'What a treacherous thing it is to believe that a person is more than a person'
Group Blog
 
All blogs
 
นิ้วหรือไส้กรอก เมื่อข้อมือหัก 2.0

นอนสลบมาทั้งวัน (อันที่จริงก็อืดมาตั้งแต่วันเกิดเหตุ) ก็เลยได้โอกาสแวะเวียนมาเขียนบล็อกเพื่อบอกว่า เพย์ตั้นข้อมือหัก 

//i1099.photobucket.com/albums/g393/pp_etoile/brokenwrist_zpsb431a4e1.jpg

ช่ายยย what a complete and total disaster  แย่ไปเลยอีกเกือบหกอาทิตย์
งานการไม่ต้องทำมันแล้วค่ะ แค่จะพิมพ์นี่ยังแทบแย่ (แต่ยังไม่เจียมตัว) ปกติกว่าจะเขียนได้ก็ใช้เวลานานอยู่แล้ว นี่ต้องพิมพ์มือเดียวอีก สะใจจริงๆ

พอดีไปงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนมาค่ะ ดื่มแชมเปญได้อึกนึงมั้ง ยังไม่ทันได้ร้องเพลง Happy Birthday เลยก็งานเข้าเสียแล้ว

ก็ เอ่อ ขอบคุณนะ จอช ถือเป็น standard night out กับยูจริงๆ เลยเชียว มางานเดียวกันทีไรเจ็บตัวทุกทีล่ะสิน่า หุหุ

สรุปตอนนี้นิ้วของเพย์ตั้นก็เลยดูเหมือนไส้กรอกมากกว่านิ้วมือ ยังบวมอยู่ แต่ก็ถือว่าดีขึ้นเยอะกว่าเมื่อวันเสาร์/อาทิตย์ ยาลดอาการปวดเหมือนจะแรงไม่พอ (หรือว่าแรงจนเราเบลอ) รำคาญมือรำคาญเฝือก แต่นอกเหนือจากนั้นก็ nothing too serious ไม่บาดเจ็บสาหัสอะไรเท่าไหร่ ข้อมือข้างนี้เคยหักมาก่อนจากเล่นสกีนานแล้ว ตอนนั้นอายุสิบสามเอง 

ขณะที่ไม่มีใครในครอบครัวเพย์ตั้นประหลาดใจเท่าไหร่กับเรื่องนี้ (-____-) ทุกๆ คนกลับกังวลมากค่ะ เพราะอยู่คนเดียว จะทำอะไรก็ไม่สะดวก คุณพ่อคุณแม่งานยุ่งมากก็เลยมาหาเพย์ตั้นไม่ได้ตอนนี้ แต่ทั้งสองจะมาทันทีที่เคลียร์งานเสร็จ คุณยายบอกว่าจะมาหาเดี๋ยวนี้ แต่ก็ต้องหาตั๋วเครื่องบินก่อน แต่ก็จะมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และไม่น่าจะเกินวันศุกร์ คุณปู่คุณย่าคงจะตามมาด้วยเหมือนกันแต่แกรมพ์กำลังยุ่งกับธุระเรื่องงานก็เลยคงอาจจะตามมาทีหลังคุณย่า แนนนาคงกำลังไป Heathrow ระหว่างที่เพย์ตั้นพิมพ์ entry นี้ เพราะตอนคุยกันเมื่อตอนเย็น คุณย่าจองตั๋วเรียบร้อยแล้ว

หยั่งกับ family reunion 

ปกติเพย์ตั้นก็เถียงสุดกำลังแต่เหนื่อยและขี้เกียจเกินกว่า แถมอีกอย่าง จะทำกับข้าวก็ยาก จะขับรถก็ลำบาก อย่างที่บอก Nothing too serious.  555 แต่พอวางสาย (เมื่อเช้าอาทิตย์) ก็อดหวังไม่ได้ว่าอีกสักพักพวกเขาก็จะ calm down แล้วเห็นว่าไม่น่าจะยกโขยงมากันหมดแบบนี้ ฮ่าๆ แต่ล่าสุดที่เช็ก (วันนี้) ก็แพลนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง -"-

มีเพื่อนถ่ายรูปไว้ได้ แนบมาให้ดูบ้างด้านล่าง คล้ายว่าจะเอามาประจานตัวเองยังไงชอบกลแฮะ สองรูปแรกจอชทำเพย์ตั้นร่วงแล้วก็พยายามจะอุ้มขึ้นมาอีกครั้ง ขณะที่เพย์ตั้นพยายามจะไม่โดนบรรดาลูกโป่งพันคอตายไปเสียก่อน ส่วนรูปที่สามและสี่ก็คือ The deadly drop and fall ลำพังร่วงลงมาคงแค่ข้อมือ sprain เจ็บมากแต่ก็ยังไม่เท่าไหร่ แต่พอมีจอชล้มลงมาใส่แบบเต็มแรงน่ะสิแย่ น้ำหนักนายนั่นคงคูณสองของเพย์ตั้นได้เลย ก็เลยไม่แปลกที่จะจบลงที่ห้องฉุกเฉิน



