Group Blog
 
All Blogs
 

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 5



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 5

===SPOILERS===

จิ้นปิงหวินตัดพ้อผังปานที่ไม่ยอมรับรักนาง
จิ้นปิงหวิน: ข้ารู้ว่าเที่ยบกับอุดมการณ์ของท่านแล้ว ข้าไม่มีความสำคัญอะไรเลย
ข้าไม่กล้าคาดหวังว่าท่านจะมีข้าอยู่ในหัวใจ ข้าอยากให้ท่านห่วงใยข้าบ้าง แค่นี้ข้าก้อตายตาหลับแล้ว
ท่านเย็นชากับข้านัก หลายปีมานี่ข้าทำเพื่อท่านมากมาย
แม้ข้าต้องสละพรหมจรรย์ ข้าก้อไม่เสียดาย แต่ข้าก้อเป็นคน ข้ามีความรู้สึกนะ
ข้าไม่มีความหมายในใจท่านเลยหรือ ข้าเป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่งของท่านใช่มั้ย
ผังปาน: ปิงหวินเจ้าเมาแล้ว





ก่อนกลับสำนัก ฉินเมิ่งเหยาตัดสินใจตามหาจิ้นปิงหวิน เพื่อสอบถามความจริงจากนาง
ปิงหวินกำลังน้อยใจผังปาน นางจึงยอมสารภาพความจริง
เมิ่งเหยาพยามเกลี้ยกล่อมให้ปิงหวินกลับใจ เพราะสิงเลี่ยยังคงรักและเชื่อใจนาง แต่ปิงหวินบอกว่านางไม่อาจหันหลังกลับได้แล้ว
ฉินเมิ่งเหยาบังคับให้จิ้นปิงหวินกลับสำนักกับนาง






ผังปานตามมาขัดขวาง เมิ่งเหยาสู้ผังปานไม่ได้ ส่วนปิงหวินรู้สึกว่าผังปานมีเยื่อใยกับนาง

ผังปาน: แม่นางฉิน ฝากความคิดถึงให้อาจารย์นางด้วย บอกท่านว่าไม่ต้องห่วง ข้าจะดูแลปิงหวินเอง
ฮู้ย แค่นี้ปิงหวินก้อปลื้มจนไม่รู้จะว่างัยแล้ว





แม้ว่าหานป๋อจะมีพลังยุทธ์ 40 ปีของเช่อจุนซิ่น แต่กลับไม่รู้วิธีควบคุม พลังนั้นทำให้เค้าต้องทรมาน โชคดีที่เค้าพบกับฟงสิงเลี่ย สิงเลี่ยยอมเจ็บตัวเพื่อไม่ให้หานป๋อทำร้ายตัวเอง
ฮึ่ม บังอาจมากัดสิงเลี่ยของชั้น ไม่เคยตายซะแล้ว หานป๋อเอ๊ย





หานป๋อหมดสติไป พอฟื้นขึ้นมาพูดถึงผังปานอาการก้อกำเริบ เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาอีก
หานป๋ออาละวาด ซัดฟงสิงเลี่ยจนสลบ ตัวเองก้อน้อคไปด้วย





เมื่อทั้งคู่ฟื้นขึ้นมา ฟงสิงเลี่ยกลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย แถมยังรู้สึกว่าได้พลังยุทธ์คืนมาเป็นบางส่วน
หานป๋อเสนอยกพลังยุทธ์ให้กับฟงสิงเลี่ย แต่ก่อนอื่นหานป๋อต้องหาทางควบคุมการใช้พลังให้ได้ก่อน พวกเค้าจึงเดินทางไปพบกับล่างฟานหวิน





เวลาเดียวกัน ผังปานส่งหนังสือท้าประลองมาให้ล่างฟานหวิน ผังปานมั่นใจมาก ให้ล่างฟานหวินเป็นผู้กำหนดเวลาและสถานที่เอง
ล่างฟานหวินจึงเดินทางยังหลุมศพของภรรยา จี้ซีซีเพื่อเอาดาบพลิกเมฆาที่เค้าซ่อนไว้ในสุสานของนาง เมื่อ 3 ปีก่อน





หานป๋อขอให้ล่างฟานหวินกับเอี๋ยนจิ้งอันช่วยถ่ายพลังยุทธ์ไปให้ฟงสิงเลี่ย
ล่างฟานหวินตรวจชีพจรฟงสิงเลี่ยแล้วเกิดความสงสัยว่าทำไมผังปานจึงยอมไว้ชีวิตฟงสิงเลี่ย แถมชีพจร เส้นเอ็น และกระดูกก้อไม่เสียหาย

ฟงสิงเลี่ยยังหลงงมงายคิดว่าจิ้นปิงหวินไม่ตั้งใจฆ่าเค้า

หานป๋อไม่มีพื้นฐานกำลังภายใน เอี๋ยนจิ้งอันจึงเตือนว่า หากการถ่ายพลังยุทธ์เกิดผิดพลาดเค้าอาจจะถึงกับชีพจรขาดสะบั้นได้ ฟงสิงเลี่ยได้ยินดังนั้นจึงไม่ยอม





หานป๋อ: พี่ฟง ข้าขอร้องล่ะ ท่านอย่าดื้อดึงไปเลย ข้าเป็นแค่เพียงสุนัขรับใช้ในจวนอ๋อง ข้าไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
ท่านไม่เหมือนกัน ท่านมีความสามารถ ยังมีอะไรที่รอให้ท่านไปทำอีกมาก อย่างเช่นล้างแค้นศัตรูของท่าน และท่านเช่อ
ท่านคงไม่ต้องการให้ท่านเช่อเสียสละชีวิตโดยเปล่าประโยชน์
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าเป็นสหายข้า ข้าไม่อยากให้เจ้าเป็นอันตราย
หานป๋อ: ถ้าท่านเห็นข้าเป็นสหาย ก้อช่วยข้ารับพลังยุทธ์นี้ไปที
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่ยอมเอาชีวิตสหายไปเสี่ยงหรอก
หานป๋อ: ท่านก้อเคยพูดนี่ว่า ถ้าข้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ข้าก้ออาจตายได้
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าก้อฝึกยุทธ์ซะสิ
หานป๋อ: อย่างข้าเนี่ย เหมาะฝึกยุทธ์ที่ไหนล่ะ ไหนไหน ก้ออาจต้องตายแล้ว ขอตายอย่างมีคุณค่าดีกว่า




ล่างฟานหวินมาช่วยเกลี้ยกล่อมฟงสิงเลี่ยอีกคน
แม้ พี่สิงเลี่ยนะ เล่นตัวไปป่าวเนี่ย

ขนาดยอมแล้วยังอุตส่าห์ย้ำกับป๋าล่างว่าถ้าเห็นหานป๋อมีอันตรายต้องหยุดทันที อือม ก้อนะ แล้วยังงี้ จะไม่ให้มีกระแส Y ได้งัยล่ะ




ระหว่างการถ่ายพลัง เกิดผิดพลาดจนได้ ฟงสิงเลี่ยตัดชีพจรตัวเองเพื่อช่วยชีวิตหานป๋อ ทำให้เค้าอยู่ในอาการโคม่า




เอี๋ยนจิ้งอันประหลาดใจที่ฟงสิงเลี่ยยังมีชีวิตอยู่
หานป๋อเสียใจที่ตัวเองดึงดันที่จะถ่ายพลังทำให้ฟงสิงเลี่ยต้องเดือดร้อน
เอี๋ยนจิ้งอันพบว่าในร่างกายของฟงสิงเลี่ยมีพลังสายหนึ่งซ่อนเร้นอยู่ ซึ่งไม่ใช่พลังยุทธ์ที่เกิดขึ้นได้เอง
ฟงสิงเลี่ยบอกว่าสมัยยังเด็กเค้าได้รับความช่วยเหลือจากหลวงจีนผู้เก่งวรยุทธ์ท่านหนึ่ง ช่วยทะลวงจุดชีพจรทั้ง 8 จุดให้





เอี๋ยนจิ้งอันสงสัยในความซื่อสัตย์ของฟงสิงเลี่ย นางคิดว่าเค้าจะต้องมีเบื้องหลังอะไรซักอย่าง เพราะไม่ใช่ว่าหลวงจีนอาวุโสระดับนี้จะช่วยทะลวงจุดให้ใครง่ายๆ
แต่ล่างฟานหวินเชื่อในตัวฟงสิงเลี่ย

