ยโดนคนเดียวมาหลายทีแล้ว




ฟั่นเหลียงจี๋เห็นซวีเยี่ยเวี่ยโกรธจัด จึงรับเอาว่าเป็นคนซื้อหนังสือมาเอง 1 เล่ม
แต่ที่เหลืออีก 10 เล่ม หานป๋อซื้อ

อ้าว เวง นึกว่าจะช่วยแก้ตัว

หานป๋อจึงเล่าให้ฟั่นเหลียงจี๋ฟังเหมือนที่เคยบอกฟงสิงเลี่ย
ฟั่นเหลียงจี๋บอกว่าเป็นเพราะหานป๋อได้รับพลังยุทธ์ของเช่อจุนซิ่น จึงได้รับมรดกความเจ้าชู้มาด้วย เอ มันถ่ายทอดกันได้ด้วยแฮะ





ฮ่องเต้มีรับสั่งให้หานป๋อเข้าเฝ้า

ฮ่องเต้: ทำไมเจ้าถึงจงรักภักดีกับเจ้าเอี้ยนอ๋องนัก
หานป๋อ: ข้าเป็นเพียงคนต่ำต้อย ข้าตายดีกว่าให้เจ้าเอี้ยนอ๋องตาย ท่านยังสามารถทำอะไรให้คนทั้งแผ่นดินได้อีกมากมาย ส่วนข้าสิ อยู่ไปก้อเท่านั้น
ฮ่องเต้: ดูท่าเจ้าเอี้ยนอ๋องจะรู้จักเอาชนะใจคน
หานป๋อ: ไม่เห็นยากเลย ถ้าท่านดีต่อเค้า เค้าย่อมดีต่อท่าน ถ้าเค้าไม่ดีต่อท่าน ท่านก้อต้องสำรวจตัวเองแล้ว




จูหวินเหวินคิดประจบเอาใจฮ่องเต้ จึงอาสาจัดงานเลี้ยงรับรองเจ้าเอี้ยนอ๋องและทูตเกาหลี ฟงสิงเลี่ยก้อมาร่วมงานด้วย
ฮ่องเต้คิดทดสอบเจ้าเอี้ยนอ๋องกับจูหวินเหวิน จึงให้ทั้งคู่ต่อกลอนแข่งกัน









 

Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:13:59 น.
Counter : 509 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 13



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 13



ตอนที่ 13 เมิ่งเหยาของชั้นหายไปไหน

===SPOILERS===

หลังจากที่ล่างฟานหวินได้ช่วยให้สิงเลี่ยรอดจากมือทหารหมิง จูหยวนจางได้สั่งฆ่าเด็กชาวมองโกลทุกคนที่วัยไล่เลี่ยกับฟงสิงเลี่ย ผังปานได้ปกป้องเค้าจนตัวเองต้องแขนขาด แต่ความโหดร้ายของสงครามรุนแรงเกินกว่าเด็กแปดขวบจะรับได้




ผังปานพาสิงเลี่ยไปเยี่ยมหลุมศพเหล่าทหาร สิงเลี่ยเริ่มมองผังปานในแง่ดี
ฟงสิงเลี่ย: ท่านเสียแขนไปก็เพราะข้า เหล่าทหารต้องเสียสละชีวิตเพื่อข้ามากมาย มันคุ้มแล้วหรือ
ผังปาน: คุ้มหรือไม่ อยู่ที่ท่านแล้ว วันนั้น ความโหดร้ายของการเข่นฆ่าทำให้ท่านสูญเสียความจำไป
หากวันนี้ ท่านยังจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ พวกเค้าคงต้องตายโดยสูญเปล่า
แต่ตอนนี้ ท่านจำอดีตได้แล้ว หากท่านยังเลือกที่จะหนีอีก ท่านจะยังสู้หน้าพวกเค้าได้หรือ
พวกเราชาวมองโกลยังรอคอยท่านให้กลับมาเป็นผู้นำ ถึงเวลาที่ท่านต้องตัดสินใจแล้ว
ท่านจะเป็นฮ่องเต้ของพวกเรา หรือจะทอดทิ้งพวกเรา





สงสารสิงเลี่ยจัง มันเศร้าจนร้องไห้ไม่ออก อย่างนี้รึเปล่าที่เค้าเรียกว่าน้ำตามันไหลย้อนเข้าไปข้างใน



ฟงสิงเลี่ยเก็บเอาไปคิดทั้งคืน
ฟงสิงเลี่ย: ข้าจะทำอะไรเพื่อชาวมองโกลได้บ้าง





ฟงสิงเลี่ยเห็นชาวมองโกลที่ต้องพิการจากสงครามแล้วให้รู้สึกสะท้อนใจ
ชาวมองโกลถูกรีดภาษีหนักทุกปี แม้แต่ปีที่การเก็บเกี่ยวไม่ดี ชาวฮั่นได้รับการยกเว้นภาษี แต่ชาวมองโกลยังต้องเสียภาษีตามปกติ





