ประสบการณ์เฉียดตาย
หลังจากทำงานมาได้ซักห้าหกเดือน เราก็เริ่มบ่นถึงความลำบากในการเดินทางจากบ้านที่นวมินทร์มายังกระทรวงสาธารณสุข ที่ นนทบุรี โดยรถเมลล์

พ่อก็เห็นใจว่าเราทำตัวดี ดี๊ ดี มาตลอด เลยยกเจ้า kia sportage มาให้ใช้

>

แต่ด้วยความเป็นห่วงว่ามาขับรถขับราในเมืองหลวงแต่เพียงลำพัง ทุกเช้าถึงที่ทำงานแล้วก้ต้องโทรบอกพ่อ เย็นกลับถึงบ้านก็ต้องโทรบอกพ่อ

ใช้เจ้า kia มาสองสามเดือน ก็เริ่มเห็นความไม่เพียงพอของการขับรถที่ค่อนข้างกินน้ำมัน เพราะเป็นเครื่องเบนซิน 2.0 ลิตร แถมเป็น โฟร์วีล อีก ดังนั้นบางวัน ก็ขึ้นรถเมล์ไปทำงานเหมือนเดิม เพราะข้าราชการชั้นผู้น้อย เงินเดือนติ๊ดเดียว เติมน้ำมันรถอย่างเดียวก็แย่แล้ว

แถมบางวันรถติดแบบไม่น่าเชื่อ กว่าจะถึงบ้านเล่นเอาขาปวดเมื่อย เดินมาเปิดประตูบ้านแทบไม่ไหว

พ่อกับแม่ก็แสนใจดี เลยจะซื้อรถให้ใหม่เป็นเกียร์ออโต้ เครื่องเล็กๆ ก็เลยได้เจ้า วีออส E/AT สีบรอนส์เงินมาใช้ วันรับรถแสนจะดีใจ อาบน้ำแต่งตัวไปรับรถที่ศูนย์ใกล้ๆบ้าน พร้อมพ่อกับแม่

แต่ดีใจอยู่ไม่เท่าไหร่ เจ้าวีออสคันนี้ก็เกือบเป็นที่สิ้นชีพของเรา
ขับมาได้ 3 เดือน พอดีเป๊ะ
เช้าวันนั้น อากาศดี๊ดี ถนนโล่งแบบประหลาด เราเลยลองความเร็วซะหน่อย ไม่ได้เร็วอะไรมา เหยียบๆมาได้ 120 กม./ชม ก็เลิกเหยียบแระ วิ่งแบบปกติดีกว่า

แต่การที่ลองความเร็ว ทำให้เรามาถึงที่ทำงานเร็วไปด้วย จากที่ปกติมาถึงเกือบๆเก้าโมง วันนี้ แปดโมงถึงข้างกระทรวงแล้ว

ระหว่างที่จอดรถรอให้รถคันหน้าเลี้ยวเข้าถนนซอยข้างกระทรวงโดยที่เราเลี้ยวเข้าไปแล้วแต่ยังไม่หมดคัน แต่ก็อยู่ในช่องสำหรับเลี้ยวแล้วทั้งคัน

จากนั้นก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย จนมาฟื้นที่ รพ. ปรากฎว่ารถเราถูกชน เละทั้งคัน
คนที่ชน เค้ายอมรับว่าก้มหาโทรศัพท์ เลยทำให้รถเป๋ออกมาจากเลนเค้า มาชนเราในเลนของเรา

สามสี่วันแรก เราเบลอๆจำอะไรไม่ค่อยได้ เดินก็ไม่ได้ ต้องใส่ปลอกคอนั่งๆนอนๆอยู่ในโรงพยาบาล กะระยะอะไรก็ไม่ถูก เห็นภาพผิดตำแหน่งไปหมด

หยุดงานไปเดือนครึ่ง กินยาแก้ปวดทุกวัน

รถประกันจ่ายคืนทุนให้ total loss

แต่โชคดีที่ไม่ตายแล้วก็ไม่พิการ เห็นพ่อกับแม่ตอนมาเฝ้าเราแล้วสงสารมาก พ่อกินข้าวไม่ลงทั้งวันตอนที่เรายังไม่ฟื้น

หลังจากกลับมาพักกพื้นที่บ้าน ยังเดินได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ก็ใกล้เวลามาทำงานแล้ว พ่อกับแม่ก็เลยพาไปจองรถ แล้วก็รอ ร๊อ รอ ไปอีก 3 เดือนก็ได้รถ เป็นเจ้าแจ๊ส ที่ยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบันนี้เลย

>



Create Date : 09 กรกฎาคม 2552
Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2553 11:55:04 น.
Counter : 322 Pageviews.

2 comments
  
โหยย อ่านแล้วตกใจ

เราก็ระวังแล้วแท้ๆๆ

หายดีแล้วใช่มั้ยค่ะ
โดย: บางส้มเปรี้ยว วันที่: 9 กรกฎาคม 2552 เวลา:16:05:23 น.
  
ดูแลรักษาตัว ไม่ประมาท นะจ๊ะคนสวย
โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 9 กันยายน 2552 เวลา:9:54:46 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

The eye of earth
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หน้าตาพอประมาณ
การศึกษาดี
บ้านมีฐานะ(ยากจน)