WELCOME! WELCOME! and WELCOME!
Group Blog
 
All blogs
 
สุดสัปดาห์แห่งการไปดูคอนเสิร์ต ภาค 1

วันที่เขียนบันทึกครั้งนี้ คือวันจันทร์ ที่ 21 พฤษภาคม เป็นเช้าวันจันทร์ที่ไม่สดชื่นเอาเลย เนื่องจากเมื่อคืนเข้านอนตอนตีห้ากว่าๆนิดหน่อย สองชั่วโมงต่อมาก็ต้องตื่นไปทำงานแล้ว นอนแค่นี้ จะเอาอะไรมาสดชื่นได้ เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะได้เล่าให้อ่านกันต่อไป ถึงสาเหตุของการเข้านอนตอนรุ่งสางครั้งนี้

มาเข้าเรื่องกันก่อนดีกว่า สุดสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ มีคอนเสิร์ตให้ดูกันทั้งวันเสาร์และวันอาทิตย์เลย ตั้งตารอเลยแหละอันที่จริง เพราะห่างหายจากการได้ออกไปเย้วๆแบบนี้มานาน ยิ่งช่วงเดือนที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาแห่งการประชุมอย่างแท้จริงเลย ประชุมอยู่ได้ตลอดวันตลอดคืน เช้าประชุม บ่ายประชุม บางวันขอต่อรอบเย็นด้วย เมามันมาก... ประชุมกันอุตลุดเลยล่ะ ก็เลยรู้สึกอยากจะหาอะไรสนุกๆทำบ้างเพื่อเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศซักหน่อย

เริ่มจากวันเสาร์ที่ 19 เป็นวันที่มีคอนเสิร์ตเยอะไม่เบา เราต้องตัดสินใจระหว่างคอนเสิร์ต Dare To Dance ที่ Impact กับคอนเสิร์ต ช้างร้อง คนร็อค ที่จัดขึ้นที่สวนลุมไนต์บาร์ซาร์ สุดท้ายก็ต้องเลือก Dare To Dance เนื่องจากมีการบอกนัดกันล่วงหน้าอย่างดิบดีเอาไว้เป็นเดือน เกิดจะมาเปลี่ยนใจเอาตอนนี้ คงเสียผู้ใหญ่น่าดู น้องๆมันอุตส่าห์นัดเอาไว้แล้วนี่นะ แถมรับปากมันไปแบบเป็นมั่นเป็นเหมาะ บัตรก็ซื้อหามาแล้ว แถมยังไม่ได้จ่ายค่าบัตรอีก ไม่ไปนี่... อาจถึงขั้นตัดพี่ตัดน้อง อีกอย่าง คอนเสิร์ตที่สวนลุมฯนี่ ยังไงวงที่ไปเล่นหลายๆวงก็จะไปเล่นในงานวันอาทิตย์อยู่แล้วด้วย อ่ะ... เดี๋ยวไปดูวันอาทิตย์ก็ได้ วันเสาร์จึงต้องมีอันฝ่ารถติดไปรับน้องๆที่จะไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันที่สยามฯ วนรถอยู่เป็นนาน สรุปที่จอดหายากยังกะทอง... โน่นไปได้ที่สยามเซ็นเตอร์โน่นแน่ะ!

เราออกเดินทางไป Impact กันเร็วมาก จนถ้าใครไม่รู้อาจจะถูกประนามว่า เห่อหรือเปล่า!?! อันที่จริงไม่เฉียดเลย แต่ที่รีบไปก็เพราะ หิว น่ะ! ไปถึงโน่นตั้งกะ 5 โมง กว่าคอนเสิร์ตจะเล่นปาเข้าไปตั้ง 2 ทุ่ม เราจึงขอไปสอย Subway มารองท้องเสียก่อนเป็นอย่างแรกเลยเชียว... หิวอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้