ซวีเยี่ยเวี่ยตามหาหานป๋อในขณะที่ไป่ฟางหัวเตรียมเผาศพเค้า ถ้าโดนเผาคราวนี้ตายจริงแน่ป๋อเอ๋ย
ไป่ฟางหัวไม่ได้สังเกตเห็นว่ามือหานป๋อกระดิก





ซวีเยี่ยเวี่ยมาไม่ทันเวลา ไป่ฟางหัวลงมือเผาศพซะแล้ว ระหว่างเพลิงลุกไหม้ หานป๋อก้อฟื้นคืนชีพ และหนีออกมาจากองเพลิงได้




ความตายของหานป๋อทำให้ไป่ฟางหัวหายแค้นเช่อจุนซิ่น เหลือแต่ความรักความอาลัย นางเห็นหานป๋อเป็นเช่อจุนซิ่น




ซวีเยี่ยเวี่ยชักจะเริ่มหึงหานป๋อ ส่วนหานป๋อก้อดันเคลิ้มซะนี่ อย่างนี้ต้องแยก
แยกเลย แยก ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน





หมดเรื่องค้างคาใจ ไป่ฟางหัวตัดสินใจออกท่องยุทธภพ แอบโล่งใจใช่มั้ยล่ะเยี่ยเวี่ย




ถึงวันพิธีบวงสรวงกุบไลข่าน
Ha Chik ไม่ยอมรับฟงสิงเลี่ย เพราะไม่พอใจที่เค้าทอดทิ้งเผ่าไป เอ๊ ก้อคนมันความจำเสื่อมว้อย





สิงเลี่ยไม่อยากมีเรื่อง จึงห้ามผังปานไม่ให้โต้เถียง
เค้าเองก็รู้สึกผิดที่ทอดทิ้งชนเผ่าไป ในฐานะทายาทของกุบไลข่าน พี่สิงเลี่ยก็รู้สึกว่าตนเองต้องรับผิดชอบต่อประชาชนของตน





ผังปานเล่าให้ฟังว่า หลังจากเกิดเรื่อง สิงเลี่ยมีอาการหวาดผวา เค้าจึงไม่กล้าฝืนใจ
7 ปีผ่านไป ผังปานส่งคนออกตามหา





แต่สิงเลี่ยปฏิเสธที่จะกลับมาอยู่กับพวกเค้า และเดินทางเข้าภาคกลางไป



ผังปาน: จากวันนั้น ข้าก็ติดตามดูท่าน เฝ้ารอคอยวันที่ท่านจะจำอดีตได้ แต่ยิ่งวันท่านยิ่งห่างไกลพวกเราออกไป ข้าถึงต้องหาทางให้ท่านจำได้

ที่จริงตอนที่ผังปานทำลายวรยุทธ์ของฟงสิงเลี่ย ได้แอบถ่ายพลังภายในของตัวเองไว้ ทำให้เค้าไม่ตาย และยังช่วยให้ฟงสิงเลี่ยมีพลังยุทธ์แบบเดียวกับผังปานอีกด้วย




เหลิงเอี้ยนสงสัยว่าหานป๋อจะหายตัวไป จึงจะขอเข้าไปค้นห้อง ฟั่นเหลียงจี๋พยายามขัดขวาง โชคดีที่หานป๋อกลับมารับหน้าทัน




หานป๋อโชว์พลังยุทธ์บ้าง เล่นเอาเหลิงเอี้ยนอึ้งไปเลยเป็นงัย ทำได้เหมือนกันเห็นปะ




หมดห่วงไปเปลาะหนึ่ง แถมหานป๋อก็ควบคุมพลังยุทธ์เช่อจุนซิ่นได้แล้วอีกต่างหาก



หัวหน้าเผ่าหนึ่งใน 8 เผ่าของมองโกล ไปขอร้องให้ทางการยกเว้นภาษี กลับถูกทหารหมิงพลั้งมือทำร้ายจนเสียชีวิต



Ha Chik และทุกคนในเผ่าต่างไม่พอใจ พากันยกพวกไปเรียกร้องความเป็นธรรม สิงเลี่ยห้ามปรามก้อไม่เป็นผล ฟงสิงเลี่ย: ผังปาน ทำไมท่านไม่ห้ามพวกเค้า
ผังปาน: หลายปีมานี้ ทางการกดขี่พวกเค้ามาก พวกเค้าย่อมจะคิดต่อต้านเป็นธรรมดา
วันนี้เราห้ามพวกเค้าได้ แล้ววันต่อๆ ไปล่ะ
ฟงสิงเลี่ย: แล้วท่านจะปล่อยให้พวกเค้าไปตายกันรึงัย
ผังปาน: ถ้าท่านไม่อยากให้พวกเค้าตาย มีวิธีเดียวคือ ต้องฆ่าจูหยวนจาง และสร้างราชวงศ์หยวนขึ้นมาใหม่






สิงเลี่ยไม่อาจทำใจวางเฉย จึงเข้าช่วยสู้กับทหารหมิง ผังปานพอใจที่เห็นฟงสิงเลี่ยเดือดร้อนใจแทนชาวมองโกล