ล่างฟานหวิน: เพื่อช่วยเหลือหานป๋อ ฟงสิงเลี่ยยอมเสี่ยงชีวิตของเค้า เราก็เห็นกันอยู่
ช่วงความเป็นความตาย เราจึงจะเห็นธาตุแท้ของคนเรา
ฟงสิงเลี่ยเห็นค่าของมิตรภาพ และมีจิตใจที่กว้างขวาง




เมื่อไม่สามารถถ่ายพลังได้ ฟงสิงเลี่ยกับหานป๋อจึงลาล่างฟานหวินกับเอี๋ยนจิ้งอันไป



ฉินเมิ่งเหยาออกสืบหาร่องรอยกระบี่คลุมวรุณที่หายไปจากบ้านของเช่อจุนซิ่น
นางได้เจอนักเล่านิทานที่กำลังเล่าเรื่องโจรท่องโดดเดี่ยวฟ่านเหลียงจี่ (Power Chan) ที่ปลอมตัวเป็นบ่าวในบ้านเช่อจุนซิ่นนานถึงสามปี จนรู้ที่ซ่อนกระบี่คลุมวรุณ และขโมยมาได้ในที่สุด เค้ายังได้ทิ้งข้อความไว้ในกล่องกระบี่อีกด้วย





ฉินเมิ่งเหยาไปตรวจสอบที่สำนักของเช่อจุนซิ่น นางพบว่ามีข้อความอยู่ในกล่องกระบี่จริง
ฟั่นเหลียงจี๋อยากให้ฉินเมิ่งเหยาตามหาเค้า เพื่อให้ชาวยุทธจักรรู้ว่าเค้าเป็นคนขโมยกระบี่คลุมวรุณไป
อยากดังว่างั้นเหอะ





หานป๋อเป็นเพื่อนสิงเลี่ยเดินทางไปหาหลี่โนไห่ ฉากนี้ขำๆ ดีอ่ะ หานป๋อคอยกางร่มให้สิงเลี่ยตลอดทางเลย สิงเลี่ยกลายเป็นคุณชายไปซะแล้ว
ฟงสิงเลี่ยขอแยกทางกับหานป๋อ

ฟงสิงเลี่ย: ป๋อ เราคงคบกันต่อไปไม่ได้

ไม่ใช่ค่า แฮะ แฮะ เห็นฉากแบบนี้ทีไร อารมณ์ Y ถามหายังงัยไม่รู้

จริงๆ แล้วพี่สิงเลี่ยไม่ตั้งใจจะกลับไปหาอาจารย์ แต่เค้าไม่อยากให้ล่างฟานหวินกับเอี๋ยนจิ้งอันเป็นกังวล เค้าจึงอ้างไปเช่นนั้น พี่สิงเลี่ยขอให้หานป๋อกลับไปขวนเจ้าเอี้ยนอ๋อง ต่างคนต่างไป





ฟงสิงเลี่ยละอายใจไม่กล้าไปพบหน้าอาจารย์
หานป๋อ: ศิษย์อาจารย์ ไม่โกรธกันข้ามคืนหรอกน่า ถ้าท่านไปขอโทษอาจารย์ อาจารย์ท่านต้องยกโทษให้แน่ เฮ้อ ข้าคิดว่าท่านดื้อกว่าอาจารย์ท่านอีก
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าอาจจะพูดถูก ข้าไม่หวังให้อาจารย์ยกโทษให้ ข้าเพียงอยากมอบของให้อาจารย์





ฟงสิงเลี่ยจัดทำเจ้งเพื่อมอบให้แก่อาจารย์
หานป๋อไม่มีความรู้เรื่องดนตรี ถามไปก้อช่วยอารัยไม่ได้
หานป๋อ: หลังออกจากวังเจ้าเอี้ยนอ๋อง ข้าได้พบผู้คนมากมาย แต่คนที่ข้าคิดถึงที่สุดคือเช่อจุนซิ่น (โอ๊ย ซวีเยี่ยเวี่ยน้อยใจแย่ ) ทำไมเค้าถึงให้พลังยุทธ์ก้บคนไม่ได้ความอย่างข้าก็ไม่รู้





ฟงสิงเลี่ย: เหตุผลก้อง่ายๆ เจ้าเป็นคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์เหมือนเด็กๆ
หานป๋อ: ใครๆ ก้อพูดอย่างงี้ ข้าเด็กมากเหรอ
ฟงสิงเลี่ย: นี่เป็นคำชมนะ ท่านล่าง กับเจ้าสำนักเอี๋ยนยังบอกเลยว่าเจ้าไม่ควรดูถูกตัวเอง ซักวันเจ้าจะต้องประสบความสำเร็จแน่ ผ่านอะไรมาหลายอย่าง สิ่งที่ข้าดีใจที่สุดคือได้คบเจ้าเป็นสหาย




ฟงสิงเลี่ยให้หานป๋อช่วยเอาเจ้งไปมอบให้อาจารย์ หานป๋อเป็นห่วงสิงเลี่ย เลยบอกหลี่โนไห่ เรื่องสิงเลี่ยสูญเสียวรยุทธ์ หลี่โนไห่ทำเป็นไม่สนใจ



หุหุ สุดท้ายก้อใจอ่อน
หลี่โนไห่ไม่พอใจที่ฟงสิงเลี่ยยังคงเข้าข้างจิ้นปิงหวิน

หลี่โนไห่: ถ้าเจ้ายังคงรักปิงหวินอยู่ อย่ามาเรียกข้าว่าอาจารย์
ฟงสิงเลี่ย: เป็นอาจารย์หนึ่งวัน เป็นอาจารย์ตลอดไป ภรรยาก็เช่นเดียวกัน ข้าไม่มีวันลืมปิงหวินได้

พี่สิงเลี่ยทำอาจารย์โกรธอีกแล้วง่า





ลูกศิษย์ดีดีอย่างพี่สิงเลี่ยจะไปหาจากที่ไหนได้อีก อาจารย์ก้อยอมอ่อนข้อ มาตามพี่สิงเลี่ยกลับจนได้
หลี่โนไห่ช่วยถ่ายพลังให้ฟงสิงเลี่ย เพื่อช่วยฟื้นฟูพลังยุทธ์ของเค้า
น้องป๋อดีใจที่พี่สิงเลี่ยใกล้ฟื้นวรยุทธ์ได้






ฉินเมิ่งเหยาตามหาตัวคนเล่านิทาน ฟั่นเหลียงจี๋ปลอมตัวเป็นชายแก่มาคุยโม้เรื่องตัวเองให้นางฟัง
เมิ่งเหยาชักเริ่มสงสัยในตัวชายชรา นางตามรอยเค้าไป โจรอื่นขโมยของ ไม่อยากให้ใครรู้ แต่ฟั่นเหลียงจี๋ขโมยกระบี่ อยากให้คนอื่นรู้
เมิ่งเหยาอาศัยจุดอ่อนข้อนี้ คิดกระตุ้นให้ฟั่นเหลียงจี๋เปิดเผยตัว
นางปล่อยข่าวลือให้เม้าท์กันทั่วเมืองว่าฟั่นเหลียงจี๋ขโมยกระบี่ไม่สำเร็จ ถูกไล่ออกมาจากสำนักของเช่อจุนซิ่น












 

Create Date : 12 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 19:41:00 น.
Counter : 2300 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 4



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 4

===SPOILERS===

ฟงสิงเลี่ยกลับไปที่บ้าน และเผาของที่เกี่ยวกับงานแต่งงานทิ้ง
พี่สิงเลี่ยอกหักนี่ต้องเปลี่ยนชุดด้วยเหรอ อ้อ ลืมไปชุดเก่าเปื้อนเลือดนี่เนอะ




ฟงสิงเลี่ย: อย่าเป็นห่วงข้าเลย ข้าไม่ได้อยากเป็นจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่ซะหน่อย
สมัยเด็ก มีสมณศีลผู้เยี่ยมยุทธ์ท่านหนึ่งช่วยทะลวงจุดทั้งแปดให้ข้า
คิดว่าเป็นเพราะเหตุนี้ ผังปานจึงเห็นว่าพลังยุทธ์ของข้าจะช่วยให้เค้าสำเร็จยุทธ์ได้
ฟงสิงเลี่ย: พวกเจ้าอาจรู้สึกหวาดหวั่นที่ผังปานสำเร็จยุทธ์ แต่ข้ากลับสบายใจซะอีก ที่ข้าจะได้ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ใช่ ปิงหวินทรยศข้า แต่ข้าสมัครใจเอง ข้าไม่โทษใครทั้งนั้น


