ภพแห่งโอปะ2
ทั้งสองมุ่งเข้าหากำแพงโดยแรง กำแพง? โดยแรง? "เฮ้ย!? กำแพงงงงง... "ชายหนุ่มร้องสุดเสียง เมื่อเห็นภาพกำแพงตรงหน้า พุ่งเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แถมแรงของคุณเธอที่กระชากอยู่นั้นก็ไม่มีทางให้ขัดขืนได้เลยด้วย ที่ทำได้ คงแค่ก้มหน้าหลับตาปี๋


ชายหนุ่มรู้สึกวูบวาบทั่วลำตัว คล้ายร้อนคล้ายหนาว ราวกับกำลังกระโดดลงบ่อน้ำร้อนที่ด้านผิวหน้าเคลือบฉายไว้ด้วยน้ำเย็นเฉียบ เวลาผ่านไป ตาที่หลับสนิทของชายหนุ่มก็ค่อยๆเผยอออก ลืมตาดูอย่างกล้าๆกลัวๆ นึกสงสัยในใจ 'ชนผนัง ไมไม่เจ็บฟระ'


กำแพงที่คาดว่าต้องพุ่งชนแน่กลับไม่มีอยู่แล้ว ปรากฏเป็นภาพทุ่งหญ้าเขียวขจี สว่างเจิดจ้าเสียจนชายหนุ่มต้องยกมื้อขึ้นมาป้อง หันมองไปรอบด้าน ตกใจอยู่ชั่วขณะ ยืนตะลึงตาค้าง จ้องมองไปรอบตัว พบว่าขณะนี้ตัวเองยืนอยู่กลางทุ่งหญ้าเตี้ย เขียวพรืดไปหมด แถมยังเรียบราบได้ระดับเดียวกัน ราวกับมีมือยักษ์ที่ไหนนำกรรไกรมาและเล็ม ตกแต่งไว้

มองไปไกลๆ เห็นแนวไม้ขึ้นหนาทีบกั้นไว้รอบด้าน ห่างออกไปล้อมรอบด้วยขุนเขาสูงทะมึนอีกชั้น มองๆไป ความงดงามที่ปรากฏไม่ต่างอันใดกับภาพวาดอันกอปรขึ้นด้วยจินตนาการอันเพริดแพร้วและฝีมืออันจัดจ้านของศิลปินฝีมือเอก


"มาทางนี้" เสียงหวานแทรกมาปลุกชายหนุ่มให้ตื่นจากภวังค์ หันซ้ายแลขวาหาที่มาของเสียง พบหญิงสาวคนเดิม ยืนปักหลักอยู่เบื้องหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เค้าหน้าฉายชัดถึงความหงุดหงิดออกมา "เร็วๆเข้าสิ"

ไม่รอให้ชายหนุ่มรู้สึกตัว หญิงสาวปราดเข้ามาคว้าหมับที่ข้อมือของเจ้าคนกำลังงง ลากจูงให้ตามไปอีกครา

"จะไปไหนกันเนี่ย ที่นี่ที่ไหน?" เสียงประท้วงดังขึ้นจากปากเจ้าคนถูกลาก พยายามจะยื้อแล้วด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่เป็นผล เรี่ยวแรงสู้ไม่ได้เลย

"ยุ่งจริง รีบเดินตามมาเหอะน่า จะได้เสร็จๆกันไป จะได้รีบกลับกัน" ปากก็ตอบไป มือก็ลากจูงต่อไป

ทั้งคู่เดินกันไปได้อีกสักพักก็เข้าเขตแนวไม้ ที่เห็นอยู่ไกลๆแต่แรก สายตาชายหนุ่มคล้ายเห็นอะไรเคลื่อนไหวแว้บๆผ่านทางหางตา ให้ตกใจ หันไปดูก็เจออะไร นึกว่าตาฝาด หรือต้นไม้ไหว ก็ไม่ใส่ใจ แต่ยิ่งเดินใกล้แนวไม้เข้าไปเท่าไหร่ ก็ิยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรแว้บผ่านไปทางหางตามากขึ้นเรื่อยๆ แต่พอหันไปดูก็ไม่เจออะไร หันไปหันมา หญิงสาวคงรับรู้ได้ บอกมาอย่างรำคาญ "ไม่ต้องหันไปมองหรอก ให้เจ้าตั้งใจมองยังไง ก็มองไม่เห็นมันหรอก"

"ตัวอะไรอ่ะ ?" คนสงสัยถาม

"ฏลีกา มนุษย์ไม่รู้จักมันหรอก ไม่เคยเห็นกันนี่" คนตอบตอบอย่างเสียไม่ได้ คนสงสัยเลยไม่กล้าถามต่อ "เดินตามมาเฉยๆเหอะ มากับข้า มันไม่กล้าทำอะไรเจ้าหรอก"

"ทำอะไร?" คนฟังเริ่มหวาด

"ฏลีกา เปรียบกับบนโลกของเจ้าของคงคล้าย แมลงแหละมั้ง ตัวเล็กๆ ขนาดสักเท่าตั๊กแตนได้ แต่พฤติการณ์ไพร่ไปคล้ายปลาพิรันย่า ใช่มั๊ย ชื่อนี้ใช่มั๊ย?" หญิงสาวหันกลับมาถาม ชายหนุ่มพยักหน้าหงึกๆแทนคำตอบ "นั่นแหละ พวกมันจะรวมกลุ่มกันเข้าโจมตีเหยื่อ เช่นเดียวกับปลาพิรันย่า อาศัยความว่องไว.. เจ้าก็เห็นใช่มั๊ย ว่าพวกมันเร็วขนาดไหน สายตาเจ้ายังมองไม่ทันเลย" ครานี้เพียงถามลอยๆไม่ได้หันกลับมาถาม