พี่สิงเลี่ยเท่ชนะเลิศ




ในที่สุดสิงเลี่ยก้อยอมรับชะตากรรมของตัวเอง ก่อนที่จะกล้ารับตำแหน่งผู้นำ เค้าคิดจะชิงกระดูกกุบไลข่านจากฮ่องเต้จูหยวนจาง เพื่อนำกลับมาให้ชาวมองโกลได้สักการะกัน



ขบวนทูตเกาหลีปลอมเดินทางถึงเมืองหลวง ภูตบดีซวีเย่ออู๋ออกมาต้อนรับ




ซวีเย่ออู๋จำหานป๋อได้เกือบทำความแตก




ที่จริง เจ้าเอี้ยนอ๋องสงสัยแต่แรกว่าเหลิงเอี้ยนจะได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้ หากเป็นเช่นนั้นจริง ฮ่องเต้คงตั้งใจกำจัดเค้า แต่ซวีเย่ออู๋สงสัยว่าจะเป็นฝีมือของเสนาบดีหูอุ้ยหยงมากกว่า
หานป๋อขอเป็นแพะรับบาปงานนี้ เพื่อไม่ให้เจ้าเอี้ยนอ๋องต้องเดือดร้อน





เปิดตัวจูหวินเหวิน หลานชายสุดโปรดของฮ่องเต้ ต่อหน้าเจ้าเอี้ยนอ๋องก้อทำตัวซื่อสุดฤทธิ์
เจ้าเอี้ยนอ๋องตั้งใจมาเข้าเฝ้าฮ่องเต้ แต่ฮ่องเต้ไม่ให้ใครเข้าพบ จึงต้องกลับมาเฝ้าใหม่พรุ่งนี้





จริงอย่างที่คาด ฮ่องเต้เป็นผู้อยู่เบื้องหลังสั่งให้เหลิงเอี้ยนลอบสังหารทูตเกาหลี เพื่ออะไรต้องติดตามดูกันต่อไป

ฮ่องเต้เริ่มสนพระทัยในตัวหานป๋อ




ผังปานและสิงเลี่ยเดินทางมายังรังลับในเมืองหลวง







 

Create Date : 30 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:12:49 น.
Counter : 512 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 12



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 12



===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฟงสิงเลี่ยคืนดีกับจิ้นปิงหวิน ฉินเมิ่งเหยาอดเป็นห่วงเค้าไม่ได้
ฉินเมิ่งเหยา: พี่ฟง สีหน้าท่านไม่ดีเลย ท่านเป็นอะไรรึเปล่า
ฟงสิงเลี่ย: ไม่มีอะไร ข้ายังไม่คุ้นเคยกับพลังยุทธ์ที่ฟื้นคืนมา




เมิ่งเหยาเข้าไปสำรวจห้องนอนของสิงเลี่ย และพบว่าปิงหวินวางยาในกำยานทำให้สิงเลี่ยฝันร้ายทุกคืน



เมิ่งเหยาดักพบสิงเลี่ย เพื่อบอกเรื่องที่นางสงสัย



ฉินเมิ่งเหยา: นี่ไม่ใช่กำยานธรรมดา แต่เป็นควันภาพหลอนของชาวมองโกล
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าหมายความว่า ที่ข้าฝันร้ายทุกคืน ก็เพราะ...เป็นไปไม่ได้ ปิงหวินจะทำร้ายข้าได้อย่างไร
ฉินเมิ่งเหยา: ท่านไว้ใจนางเกินไป จนไม่ระวังป้องกัน จริงๆ แล้วนางหลอกลวงท่าน นางไม่เคยรักท่าน นางรักผังปาน
ฟงสิงเลี่ย: ไม่จริง
ฉินเมิ่งเหยา: ถ้านางไม่รักผังปานอย่างลึกซึ้ง นางคงไม่ปล่อยให้ผังปานทำร้ายท่านเพื่อฝึกวิชา
ทำไมนางถึงไม่ยอมทิ้งผังปานไปตอนที่นางมีโอกาส
ฟงสิงเลี่ย: ทำไมเจ้าไม่เคยบอกเรื่องนี้กับข้า
ฉินเมิ่งเหยา: ข้ากลัวว่าท่านจะทอดอาลัยในชีวิต มันอาจส่งผลต่อการฟื้นฟูยุทธ์ของท่าน
ท่านรู้มั้ยว่าทำไมอาจารย์ท่านถึงรู้ว่าท่านเป็นชาวมองโกล
ศิษย์พี่เป็นคนบอกเอง
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่เชื่อ
ฉินเมิ่งเหยา: ไม่เชื่อท่านก้อถามหานป๋อดู เค้าก้ออยู่ด้วยตอนอาจารย์ท่านบอก