สำหรับคอนเสิร์ต Dare To Dance ในปีนี้ นอกจากจะมี อาเจ เจตริน กับเจ๊ ติ๊นาแล้ว ยังได้ น้าใหม่กับน้องโดม มาช่วยแท็กทีมด้วย คือบอกได้คำเดียวว่าเหมาะกับแฟนเพลงยุค... โอ้โห... อย่าให้ย้อนเลย มันหลายปีดีดักมาละ แต่ติดนิดนึง บอกตามตรงแบบ ไม่มีอคติเลยนะ โดมนี่เป็นอะไรที่เบรกอารมณ์มาก เพราะไม่เพียงแต่วัยที่ไม่เข้ากับคอนเส็ปต์คอนเสิร์ตเท่าไหร่แล้ว สไตล์เพลงของน้องโดมยังไม่ค่อยเข้ากับยุคป้าๆเท่าไหร่ด้วยสิ โดมจึงเป็นคนเดียวที่น่าเป็นห่วงที่สุดในคอนเสิร์ตนี้เลย

คอนเสิร์ตเริ่มตอนสองทุ่มกว่าๆ คนเต็ม Impact เลย เพราะบัตรโซลด์เอาต์ไปชาติกว่าๆ ส่วนเรานี่อาศัยอานิสงฆ์ว่ามีคนในช่วยจองให้ก่อน หาไม่แล้ว... คงพลาดไปอีกปี หลังจากที่พลาดจากปีแล้วไปอย่างน่าเสียดาย ตอนที่นั่งรอให้คอนเสิร์ตเริ่มนั้น ก็สังเกตว่าเวทีค่อนข้างจะธรรมดาอยู่พอสมควร เหมือนเน้นที่ตัวศิลปินมากกว่าตัวเวที คล้ายจะไม่ค่อยลงทุน แต่ปรากฏว่ามีการนำจอขนาดยักษ์มาตั้งเอาไว้ ใครนึกภาพไม่ออกก็ลองนึกถึงคอนเสิร์ตนักร้องเกาหลีอย่าง Rain หรือ TVXQ ดูเอา จอไฮโซแบบนั้นเลย เมื่อก่อนจอแบบที่ว่านี้ เมืองไทยเราไม่มีหรอกนะ จะใช้ทีต้องไปเอามาจากสิงคโปร์โน่นแน่ะ อ่ะ... เอาเป็นว่า ได้จอที่ว่านี้มาช่วยสร้างความอลังการณ์ให้กับโปรดักชั่นได้อยู่เหมือนกัน

หลังจากที่เผยโฉมหน้าเจ้าของคอนเสิร์ตทั้ง 4 คนไปแล้ว แต่ละคนก็ขึ้นมาโชว์ลีลาแบบเดี่ยวๆเป็นการเรียกน้ำย่อยกันไปก่อนคนละ 1 เพลง ยิ่งเป็นการตอกย้ำความเชื่อแต่เดิมว่า โดมไม่เหมาะกับคอนเสิร์ตนี้จริงๆ แล้วยิ่งเพลงแรก ดันเลือกเพลง... เอ่อ... ไม่รู้เหมือนกันว่าเพลงชื่ออะไร รู้แต่มีคำว่า ข่าว ข่าวฉาว อะไรเทือกนี้ แต่คนดูถึงกับอึ้ง เพราะก่อนหน้าโดม ดันเจอของแข็งอย่างน้าใหม่เข้าไปอีก ส่วนเจ๊ติ๊นา กะ อาเจ คงไม่ต้องพูดถึง ไม่ผิดหวังอยู่แล้ว

