Group Blog All Blog
|
#แคทเธอรีนกับซอลติคอฟตอน3 #พรรณีเกษกมล “เจ้าคิดว่าข้าโง่หรืออย่างไร” เขาเอ่ยโดยไม่มองหน้า ฉันตอบเสียงเรียบ “เพคะ? หม่อมฉันไม่เข้าใจ” เขาตบโต๊ะดัง ปัง! จนถ้วยเงินกระเด็น “ซอลติคอฟ!” เขาตะโกนชื่อเหมือนคำสาป “เจ้าคิดว่า ข้าไม่เห็นสายตาที่เขามองเจ้าเหรอ?” ฉันยืนนิ่ง ปีเตอร์เดินเข้ามาใกล้ ใกล้พอที่ฉันได้กลิ่นไวน์ผสมความขมของความเป็นชายที่ไม่มั่นคง “อย่าลืมว่าเจ้าเป็นของข้า” เขากระซิบเสียงต่ำ ฉันตอบเบา ๆ แต่คมพอที่จะหั่นความโอหังของเขา “หม่อมฉันเป็นของรัสเซียเพคะ ไม่ใช่ของผู้ชายคนใด” เขาตาโต โกรธ แต่ไร้คำตอบ ฉันกลับห้องของตัวเองในคืนนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง ไม่ใช่เพราะกลัวปีเตอร์ แต่เพราะรู้ว่าชื่อของซอลติคอฟเริ่มกลายเป็นเปลวไฟที่อาจเผาฉันทั้งเป็น ซอลติคอฟ ชายที่เดินเข้าหาแม้รู้ว่าควรหลีกหนี วันถัดมา ฉันพบเขาด้านนอกห้องสมุด เขายืนอยู่คนเดียว ประหนึ่งว่ารอฉัน ทั้งที่เขาไม่น่าจะทำแบบนั้น มันอันตรายเกินไป เขาเอ่ยก่อน “มีข่าวลือ” “ฉันรู้” ฉันตัดบท “และอาจจะร้ายแรงขึ้น” เขาขยับเข้าใกล้เพียงครึ่งก้าว แค่ครึ่งก้าว แต่หัวใจฉันเหมือนถูกลากเข้าไปทั้งดวง “ถ้าข้าเป็นภาระต่อพระองค์” “ไม่” คำนี้หลุดจากปากเร็วกว่าเหตุผล “ท่านไม่ใช่ภาระ” เรามองตากันอย่างไม่ควรจะทำ ซอลติคอฟพูดเสียงเบาเหมือนคำสารภาพ “พระองค์กำลังตกอยู่ในอันตรายเพราะข้า” ฉันตอบกลับแบบผู้หญิงที่รู้จักความโดดเดี่ยวจนขึ้นใจ “อันตรายนั้นไม่ได้เกิดจากท่าน แต่เกิดจากวังนี้และทุกคนที่ต้องการควบคุมฉัน” เขาเม้มริมฝีปาก เหมือนคนที่สู้อยู่กับตัวเอง “ถ้าเช่นนั้น ข้าขออยู่ข้างพระองค์ ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิด ได้พลันอุบัติขึ้น อะไรจะเกิดตามมา ร้ายแรงมากเพียงใด ใครจะอยากรู้กันนะ ทันทีที่อาการส่งสัญญาณออกมา หมอหลวงเข้ามาตรวจ ทุกสิ่งคงพังทลายลงเป็นแน่ ใจเธอร้อนรุ่ม คิดถึงผลที่จะตามมาร้อยแปดพันเก้า นี่กระมังความรู้สึกผิดเซาะกร่อนบ่อนทำลายจิตใจ มากกว่าผลที่จะเกิดตามมาจริง ๆ ไม่มีสิ่งที่คิดในใจสักเรื่องดีพอจะปลอบใจฉันเลย มีแต่เรื่องเลวร้ายทั้งนั้น ได้แต่รอรับผลกรรมอันจะเกิดขึ้น เจ้าป้าอลิซาเบธคงขับไล่ไสส่งฉันออกนอกประเทศในฐานะหญิงที่ไม่รักนวลสงวนตัว แต่ใครจะไปรู้ใจเจ้าป้าล่ะ บารอนมิกาอิล อิลาริโอโนวิช ขุนนางคนสนิทของจักรพรรดินีเอลิซาเบธ เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเรียบเฉยเกินไป “พระชายา ฝ่าพระบาททรงขอพบในห้องทรงงาน” เขาประกาศเสียงดังกว่าที่จำเป็นเล็กน้อย ราวกับตั้งใจให้ทหารมหาดเล็กทุกนายได้ยิน สิ่งที่ทำให้เลือดฉันเย็นวาบคือสายตาของเขาที่เหลือบไปมองซอลติคอฟ ชั่ววินาทีเดียวเท่านั้น แต่ก็เพียงพอให้ฉันรู้ว่าเขากำลังจับตามอง เมื่อบารอนผู้นั้นเดินนำหน้า ฉันแสร้งยกกระโปรงขึ้นเล็กน้อยและชะลอฝีเท้า ก่อนกระซิบอย่างรวดเร็วโดยไม่หันหน้าไปหาซอลติคอฟ “อย่าเข้าหาฉัน คนเริ่มสงสัยแล้ว” ฉันไม่เห็นสีหน้าเขา แต่ได้ยินเสียงลมหายใจเบาที่เจือความไม่สบายใจ “ข้าเป็นห่วงท่าน” “ฉันก็เป็นห่วงเจ้า ยิ่งกว่าเรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ” เสียงฉันแผ่วจนแทบเป็นลมพัด ทันที่เจ้าป้ารู้เรื่องการตั้งครรภ์ เจ้าชายปีเตอร์ได้เข้าพบอย่างทันท่วงที มันคือความลับระหว่างสอง เจ้าป้ากับหลายชายรัชทายาท ไม่มีใครรู้สักคนว่า สนทนาเรื่องใด และจะจบลงเช่นไร เจ้าชายปีเตอร์คงรีบปฏิเสธเป็นพัลวันว่า เขาไม่ได้เป็นพ่อของเด็กในท้องแน่นอน แต่เจ้าป้าผู้หวังจะได้ทายาทสืบต่อจากหลานสะใภ้ อาจไม่ได้คิดสะระตะมากมายเกินเหตุ เมื่อพลาดไปแล้ว และเจ้าไม่มีน้ำยา ปล่อยเวลาล่วงเลยนานถึงเจ็ดแปดปีเช่นนี้ คงต้องยอมรับความจริงแล้วปิดปากเสียให้สนิทแล้วกัน เริ่มมีกลิ่นอายอันตรายจากราชสำนักที่เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ ทุกสายตาที่จ้องมองฉันคือคำเตือนถึงอันตรายที่อาจพรากทุกสิ่งไปในพริบตา ทุกคนที่ใกล้ตัวฉันต่างรู้ถึงความสัมพันธ์ที่ห่างเหินของฉันกับพระสวามี เจ้าชายปีเตอร์ เมื่อได้คำสั่งจากบารอนมิกาอิล ฉันเข้าพบที่ห้องทรงงานของเอลิซาเบธ จักรพรรดินีมองฉันด้วยดวงตาที่คมและเยือกเย็นกว่าปกติ ราวกับเธออ่านทุกความลับในหัวใจของฉันได้ตั้งแต่ฉันก้าวเข้ามา “เมื่อคืนนั้น เจ้าเข้านอนดึกมากนี่” น้ำเสียงเธอนุ่มนวล แต่ชัดเจนว่า ไม่ใช่คำถามธรรมดา เมื่อเท้าความถึงอดีต คืนที่เริ่มก่อเสียงซุบซิบ ฉันยืนสงบนิ่ง หัวใจเต้นแรงแต่สีหน้าไม่แสดงความหวั่นไหวแม้แต่น้อย “ฝ่าบาท ข้าพระองค์เพียงอ่านหนังสือจนดึกเท่านั้นเพคะ” เอลิซาเบธยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้ฉันเย็นถึงสันหลัง “อ่านหนังสือหรือ หรืออ่านหัวใจของใครบางคนกันแน่?” โลกทั้งโลกหยุดนิ่งในชั่วขณะนั้น เธอรู้ หรือเธอแค่เดา? ในราชสำนัก บางครั้งคำเดาก็อันตรายไม่แพ้หลักฐานจริง ฉันก้มศีรษะช้า ๆ “ข้าพระองค์ไม่มีความลับใดที่เป็นอันตรายต่อราชบัลลังก์เพคะ” เธอยิ้มอีกครั้ง คราวนี้ลึกกว่าเดิม “หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น เพราะถ้าเจ้าเป็นภัยต่อบัลลังก์รัสเซีย เจ้าจะไม่มีโอกาสอธิบายตัวเองอีกเลย” คำพูดนั้นไม่ใช่การขู่ มันคือคำพิพากษาที่แขวนอยู่เหนือหัวฉันทุกวินาที
|
สมาชิกหมายเลข 4665919
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?] ดร.พรรณี เกษกมล นักเขียน ข้าราชการบำนาญ ครูซี 9 แนะแนว
Friends Blog Link |
|||||||||||||