เอ๊ พี่สิงเลี่ยพูดจาเพ้อเจ้อผิดปกติแฮะ สงสัยจะสะเทือนใจมาก




เช่อจุนซิ่นยังรู้สึกหดหู่ที่ถูกตัดเอ็นมือเอ็นเท้า หานป๋อพยายามปลอบใจให้เค้ามองโลกในแง่ดีบ้าง อย่างน้อยเค้าก้อไม่สูญเสียกำลังภายใน และไม่เสียประสาทสัมผัส
ซวีเยี่ยเวี่ยยังซักไซ้ว่าเช่อจุนซิ่นเอากระบี่คลุมวรุณไปซ่อนไว้ที่ไหน เช่อจุนซิ่นจะยอมบอกก้อต่อเมื่อไปถึงพรรคมังกรพิโรธแล้ว





ระหว่างทางหลี่เช่อเม่ยตามรอยเช่อจุนซิ่นมาจนเจอ และขู่บังคับให้เช่อจุนซิ่นบอกที่ซ่อนกระบี่คลุมวรุณ ไม่เช่นนั้น จะเอาชีวิตหานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ย
โชคดีทีเอี๋ยนจิ้งอันยื่นมือเข้ามาช่วยทันเวลา





เมื่อถึงพรรคมังกรพิโรธ เช่อจุนซิ่นได้บอกที่ซ่อนกระบี่คลุมวรุณให้ล่างฟานหวินรู้ เค้าต้องการให้ล่างฟานหวินใช้กระบี่นี้ปราบผังปาน



ฉินเมิ่งเหยาเป็นห่วงว่าฟงสิงเลี่ยจะทำใจเรื่องปิงหวินไม่ได้ นางจึงติดตามเค้าไม่ให้คลาดสายตา



ฟงสิงเลี่ย: ไม่มีอะไรจะทำแล้วหรือยังงัย มาวุ่นวายกับข้าอยู่ได้
ฉินเมิ่งเหยา: ข้ารู้ว่าท่านอยากอยู่ตามลำพัง ข้าก็ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของท่านนักหรอก แต่ที่ท่านเป็นอย่างนี้เพราะศิษย์พี่ ข้าจะนิ่งดูดายได้ยังงัย
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าให้ความสำคัญกับเรื่องความรักมากไป ปิงหวินอาจจะผิดต่อข้า แต่มันก้อเป็นอดีตไปแล้ว
ฉินเมิ่งเหยา: ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ท่านคงไม่รำคาญข้า ท่านไม่อยากเห็นหน้าข้า เพราะท่านไม่อาจเผชิญความจริง
ฟงสิงเลี่ย: อยากพูดอะไรก็พูดไป





พูดไม่ทันขาดคำ ไหนบอกว่าไม่คิดถึงแล้วงัย แค่เห็นฝูกนกพิราบ ก็อนึกถึงนางซะแล้ว
สิงเลี่ยตามฝูงนกไปจนถึงกระท่อมหลังหนึ่ง แต่คนที่อาศัยอยู่ก็ไม่ใช่ปิงหวิน





สิงเลี่ยกำลังอารมณ์ไม่ดีสุดๆ เมิ่งเหยาก้อยังตามเค้าไม่ยอมเลิก ไม่รู้จะพาลกับใครดี ก้อเลยมาลงที่เมิ่งเหยานี่แหละ

ฟงสิงเลี่ย: ทำไมไม่ปล่อยให้ข้าอยู่ตามลำพังบ้าง เจ้าอยากเห็นข้าเสียใจนักหรือ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้ารู้ว่าท่านอารมณ์ไม่ค่อยดี
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าไม่ใช่ข้า เจ้าจะรู้อะไร
ฉินเมิ่งเหยา: ท่านต้องให้ข้าช่วยนะ ข้าสามารถช่วยทำให้ท่านสงบใจได้ อาจารย์บอกว่า จิตใจที่สงบจะช่วยทำให้ไม่สับสน ตั้งแต่ท่านถูกศิษย์พี่แทง จิตใจท่านก็ปวดร้าว ท่านอาจจะยิ้มแย้มหลอกคนอื่นได้ แต่สายตาของท่านมันฟ้อง
ท่านนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว มีคืนไหนบ้างที่ท่านไม่คิดถึงศิษย์พี่ มีคืนไหนบ้างที่ท่านไม่ร้องไห้ (เมิ่งเหยาแอบฟังเหรอ ถึงได้รู้ดีขนาดนี้ ระวังพี่สิงเลี่ยฟ้องศาลไม่ให้เข้าใกล้นะเออ นี่มันพวก Stalker แล้ว )
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าอยากช่วยข้าจริงๆ หรือ
ฉินเมิ่งเหยา: จริงสิ





ไล่ดีๆ ไม่ไป ก้อต้องใช้วิธีนี้ ตบจูบเหมือนหนังไทยเลยแฮะ




ต่างคนต่างคิดหนัก นอนไม่หลับทั้งคู่
สิงเลี่ยคิดไม่ตก เค้าลอบทำร้ายเมิ่งเหยาเพื่อให้นางสังหารเค้าซะ แต่เมิ่งเหยาก็ยั้งมือไว้ทัน





ฟงสิงเลี่ย: ทำไมเจ้าไม่ฆ่าข้า ทำไม
ฉินเมิ่งเหยา: ทำไมท่านทำอะไรโง่ๆ มันคุ้มกันแล้วหรือ
ฟงสิงเลี่ย: ข้ารู้ว่าข้าไม่มีเหตุผล แต่ข้าเสียปิงหวินไป มันยิ่งกว่าตายทั้งเป็น
ข้าไม่รู้ว่าทำไมข้าต้องเสียสละมากมายเพื่อนาง ข้าหันหลังให้อาจารย์ก้อเพราะนาง
สุดท้ายแล้ว นางไม่เคยรักข้าเลย ข้ามันโง่ ที่ยอมให้นางหลอกใช้
ฟงสิงเลี่ย: อาจารย์ ข้าผิดต่อท่าน
ข้าจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร

เมิ่งเหยาปล่อยให้สิงเลี่ยได้ระบายความรู้สึกออกมา





ล่างฟานหวินกับเอี๋ยนจิ้งอันไปค้นหากระบี่คลุมวรุณที่บ้านของเช่อจุนซิ่น และได้พบกับผังปาน ทั้งสามต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงกระบี่ สุดท้ายกระบี่กลับไม่อยู่ในที่ซ่อน



ทุกคนต่างสงสัยว่ากระบี่หายไปไหน เช่อจุนซิ่นยังคิดว่าล่างฟานหวินน่ามีฝีมือสูสีกับผังปาน
เอี๋ยนจิ้งอันบอกให้เช่อจุนซิ่นรู้ว่าฝีมือของผังปานสูงกว่าเดิม เพราะเค้าได้พลังยุทธ์จากฟงสิงเลี่ย




เช่อจุนซิ่นคิดออกเดินทางโดยชวนหานป๋อไปกับเค้าด้วย หานป๋อเป็นห่วงจึงยอมตกลง
ซวีเยี่ยเวี่ยขอตามไปด้วย เช่อจุนซิ่นไม่เต็มใจ แต่ก้อไม่รู้จะพูดยังงัย





โชคดีที่ล่างฟานหวินส่งข่าวให้เจ้าเอี้ยนอ๋องทราบ เค้าส่งทหารคนสนิทของซวีเย่ออู๋มารับซวีเยี่ยเวี่ยกลับ
นางแอบน้อยใจที่หานป๋อดูไม่ยินดียินร้ายที่ต้องแยกกับนาง




หานป๋อสงสัยที่เช่อจุนซิ่นเอาแต่แกะสลักตุ๊กตาไม้ แถมไม่ยอมให้เค้าช่วยด้วย
เช่อจุนซิ่นบอกว่าเค้าตั้งใจแกะให้กับภรรยาที่ไม่ได้พบกันนานยี่สิบปี เพื่อเป็นการขอโทษนางกับบุตรที่ยังไม่คลอด
เช่อจุนซิ่นแกะสลักตุ๊กตาไม้จนถึงเช้า เค้าขอให้หานป๋อหาภรรยาเค้าไป๋ซิ่วซิ่วให้พบและมอบมันให้กับนางด้วย