สิงเลี่ยตั้งใจจะกลับไปถามปิงหวิน แต่กลับพบว่านางไม่สบาย มีอาการของคนติดยา

ฟงสิงเลี่ย: ทำไมเจ้าต้องเสพฝิ่นด้วย
จิ้นปิงหวิน: ข้าจำเป็นต้องเสพ เพื่อให้ลืมความเจ็บปวด
เพื่อให้ผังปานเชื่อใจ ข้าต้องเสแสร้งเอาใจเค้าตลอดเวลา ข้าต้องทำเป็นหลงรักเค้า





จิ้นปิงหวิน: เมิ่งเหยา ข้ารู้ว่าเจ้าไม่เชื่อข้า แต่วันนั้นที่ข้ายอมกลับไปกับผังปาน เพราะข้ากลัวว่าเค้าจะทำร้ายเจ้า ข้าจำเป็นต้องหลอกให้เค้าเชื่อว่าข้ารักเค้าสุดหัวใจ ตั้งแต่วันนั้น ข้าก้อมีชีวิตอยู่เหมือนตาย ข้าเกลียดตัวเองเหลือเกิน ข้านอนไม่หลับเพราะกลัวตัวเองจะฝันร้าย ข้าเสพฝิ่นเพื่อให้ลืม
ฟงสิงเลี่ย: ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทรมานตัวเองอีกต่อไปแล้ว

สิงเลี่ยใจอ่อน สงสารปิงหวินขึ้นมาอีกแล้ว แหม มันช่างบาดตาบาดใจแม่ยก เอ๊ยเมิ่งเหยาจริงๆ





สิงเลี่ยนอนไม่หลับทั้งคืน คิดถึงตอนที่ปิงหวินทรยศหักหลัง ทำร้ายเค้าบาดเจ็บ




สิงเลี่ยเห็นปิงหวินทำท่าจะเสพยาอีก จึงรีบเข้าไปห้ามปราม

จิ้นปิงหวิน: เวลาท่านอยู่ใกล้ๆ ข้ายังห้ามใจไม่ให้เสพได้ แต่เวลาท่านไม่อยู่ ข้าจะคิดฟุ้งซ่าน ข้ามัวแต่คิดว่าท่านจะไปพบกับเมิ่งเหยารึเปล่า
ฟงสิงเลี่ย: ทำไมเจ้าคิดอะไรเหลวไหลอย่างนั้น
จิ้นปิงหวิน: ข้ารู้ว่าในใจท่านยังมีนาง ข้าสู้นางไม่ได้ ข้าทำเลวร้ายกับท่านมากมาย
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่เคยโทษเจ้า
จิ้นปิงหวิน: ท่านยกโทษให้ข้า แต่ข้าไม่ยกโทษให้ตัวเอง ข้าไม่มีค่าคู่ควรให้ท่านรัก





ฟงสิงเลี่ย: เจ้าช่างโง่นัก ขอเพียงเรามีรักแท้ อดีตจะเป็นอย่างไรก็ช่าง ข้าไม่สนใจ
จิ้นปิงหวิน: พี่ฟง ท่านสัญญากับข้าอย่างหนึ่งได้ไหม
ไปกับข้า ไปอยู่ด้วยในที่ที่มีเราเพียงสองคน
ข้าไม่อยากยุ่งเรื่องยุทธภพอีกแล้ว แต่ท่านจะคิดถึงเมิ่งเหยาน่ะสิ
ฟงสิงเลี่ย: ไม่ใช่เช่นนั้น ถ้าเจ้าไม่อยากพบหน้านาง เราก็ไปจากที่นี่ด้วยกัน
จิ้นปิงหวิน: พี่ฟง ท่านสัญญากับข้าอย่างหนึ่งได้ไหม

แค่นางบีบน้ำตา ทำหน้าเศร้าหน่อย สิงเลี่ยก้อใจง่าย เอ๊ย ใจอ่อนรับปากปิงหวินว่าจะอยู่ดูแลนางตลอดไป





สิงเลี่ยพาปิงหวินไปอำลาล่างฟานหวินและทุกๆ คน แบบขำหน้าป๋าล่างมาก



ปิงหวินหน้าบาน



เมิ่งเหยาทำใจไม่ได้ นางตามไปทัดทานก้อไม่เป็นผล สิงเลี่ยเชื่อว่าปิงหวินจะกลับตัวกลับใจได้จริง

ฟงสิงเลี่ย: เจ้าอย่าทำให้ข้าต้องลำบากใจเลย
ฉินเมิ่งเหยา: ศิษย์พี่เป็นคนยืนยันว่าจะไปใช่มั้ย นางเร่งร้อนให้ท่านจากไป ต้องมีแผนการอะไรแน่
ฟงสิงเลี่ย: อย่าพูดอะไรอีกเลย
ฉินเมิ่งเหยา: โปรดเชื่อข้าเถอะ นางจะทำร้ายท่านนะ ฟงสิงเลี่ย: ข้ารู้ว่าเจ้าห่วงใยข้า แต่ข้ามีวิธีของข้าเอง
ฉินเมิ่งเหยา: ทำไมท่านจึงปฏิเสธที่จะเชื่อข้า
ฟงสิงเลี่ย: เมิ่งเหยา ยังงัยปิงหวินก้อเป็นภรรยาข้า ถึงเวลาที่เราต้องแยกจากกันแล้ว
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าไม่ได้ขอให้ท่านอยู่ด้วยความรัก ข้าห่วงสวัสดิภาพของท่าน
ฟงสิงเลี่ย: เมิ่งเหยา ข้าทำร้ายเจ้า ข้าขอโทษ รักษาตัวด้วย





