Group Blog
 
All Blogs
 

พิศวาสเชื่อมฟ้า ภาคปลาย: หานป๋อ + ฉินเมิ่งเหยา



ก้อไม่แน่ใจว่าจะโพสต์ดีรึเปล่า กลัวโดนข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์เหมือนกัน
แต่ไม่รู้จะไปขออนญาต ท่านน.นพรัตน์ที่ไหน ขอไว้ตรงนี้แล้วกันนะคะ
คือเราไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่น ถ้าท่านเจ้าของลิขสิทธิ์ไม่พอใจ เราก้อยินดีลบค่ะ

ไม่มีตรงกลางนะ มีแต่ต้นกับท้าย อยากรู้ตรงกลางไปหาหนังสือมาอ่านเอาเองนะจ๊ะ

-------------------------------------

หานป๋อหักใจคว้าจับหัวไหล่ฉินเมิ่งเหยา เคลื่อนใบหน้านางถึงเบื้องหน้า เห็นนางหลับตาพริ้ม สองข้างแก้มเปล่งปลั่งดั่งดอกท้อยวนยั่วใจถึงที่สุด โดยเฉพาะลักษณะท่าทีที่ยินยอมมอบทุกสิ่งให้ เมื่อปรากฎแก่หญิงงามที่บำเพ็ญเพียรตั้งแต่เล็ก ยังมีผู้ใดไม่ใจเต้นระทึกหวั่นไหว
หานป๋อสูดลมหายใจลึกๆ คำหนึ่ง จุมพิตเปลือกตาของนางเบาๆ กล่าวว่า
"ของวิเศษอันเป็นที่รัก เราผู้เป็นสามีจะเริ่มเชื่อมชีพจรหัวใจรักษาบาดเจ็บแก่ท่าน ดีหรือไม่"
ฉินเมิ่งเหยาสะท้านขึ้นคราหนึ่ง ผงกศีรษะเล็กน้อยอย่างเอียงอาย ไม่กล้ามองดูมัน
มือของหานป๋อเคลื่อนไหวบนร่างนางด้วยความชำนาญ ทั้งจุมพิต ทั้งลูบคลำ เปิดฉากรุกรานรอบด้าน ที่สร้างความทรมานใจที่สุด ย่อมเป็นการกระทบสัมผัสกับตำแหน่งอันลี้ลับบนเรืองร่างฉินเมิ่งเหยาทั้งเจ็ดแห่ง และจุดช่องโพรงที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอารมณ์รักของมนุษยชาติ มิหนำซ้ำเด็กน้อยนี้ทางหนึ่งกระทำการ ทางหนึ่งสังเกตดูปฏิกิริยาของนาง ครอยปรับเปลี่ยนความหนักเบาเร็วช้าของฝีมือตลอดเวลา
บางครั้งมันลูบไล้กั้นด้วยเสื้อผ้า บางครั้งรุกล้ำไปในร่มผ้านาง เพียงชั่วขณะฉินเมิ่งเหยาก็เคลิบเคลิ้มเลอะเลือน ไม่ทราบว่าตัวเองอยู่แห่งหนใด เพียงลุ่มหลงเมามาย บังเกิดปฏิกิริยาอันร้อนแรง
หานป๋อพลันกระซิบที่ข้างหูว่า
"เบื้องนอกเกิดหิมะตกอีกแล้ว"
ฉินเมิ่งเหยาครุ่นคิด ผู้ใดมีกะใจสนใจเรื่องนอกกาย โดยเฉพาะเด็กน้อยท่านกำลังแก้สายรัดเปลื้องเสื้อผ้าให้แก่ผู้อื่น
อย่างรวดเร็วนางพบว่าตัวเองเปลือยเปล่าไร้การปกปิด พลังมารที่ปลุกกระตุ้นอารมณ์รักของนางถูกถ่ายทอดเข้าสู่ร่างนางระลอกแล้วระลอกเล่า ชักจูงนางเกิดความต้องการถึงขีดสุด
เสียงหอบหายใจครวญครางของนางกลับกลายเป็นกรีดร้องราวเสียสติ เพลิงราคะเผาทำลายสติสัมปชัญญะของนาง ในที่สุดบรรลุดึงชั้นมีแต่ความใคร่ไร้ซึ่งความรัก ไม่สนใจว่าผู้ที่ยึกครองนางเป็นใครอีกต่อไป
หานป๋อทราบว่าถึงเวลาแล้ว อาศัยความห่วงใยต่ออาการบาดเจ็บของนาง ชักจูงจิตใจสู่ความต้องการทางเรือนร่างเลือดเนื้อ เกี่ยวก้อยนางเซียนที่มันเฝ้าฝันถึง ขึ้นเขาวูซันด้วยกัน
เมื่อมันจัดส่งพลังชีวิตที่เต็มเปี่ยมเข้าสู่ร่างนาง ฉินเมิ่งเหยาแม้ยังรักษาลักษณะท่วงท่าร่วมอภิรมย์กับมันเอาไว้ แต่อารมณ์อันบ้าคลั่งถูกประกายรัศมีอันบริสุทธิ์เข้าแทนที่ มาตรว่านั่งคร่อมบนต้นขามันแต่เข้าสู่ห้วงฌาณบารมี ภาพที่ตัดกันอย่างรุนแรง สะกดจนหานป๋อปากอ้าตาค้างไป