อันที่จริงก็จำไม่ค่อยได้แล้วว่า คอนเสิร์ตที่ดูแล้วเต้นลืมตาย ครั้งสุดท้ายน่ะเมื่อไหร่ เอาเป็นว่าคอนเสิร์ตนี้ก็ทำเอาเราเต้นแหลกราญไปไม่น้อยอยู่ ขอบอกเลยว่า คอนเสิร์ตคราวนี้ ถ้าไม่ใช่คนที่เติบโตมากับเพลงของป้าๆน้าๆล่ะก็ คงไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ มันต้องแฟนพันธุ์แท้กันมานี่แหละ ยิงมุกอะไรมา ก็รับมุก เสริมมุกกันได้อย่างแนบเนียนยิ่งนัก ไม่จำเป็นต้องบอก ไม่จำเป็นต้องเตี๊ยม สามารถร้องได้และเต้นตามได้อย่างมั่นใจ โดยไม่เคอะเขิน ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนประนามเรื่องอายุ หรือริ้วรอย เพราะตัวนักร้องบนเวทีก็ไม่แพ้คนดูซักเท่าไหร่ เออ... แต่ใหม่กับติ๊นา สวยนะ ขอบอก... ส่วนอาเจหายห่วง ลูกสามแต่ความฟิตเกินร้อย ด้านน้องโดมก็เอาตัวรอดไปได้ ด้วยการเอาเพลงของลุงๆน้าๆยุคนั้นมาคัฟเวอร์ ด้วยการผสมซาวนด์แบบอิเล็กทรอนิกส์ทางถนัดลงไปด้วยนิดหน่อย ค่อยยังชั่ว เพราะบอกตามตรง ไม่อยากดูคอนเสิร์ตไป ลุ้นไปว่านักร้องจะแป้กรึเปล่าไปตลอดซักเท่าไหร่หรอก

คอนเสิร์ตคราวนี้ลากยาวไป 3 ชั่วโมง เต้นกันแข้งขาขวิดเกือบตกอัฒจรรย์ตาย เนื่องจากว่า ดันซื้อบัตรราคาถูกสุด จึงไม่น่าแปลกใจว่าแถว 500 นั้น มันจะไกลปืนเที่ยงขนาดไหน เอาเป็นว่า ถ้าถอยไปอีกแถวมันก็คือแถวที่สูงที่สุดนั่นแหละ ตกลงมา คอหักตายสถานเดียวเลยนั่น ช่วงสุดท้ายของคอนเสิร์ต แต่ละคนออกมาโชว์เพลงคัฟเวอร์ โดยเจ๊ติ๊ออกมาโชว์เพลง Toxic ของนังหนู Britney Spears ลีลาของหล่อนร้ายกาจมากเชียวล่ะ ส่วนน้าใหม่ของเรา เล่น Can’t Get You Out of My Head ของ Kylie Minogue ล่ะ ด้านอาเจ โอ้โห... เลือกเพลงมาซะเก่า เพราะเอาเพลง Sex Bomb ของป๋า Tom Jones มาร้องอย่างออกรส แต่ก็ทำเอาคนดูสงสัยกันอยู่ไม่น้อยว่า เจ๊ใหญ่ที่ออกลีลาสาวเซ็กส์บอมบ์ บนเวทีน่ะใคร... เพราะร่างใหญ่ และสรีระเกินหญิงไปมาก แต่ก็นั่นแหละ บัตร 500 ได้เห็นเป็นตัวคนก็บุญแล้ว อย่าถามเลยว่าเป็นใคร แยกใหม่ แยกติ๊นา แยกเจ แยกโดมออกจากกันได้ นี่ก็ทำเอาปลาบปลื้มจะแย่แล้ว เอ๊า... ลืมโดม หนุ่มโดมก็ฉลาดนะ เลือกเพลง I Will Survive มาร้องซะชนะใจสาวแท้สาวเทียมกันไปท่วมท้นเหมือนกันนะเออ อ้อ... มีเพลง Crazy In Love ที่ใหม่กับติ๊นาเลือกมาร้องด้วยกันด้วยนะ แล้วก็ปิดท้ายด้วยเพลง Let’s Get Loud ของ Jannifer Lopez ที่ทั้ง 4 คน ออกมาร้องและเต้นพร้อมกับแดนเซอร์อีกหลายชีวิตอยู่ คอนเสิร์ตในครั้งนี้จึงจบลงอย่างสมบูรณ์ที่เวลาประมาณ 5 ทุ่มนิดๆ