สิงเลี่ยน้า ทำให้เมิ่งเหยาต้องเสียใจด้ายยย



เหลิงเอี้ยนสงสัยว่าทำไมหานป๋อไม่เป็นอะไรเลย จึงคิดทดสอบเค้า



หานป๋อพลาดท่า ทักเสี่ยวเอ้อเป็นภาษาเกาหลี แต่ดันขอบคุณเป็นภาษาจีน หานป๋อกับฟั่นเหลียงจี๋ต้องรีบกลบเกลื่อน




เหลิงเอี้ยนทดสอบพลังยุทธ์หานป๋อ เค้าต้องประหลาดใจที่พบว่าหานป๋อมีพลังยุทธ์ที่แข็งแกร่งซ่อนอยู่




เหลิงเอี้ยนแก้ลำด้วยการใช้พลังยุทธ์บีบเหรียญเงินจนงอ



หานป๋อกลับมาลองทำดูบ้างก้อไม่สำเร็จ เค้าจึงคิดจะเพิ่มพลังยุทธ์ด้วยการตายเป็นครั้งที่สาม
ฟั่นเหลียงจี๋กับซวีเยี่ยเวี่ยต่างเกี่ยงกัน ไม่ยอมเป็นคนลงมือ





เมื่อไม่มีใครกล้าทำ หานป๋อทำเองก้อด้าย อือม คิดได้งัยเนี่ย กะจมน้ำตายในอ่างอาบน้ำเนี่ยนะ



จังหวะเดียวกับ ไป่ฟางหัวเข้ามาค้นหาตุ๊กตาไม้



หานป๋อใช้พลังได้มั่งไม่ได้มั่งอีกตามเคย ไป่ฟางหัวหนีไปพร้อมกับตุ๊กตาไม้



เหลิงเอี้ยนอ้างว่าจะติดตามไป่ฟางหัว เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นล่วงรู้แผนการณ์ของเค้า




ฟั่นเหลียงจี๋วิตกว่าจะมีการลอบสังหารอีกครั้ง จึงขอให้เจ้าเอี้ยนอ๋องเพิ่มกำลังอารักขา



ไป่ฟางหัวหวนกลับมาลักพาตัวหานป๋อไป



ที่จริงไป่ฟางหัวคือภรรยาของเช่อจุนซิ่น ไป่โซ่วโซ่ว



หานป๋องอนง้อไป่โซ่วโซ่วด้วยวิธีที่เช่อจุนซิ่นสอน แต่นางไม่ยอมให้อภัย เพราะเช่อจุนซิ่นเป็นชายมากรัก ชู้รักของเค้าได้วางยาพิษไป่โซ่วโซ่ว แม้นางจะรอดตาย แต่ลูกในท้องของนางไม่รอด
ไป่โซ่วโซ่วไม่คลายความแค้น นางซัดฝ่ามือใส่หานป๋อจนตาย แล้วนางก้อขโมยศพไปต่อหน้าต่อตาซวีเยี่ยเวี่ย





ตัดกลับมาที่ฟงสิงเลี่ยกับจิ้นปิงหวิน ช่วงนี้แฟนๆ ต้องทนอิจฉาตาร้อนกันหน่อยนะ

ฟงสิงเลี่ย: ปิงหวิน เจ้าคิดรึยังว่าเราจะไปไหนกันดี
จิ้นปิงหวิน: ข้าว่าเราควรไปมองโกลบ้านเกิดท่าน






ก่อนนอน ปิงหวินจุดกำยานให้สิงเลี่ยอีก ทำแบบซื่อๆ ซึ่งหน้าเลยล่ะ




คราวนี้สิงเลี่ยไม่เชื่อใจนางอีกแล้ว ยังดีนะ ที่ไม่โง่อ่ะ



รุ่งเช้า ปิงหวินไม่เห็นสิงเลี่ยอยู่ในห้องนอน นางจึงออกตามหาเค้า



สิงเลี่ยคิดตก เค้าบอกให้ปิงหวินกลับไปหาผังปาน เอ่อ แฟนๆ ไม่ต้องดีใจออกนอกหน้าก้อได้น้ะ
นี่สิงเลี่ยนะ ไม่ใช่จินซื่อหยี จะได้โดนสาวหลอกแล้วหลอกอีก





จิ้นปิงหวินกลับไปรายงานผังปาน เค้าคิดว่าถึงเวลาที่ฟงสิงเลี่ยจะต้องรับรู้ความจริงแล้ว ก้อปาเข้าไปตอน 12 แล้วนี่