เช่อจุนซิ่นคิดเสียสละตัวเองส่งเสริมหานป๋อ ด้วยการใช้วิชาถ่ายจิตย้ายวิญญาณ ถ่ายเทพลังจิตสมาธิชั่วชีวิตให้แก่หานป๋อ
แม้หานป๋อไม่เต็มใจก้อห้ามเช่อจุนซิ่นไม่ได้




หลังจากถ่ายพลังให้หานป๋อ เช่อจุนซิ่นก้อเสียชีวิต หานป๋อจัดตั้งสุสานให้กับเช่อจุนซิ่น
หานป๋อแวะกินหมั่นโถวที่เพิงน้ำชา ไม่วายถูกคนขโมยห่อผ้า ไม่คาดว่าแค่เหวี่ยงผู้ร้ายเบาๆ ก้อปลิวละลิ่วไปตกในแม่น้ำซะแล้ว หานป๋อรู้สึกว่าพอใช้พลังยุทธ์แล้วตัวจะร้อนกว่าปกติ





ในที่สุดฟงสิงเลี่ยก้อยอมให้ฉินเมิ่งเหยาใช้พลังภายในของนางช่วยสงบจิตใจให้เค้า
ทั้งคู่เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน ฉินเมิ่งเหยาเล่าประวัติของนางให้ฟงสิงเลี่ยฟัง





ช่วงนี้เป็นช่วงสร้างความสนิทสนมของสิงเลี่ยกับเมิ่งเหยา น่าอิจฉาจริงๆ เล้ย

ฉินเมิ่งเหยา: สมัยเด็ก อาจารย์ไม่ให้พวกเราลงจากเขา กระต่ายของข้ากับศิษย์พี่หายไป พวกเราออกตามหาจนหลงทาง ข้าเกิดข้อเท้าพลิก นางจึงแบกข้ากลับสำนัก นางดีกับข้ามาก
ฟงสิงเลี่ย: ใกล้ค่ำแล้ว เรากลับกันเถอะ ไม่งั้นเด๋วจะลงทางได้นะ





ฉินเมิ่งเหยา: ท่านยังคิดถึงศิษย์พี่อยู่หรือ
ฟงสิงเลี่ย: ใช่ ข้ายังคิดอะไรอีกหลายเรื่อง นางควรจะแทงข้าที่หัวใจ แต่นางกลับไม่ทำ นางอาจจะไม่อยากให้ข้าตาย นางอาจจำใจทำเพื่อให้ผังปานเชื่อใจ แม้ว่านางจะหลอกใช้ข้าเพิ่มพลังยุทธ์ให้ผังปาน แต่นางก็ไม่ตั้งใจฆ่าข้า แสดงว่านางไม่ได้เลวร้าย พอข้าคิดได้เช่นนี้ ข้าก็เสียใจน้อยลง
ฟงสิงเลี่ย: ข้าหลอกตัวเองรึเปล่า
ฉินเมิ่งเหยา: ในเมื่อเราไม่รู้เจตนาของศิษย์พี่ เราก็ควรจะเชื่อไว้ก่อนว่านางไม่ได้ตั้งใจทำร้ายท่าน
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าก็คิดเหมือนข้าหรือ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้ากับนางเติบโตมาด้วยกัน ข้ารู้ว่านางเป็นคนจิตใจดีงาม ใครดีกับนาง นางจะดีกลับเป็น 10 เท่า นางยังให้ความสำคัญกับเรื่องความรักมากด้วย นางบอกว่าสิ่งสำคัญที่สุดในโลกนี้ คือรักแท้





ฟงสิงเลี่ย: ต่อไปอย่าเรียกข้าว่าจอมยุทธฟงอีกเลย
ฉินเมิ่งเหยา: งั้นข้าเรียกท่านว่าพี่ฟงแล้วกัน
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าเป็นศิษย์น้องปิงหวิน ก็เหมือนน้องสาวของข้า

ฉินเมิ่งเหยาเห็นฟงสิงเลี่ยสบายใจขึ้น นางจึงตัดสินใจกลับสำนัก




ผังปานรู้ทั้งรู้ว่าปิ้งหวินมีใจให้ แต่เค้าปฏิเสธนาง เพราะคาดหวังให้นางได้เป็นสตรีที่มีศักดิ์สูงสุดของมองโกล








 

Create Date : 11 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 19:39:03 น.
Counter : 1128 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 3



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 3

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว หงอู่ฮ่องเต้ ต้องการให้ล่างฟานหวินกลับมาช่วยเหลือพระองค์เหมือนเช่นในอดีต จึงพระราชทานป้ายเกียรติคุณ พร้อมชุดเกราะทองคำ ตอบแทนที่เคยช่วยล้มล้างราชวงศ์หยวน แต่ฟานหวินกลับด่าว่าฮ่องเต้เป็นคนทรยศ เนรคุณ และปฏิเสธไป
ซวีเย่ออู๋เกรงว่าฮ่องเต้จะสั่งลงโทษล่างฟานหวิน แต่ฮ่องเต้กลับปล่อยเค้าไป





ระหว่างล่างฟานหวินร่ำสุรากับสหายเก่าภูติบดีซวีเย่ออู่ เค้าก้อได้รับสารว่าหมู่บ้านของเช่อจุนซิ่นถูกทำลาย ส่วนเจ้าตัวหายสาบสูญ



อีกด้านหนึ่ง เช่อจุนซิ่นรอดตาย แต่เค้าไม่ยอมพูดยอมจากับใคร



ฟ่านหวินเดินทางไปหมู่บ้านเช่อจุนซิ่น ได้พบกับฉินเมิ่งเหยาโดยบังเอิญ ล่างฟ่านหวินนึกว่าผังปานได้กระบี่คลุมวรุณไปแล้ว แต่ด้วยฌาณสัมผัสของเมิ่งเหยา นางรู้สึกได้ถึงรังสีแห่งความโกรธแค้นอาฆาต ซึ่งหมายความว่าผังปานยังไม่ได้กระบี่ไป
สามปีก่อนล่างฟานหวินเคยประลองยุทธ์กับเช่อจุนซิ่น ผลปรากฎว่าเสมอ
ทั้งคู่จึงนัดหมายว่าจะประลองกันใหม่ในอีกสามปี คาดไม่ถึงว่าสำนักของเช่อจุนซิ่นจะถูกผังปานล้างไปก่อน





สิงเลี่ยพาปิงหวินกลับไปพบอาจารย์ ปิงหวินชอบความเงียบสงบที่นั้น

ฟงสิงเลี่ย: ถ้าเจ้าชอบ เรามาปลูกบ้านของเราที่นี่ก็ได้
จิ้นปิงหวิน: พูดไปนั่น เรายังไม่ได้พบอาจารย์ท่านเลย
ท่านอาจจะไม่เห็นชอบกับการแต่งงานก้อได้
ฟงสิงเลี่ย: อาจารย์ต้องชอบเจ้าแน่
จิ้นปิงหวิน: ท่านรู้ได้ยังงัย
ฟงสิงเลี่ย: ข้ารักใคร อาจารย์ก้อชอบทั้งนั้นแหละ

สวีทกันเข้าไป




หลี่โน่ไห่ อาจารย์ของฟงสิงเลี่ย เก็บตัวฝึกวิชาเป็นเวลาสองปี
ตอนแรกหลี่โน่ไห่ก้อไม่คิดขัดขวางฟงสิงเลี่ยกับจิ้นปิงหวิน





ฟงสิงเลี่ยคุยว่าปิงหวินเล่นดนตรีได้ไพเราะมาก หลี่โนไห่จึงขอให้นางบรรเลงเพลงให้ฟัง
พี่สิงเลี่ยมัวแต่เคลิ้ม อาจารย์ของเค้าจับได้ถึงความผิดปกติ





เค้าเรียกสิงเลี่ยไปเตือนสติให้ยกเลิกการหมั้นหมายซะ

หลี่โนไห่: เจ้าจะไม่เชื่อฟังอาจารย์เพียงเพราะผู้หญิงที่เจ้าเพิ่งพบได้ไม่นานหรือ
ฟงสิงเลี่ย: ความรักไม่เกี่ยวกับระยะเวลา อาจารย์เป็นญาติสนิทที่สุดของข้า ปิงหวินก้อเช่นกัน




เพื่อตัดไฟเสียแต่ต้นลม หลี่โน่ไห่จึงตัดสินใจสังหารปิงหวิน สิงเลี่ยไม่ยอมเข้าขัดขวาง

ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่ยอมให้ใครทำร้ายปิงหวินเด็ดขาด อย่าบีบให้ข้าต้องลงมือกับท่าน
หลี่โนไห่: ผู้หญิงคนนี้จะทำร้ายเจ้า
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่สน ข้ารักนาง ข้ายอมตายแทนนางได้




อาจารย์ฟาดไม่ยั้งเลยนะ ถึงขนาดนี้แล้ว ปิงหวินจะยังไม่เห็นใจสิงเลี่ยมั่งรึงัยน้อ




หลี่โน่ไห่ทำร้ายศิษย์รักไม่ลง ความเป็นศิษย์อาจารย์ขาดกัน



สิงเลี่ยสาบานว่าจะรักและดูแลปิงหวินตลอดไป



ทำไมฉากเข้าหอต้องเอ้าท์โฟกัสด้วยง่ะ สงสัยกลัวเจอม่านหมอกคุณธรรม
รุ่งเช้าพี่สิงเลี่ยตื่นมาอย่างชื่นมื่น





ปิงหวินหายตัวไป สิงเลี่ยเห็นข้าวของในบ้านระเนนระนาดเหมือนเกิดการต่อสู้กันขึ้น
สิงเลี่ยสงสัยว่าจะเป็นฝีมืออาจารย์





ทั้งหมดเป็นแผนการของผังปาน
ผังปาน: ยิ่งสิงเลี่ยเป็นห่วงเจ้ามาก เค้าจะยิ่งสูญเสียเจ้าไม่ได้ เมื่อเค้ารักเจ้ามากเท่าไหร่ แผนการของเราจะสำเร็จในไม่ช้า
จิ้นปิงหวิน: ข้าเป็นของเค้าแล้ว เค้าก้อต้องห่วงข้าสิ




ผังปานรู้ใจนาง เค้าปลอบใจนางด้วยการมอบรองเท้าปักให้แก่นาง
แค่นี้นางก้อยินดี หายงอนแล้ว
จิ้นปิงหวิน: ข้ายินดีทำทุกอย่างเพื่อให้ความปรารถนาของท่านเป็นจริง





เช่อจุนซิ่นยังระแวงพวกหานป๋อ จึงด่าทอ ขับไล่พวกเค้า ซวีเยี่ยเวี่ยไม่พอใจมาก จึงบังคับหานป๋อให้กลับวังเจ้าเอี้ยนอ๋องกับนาง
หานป๋อไม่สบายใจที่ทิ้งเช่อจุนซิ่นมา แต่ไม่รู้จะเถียงซวีเยี่ยเวี่ยยังไง





หลังจากนั้นเกิดพายุฝน หานป๋อเป็นห่วงเช่อจุนซิ่นจึงกลับไปช่วยเค้า เช่อจุนซิ่นเริ่มเห็นความดีของหานป๋อ และเริ่มเปิดใจรับเค้า




สิงเลี่ยไปคุกเข่าขอร้องให้อาจารย์ปล่อยปิงหวิน
หลี่โนไห่ปฏิเสธ และบอกว่าหากเค้าฆ่านางจริง เค้าจะนำศพไปให้สิงเลี่ยดู
ปิงหวินไม่อยู่กับอาจารย์ แล้วนางจะไปไหนได้






สิงเลี่ยบุกไปตามหาปิงหวินที่เรือนฌาณเมตรตไตรย
เอี๋ยนจิงอันผู้เป็นอาจารย์เล่าความจริงให้สิงเลี่ยฟังว่านางส่งปิงหวินไปอยู่กับผังปานเพื่อเป็นไส้ศึก
สิงเลี่ยเริ่มสับสน และไม่เข้าใจว่าทำไมปิงหวินไม่เคยบอกเรื่องนี้กับเค้า






ฟงสิงเลี่ย: ท่านยอมสละปิงหวินเพื่อการต่อสู้กับผังปาน ท่านไม่มีความละอายใจบ้างเลยหรือ
ทำอย่างนี้พวกท่านจะต่างอะไรกับผังปานล่ะ ถ้าปิงหวินเป็นอะไรไป ข้าจะไม่ยอมยกโทษให้ท่าน




สิงเลี่ยตัดสินใจไปหาผังปาน เอี๋ยนจิ้งอันมอบหมายให้เมิ่งเหยาติดตามช่วยเหลือสิงเลี่ย เมิ่งเหยาไม่ค่อยพอใจสิงเลียที่ต่อว่าอาจารย์ของนาง

ฉินเมิ่งเหยา: พี่ปิงหวินเป็นศิษย์รักอาจารย์ หากนางไม่เต็มใจ อาจารย์ก็ไม่บังคับนางหรอก
ฟงสิงเลี่ย: นางจะกล้าปฏิเสธอาจารย์เจ้าหรือ ข้าว่าต่อให้ปิงหวินตายไป อาจารย์เจ้าคงไม่เสียน้ำตาแม้แต่หยดเดียว

สิงเลี่ยโกรธจึงไม่ยอมให้เมิ่งเหยาตามไปช่วยปิงหวิน




สิงเลี่ยออกตามหาทั่วป่า ในที่สุดสิงเลี่ยก้อพบผังปานและปิงหวิน เค้าขอให้ผังปานปล่อยนางไป ผังปานมีข้อแม้ว่าสิงเลี่ยต้องมอบกำลังภายในทั้งหมดให้ เค้าจึงจะยอมปล่อยนาง

ผังปาน: คิดดูให้ดีนะ มันไม่คุ้มหรอกที่จะเสียสละพลังยุทธ์เพื่อผู้หญิงคนเดียว





แค่ปิงหวินส่งสายตาออดอ้อน พี่สิงเลี่ยก้อยอมทำทุกอย่างเพื่อนางแล้ว
ผังปาน: แม้จะต้องเป็นคนพิการเจ้าก้อไม่เสียใจงั้นรึ
ฟงสิงเลี่ย: อยากทำอะไรก็ทำ ขออย่างเดียวอย่าทำร้ายปิงหวิน
ผังปาน: ความรักคืออะไร ทำไมโลกนี้มีคนโง่มากมายที่งมงายเพราะรัก

โอ๊ย หมั่นไส้พี่สิงเลี่ยว้อย





ผังปานดูดพลังยุทธ์ของสิงเลี่ยไปจนหมด




ฟงสิงเลี่ย: ปล่อยปิงหวินได้รึยัง
ผังปาน: ปิงหวิน บอกเค้าสิว่า เจ้าจะไปกับเค้าหรือไม่
จิ้นปิงหวิน: เค้ากลายเป็นคนพิการไปแล้ว ข้าไม่ไปกับเค้าหรอก
ผังปาน: งั้นเจ้าก้อช่วยสงเคราะห์ให้เค้าพ้นทุกข์เถอะ





ปิงหวินก้อช่างใจร้าย แทงพี่สิงเลี่ยได้ลงคอ




เมิ่งเหยาตามมาพบสิงเลี่ยจนได้
เมิ่งเหยาดูแลสิงเลี่ย เค้าจับมือนางไว้และเพ้อถึงปิงหวินตลอดทั้งคืน





สิงเลี่ยฟื้นขึ้นมาตอนเช้า แต่เค้ายังช็อคไม่พูดไม่จา
เมิ่งเหยาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่





นางจึงใช้ฌาณสมาธิเพื่ออ่านความทรงจำของเค้า



แต่เนื่องจากจิตใจนางไม่เข้มแข็งพอ นางจึงได้รับผลกระทบจากความรู้สึกของเค้า จนต้องหนีออกไปร้องไห้
เมื่อนางกลับมา สิงเลี่ยก้อจากไปแล้ว





เมิ่งเหยาตามหาสิงเลี่ย นางไปเจอเค้าที่ตลาด พี่สิงเลี่ยเห็นชาวบ้านถูกอันธพาลรังแก เค้าก้อพยายามเข้าไปช่วย ลืมไปถนัดใจว่าตัวเองสูญเสียวิทยายุทธไปแล้ว





เมิ่งเหยาจึงต้องเข้ามาช่วยเหลือ
ฉินเมิ่งเหยา: ผังปานทำอะไรกับท่าน
ฟงสิงเลี่ย: แม่นางฉิน เราไม่ได้รู้จักคุ้นเคยกัน ท่านไม่จำเป็นต้องยุ่งเรื่องของข้า (พูดจาได้เย็นชามาก พี่สิงเลี่ย) บาดแผลข้าใกล้หายแล้ว ข้าดูแลตัวเองได้
ฉินเมิ่งเหยา: อย่าหลอกข้าเลย ข้าอ่านใจท่านหมดแล้ว แม้แผลท่านจะหายในไม่ช้า แต่แผลในใจท่านต้องใช้เวลานานกว่า ให้ข้าช่วยท่านเถอะ
ฟงสิงเลี่ย: เลิกยุ่งกับข้าได้แล้ว