ลากสังขารผ่านผู้คนเรือนหมื่นออกมาเข้าห้องน้ำได้ ก็ต้องทำใจกับสภาพจราจรที่บอกได้คำเดียวว่าจราจลชัดๆ กว่าจะออกมาขึ้นทางด่วนได้ กินเวลาไปตั้งครึ่งค่อนชั่วโมง ว่าแล้วก็ยิงยาวไปส่งผู้โดยสารคนแรกลงแถวๆพระรามสาม แล้วก็ขับยาวต่อไปถึงปิ่นเกล้า เพื่อไปส่งผู้โดยสารอีกคน ก่อนที่จะพาร่างที่พร้อมจะร่วงเต็มทีของตัวเองกลับถึงบ้านในเวลาประมาณตีหนึ่งกว่าๆ ได้หลับอีกทีก็โน่นเลย ตีสองนิดๆ ปิดท้ายวันไปดูคอนเสิร์ตมันๆอย่าง Dare To Dance ไปในที่สุด....

ยังมีต่อภาค 2 โปรดติดตามตอนต่อไป....



Create Date : 21 พฤษภาคม 2550
Last Update : 22 พฤษภาคม 2550 15:08:56 น. 3 comments
Counter : 337 Pageviews.

 
ไปดูมาเหมือนกันครับ
บัตร 500 บาท สยิว มาก ๆ เต้นไป ก็กลัวจะตกแสตนด์ แต่ก็ โอเค ถือ ว่า ได้บรรยากาศ
ถึงแม้ว่า จะไม่กล้าที่จะกระโด อย่างเต็มที่เหมือนคราวเดอะบีท แน่ซิ เพราะคราวน้น ดูบัตร 1500 บาท ก็ นั่ง แถว ๆ แสตนด์ ด้านปีกขวาเวที ไม่ได้ นั่ง สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1200 เมตร เหมือนครั้งนี้
เหมือนกัน เลยครับ ช่วง ที่โดม ออกมา ร้อง เพลง ฉาวโฉ่ แอบนั่ง แบบว่า บอกกับเพื่อน ว่า โอเค ช่วง นี้ เป็ฯ ช่วง พัก ไว้ อาเจ๊ อาเฮีย อีก 3 คน ออกมา ก็ ค่อย แด๊นซ์ ต่อ ก็สนุกดีครับ แต่แอบ เคือง ว่า ช่วง สุดท้าย ที่บอกว่า 60 นาที ไม่หยุดเนี่ย มัน ไม่ถึง นะ แล้ว กว่าจะเริ่ม คอนเสริต ก็ ช้า โดยรวม ไม่สนุกเท่า เดอะ บีท ที่ดู มาคราวก่อน แต่ ก็ โอเคครับ หายคิดถึง บรรยากาศ แดนซ์ ๆ ได้ พอทุเลา


โดย: notrightbutok (ไม่ใช่แต่ไม่ผิด ) วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:57:11 น.  

 
ขอบคุณที่เข้ามาตอบค่ะ
คือเราเองปีที่แล้ว พลาด The Beat ไป ก็เลยเปรียบเทียบไม่ถูก แต่ก็รู้สึกนะคะว่า Dare To Dance หนนี้ มันไม่ค่อยสุดๆเท่าไหร่ แถมยังมีช่วงของโดมมาเบรคอยู่เรื่อยๆอีกต่างหาก

แต่อย่างน้อยๆ เราก็สนุกเกินราคาบัตร 500 ไปเยอะอยู่ล่ะค่ะ


โดย: fingers-crossed วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:31:47 น.  

 
555+ คอนเสิร์ตท่าจะสนุกมากเลย ฟังจากที่พี่เล่ามา แต่ขากลับท่าพี่ตุ้มจาเหนื่อยนะคะ อิอิ



โดย: godzzilry IP: 58.10.3.65 วันที่: 13 มิถุนายน 2550 เวลา:17:27:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

fingers-crossed
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หวังว่าจะได้รับความบันเทิงจากการเข้าเยี่ยมชม Blog กันถ้วนหน้าจ้ะ
Friends' blogs
[Add fingers-crossed's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.