มันไม่ขยับเคลื่อนไหว มองดูร่างเซียนที่เปลือยเปล่าของนาง บังเกิดความลุ่มหลงจนหมดใจ
ภายใต้การสัมผัสใกล้ชิด มันรู้สึกถึงพลังและความมีชีวิตชีวาที่ยืดขยายอยู่ภายในร่างนาง
หิมะโปรยปรายอยู่นอกหอ ที่นี้กลับเป็นโลกส่วนตัวที่ร้อนผ่าวและอบอุ่นหอมหวาน
สวรรค์ เราหานป๋อกำลังครอบครองนางเซียนอันงดงามนี้

เปลือกตาของฉินเมิ่งเหยาเต้นระริก พลันลืมตาขึ้นมา
หานป๋อพอประสานสบกับสายตานาง สมองก็ลั่นอึงอล จมอยู่ในห้วงอารมณ์อันแปลกพิสดารชนิดหนึ่ง
แว่วเสียงที่ชวนลุ่มหลงของฉินเมิ่งเหยาดังขึ้นที่ข้างหูมันว่า
"ป๋อหลางเอย เมิ่งเหยาฟื้นฟูพลังฝีมือแล้ว"

ต่อจากนี้ยังมีอีก แต่ไม่เกี่ยวกับการต่อชีพจร เลยไม่โพสต์นะคะ

เราว่าคนเขียนเป็นคนที่ผูกเรื่องได้เก่ง และมีแก่นของเรื่องที่ต้องการจะพูด อย่างเรื่องนี้เค้าจะเน้นเรื่อง การแสวงหานิพพาน โดยสลัดอารมณ์ กิเลส ตัณหา ซึ่งธรรมะกับอธรรม มีวิธีแสวงหาที่แตกต่างกัน

ส่วนอีกไอเดียหนึ่งที่เราว่าเป็นความคิดที่แปลกแหวกแนวดี คือนิยายจีนหลายเรื่องจะมีพูดถึงการฝึกวิชาด้วยการนอนกับเพศตรงข้าม แต่ไม่มีเรื่องไหนสามารถอธิบายได้ชัดเจนว่าเพราะอะไร หวงอี้เค้าจะอธิบายว่า ชายหญิงก็เหมือนหยินหยาง แต่ในหยินจะมีหยางแท้ซ่อนอยู่ ในหยางจะมีหยินแท้ซ่อนอยู่ มีแต่ช่วงที่มีความสัมพันธ์กัน จึงจะเปิดเผยสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน เคล็ดวิชาดังกล่าวจึงเป็นการแลกหยินแท้กับหยางแท้ของชาย-หญิง แต่ถ้าหยินแท้หรือหยางแท้ถูกดูดออกไปจนหมด ก้อจะเกิดอาการตายคาอกขึ้น โห คิดได้งัยเนี่ย นับถือ นับถือ




 

Create Date : 24 มกราคม 2549    
Last Update : 24 มกราคม 2549 21:34:27 น.
Counter : 2250 Pageviews.  

พิศวาสเชื่อมฟ้า ภาคต้น : หานป๋อ + ฉินเมิ่งเหยา



สำหรับเพื่อนๆ ที่อยากอ่านบท "พิศวาสเชื่อมฟ้า" ของหานป๋อกับฉินเมิ่งเหยา จะขอตัดตอนจากหนังสือเทพมารสะท้านภพมาให้อ่านกันนะคะ

อย่าเพิ่งงงกันล่ะ ในนิยายน่ะ ฉินเมิ่งเหยาจะคู่กับหานป๋อ ไม่ใช่ฟงสิงเลี่ยนะ เหตุการณ์ตอนนี้อยู่เล่มที่ 14 หลังจากฉินเมิ่งเหยาต่อสู้กับลามะธิเบตจนชีพจรขาดสะบั้น หากไม่สามารถต่อชีพจรได้ต้องเสียชีวิต มีแต่พันธุมารของหานป๋อเท่านั้นที่จะช่วยนางได้ แต่การฝึกเคล็ดวิชาอลงกรณ์ ชายต้องมีแต่ความรักไม่มีความใคร่ หญิงต้องมีแต่ความใคร่ไม่มีความรัก ฟังแล้วเริ่มงงใช่ปะ

