Group Blog
 
All blogs
 
พยาบาท อันตรายแห่งการปฏิบัติ

อันตรายแห่งการปฏิบัติสมาธิก็คือนิวรณ์ที่แปลว่ากิเลสเป็นเครื่องกั้นจิตไว้
ทำไม่ให้ได้สมาธิ ไม่ให้ได้ปัญญา

๑ ในข้อนิวรณ์ คือพยาบาท คำว่าพยาบาทนั้นในที่นี้มีความหมายถึง
ทั้งปฏิฆะความกระทบกระทั่งใจ ความขัดใจ
โกธะความโกรธ โทสะความประทุษร้ายใจ และพยาบาทคือความปองร้าย
ความมุ่งร้ายหมายล้างผลาญ คือหมายรวมถึงกิเลสกองโทสะทั้งหมด

พระโอวาท

ถ้าเขาด่ามา ถ้าไม่มีตัวเราออกรับ การกระทบกระทั่งก็ไม่มี
การด่าของเขาก็เป็นลมๆแล้งๆ คือเป็นตัวอักษรที่ผ่านมากระทบตา
แล้วก็ผ่านไปเท่านั้นไม่ข้องติด แต่เพราะมีตัวเราออกรับ รับว่าเขาด่าเรา
จึงเกิดสังโญชน์คือความผูกใจ ผูกใจอยู่ในคำด่านั้น
จึงกลายเป็นความโกรธ กลายเป็นโทสะ กลายเป็นพยาบาทขึ้นโดยลำดับ
เพราะจิตนี้เองคิดปรุงหรือปรุงคิดไปในทางส่งเสริม



เพราะฉะนั้น ต้องลดความคิดสำคัญหมายในตัวเราตัวเขา
ลดความหมายมั่นในกันและกัน จึงจะทำให้เกิดความปรองดองสามัคคีกัน
อันนี้ก็สืบมาจากการกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย คือคิดปรุงหรือปรุงคิด
ในทางลดความหมายมั่นในกันและกัน และจะลดความหมายมั่นได้
ก็ต้องลดมานะคือความสำคัญหมายที่เป็นการเทียบเคียง ดังที่กล่าวมาแล้ว
และจะลดการเทียบเคียงดังที่กล่าวมาแล้วได้ ก็ต้องควบคุมอัสมิมานะที่เป็นตัวเดิม

และพิจารณาโดยแยบคายว่าอันเรื่องราวทั้งหลายในโลกเป็นอันมาก
ดังที่กล่าวนั้น ล้วนเป็นอนิจจะคือไม่เที่ยง
ต้องมีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้ว ก็ย่อมดับไป
เพราะฉะนั้น จึงไม่ใช่สิ่งที่จะเอาตัวเราของเราออกไปรับเรื่องทั้งหลายในโลก
ดังที่กล่าวนั้น แต่เก็บตัวเราของเราไว้ในภายใน ทำตัวเราของเราให้สงบ
ทั้งนี้ต้องอาศัยการทำไว้ในใจโดยแยบคาย อาศัยสติปัญญานั้นเอง

พรหมวิหารธรรม ธรรมะเป็นเครื่องอยู่ของพรหม ซึ่งโดยตรงเป็นเทพผู้ใหญ่ ซึ่งท่านแสดงว่า เพราะอำนาจของการเจริญคุณธรรมทั้ง ๔ ประการนี้ จนจิตใจได้อัปปนาสมาธิ
สมาธิที่แนบแน่น จึงนำให้บังเกิดในพรหมโลก แต่เมื่อแสดงเทียบลงมาถึงมนุษย์
ก็หมายถึงมนุษย์ซึ่งเป็นผู้ใหญ่ มีจิตใจอันสงบดีงาม ซึ่งมีความหมายว่า
มนุษย์ผู้ใหญ่ดังกล่าวนี้ ไม่เลือกว่าจะเป็นสตรีบุรุษ ไม่เลือกว่าจะเป็นผู้มีอายุเท่าไหร่ จะมีอายุน้อยเป็นเด็ก หรือมีอายุมากที่เรียกว่าเป็นผู้ใหญ่ก็ตาม
เมื่อจิตใจประกอบด้วยพรหมวิหารธรรมดั่งนี้แล้ว ก็ชื่อว่าเป็นพรหมได้

พรหมวิหารแต่ละข้อล้วนเป็นเครื่องดับกิเลสได้ทั้งนั้น
เมตตาก็เป็นเครื่องดับพยาบาท กรุณาก็เป็นเครื่องดับวิหิงสา
มุทิตาก็เป็นเครื่องดับอิสสาคือความริษยา อรติความไม่ยินดีด้วย
และอุเบกขาก็เป็นเครื่องดับราคะความยินดี ปฏิฆะความยินร้าย
หรือความติดใจชอบใจ ความไม่ชอบใจ อันทำจิตใจให้ลำเอียงไป
เช่น ฉันทาคติบ้าง โทสาคติบ้าง เป็นต้น แต่เมื่อมีอุเบกขาแล้ว จิตใจจะไม่เป็นอคติ
คือไม่ลำเอียงไปเพราะชอบหรือเพราะชังเป็นต้น จะมัธยัสถ์เป็นกลาง
ด้วยมุ่งพิจารณาถึงกรรมเป็นใหญ่

ทำกรรมดีได้รับผลดี ทำกรรมชั่วได้รับผลชั่ว



Create Date : 23 สิงหาคม 2551
Last Update : 24 สิงหาคม 2551 12:17:06 น. 0 comments
Counter : 153 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ebusiness
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







พระพุทธเจ้าทรงมอบสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้แก่มวลมนุษยชาติ สิ่งนั้นคือพระธรรมที่ใช้เป็นกรอบในการดำเนินชีวิตไปสู่สิ่งที่ดีงาม สู่ความเจริญสูงสุดของชีวิต ในฐานะชาวพุทธ ทุกคนมีหน้าที่ที่จะต้องดูแลรักษาสิ่งที่ดีเหล่านี้เอาไว้ให้ได้นานที่สุด อย่างน้อยก็ในช่วงชีวิตเราแต่ละคน
Friends' blogs
[Add ebusiness's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.