ผังปานมาพบสิงเลี่ยด้วยตัวเอง เสียงขลุ่ยทำให้สิงเลี่ยปวดศีรษะจนสุดทน




จะเอายังงัยว่ามาเลยดีกว่า

ผังปาน: ข้าสัญญาว่าถ้าเจ้าจำอดีตได้ ข้าจะให้เจ้าได้ล้างแค้นข้า แต่คิดว่าถึงตอนนั้นแล้ว เจ้าคงฆ่าข้าไม่ลง





สิงเลี่ยตกลงตามผังปานไปมองโกล เพื่อตามหาอดีตของตัวเอง



เมื่อไปถึงมองโกเลีย สิงเลี่ยรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก




เค้าเริ่มนึกออกถึงเหตุการณ์ช่วงจูหยวนจางล้มล้างราชวงศ์หยวน เค้าเป็นองค์ชายที่ถูกตามล่าจากพวกทหาร




ภาพที่เห็นสร้างความสะเทือนใจให้สิงเลี่ยอย่างมาก



มารดาของสิงเลี่ยซ่อนตัวเข้าไว้ใต้พื้น เพื่อหวังให้เค้ารอด นางไม่ยอมบอกที่ซ่อน จึงโดนทหารฆ่าตาย




ในที่สุด ทหารก้อค้นเจอที่ซ่อน เค้ารอดมาได้เพราะล่างฟานหวินช่วยไว้



ผังปานเล่าว่าหลังจากนั้น จูหยวนจางได้สั่งตามล่าทายาทราชวงศ์หยวน และได้สั่งประหารเด็กชาวมองโกลไปมากมาย







 

Create Date : 28 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:11:38 น.
Counter : 479 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 11



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 11



===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฟงสิงเลี่ยได้วิทยายุทธกลับคืนมา แต่การฝึกยุทธ์ยังติดขัด




เมิ่งเหยาช่วยปรับกำลังภายในให้เค้า ระหว่างนั้น ก้อได้ยินเสียงการต่อสู้




จิ้นปิงหวินถูกหลี่เช่อเม่ยตามล่า นางถูกทำร้ายได้รับบาดเจ็บ สิงเลี่ยรีบตรงเข้าช่วยนางในดวงใจ (หมั่นไส้อ่ะ)




หลี่เช่อเม่ยเห็นสิงเลี่ยมีพวกมาก จึงรีบหลบหนีไป แหม จอมยุทธ์ยังไม่ทันเสียเหงื่อเลย ขอดูฉากต่อสู้ของสิงเลี่ยนานๆ หน่อยก้อไม่ได้




ฟงสิงเลี่ยห่วงใยปิงหวินอย่างออกนอกหน้า มิน่าเล่าแฟนๆ ของเจ๊เสอเลยมีน้ำโหว่าทำมัยสิงเลี่ยถึงได้ซื่อบื้อยังงี้ ใครๆ ก้อรู้ว่าปิงหวินเธอกลับมาอย่างมีแผน
อ่ะนะ ก้อมีพี่สิงเลี่ยสุดที่เลิฟของเราเนี่ยแหละที่ไม่รู้





เมื่อเห็นปิงหวินฟื้นแล้ว คนนอกผู้มีมารยาททั้งหลายก้อหลบออกนอกห้องไป ปล่อยให้สามีภรรยาเค้าเคลียร์กันเอง
ปิงหวินบอกว่านางไม่เต็มใจที่จะอยู่กับผังปานเลย กร๊าก ใครเชื่อก้อบ้าแล้ว แต่พี่สิงเลี่ยของนู๋เชื่ออ่ะ
จิ้นปิงหวิน: ข้าถูกผังปานบังคับ ข้าไม่อยากทำร้ายท่าน ข้ารักท่านจริงๆ นะ แต่ข้าจำเป็นต้องอยู่ข้างเค้าตามคำสั่งอาจารย์
ฟงสิงเลี่ย: ข้ารู้ อาจารย์เจ้าก้อทำไม่ถูก
จิ้นปิงหวิน: ท่านอย่าโทษอาจารย์เลย ท่านทำไปเพื่อความสุขของยุทธภพ แต่ข้าก้อทรมานใจนัก ข้าอยากเป็นคนที่ถูกแทงมากกว่า ต่อให้ท่านโกรธแค้นข้า ข้าก้อเข้าใจ
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่โกรธเจ้าเลย เจ้าไม่ผิด อย่าได้โทษตัวเอง ไม่เช่นนั้นจะทำให้ข้าไม่สบายใจไปด้วย
เรื่องมันผ่านไปแล้ว เราอย่าไปคิดถึงมันอีก พวกเรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ






เคลียร์คนโน้นเสร็จ ก้อต้องมาเคลียร์กะคนนี้ต่อ
ฉินเมิ่งเหยา: ท่านเชื่อนางจริงๆ หรือ
ฟงสิงเลี่ย: หรือว่าเจ้ายังสงสัยนางอีก
ฉินเมิ่งเหยา: ข้ารู้สึกว่าคนที่นางรักไม่ใช่ท่าน
ฟงสิงเลี่ย: ตั้งแต่ข้าสานนกให้เจ้า ข้าก้อนึกอยู่แล้วว่าต้องมีวันนี้ เพียงแต่ข้าไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วเช่นนี้
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าไม่ได้อยากให้ท่านเลิกกับศิษย์พี่ ข้ารู้ว่าท่านลำบากใจ ท่านไม่จำเป็นต้องเลือก ข้าหวังว่าท่านจะพบกับความสุขที่แท้จริง





หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยปลอมตัวเป็นขอทานเพื่อหนีการตามล่าของผังปาน




พวกเค้ามาเจอกับฟั่นเหลียงจี๋ในตลาด จึงเอะใจว่าถูกฟั่นเหลียงจี๋หลอก ทั้งสองจึงแกล้งคืนซะเลย




ทั้งสามคนได้เห็นเหตุการณ์ที่ทูตเกาหลีถูกลอบสังหารโดยบังเอิญ หานป๋อเห็นส้นรองเท้าของคนร้ายมีตราสัญลักษณ์ปักอยู่




การเสียชีวิตของทูตเกาหลีทำให้เจ้าเอี้ยนอ๋องซึ่งได้รับมอบหมายให้คุ้มครองทูต อาจต้องประสบเคราะห์กรรม



ฟั่นเหลียงจี๋เสนอตัวปลอมเป็นทูตเกาหลีเพื่อหลอกล่อให้มือสังหารปรากฎตัว แต่เยี่ยเวี่ยไม่เห็นด้วย นางเห็นว่าหานป๋อเหมาะสมกว่า เจ้าเอี้ยนอ๋องตกลงให้หานป๋อปลอมเป็นทูตเกาหลี ฟั่นเหลียงจี๋เป็นองครักษ์ผู้ติดตาม





ระหว่างเดินทางเข้าเมืองหลวง หัวหน้าราชองครักษ์ เหลิงเอี้ยนเร่งรุดมาต้อนรับ




หานป๋อทำเป็นพูดภาษาจีนไม่ได้ ต้องให้ฟั่นเหลียงจี๋เป็นคนแปล เหลิงเอี้ยนทดสอบความรู้ของหานป๋อเกี่ยวกับเกาหลี โชคดีที่ฟั่นเหลียงจี๋มีความรู้กว้างขวาง หานป๋อสังเกตเห็นลายปักที่ส้นรองเท้าของเหลิงเอี้ยนว่าเหมือนของมือสังหารเมื่อคืน เจ้าเอี้ยนอ๋องไม่เชื่อว่าเหลิงเอี้ยนจะเป็นมือสังหาร





ทางด้านจิ้นปิงหวิน นางพยายามทำให้ทุกคนเชื่อใจ แต่ไม่ประสบผล




ฉินเมิ่งเหยานึกถึงตอนที่ผังปานตามมาชิงตัวจิ้นปิงหวิน นางมั่นใจว่าปิงหวินไม่จริงใจกับฟงสิงเลี่ย

ฉินเมิ่งเหยา: ศิษย์พี่ท่านอย่าตีหน้าซื่อกับข้าเลย ท่านหลอกใครได้ แต่หลอกข้าไม่สำเร็จหรอก
จิ้นปิงหวิน: ศิษย์น้อง เจ้าพูดอะไร ข้าไม่เข้าใจ (แหลเห็นๆ นะยะ )
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าไม่รู้ว่าท่านมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ แต่ข้ามั่นใจว่าท่านไม่มีวันหักหลังผังปานเพื่อฟงสิงเลี่ยอย่างเด็ดขาด นั่นเพราะคนที่ท่านรักที่สุดไม่ใช่ฟงสิงเลี่ย แต่เป็นผังปาน
จิ้นปิงหวิน: ข้าคิดว่าเจ้าเข้าใจข้าผิด
ฉินเมิ่งเหยา: วันนั้น ข้าเห็นสายตาที่ท่านมองผังปาน ข้าก้อรู้ว่าท่านหลงรักเค้า
จิ้นปิงหวิน: ใช่ ข้าเคยหลงรักเค้า ข้าเคยคิดทรยศอาจารย์เพื่อเค้า หากทำเช่นนั้นจริง ข้าจะได้อะไร เค้าไม่เคยคิดรักข้า ข้าจึงตัดใจ ข้าคิดรอบคอบดีแล้ว ข้าควรรักคนที่เค้ารักข้า
ฉินเมิ่งเหยา: แต่ท่านกำลังหลอกลวงฟงสิงเลี่ย
จิ้นปิงหวิน: ข้าขอร้องเจ้า โปรดเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ยังงัยข้าก้อเป็นภรรยาของพี่ฟงแล้ว






ล่างฟานหวินแนะนำให้ฟงสิงเลี่ยสารภาพความจริงกับจิ้นปิงหวินซะ สามคนช่วยกันแก้ปัญหา แล้วมันจะแก้ได้เร้อ



