ตู...เป็น...ขี้กลาก!?

อ่านจากหัวข้อคงจะคิดว่าผมเป็นคนซกมก ....ไม่ใช่นา! ถึงความเอาใจใส่ด้านความสะอาดของผมจะลดลงมากกว่าเมื่อหลายปีก่อนก็ตาม ...หมายถึงพวก การใส่กางเกงยีนหนึ่งอาทิตย์ค่อยซัก หรือ การไม่ทาครีมบำรุงหน้าก่อนนอนแล้ว เป็นต้น (ด้วยเหตุผลด้านการใช้ชีวิตในแวดวงนักเรียนถาปัด-ข้ออ้าง 555) แต่ผมก็ยังอาบน้ำสระผมแปรงฟันและดูแลความสะอาดอย่างหมดจดเหมือนเดิมนะครับ

แล้วขี้กลากมันขึ้นมาได้ยังไง?? ท้าวความก่อนว่า ผมค้นพบขี้กลากบนหน้าตัวเองก็เมื่อตอนรอรถติดแล้วไม่มีอะไรทำ ก็เลยเอามือลูบหน้าตัวเองเล่นๆ ว่ามันสากและด้านไปถึงขั้นไหนแล้ว พอลูบๆไปถึงตรงจมูก ก็พบไอ้ตัวบุกรุก!




ความรู้สึกมันจะเป็นอะไรสากๆ เหมือนคราบอะไรเกาะอยู่บนหน้าเรา ทำให้ต้องแกะๆเกาๆออกเป็นการใหญ่ พร้อมกับคำถามว่า ...ตูล้างหน้าทุกวันนะ ใช้โฟมล้างหน้าด้วย มันขึ้นมาได้ไงเนี่ย (ดีที่มันไม่เห็นเป็นอะไรขาวๆ เพราะส่องกระจกในห้องน้ำอยู่ทุกวัน ถ้าพบอะไรแปลกปลอมคงสังเกตเห็นและกำจัดไปแล้ว) ก็ลยครุ่นคิด อืมม...อืม....หรือว่า....!? สมมติฐานหนึ่งแว่บเข้ามาในหัว และผมก็ตั้งใจว่า กลับบ้านไปจะทำการทดลอง

ตกเย็นวันนั้น ตอนอาบน้ำ ผมก็อาบไปตามปกติ พอถึงตอนล้างหน้า ด้วยสมมติฐานที่แว่บเข้ามานั้น ผมจึงทำทุกอย่างให้เป้นธรรมชาติที่สุด ให้มันเหมือนกับทุกวันที่เคยผ่านมา บีบโฟม แตะน้ำ ขยี้ๆ แล้วโบ๊ะลงบนหน้า เริ่มถูจากข้างแก้ม วนๆๆๆ ใต้คาง ลูบหน้าผาก แล้วก็ตะหมูก....

แล้วผมก็พบว่า มันเป้นจริงๆด้วยว่ะ!!! 555 คือเวลาล้างหน้าตรงจมูกเนี่ย คิดว่าคงเหมือนกับคนอื่นๆ คือเริ่มถูจากปลายจมูกสองข้าง แล้วไล่ขึ้นไปตามดั้ง....

คำตอบของปริศนาขี้กลากนี้ก็คือ ผมไม่ได้ถูดั้ง! เพราะผมไม่มีดั้ง!!!!


จากรูปจะเห็นว่า ไอ้ตรงที่คนทั่วๆไปเค้ามีดั้งเป้นสันกัน ของผมมันจะหักป๊อกเข้าไปเลย เพราะงั้นเวลาเอานิ้วถู มันจะข้ามไอ้ส่วนที่หักนั้นขึ้นไปหาหน้าผากเลย แล้วผมก็ไม่เคยสังเกตเลยว่าตัวเองไม่ได้ล้างบริเวณดั้งตรงนั้น คือเวลาล้างก็ไม่ได้มานั่งพิถีพิถันถูให้ทุกซอกทุกมุมน่ะครับ ก็ล้างๆพรวดๆไปตามปกติ พอลองเอานิ้วถูตรงที่มันไม่มีจริงๆ พบว่าขัดความรู้สึกพอสมควร ด้วยเหตุว่ามันอยู่ใกล้ๆดวงตา มันจะรู้สึกเหมือนโฟมจะเข้าตาทุกที

ไม่อยากจะโทษชาติกำเนิดตัวเองเลยเนี่ยที่ทำให้เป้นคนไร้ดั้งแบบทุกวันนี้ จริงๆคนอิสานทั่วไปอาจจะมัดั้งโผล่ขึ้นมาบ้าง แต่ผมนึกๆดูแล้วพอจะจำได้ว่าสมัยเด็กๆ เคยหยิบกระป๋องแป้งทรงกระบอก(สมัยนั้นจะทำด้วยโลหะ) มาทำเป็นไมค์แหกปากร้องเพลงบิลลี่โอแกน แล้วพอโซโล่ ผมก็โยนประป๋องแป้ง ฟ้าววววขึ้นไปกลางอากาศ แต่โยนอิท่าไหนไม่ทราบได้ มันหมุนควงติ้วๆแล้วไปกระแทกดังจมูกผมอยากจัง ทิ้งรอยแผลเป็นไว้จนบัดนี้ (ตรงที่มันยุบลงไปนั่นแหละ) สรุปว่าไอ้กระป๋องแป้งนั่นมันหนักพอที่จะทำให้ดั้งเราไม่เติบโตขึ้นมาบ้างเลยรึเนี่ย

อาจจะพอเชื่อมโยงได้ว่า การร้องเพลงบิลลี่ของผมสมัยเด็ก เป็นต้นเหตุให้ขี้กลากมันขึ้นมาเกาะหน้าในวันนี้

เอ๊ะไอ้แบบนี้รึเปล่าที่เค้าเรียกว่าบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟคต์? 555


Create Date : 18 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 18 พฤศจิกายน 2551 4:23:42 น. 1 comments
Counter : 3014 Pageviews.

 
ผมไม่ได้ถูดั้ง! เพราะผมไม่มีดั้ง!!!!..<---.



ถึงเค้าจะไม่มีดั้งเหมือนกัง แต่.เค้าก็ไม่มีขี้กลากนะตะเอง


โดย: ซซ วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:55:10 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
CARAGIO
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนโง่ย่อมเป็นเหยื่อของคนฉลาด
คนฉลาดตกเป็นทาสของคนแกล้งโง่
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add CARAGIO's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.