All Blog
Priceless ซีรีส์อิ่มๆ และเติมเต็มคำว่าเริ่มใหม่ได้ดี


เรื่องPriceless ดูเพราะทาคูยะ ตอนแรกไม่เห็นนางเอก ฮ่าๆๆ จนรู้ว่าเป็นเอริกะ (กรี๊ดดดดด) ชอบนางเอกมาก

เนื้อเรื่องเป็นของพนักงานบริษัทคนหนึ่ง ที่ใช้เงินไปกับเรื่องสนุก ความสุขของตนเองแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง จนวันหนึ่งถูกไล่ออกจากงานด้วยการกล่าวหาว่าเขานำความลับของบริษัทไปเปิดเผย ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่ ประธานบริษัทคนใหม่นั้น คือพี่ชายต่างแม่ของเขา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีพ่อและมีพี่ชาย ที่แกล้งทาคูยะเพราะก่อนตายพ่อบอกว่ายกบริษัทให้กับทาคูยะนั่นเอง



ทาคูยะไม่มีเงิน ไม่มีบ้าน เพราะทุกอย่างถูกยึดไปหมด(บ้านถูกระเบิด) ต้องนอนที่สนามหญ้าเอาลังห่
มตัวเพื่อให้อุ่น โชคดีได้เจอกับด็กน้อยสองคนที่พาเขาไปพักที่บ้าน ทาคูยะผ่านความยากลำบากไปได้ตอนแรกก็ทำร้านรถเข็นฮอตดอกเพื่อเลี้ยงตัว จนคิดเปิดบริษํทตัวเอง โดยมีผู้ช่วยอีกสองคน เขาสามารถทำยอดขายได้เกินเป้า พี่ชายก็ยังไม่ยอมรามือ เข้ามาทำให้บริษัทของทาคูยะล้มอีก



ทาคูยะยอมล้มเลิก ไม่อยากให้ทุกคนต้องลำบากไปด้วยจึงไปขอร้องให้พี่ชายช่วยโรงงานนั้น แต่พี่ชายกลับไม่รักษาสัญญา พูดว่า พนักงานบริษัท จะหาใครมาแทนก็ได้ ซึ่งทำให้พนักงานหลายคนไม่พอใจจนเกิดโกลาหล พนักงานในบริษัทลาออกพร้อมกัน พันกว่าคน ทาคูยะเข้ามาช่วยพี่ชายกอบกู้บริษัทอีกครั้ง



สิ่งที่เห็นในเรื่องนี้ก็คือ ทาคูยะ รับรู้เรื่องราวทั้งหมดในตอนสุดท้าย ว่าที่เขาถูกกลั่นแกล้งต่างๆนานานั้นเกิดจากเหตุผลที่พี่ชายไม่ยอมแพ้ อยากเอาชนะคำพูดของพ่อให้ได้ เขากลับบอกว่า ดีแล้วละ ถ้ามันไม่มีเหตุผล ผมถึงจะโกรธ ทุกอยางมันต้องมีเหตุผล เขาบอกง่ายๆ แม้จะอึ้งไปหน่อย พี่ชายก็มองว่าเขาแปลก ทาคุยะก็ตอบกลับมาทันทีว่า "ก็แค่คิดบวก" เขาไม่ได้ต้องการบริษัทนั้น เริ่มต้นทำบริษัทของตัวเองใหม่อีกครั้ง เขาบอกว่าตอนที่เขายากลำบาก ตอนจนที่สุดนั้นทำให้เขาคิดได้ ต้องขอบคุณที่ทำให้เขาได้เจอสิ่งดีๆเหล่านี้ในชีวิต

มันอิ่มดี แม้ไม่มีฉากหวานๆ มีแต่ขำๆ มีฟามสุข อิอิ ก็แค่...คิดบวก




Create Date : 20 ธันวาคม 2556
Last Update : 20 ธันวาคม 2556 8:18:00 น.
Counter : 1067 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



ดนตรีในสายลม
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ฟังดนตรีไม่มีเสียงร้อง..บ่นเป็นตัวหนังสือมากกว่าพูด..