พี่สิงเลี่ยตัดสินใจสารภาพกับจิ้นปิงหวิน

ฟงสิงเลี่ย: ข้าผิดเอง เจ้าอย่าโกรธศิษย์น้องเจ้านะ
จิ้นปิงหวิน: มิน่าล่ะ นางถึงมีท่าทีแปลกๆ นางคงไม่อยากให้ข้ากลับมา จริงๆ ข้ารู้ตั้งนานแล้วว่า นางแอบชอบท่าน เพียงแต่ข้าไม่อยากรับรู้ (สะตอสุดๆ ยัยนี่)





จิ้นปิงหวิน: เมิ่งเหยาเสียสละเพื่อท่านมากมาย ส่วนข้าก้อทำร้ายท่านไม่น้อย นางย่อมดีกว่าข้า ข้าจะโกรธนางได้อย่างไร พี่ฟงท่านไม่ต้องรู้สึกผิดต่อข้า เมิ่งเหยาเป็นคนดี ท่านต้องตอบแทนนาง อย่าได้ทอดทิ้งนาง
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าหมายความว่าอย่างไร
จิ้นปิงหวิน: หากท่านตัดสินใจจะรับผิดชอบเมิ่งเหยา ข้าจะไม่โทษท่าน ถือว่าเป็นโชคชะตาเถอะ ข้าขอเพียงได้อยู่กับท่าน ชดเชยให้ท่าน ข้าก้อพอใจแล้ว





จิ้นปิงหวิน: พี่ฟงบอกข้าเรื่องเค้ากับเจ้าหมดแล้ว ข้าไม่โทษพวกเจ้า แต่เจ้าก้อไม่ควรคาดหวังอะไรมาก
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าไม่เคยคิดแย่งชิงพี่ฟงกับท่าน ข้าไม่อยากให้เค้าต้องอกหักอีกเท่านั้น
จิ้นปิงหวิน: ถามใจตัวเองเถอะ ที่เจ้าชอบอ้างว่าข้ามีแผนโน่นแผนนี่ มันก้อแค่ข้ออ้างของเจ้าเท่านั้นแหละ





หานป๋อเรียนภาษาเกาหลีไม่คืบหน้า เรียนไปเรียนมาได้แต่อันยองฮาซาโย แปลว่า ฮัลโหล สวัสดี
หานป๋อพูดยังงัย เจ้าเอี้ยนอ๋องก้อไม่เชื่อว่าเหลิงเอี้ยนจะเป็นคนร้ายไปได้
ฟั่นเหลียงจี๋ หานป๋อ และซวีเยี่ยเวี่ยจึงตัดสินใจสะกดรอยตามเหลิงเอี้ยนเพื่อหาหลักฐาน พวกเค้าตามเหลิงเอี้ยนเข้าไปในหอคณิกา





เผลอหน่อยเดียว ฟั่นเหลียงจี๋ชะแว้บเข้าไปในหอก่อนเพื่อน เค้าบังเอิญไปเห็นเหลิงเอี้ยนให้เงินแก่ไป่ฟางหัว หญิงงามในหอคณิกา จึงเกิดความสงสัยในตัวนาง เมื่อซักถามนางกลับไม่ยอมรับ



สู้กันท่าไหนไม่รู้ เสื้อผ้าของไป่ฟางหัวหลุดลุ่ย หวินชิงที่ผ่านมาเห็นเข้าใจผิดว่าฟั่นเหลียงจี๋ลวนลามสตรี




ฟั่นเหลียงจี๋กลัวมีเรื่องกับหวินชิงที่สุด ไป่ฟ่างหัวจึงรอดตัว



ในงานเลี้ยงต้อนรับ ไป่ฟางหัวทำโคมไฟดับ เพื่อเปิดโอกาสให้เหลิงเอี้ยนลงมือลอบสังหารเจ้าเอี้ยนอ๋อง
หานป๋อเอาตัวเข้าขวาง โดนฝ่ามือของเหลิงเอี้ยนบาดเจ็บสาหัส ไป่ฟางหัวเห็นตุ๊กตาไม้ สงสัยว่าหานป๋อจะมีความสัมพันธ์กับเช่อจุนซิ่น






หานป๋อตายเป็นครั้งที่สอง เมื่อฟื้นขึ้นมาวิทยายุทธ์เค้าก้อเพิ่มขึ้นตามที่ฟั่นเหลียงจี๋บอกไว้



แม้ปิงหวินจะคืนดีกับฟงสิงเลี่ยแล้ว แต่ทั้งคู่ยังแยกห้องกันอยู่ ปิงหวินวางยาในตะเกียงกำยาน กระตุ้นให้สิงเลี่ยนึกถึงอดีต




สิงเลี่ยฝันเห็นชาวมองโกลถูกฆ่าตาย เหตุการณ์ในฝันสมจริงมาก เค้าพบว่าตราที่กระโจมมองโกลนั้นเหมือนกับหยกที่เค้ามี








 

Create Date : 26 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:08:24 น.
Counter : 482 Pageviews.  


magarita30
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Myspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace Glitter
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2539 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิงส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความในสื่อ คอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add magarita30's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.