"นั่นแหละ พวกมันจะอาศัยความเร็วขนาดนั้น พุ่งเข้าใส่เหยื่อทีละน้อยๆ ค่อยๆแทะเล็มไปตามร่างกายของเหยื่อ ช่วงแรกเหยื่อก็คงไม่รู้ตัวหรอกว่าเกิดอะไรขึ้น แค่รู้สึกคันๆ ชาๆตามร่างกาย... "หล่อนเว้นระยะไว้ช่วงนึง สายตาสอดส่ายดูรอบด้าน อยู่ไม่อยู่ก็เอี้อมมือออกคว้าจับอะไรบางอย่าง


พอคว้าได้ หล่อนก็หยุดเดิน หันกลับมาแบมือให้ดู "นี่ไง ไอ้ตัวนี้แหละที่เจ้าอยากเห็น" ชายหนุ่มชะโงกหน้าไปมองดู ในมือหญิงสาวปรากฏก้อนประหลาด สีขาวขุ่น สัญฐานเหมือนจะกลม แต่ก็ไม่เกลี้ยงนัก พอเห็นระยางเล็กๆโผล่พ้นออกมาบ้าง แต่ก็จับไม่ถูกเหมือนกัน ว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหน นึกสงสัยจึงถามออกไป"ไหนปากมันล่ะ ไม่เห็นมีเลย แล้วมันจะกินยังไง"

คนถูกถามเงยหน้ามองอย่างเบื่อหน่าย "ใครว่ามันใช้ปากกิน อาศัยแค่พุ่งผ่านตัวไป มันก็ดูดเนื้อเจ้าติดไปกับร่างมันได้แล้ว" คำตอบไม่ได้ช่วยให้กระจ่างขึ้นแม้แต่นิด เจ้าคนถามยิ่งตีสีหน้างุนงงกว่าเดิม

"เฮ้ออ... เจ้านี่ไม่ไหวเลยจริง ต้องให้เราอธิบายเรื่องเดิมๆกับเจ้าอีกสักกี่ที เจ้าจึงจะเข้าใจ" เสียงบ่นอย่างเบื่อหน่ายรอดออกจากปากหญิงสาว

"หือ... คุณเคยอธิบายให้ผมฟังแล้วหรอ ตอนไหนอ่ะ?"ตะกี้ว่าสีหน้างุนงงแล้ว มาตอนนี้ หน้าชายหนุ่มยิ่งบ่งบอกความไม่เข้าใจเพิ่มขึ้นอีกอักโขทีเดียว...

คนถูกถามไม่สนใจ คว้ามือชายหนุ่มได้ก็หันหน้ากลับ นำเดินหน้าต่อไป "คุณ ที่คุณว่าตะกี้หมายความว่ายังไง"ชายหนุ่มถามซ้ำอีกที "หมายความว่ายังไง คุณเคยอธิบายให้เราฟังแล้วหรอ ตอนไหนอ่ะ เราเพิ่งเจอหน้าคุณมาไม่ถึงสิบนาทีเลยนะ" ชายหนุ่มพยายามเซ้าซี้ถามอีกหลายครั้ง จนคนฟังคงรำคาญ

"เอ้... จะถามเซ้าซี้ไปทำไมกัน เดินๆตามมา แล้วหุบปากให้เงียบไว้"เสียงตวาดแว้ดดังขึ้น ราวกับคำถามนี้ไปจี้ถูกใจดำ ชายหนุ่มเงียบปากลงทันที ก้มหน้าก้มตาเดินตามต่อไป



Create Date : 13 มกราคม 2553
Last Update : 13 มกราคม 2553 15:21:36 น.
Counter : 377 Pageviews.

6 comments
  
สวัสดีคับ คืนวันพุธแบบนี้ ไม่ออกไปติ๊ดซึ่ง ที่ไหนหรอคับ อิอิ
ถ้าอยู่บ้านเตรียมตัวจะนอนก็ฝันหวานๆ นะคับ
โดย: ผมชอบกินข้าวมันไก่ วันที่: 13 มกราคม 2553 เวลา:22:56:27 น.
  
ฏลีกา หน้าตาเป็นไงอ่ะ วาดให้ดูหน่อยจิ
โดย: ต้นไพร IP: 203.62.155.41 วันที่: 14 มกราคม 2553 เวลา:15:56:31 น.
  
ว้า

เลื่อนกำหนดออกอีกสัปดาห์รึคะ
โดย: ^_^ IP: 58.10.87.178 วันที่: 22 มกราคม 2553 เวลา:14:12:40 น.
  
โทษทีครับ เป็นวันนี้นี่แหละครับ วางแผงแหละ
โดย: ฟาฬ วันที่: 27 มกราคม 2553 เวลา:9:54:19 น.
  
โทษทีครับ เป็นวันนี้นี่แหละครับ วางแผงแหละ


วันนี้นี่วันไหนคะ เลื่อนมา 2 วันแระนะ
โดย: ต้นไพร วันที่: 29 มกราคม 2553 เวลา:8:54:06 น.
  
ยุ่งจริงๆอ่ะ ขอผ่านช่วงนี้ไปก่อนได้มะอ่ะค่ะ -_-"
โดย: ฟาฬ IP: 203.156.11.170 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:01:40 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ฟาฬ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



ฝากช่องยูทูป Misterfharl ด้วยนะครับ