เข้าเรื่องเลยดีกว่า บทนี้ยาวนะ

ประกายดาวระยิบระยับนอกรัศมีวงเดือน ทอแสงเริงร่าอยู่เหนือโลกหิมะ คล้ายก้มลงมองดูเรื่องราวอันวาบหวามซึ่งกำลังจะเปิดฉากขึ้นบนชั้นที่เจ็ดซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของหอเชื่อมฟ้า
รอบหอแม้กระจายเต็มไปด้วยกำลังรักษาการณ์ แต่เมื่ออยู่บนชั้นที่เจ็ด ฉินเมิ่งเหยากลับลืมสิ้นทุกสิ่ง สำหรับกับนาง แผ่นฟ้าแผ่นดินนอกจากหานป๋อแล้ว ไม่มีวัตถุอื่นอีก

ดาวเคลื่อนเดือนคล้อย วัฏสงสารเวียนว่ายตายเกิด ผู้คนเรื่องราวแปรผัน ในความเปลี่ยนแปลงไม่มีที่สิ้นสุด สำหรับกับนางแล้ว พริบตานี้เป็นความนิรันดร์

ยามนี้หอเชื่อมฟ้ากลายเป็นความฝ้นอันวาบหวามที่เป็นของนางกับหานป๋อสองต่อสอง
จันทราแขวนอยู่ตรงเส้นโค้งของขอบฟ้า ทั้งกลมทั้งห่างไกล สาดส่องโลกที่ถูกหิมะชำระสะสางจนบริสุทธิ์
นางใช้ดวงจิตแห่งปัญญา รับรู้และสดับฟังวรรคตอนที่ไร้เสียงของนภาราตรี จิตใจก็แทรกตัวไปในท่วงทำนองของจักรวาง หล่อหลอมอย่างกลมกลืน
แต่เมื่อนางมองดูหานป๋อ ซึ่งยืนเคียงคู่กับนางอยู่ข้างราวลูกกรงของหอ ถึงกับใจสั่นสะท้าน ไม่อาจรั้งสายตากลับมา
หานป๋อยังคงโอ่อ่าผ่าเผย งามสง่าดุจเดิม แต่นางรู้สึกว่ามันมีบุคลิกภาพที่ไม่เคยมีมาก่อน หากดึงดูดใจนางชนิดหนึ่ง

นี่มิใช่เป็นเพราะมันมีความอดทนเป็นพิเศษ หรือว่าเงียบขรึมผิดธรรมดา หากแต่ว่ามันเปลี่ยนไปจากเดิม นั่นมิใช่ความเปลี่ยนแปลงทางนิสัยใจคอ หากแต่เป็นความเปลี่ยนแปรด้านบุคลิกภาพ เป็นคุณลักษณะที่ไม่สามารถบ่งบอกบรรยายได้ ความเปลี่ยนแปลงของผู้เสเพลที่ปล่อยตัวตามอารมณ์ผู้นี้ ทำให้นางยิ่งยากจะปฏิเสธได้ ต่อให้ไม่มีเหตุการณ์เชื่อมชีพจรหัวใจยืดชีวิตออกไป หากแม้นมันเพียงต้องการครอบครองนาง เกรงว่าจะสมปรารถนาเช่นกัน

หานป๋อกลับเพ่งตามองทิวทัศน์หมิของนครอิ้งเทียนฝู่ที่อยู่ใต้นภาราตรีอันเวิ้งว้างไพศาสล สัมผัสกับราตรีกาลอันพิสดารนี้
ไม่เคยมียามใดที่มันใกล้ชิดกับจักรวาลถึงเพียงนี้ ทำให้มันต้องจมอยู่กับห้วงความรู้สึกอันบรรเจิดนั้น

----------------------------------
หลังจากนี้ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่านนะคะ มันโป๊มาก เราเตือนคุณแล้ว

พันธุมารแนวทางธรรมชาติถูกถ่ายทอดจากใจกลางฝ่ามือหานป๋อเข้าสู่ท้องน้อยนาง ฉินเมิ่งเหยาถูกลวกจนร่างร้อนผะผ่าว สุขสบายสุดเปรียบปาน
ยังมีลิ้นของหานป๋อปลุกเร้าความต้องการตามธรรมชาติของนาง ขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงปฏิกิริยาอันรุนแรงที่แสดงออกถึงความเป็นชายของหานป๋อ
การกระทบสัมผัสที่ใกล้ชิดและปล่อยวางทุกสิ่งสร้างความเร้าใจแก่นางจนปรารถนาใคร่หลอมกลืนเข้ากับร่างหานป๋อ ไม่มีวันแยกออกจากกัน
ครั้นเมื่อริมฝีปกแยกออกจากกัน ฉินเมิ่งเหยาเงยหน้าขึ้น หานป๋อก็ใช้ดวงตาที่กระจ่างดั่งดวงดาว ปราศจากความคิดอันสับสนจ้องมองนางเขม็งนิ่ง ส่วนลึกของจิตใจนางถึงกับบังเกิดระลอกแห่งความรักขยายวงกว้างออกไป