แต่ตอนเกิดเหตุจริงๆ ก็ใช้เวลาพอสมควรกว่าเพย์ตั้นและคนอื่นๆ จะรู้ว่ามันซีเรียสขนาดไหน เอาน้ำแข็งมาประคบก็ไม่ช่วยให้มันหายบวมเลยจนคิดว่าไม่ได้การ ไปโรงพยาบาลดีกว่า เพื่อนที่เรียนแพทย์ดูก็บอกว่าอาจจะหักแน่ๆ 

เฮ้อ ห้องฉุกเฉินเกือบทั้งคืน. Fun. Soooo much fun.  

พอเจมส์ได้ข่าว ก็โทรศัพท์มาเลย (Thank you, Facebook.) เขาไม่ได้หัวเราะหรือล้อเพย์ตั้น ซึ่งทำให้เพย์ตั้นแปลกใจนิดนึง นิดนึงจริงๆ นะ 

สิ่งแรกที่เจมส์ทำคือขอ confirmation ว่าจอชเมามากใช่ไหม อันนี้เพย์ตั้นรู้ว่าเขามีคำตอบอยู่แล้ว แต่ก็ตอบไปตามความจริง เพราะไม่อยากทะเลาะกัน ที่ลังเลก็เพราะว่าถึงเพย์ตั้นจะไม่ได้โกรธจอชเลย แต่คนอื่นๆ ไม่ได้มองเขาในแง่ดีเท่าไหร่คะ โดยเฉพาะเจมส์

คือเจมส์ เอ่อ How do I put it? จะอธิบายยังไงดี ค่อนข้าง critical กับจอชพอสมควร ก็ไม่ใช่ว่าเกลียดกันนะคะ แต่เจมส์ไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจทำอะไรส่วนใหญ่ของจอช (ประมาณ 99.99% ได้ ฮาาา)  ซึ่งมีประวัติไม่สวยหรูเท่าไรนักกับเรื่องประเภทนี้ คือเพย์ตั้นหมายถึงเรื่องแอลกอฮอล์น่ะค่ะ พอเมาทีไรแล้ว คำว่า violence และ stupidity มักจะเข้ามาอยู่ในตัวจอชเลยทันที

Serious incidents เคยเกิดขึ้นที่เพย์ตั้นจะไม่กล่าวถึงตรงนี้ แต่เข้าใจว่าทำไมเจมส์ถึงได้มีปฏิกิริยา less than impressed แบบนี้  พอ log-in Facebook เลยพบว่าบน wall ของจอช มีข้อความส่งตรงจาก West Vancouver ว่า 

“What the fuck, L….n ?”  (ขอเซ็นเซอร์ชื่อนิดนึง)

Damn… 

Nothing too serious? เพย์ตั้นก็ชักจะไม่แน่ใจแล้วสิ หุหุ

แต่จอชเอาดอกไม้กับช็อกโกแลตมาให้เพย์ตั้นเมื่อวันอาทิตย์เพื่อเป็นการขอโทษ เขาดูเครียดเอาการ ก็เลยล้อเป็นการปลอบใจไปว่า ดูเหมือนว่าถ้าสาวๆ สมัยนี้อยากจะได้ดอกไม้กับช็อคโกแลตต้องเจ็บตัวก่อนนะ หุหุ แต่จอชไม่ขำกับเพย์ตั้นด้วย คงโดนเพื่อนๆ บ่นมาเยอะ และเขาก็สารภาพว่าเครียดจนนอนไม่หลับ ทำเอาเพย์ตั้นรู้สึกผิดไปเลย (มันน่าไหม !)  ณ ตอนนี้เจมส์ก็ยังฟาดหัวฟาดหางเรื่องนี้อยู่ค่ะ  ดีนะอยู่ไกล ไม่งั้นจอชเอ๋ย นายแย่แน่ๆ เพราะแค่นี้พรรคพวกของเจมส์ก็ crack knuckles ใส่แล้ว น่าขำและน่าสงสารมากๆ ที่ผู้ชายตัวโตๆ คนนี้จะหงอยไปเลย >.<






Create Date : 09 เมษายน 2556
Last Update : 9 เมษายน 2556 20:19:54 น. 0 comments
Counter : 769 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

les-bisou
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




So much to tell you... 

Friends' blogs
[Add les-bisou's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.