 

Create Date : 09 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 19:35:45 น.
Counter : 1393 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 2



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 2

===SPOILERS===

จิ้นปิงหวิน: นายท่าน ฟงสิงเลี่ยเป็นคนที่สำคัญที่สุดสำหรับท่านจริงๆ ธนูดอกนี้ ยิงลึกถึงกระดูก นอกจากจะพิสูจน์ให้นายท่านเห็นว่าฟงสิงเลี่ยรักข้าจริง จนยอมตายแทนข้าได้แล้ว ยังพิสูจน์ให้เห็นอีกว่าท่านสามารถฆ่าข้าได้
ผังปาน: ข้ารู้ว่าฟงสิงเลี่ยต้องช่วยเจ้าแน่นอน
จิ้นปิงหวิน: ถ้าเค้าไม่ปกป้องข้า ข้าคงตายไปแล้ว (เออ รู้แล้วก้อสำนึกบุญคุณมั่งนะยะ)
ผังปาน: ผู้ชายทุกคนไม่มีวันทำร้ายผู้หญิงที่เค้ารัก
จิ้นปิงหวิน: ท่านจะไม่ทำร้ายข้าจริงนะ
ผังปาน: เจ้าก้อไม่ได้เป็นอะไรนี่

ผังปานพูดจากำกวม ปิงหวินก้อตีความเข้าข้างตัวเอง เออ เอาเข้าไป คู่นี้




พลังของผังปานเป็นคนละแนวทางกับพลังยุทธ์ที่ถูกซ่อนไว้ในกระบี่ เค้าจึงไม่สามารถใช้พลังของตัวเองในการเปิดผนึกกระบี่



ผังปานเห็นว่าปิงหวินฝึกยุทธ์ถึงขั้นใจกระบี่กระจ่างแจ้ง สามารถอ่านความรู้สึกและจิตใจคนได้ นางน่าจะเปิดผนึกได้มากกว่า
สุดท้ายก้อไม่สำเร็จ ผังปานห่วงใยนางจึงห้ามไม่ให้นางฝืนใช้พลังมากเกินไป





สิงเลี่ยตื่นมาไม่เห็นหน้าปิงหวิน เอ นางหายไปไหนน้อ ดูฉากนี้แล้วสงสัยว่าปิงหวินกับสิงเลี่ยต้อง xxx กันแล้วแหงม



ปิงหวินรีบกลับมารับหน้าทันเวลาสิงเลี่ยตื่น นางรับปากแต่งงานกับสิงเลี่ย ทำให้เค้าปลาบปลื้มมาก




สิงเลี่ยคิดจะพาปิงหวินไปไหว้อาจารย์เพื่อบอกข่าวแต่งงาน เค้าจึงพาปิงหวินเข้าตลาดเพื่อไปซื้อสุราเพื่อไปไหว้อาจารย์ เค้าจึงได้รู้ข่าวว่าหานป๋อต้องติดคุกเพราะเค้า




สิงเลี่ยบุกเข้าไปในคุกเพื่อช่วยหานป๋อ หานป๋อไม่ยอมหนีเค้าก้อลากตัวออกมาจนได้




สิงเลี่ยจับหานป๋อเป็นตัวประกันไม่ให้ทหารไล่ตามซะเลย พ่อบุญธรรมหานป๋อ ขอให้ฉินเมิ่งเหยาช่วยเหลือหานป๋อจากโจรขโมยกระบี่ โถ กลายเป็นโจรขโมยกระบี่ไปแล้วพี่สิงเลี่ย




หานป๋อต่อว่าฟงสิงเลี่ยที่ขโมยกระบี่ไป พี่สิงเลี่ยขี้เกียจอธิบาย อยากคิดอะไรก้อคิดไป
สิงเลี่ยนัดให้ปิงหวินนำกระบี่มาคืนหานป๋อ หานป๋อเห็นนางก้อเลยเข้าใจว่า พี่สิงเลี่ยเค้าเอากระบี่มาจีบหญิงน่ะเอง





เช่อจุนซิ่น (กัวฟง) ผู้คลั่งไคล้ในศาสตราวุธ ได้เดินทางมาพบพวกเค้าเพื่อขอแลกกระบี่คลุมวรุณกับศาสตราวุธและเงินทองมากมาย
หานป๋อปฏิเสธ เมื่อไม้นวมไม่สำเร็จ เช่อจุนซิ่นก้อใช้ไม้แข็ง
ทั้งสามไม่สามารถสู้เช่อจุนซิ่นได้ ปิงหวินได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ เช่อจุนซิ่นจึงชิงกระบี่ไปครอบครองได้สำเร็จ





เช่อจุนซิ่น: กระบี่ดีย่อมควรคู่กับจอมยุทธ หากเจ้ามีฝีมือ ก้อเชิญมาแย่งชิงได้ทุกเวลา



ปิงหวินเป็นห่วงกระบี่อย่างออกนอกหน้า นางทำเป็นอ้างว่ากระบี่เป็นพยานความรักของนางกับฟงสิงเลี่ย ไม่ควรปล่อยให้ตกอยู่ในมือของคนกระหายเลือดอย่างเช่อจุนซิ่น ฟงสิงเลี่ยรับปากว่าจะทวงกระบี่คืนจากเช่อจุนซิ่นให้นาง เมื่อกระบี่ไม่อยู่กับพวกเค้าแล้ว ทั้งคู่จึงแยกทางเกินกับหานป๋อ




ปิงอวิ๋นอาศัยช่วงที่สิงเลี่ยออกไปหาอาหาร ใช้นกพิราบส่งข่าวให้ผังปานรู้ว่ากระบี่คลุมวรุณอยู่กับเช่อจุนซิ่น



ขณะเดียวกัน ฉินเมิ่งเหยาตามมาพบปิงหวิน
นางอ้างว่าตลอดเวลานางพยายามทำให้ผังปานไว้ใจ จนในที่สุดก้อสำเร็จ
ที่นางให้ฟงสิงเลี่ยขโมยกระบี่คลุมวรุณ เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในมือของผังปาน นางตั้งใจจะนำกระบี่ไปมอบให้กับอาจารย์ด้วยตัวเอง แต่กลับโดนเช่อจุนซิ่นขโมยกระบี่ไปก่อน
ฉินเมิ่งเหยาหลงเชื่อนาง




หานป๋อกลับวังไปเก็บของ และนำม้าตัวโปรดออกจากเมือง ด้วยความช่วยเหลือของพ่อบุญธรรม
เค้าตั้งใจจะไปทวงกระบี่คืนจากเช่อจุนซิ่น




หานป๋อและฟงสิงเลี่ยดูทางการตามล่า หานป๋อพบสิงเลี่ยกับปิงหวินที่ประตูเมือง เค้าเกือบทำความแตก
โห สิงเลี่ย ปลอมตัวง่ายดีเนาะ แค่ติดหนวด ทหารก้อจับไม่ได้แล้ว





ทหารหันมาสงสัยหานป๋อแทน สิงเลี่ยต้องช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ ทุกคนจึงผ่านด่านไปได้



แม้จะรอดสายตาทหาร แต่ไม่รอดจากสายตาของล่างฟานหวินไปได้ ล่างฟานหวินปล่อยให้พวกเค้าจากไปโดยไม่ขัดขวาง
ล่างฟานหวินตัดสินใจไปทวงกระบี่คืนจากเช่อจุนซิ่น ส่วนฉินเมิ่งเหยารับหน้าที่ถ่วงเวลาผังปาน




หานป๋อรู้ว่าสิงเลี่ยกับปิงหวินจะไปทวงกระบี่คืนจากเช่อจุนซิ่นจึงขอติดตามไปด้วย
สิงเลี่ยไม่ยอม หานป๋อก้อดื้อตามจนได้





หานป๋อดวงจะโดนอันธพาลหาเรื่องอยู่เรื่อย คราวนี้ได้ซวีเยี่ยเวี่ย (เฉินหมิ่นจือ) ช่วยเหลือไว้ แต่นางก้อใช่ว่าจะเก่ง เกือบไม่รอดทั้งคู่ โชคดีที่ลูกน้องมาช่วยทัน



ซวีเยี่ยเวี่ยเป็นบุตรีคนเดียวของซวีเย่ออู๋ นายพลใหญ่ นางเบื่อที่ถูกพ่อจ้ำจี้จ้ำไชให้ทำตัวเป็นคุณหนู นางจึงเดินทางออกจากเมืองหลวงมาเยี่ยมเจ้าเอี้ยนอ๋อง นางได้ข่าวว่าเค้าได้ครอบครองกระบี่คลุมวรุณจึงมาขอดู แต่ก้อต้องผิดหวัง
ซวีเยี่ยเวี่ยเห็นภาพประกาศจับนางจำได้ว่าเป็นหานป๋อ นางจึงออกตามหาพวกเค้า





เอ้า สวีทกันเข้าไป ไม่เกรงใจหานป๋อมั่งเลย
สิงเลี่ยได้ยินเสียงคนแอบตามมา จึงซัดพลังเข้าใส่





ที่แท้เป็นซวีเยี่ยเวี่ยนั่นเอง สิงเลี่ยไม่อยากให้นางติดตามจึงจับนางมัดไว้กับต้นไม้
หานป๋อช่วยขอร้องแทนนาง เลยพลอยโดนมัดไปด้วย
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าอย่าติดตามพวกเราไปหาเช่อจุนซิ่นเลย มันอันตราย ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องตาย ข้าคิดว่าลูกน้องของแม่นางซวีคงจะมาช่วยพวกเจ้าในไม่ช้า





หานป๋อฉลาดใช่ย่อย ให้ม้าแสนรู้ช่วยกัดเชือกจนขาด



เมิ่งเหยาเดินทางมาดักพบผังปาน เพื่อขัดขวางไม่ให้เค้าพบกับเช่อจุนซิ่น ผังปานเล่าให้เมิ่งเหยาฟังว่า ในอดีต อาจารย์เมิ่งเหยาเคยช่วยชีวิตเค้าไว้ เค้าจึงนับถือนาง
ฉินเมิ่งเหยา: แต่ท่านกำลังทำให้ยุทธภพเกิดการนองเลือด เมื่อเป็นเช่นนี้ ท่านกับเรือนฌาณเมตรไตรยก้อต้องเป็นศัตรูกัน หากท่านนับถืออาจารย์จริง ท่านคงไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เช่นนั้น
ผังปาน: ท่านบอกอาจารย์ท่านว่าไม่ต้องเป็นห่วง ถ้าไม่ถึงที่สุด ข้าจะไม่ทำร้ายคนของเรือนฌาณเมตรไตรยโดยเด็ดขาด
ผังปานรู้ทันว่าฉินเมิ่งเหยามาถ่วงเวลาเค้า แต่เค้าก้อไม่สนใจ ถึงกระบี่จะถูกล่างฟานหวินช่วงชิงไป เค้าก้อจะตามไปชิงกระบี่จากล่างฟานหวินอยู่ดี






ระหว่างทางที่ล่างฟานอวิ๋นเดินทางไปพบเช่อจุนซิ่น กลับถูกเหลิงเอี้ยน ราชองครักษ์ของฮ่องเต้มาตามไปเข้าเฝ้าซะก่อน



หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยไล่ตามสิงเลี่ยกับปิงหวินทัน
ฟงสิงเลี่ย: พวกเจ้านี่ยอดตื๊อจริงๆ เมื่ออยากตายกันขนาดนี้ ข้าก้อไม่ห้ามแล้วล่ะ




เช่อจุนซิ่นพยายามหาความลับที่ซ่อนอยู่ในกระบี่ แต่ก้อไม่เป็นผล



ในที่สุด ผังปานก้อตามมาพบเช่อจุนซิ่น เกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือด เช่อจุนซิ่นพ่ายแพ้ ผังปานตัดเอ็นมือ เอ็นเท้าและถีบตกหน้าผา ผังปานไม่พบกระบี่ จึงสังหารทุกคนในหมู่บ้าน และเผาหมู่บ้านทิ้ง



หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยตื่นสาย ฟงสิงเลี่ยกับจิ้นปิงหวินล่วงหน้าไปหมู่บ้านเช่อจุนซิ่นก่อนแล้ว



กว่าทั้งหมดจะไปถึงหมู่บ้านเช่อจุนซิ่นก้อเหลือแต่ซาก ไม่มีร่องรอยของกระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเช่อจุนซิ่นหายสาบสูญ สิงเลี่ยก้อตัดสินใจเลิกตามหากระบี่ แต่จะพาปิงหวินไปพบอาจารย์ เพื่อขออนุญาตแต่งงานกับนาง





ฟงสิงเลี่ยยังเป็นห่วงหานป๋อ ซวีเยี่ยเวี่ยรับปากว่านางจะคืนความบริสุทธิ์ให้กับหานป๋อเอง และจะขอให้เจ้าเอี้ยนอ๋องยกเลิกการตามจับฟงสิงเลี่ยด้วย เค้าจึงจากไปอย่างวางใจ
ก่อนจาก ฟงสิงเลี่ยได้มอบยาชุบชีพให้กับหานป๋อ





เยี่ยเวี่ยและหานป๋อพบเช่อจุนซิ่นซึ่งบาดเจ็บสาหัส และได้ใช้ยาชุบชีพช่วยรักษาชีวิตเค้า
ถึงแม้เค้าจะฟื้นขึ้นมา แต่อาการยังสาหัส ซวีเยี่ยเวี่ยเกรงว่าเค้าอาจจะไม่รอดพ้นคืนนี้





ล่างฟานอวิ๋นเดินทางไปพบฮ่องเต้ (Gao Hung) และได้พบกับสหายเก่า ภูตบดีซวีเย่ออู่ (Hui Siw Hung) ซึ่งเป็นบิดาของซวีเยี่ยเวี่ย



ล่างฟานหวินพบหน้าฮ่องเต้ก้อไม่ยอมคุกเข่าให้ ฮ่องเต้เห็นแก่ที่เคยรู้จักกันมาจึงไม่เอาเรื่อง






 

Create Date : 07 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 19:33:14 น.
Counter : 2561 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 1



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 1



===SPOILERS===

เปิดเรื่องด้วยการแนะนำกระบี่คลุมวรุณ ยอดกระบี่ ซึ่งเหล่าจอมยุทธ์แย่งชิงกันมานับร้อยปี เพราะมีตำนานเล่าขานว่ากระบี่เล่มนี้มียอดยุทธ์ซ่อนอยู่
ผังปาน (กัวจิ่นหง) ต้องการครอบครองกระบี่นั้น แต่กระบี่ถูกปกป้องโดยสี่หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์
หลังจากผังปานกำจัดหลวงจีนไปสามคนแล้ว คนที่สี่หนีรอดไปได้ด้วยความช่วยเหลือของล่างฟานหวิน (เดวิด เจียง)




หลวงจีนคนที่สี่ได้รับบาดเจ็บสาหัสหนีเข้าไปในป่าและได้พบกับหานป๋อ (หวงซ่งเจ๋อ) ก่อนสิ้นใจ หานป๋อจึงได้ครอบครองดาบโดยบังเอิญ บิดาบุญธรรมของหานป๋อเป็นบริวารเจ้าเอี้ยนอ๋อง ( evergreen mak) หานป๋อทำหน้าที่เป็นเด็กเลี้ยงม้าในวัง




อีกด้านหนึ่ง ฟงสิงเลี่ย (หลินฟง) จอมยุทธ์คุณธรรมผู้ชอบช่วยเหลือผู้คน มีฝีมือยุทธ์เป็นเยี่ยม เค้ากับจิ้นปิงอวิ๋น (กัวเชี่ยนหนี) ออกท่องยุทธภพด้วยกัน



ฟงสิงเลี่ยมัวแต่ห่วงช่วยคนจนทำหยกประจำตัวหล่น ปิงหวินช่วยเก็บให้ ชาวบ้านชวนทั้งคู่อยู่เที่ยวงานเทศกาลไหว้พระจันทร์ แต่พี่สิงเลี่ยปฏิเสธ เพราะรู้ว่าปิงหวินไม่ชอบความวุ่นวาย