ในที่สุดเด็กน้อยนี้บรรลุถึงขอบเขตขั้นแบ่งแยกความรักกับความใคร่ออกจากกัน ในขณะที่การสัมผัสอันแนบแน่นของนาง ได้สะกิดเพลิงปรารถนาในกายนางลุกโชนอย่างรอบด้าน
นางรู้สึกว่าร่างกายร้อนรุ่นดุจถูกไฟเผา มุ่งหวังได้รับความรักความเอาใจใส่จากมัน
มันมีมนต์เสน่ห์ที่แรงกล้า นางในยามนี้นอกจากมันแล้ว ไม่ต้องการแบ่งแยกสมาธิครุ่นคิดถึงอีก
หานป๋อมองดูนางที่หน้าแดงจรดใบหูช่วงลำคอ ถึงแม้ตนเองบังเกิดไฟราคะสุมทรวง แต่จิตสำนึกกลับกระจ่างแจ่มใสอย่างไม่เคยมีมาก่อน ความรู้สึกที่คล้ายหลอมรวมเข้ากับจักรวาลยิ่งรุนแรงกว่าเดิม
มันยื่นมือถอนดึงปิ่นปักผมของนางออกมาอย่างช้าๆ ปลอ่ยให้ผมเผ้าสยายลงมาอย่างสวยงาม ถูกลมราตรีโชยพัดพลิ้วอย่างละมุนละไม
ไม่ว่าภายภาคหน้าเกิดเรื่องอันใด แต่หานป๋อทราบว่ารูปลักษณ์อันงดงามน่าลุ่มหลงของนางที่เบื้องหน้าได้ประทับอยู่ในดวงจิตของมันอย่างลึกล้ำ ไม่มีวันลบเลือนหายไป

ฉินเมิ่งเหยาแนบชิดกับมัน ยกมือตกแต่งจอนผมทั้งสองข้าง จากนั้นบิดหมุนตัว เปลี่ยนเป็นประสานสบสายตากับมัน หลังจากจ้องมองด้วยความรักอันลึกล้ำชั่วขณะ มือเรียงงามทั้งคู่ก็โอบรัดรอบคอของมัน ริมฝีปากสีแดงสดทั้งสองข้างประทับลงบนริมฝีปากของมัน
ริมฝีปากของนางร้อนผ่าวนัก ตาคู่งามหลับพริ้มลงครึ่งหนึ่ง ต่อให้หานป๋อปราศจากพันธุมาที่มีปฏิกิริยาอันแหลมคม ก็ทราบว่านางตกอยู่ในห้วงแห่งความกระสันรัญจวน ถูกมันสะกิดอารมณ์รักของสาวพรหมจรรย์ขึ้นมา
เมื่อนางเซียนทอดตัวลงหา หานป๋อไหนเลยไม่วาบหวิวใจได้ แต่มันยังแย่งแยกความรักกับความใคร่อย่างชัดเจน ในใจมีแต่ความรักอันบริสุทธิ์ดื่มด่ำกับสภาพอันงามวิจิตรถึงสองชั้น
หานป๋อถอนริมฝีปากออกจากริมฝีปากที่ร้อนผ่าวของนาง เคลื่อนย้ายไปยังปรางแก้ม ปลายคงและช่วงคอที่ขาวผ่องของนาง
ในที่สุดฉินเมิ่งเหยาไม่อาจทนทานรับการพัวพันของพันธุมารกับครรภธรรม สูญเสียที่มั่นอันแน่วแน่ไป ส่งเสียงหอบหายใจและครวญครางสุดระงับ ร่างเซียนเบียดบดและบิดไหวต่อชายคนรีก ท่วงท่าที่กระสันสวาทนี้ ไม่ว่าผู้ใดก็ลุ่มหลงงมงาย

xxxx ช่วงนี้มันโป๊ไปไม่กล้าโพสต์อ่ะ xxx




 

Create Date : 24 มกราคม 2549    
Last Update : 24 มกราคม 2549 0:09:51 น.
Counter : 810 Pageviews.  


magarita30
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Myspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace Glitter
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2539 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิงส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความในสื่อ คอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add magarita30's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.