εїз ต้นธรรม εїз เติบโตงดงามด้วยคุณธรรม
แหงนหน้ามองขึ้นใปจากโคนต้น เห็นรูปทรงแผ่ระย้ากิ่งสาขา จากร่มเงาแต่ละใบที่ได้มา เกิดจากว่าผู้มีใจไฝ่ในบุญ
Group Blog
 
All blogs
 

ถูกปลาน้อยสอน

ขอถ่ายทอดสิ่งที่ได้จากการไปให้อาหารปลาที่พุทธมณฑล ดีใจมากที่ได้กลับไปให้อาหารปลาอีกครั้ง แต่พอลงมือให้ ความรู้สึกได้เห็นปลาอันมากมายกลับกลายเป็นความกลัว เยอะจริงๆ เวลามันโผล่ขึ้นมา เวลามันแย่งอาหาร ดุเดือดมาก พอโปรยอาหารลงไป มันก็ขึ้นมากินกันเป็นแพแย่งกันกิน เพื่อปากเพื่อท้องมัน ตัวไหนเป็นตัวไหนไม่สนใจ มันคอยจับความรู้สึกของอาหารที่ ตกลงมาด้วยปากและหนวดที่มีไว้รับรู้ พอหยุดโปรยมันก็หยุดแย่ง แต่ยังคงนอนลอยตัวอยู่ รอคอยและดันกันขึ้นมาผิวน้ำเพื่อรออาหาร ความเยอะที่เห็นก็คือ นึกถึงแหที่ช้อนปลาแล้วยกปลาขึ้นถึงผิวน้ำ มันขึ้นมามากให้เห็นในลักษณะนั้น ตอนปลาลอยตัวอยู่อย่างนั้นในขณะที่รอคอยอาหารก็จะเกิดความเคลื่อนไหวน้อยๆ ตามๆ กัน ผลักกันไปเรื่อยๆ ค่อยๆ หมุนวนเป็นวังวนช้าๆ ทวนเข็ม หลังพ้นน้ำกันหมด หมุนวนไหลตามกันไปเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัว เคลื่อนที่ตามๆกันไปรอคอยการรับสัมผัสอาหารที่ตกลงมา
มองอีกมุมเมื่อเปรียบเทียบการกระทำของปลานั้นก็เหมือนเรา ในการแย่งชิงของปลาก็เพื่อต้องเลี้ยงบำรุงปากท้องของมัน เหมือนเราต้องทำสิ่งต่างๆเพื่อเลี้ยงบำรุงขันธ์ที่แบกไว้นี้ ปลามีพฤติกรรมว่ายลอยวนอยู่ ก็เหมือนเราที่ต้องไปตามสังคมโดยไม่รู้ความเป็นจริง การรอคอยโดยใช้สัมผัสหนวดของปลา ก็เหมือนเราที่มีกิเลสรอคอยอาหารอยู่ แต่เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นกิเลสก็นอนนิ่งอยู่ เมื่อมีอาหารมาหล่อเลี้ยงกิเลสก็สำแดงตนด้วยท่าทีต่างๆนานาๆ
และถ้ามองอีกมุมล่ะ สิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆ ก็คงไม่ต่างกัน เมื่อเราต้องไปเกิดที่ใดที่หนึ่งสังคมหนึ่ง สังคมที่อยู่รอบตัวเราและขันธ์ที่เราแบกอยู่นี้ก็เป็นตัวนำพาเรา ผลักเรา ให้กระทำสิ่งต่างๆไป บ้างเราก็ไปตามกระแสเอง บ้างเราก็ถูกพัดพาไปทำตามๆ กัน บ้างเราก็ต้องต่อสู้เพื่อดิ้นรนให้ตนรอด ให้ขันธ์ของตนรอด ซึ่งรวมถึงให้เป็นไปตามความคิดความต้องการของจิตใจของตน
เพื่อที่จะหลุดพ้นจากสิ่งต่างๆเหล่านี้ เราจึงต้องตระหนักรู้ว่าต้องทำให้เกิดการเบียดเบียนให้น้อยที่สุดและเกิดประโยชน์ที่แท้จริง จะรู้ได้นั้นก็ขึ้นอยู่กับสติ(ความระลึกดีระลึกชั่วได้เหมือนการแยกดำและขาว) และปัญญา(ความรู้ตรงตามจริง)ของเราเท่านั้น ว่าสิ่งที่เราทำอยู่นั้นถูกต้องหรือเอาง่ายไว้ก่อนด้วยแรงกิเลส
ไม่ว่าจะต้องตกในสังคมใด เราเองนั้นสามารถเลือกได้เองว่า อีกต่อไปนี้เราจะต้องไม่ไปตกอยู่ในสภาวะที่ต้องกระทำตามกระแสอย่างเลี่ยงไม่ได้และจมดิ่งลงไปเรื่อยๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และเรานั้นสามารถที่จะทำให้ตนมีอิสระจนหลุดพ้นจากวังวนนี้และไม่ที่จะต้องปรากฏให้ดิ้นรนอีกต่อไป




 

Create Date : 10 มิถุนายน 2549    
Last Update : 10 มิถุนายน 2549 22:38:04 น.
Counter : 113 Pageviews.  