จิ้นปิงหวิน: เราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน ท่านรู้ได้ยังงัยว่าข้าชอบหรือไม่ชอบอะไร แล้วท่านล่ะ ทำไมท่านถึงมีหยกนี้
ฟงสิงเลี่ย: เป็นหยกติดตัวข้ามาตั้งแต่เด็ก ข้าคิดว่าเป็นของพ่อแม่ที่จากไป ข้าจำเหตุการณ์ก่อนอายุ 8 ขวบไม่ได้เลย ข้ารู้แต่ว่าข้าเป็นชาวมองโกล
จิ้นปิงหวิน: ท่านยังดีกว่าข้า ข้าเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีใครรักและห่วงใย
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าได้พบคนที่รักเจ้าแล้วล่ะ
จีบกันซื่อๆ อย่างนี้เลยเหรอพี่สิงเลี่ย




ฟงสิงเลี่ย: หยกนี้ ข้าให้เจ้า ถือเป็นของแทนใจข้า
จิ้นปิงหวิน: เอาคืนไปเถอะ เอาไว้เรารู้จักกันมากกว่านี้ ข้าค่อยตัดสินใจว่าจะรับหยกนี้หรือไม่
ว่าแล้วปิงหวินก็เอาหยกใส่ไว้ในถุงหอมของนาง เพื่อให้พี่สิงเลี่ยเก็บเอาไว้




ฟงสิงเลี่ย: ถุงหอมนี้สวยมาก ข้าจะถือว่าเป็นสิ่งแทนใจที่เจ้าให้ข้า
จิ้นปิงหวิน: งั้นเอาของข้าคืนมา
ชวดเลยพี่สิงเลี่ย ไปทั้งหยก ทั้งถุงหอม




ที่แท้จิ้นปิงหวินเป็นศิษย์เรือนฌาณเมตรไตรย เอี๋ยนจิ้งอันผู้เป็นอาจารย์ส่งนางมาสืบข่าวผังปาน นางไม่ติดต่อกลับสำนักหลายปี เอี๋ยนจิ้งอันจึงตัดสินใจส่งฉินเมิ่งเหยา (เสอซือมั่น) มาสืบหานาง



ขณะเดียวกัน ผังปานส่งลูกน้องเข้ามาสังหารคนในเมืองและจับตัวปิงหวินไป สิงเลี่ยร้อนใจรีบตามหานาง



ฟงสิงเลี่ยตามสมุนผังปานเข้าไปในป่าค่ายกล และได้พบกับฉินเมิ่งเหยาซึ่งเก็บถุงผ้าของปิงหวินได้



เค้าห้ามไม่ให้นางติดตามมา แต่นางก้อไม่ฟัง




ฉากนี้ ฟงดูหลอนมาก แอบโผล่มาข้างหลังเมิ่งเหยาเงียบๆ



เมิ่งเหยาเตือนสติฟงสิงเลี่ยให้ใจเย็นคิดหาทางออกจากป่า สิงเลี่ยให้นางถอดต่างหูมา 1 ข้าง




สิงเลี่ยฝนต่างหูเพื่อทำเข็มทิศ




ทั้งคู่ได้ยินเสียงร้องของปิงหวิน



ปิงหวินทำเป็นร้องไปงั้น พอสบตาผังปานก้อทำตาซึ้งใส่ คนดูรู้แล้ว แต่สิงเลี่ยยังไม่รู้



พอเห็นสิงเลี่ยมา ปิงหวินก้อร้องอีก จาร้องอารัยกันหนักหนาไม่รู้ สิงเลี่ยเห็นผังปานเล็งธนูใส่นาง จึงเข้าขวางโดยไม่ห่วงชีวิตตัวเอง




สิงเลี่ยโดนยิงได้รับบาดเจ็บ ตกลงมาจากแท่นพร้อมปิงหวิน ที่แท้ผังปานทำเพื่อพิสูจน์ว่าพี่สิงเลี่ยรักปิงหวินแค่ไหน




ปิงหวินไม่อยากพบหน้าเมิ่งเหยา นางจึงพาตัวสิงเลี่ยจากไป ปล่อยให้เมิ่งเหยาสู้กับศัตรูตามลำพัง



ฟงสิงเลี่ย: เจ้าเคยพูดว่ารักแท้ต้องผ่านการทดสอบได้ ถ้าข้าตายเพื่อเจ้า เจ้าจะจดจำข้าได้หรือไม่
จิ้นปิงหวิน: อย่าพูดอีกเลย
ฟงสิงเลี่ย: เรารู้จักกันมาระยะหนึ่งแล้ว ข้าเพิ่งจะเห็นเจ้าห่วงใยข้าที่สุดก็หนนี้
จิ้นปิงหวิน: ข้าไม่คู่ควรที่ท่านจะรัก
ฟงสิงเลี่ย: เรื่องนั้นเป็นเรื่องที่ข้าจะตัดสินใจเอง
จิ้นปิงหวิน: แต่เสียดายที่สำหรับบางคนไม่อาจตัดสินโชคชะตาตัวเองได้





จิ้นปิงหวินเล่าที่มาของนางให้ฟงสิงเลี่ยฟัง นางอ้างว่านางทิ้งเรือนฌาณเมตรไตรยมาเพราะอยากอยู่อย่างสงบ นางเกรงว่าอาจารย์จะไม่ยอมละเว้นนาง
ฟงสิงเลี่ย: ข้าไม่สนใจว่าจะเป็นธรรมะ หรืออธรรม ข้าจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายเจ้าได้
จิ้นปิงหวินซึ้งถึงกับเป็นฝ่ายกอดพี่สิงเลี่ยก่อน




ความจริงฟงสิงเลี่ยเป็นองค์ชายราชวงศ์หยวน แต่เค้าจำความหลังไม่ได้เลย ผังปานหาทางกระตุ้นความจำเค้า เพื่อให้เค้ากลับมาเป็นผู้นำชาวมองโกลอีกครั้ง แต่ก่อนหน้านั้นต้องหากระบี่คลุมวรุณคืน



ล่างฟานหวินสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่ จึงพบว่ากระบี่คลุมวรุณอยู่กับหานป๋อ หานป๋อมอบกระบี่ให้กับเจ้าเอี้ยนอ๋อง ท่านอ๋องกับล่างฟานหวินวางแผนจัดงานชุมนุมชมกระบี่ เพื่อให้ผังปานมาติดกับ โดยเชิญ 8 สำนักใหญ่มาร่วมมือกัน



สิงเลี่ยกับปิงหวินเดินเที่ยวตลาด ปิงหวินมีจุดหมายบางอย่างในใจ



ในที่สุดนางก้อเห็นเป้าหมายที่ตามหา ปิงหวินกลั่นแกล้งหานป๋อ จนถูกนักเลงเจ้าถิ่นรุมซ้อม



จากนั้น ก้อทำเป็นคนดี ขอให้สิงเลี่ยไปช่วยหานป๋อ อันธพาลกระจอกหรือจะสู้จอมยุทธฟงสิงเลี่ยได้



แค่นี้หานป๋อกัอซาบซึ้งแล้ว ที่จริงปิงหวินสร้างโอกาสให้สิงเลี่ยเป็นผู้มีพระคุณของหานป๋อ



ผังปานมาร่วมงานอย่างเปิดเผย



ส่วนฟงสิงเลี่ยมาหาหานป๋อในวังโดยอ้างว่ามาเตือนเรื่องอันธพาลกำลังตามหาหานป๋ออยู่



ล่างฟานหวินให้ฉินเมิ่งเหยาคอยดักลูกน้องผังปานที่ลอบเข้ามาขโมยกระบี่



ฟงสิงเลี่ยอยากชมกระบี่ หานป๋ออยากตอบแทนบุญคุณจึงพาเค้าไปดู ฟงสิงเลี่ยฉวยโอกาสทำร้ายหานป๋อ แล้วขโมยกระบี่ไป หานป๋อจึงถูกท่านอ๋องสั่งจำคุก เพราะเค้าไม่ยอมบอกว่าฟงสิงเลี่ยเป็นคนขโมยไป




สิงเลี่ยนำกระบี่กลับไปให้ปิงหวิน เพื่อเอาใจนาง เค้าตั้งใจว่าจะเอาไปคืนหานป๋อในวันรุ่งขึ้น ฟงสิงเลี่ยขอปิงหวินแต่งงาน นางไม่ตอบรับและไม่ตอบปฏิเสธ




ปิงหวินนำกระบี่ไปมอบให้กับผังปาน






 

Create Date : 04 มกราคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 19:26:51 น.
Counter : 3579 Pageviews.  


Valentine's Month


 
magarita30
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Myspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace Glitter
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2539 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิงส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความในสื่อ คอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add magarita30's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.