โคลงโลกนิติ (1)

หลีกเกวียนให้หลีกห้า ศอกหมาย
ม้าหลีกสิบศอกกราย อย่าใกล้
ช้างยี่สิบศอกคลาย คลาคลาด
เห็นทุรชนหลีกให้ ห่างพ้นลับตา




 

Create Date : 24 พฤษภาคม 2549    
Last Update : 24 พฤษภาคม 2549 16:28:08 น.
Counter : 206 Pageviews.  

The Zen Meal that Took Some Time

The Zen Meal that Took Some Time

A samurai was invited to lunch by a Zen master. The master
cooked the meal himself, taking a long time. Occasionally he would reappear
and reassure that the food was coming.


Samurai were important people who were used to deferential
treatment. Eventually the nobleman was hopping mad.


Then, just as his temper was about to overflow, the Zen master
appeared with the food. They ate and the samurai, who had calmed down by now,
complimented his host on the meal.


"Thank you," replied the host,

"all it takes is time."


Moral: Just
as all it took was some time for the food to be ready, all it took was patience
to wait for it. Just as all it took was some time for the samurai to become
angry, all it took was time for him to become grateful. Everything takes time,
and given enough time, everything changes, as nothing is permanent. If there
is nothing you can do in the moment, take the time to observe the changes in
your mind. Interestingly, when you do so, there will be less emotional upheavals
and depressions.


~ 365 Smiles from Buddha (Robert Allen) | Moral by Shen
Shi'an


from //thedailyenlightenment.com/new/

(¯`·._.·[ ––––•(-• •-)•––––แปล––––•(-• •-)•–––– ]·._.·´¯)


อาหารเซนนั้นใช้เวลา

ซามูไรได้ถูกเชิญให้รับประทานอาหารกลางวันโดยอาจารย์เซน ท่านอาจารย์ได้คิดที่จะปรุงอาหารมื้อนี้ด้วยตัวท่านเอง
ซึ่งต้องใช้เวลานาน เมื่อเป็นเช่นนั้น ท่านอาจารย์ได้เดินกลับเข้าออก เพื่อให้ซามูไรแน่ใจว่าอาหารกำลังจะเสร็จ


ซามูไรคือบุคคลสำคัญผู้ซึ่งเคยถูกผู้อื่นปฏิบัติต่อตนด้วยความเคารพ
และในที่สุดขุนนางผู้นั้นก็ได้โมโหจนกระโดดโลดเต้น


ในขณะนั้นเอง ที่โทสะเขากำลังเดือดพล่าน

อาจารย์เซน ได้ปรากฎตัวพร้อมกับอาหาร

เขาได้รับประทานอาหารกัน และซามูไรก็ได้ใจเย็นลงแล้วตอนนี้

ซามูไรได้กล่าวชื่นชมอาหารของเจ้าภาพมื้อนี้


"ขอบคุณ" ท่านอาจารย์ตอบ

"ทุกอย่างนั้นใช้เวลา"


สิ่งสอนใจ:

การปรุงอาหารนั้นต้องใช้เวลา สิ่งที่ทำได้ก็คือต้องอดทนรอ

ความโกรธของซามูไรก็ต้องใช้เวลา และมันก็ต้องใช้เวลาที่จะเปลี่ยนให้เป็นความขอบคุณ

ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นมีช่วงเวลา และถ้าให้เวลาเพียงพอ

ทุกสิ่งทุกอย่างก็มีการเปลี่ยนแปลง เพราะไม่มีอะไรที่คงอยู่ได้ตลอด

ถ้าไม่มีอะไรที่คุณสามารถทำได้ในขณะนี้

จงใช้เวลาในการสังเกตุความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในจิตใจของคุณ

แล้วคุณจะประหลาดใจว่า ขณะเมื่อคุณทำเช่นนั้น

คุณจะสั่งเกตได้ว่าอารมณ์ที่เกิดขึ้นจะมีการเปลี่ยนแปลงให้ขึ้นหรือลงน้อยมาก
~ 365 Smiles from Buddha (Robert Allen) | Moral by Shen
Shi'an





 

Create Date : 20 พฤษภาคม 2549    
Last Update : 3 มิถุนายน 2549 22:58:37 น.
Counter : 69 Pageviews.  


กลุ่มต้นธรรม
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




* * * * * * * * * * * * * * * * * * *

อันเวลาอันนับไม่ได้ที่เราหมักหมมมานานแสนนานแล้วนั้นถ้าเราไม่เริ่มรู้เราก็ไม่เริ่มตัด ถ้าไม่ตัดก็ไม่เห็นปลาย และเวลาอันนับไม่ได้นั้นก็เป็นปลายที่ยังอยู่
web site hit counter
We keep fighting fires because we keep adding fuel.
We truly putout fires only when we remove their fuel.

ถึงโลกกว้างไกล ใครๆ รู้
โลกภายในลึกซึ้งอยู่ รู้บ้างไหม
มองโลกภายนอก มองออกไป
มองโลกภายใน คือใจเรา

Friends' blogs
[Add กลุ่มต้นธรรม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.