ดิวิเอ สโคป
 
 

อะมาดูกาน ได้แร้วจ้า

หลังจากที่โดนข้อหาดองเค็มกระทู้ตัวเอง ก็ได้เวลามาอัพซะที อะแหม๋ข้าวจั๋ยโหน่ยเน้อ ช่วงนี้หาเวลาสร่างยากส์ ยิ่งเปิดเรียนรุ่นใหม่ๆ น้องๆมันมากันเพียบเรย เพราะผมมันตกรุ่นเพื่อนๆมันจบไปเกือบหมดแย้ว แต่ผมอะยังและมีทีท่าว่าจะจบพร้อมน้องๆแน่นอน คร๊าบน่านก็ปาเข้าไปถึงเมษาปีรุ่งขึ้น รุ่นผมมันต้องจบพฤจิกาปีนี้ (จริงๆอ๊ะ ต้องมีนาคมที่ผ่านมาตังหาก)แต่ก็เอาเถอะเมษาก็เมษาวุ้ย ความรู้แน่นดี ใครก็ไม่กล้าเถียง เพราะแนวข้อสอบอยู่กะช้าน เนื่องด้วยสอบหลายรอบเกือบผ่านทุกรอบ(จะได้ข้อสอบมาเกือบทุกชุด 555+) จะกลับบ้านทีพวกก็ลากไปจะรีบไปหนายครับซักแก้วก่อน หุหุหุ ผมมันคนใจง่ายด้วยแถมบางคนก็เป็นลูกศิษย์ศะยานุศิษย์ สอนมันมาตั้งแต่มันเป็นนักเรียน จนผมครบกำหนดจบการสอนต้องลงเรือ แหะๆลาออกเนื่องจากเงินเดือนครูไม่พอแด๊กดั๊นมาเจอกันที่เรืออีกผมก็ต้องรับหน้าที่สอนมันอีก จนกระทั่งมาเป็นนักเรียนด้วยกันเฮ้อ อู้เหว่เฮะ เวรกำของมันจริ๊งๆ บางพวกหนักมือมากกว่านั้น เรียกผมอาจารย์ปู่(ท่าจะดูหนังจีนเยอะไป) คือเคยสอนครูมันมา พอมาเจอต้นตำหรับ ครูโอ๋ตัวจริง เลยโดนสั่งยึดพื้นสิบโดนข้อหาพูดจาหยาบคาย อ้ายเวงเรียกตรูซะแก่เชียว

อะแม้ไม่ครบ 2000 ผู้เยี่ยมชมก็ไม่เป็งราย ก็เรยขอฉลองไม่ครบสองพัน เพราะดูถ้าว่าขืนดองต่อไปจะรวมตัวกันไม่เข้าบล๊อกผมจึงรีบมามอบตัวโดยด่วน อะรูปแรกชายไทยใส่สายเดี่ยว เนื่องด้วยโดนข้อหาขโมยขาหมูเยอร์มันมาแกล้มเบียร์เชียร์บอลโลก คิ๊ดดูซิแค่ขาเดียวพวกจับผมมาเป็นพ่อค้าขายขาหมูอบเฉยเลย เหตุผล พี่โอ๋กินของขาหมูของนู๋ แกเป็นหนี้ช้าน ฉะนั้นจะให้ใช้หนี้เยี่ยงรัยก็ได้ ค่าจ้างไม่ให้ว้อยยยย แต่อยากกินรัยบอก จะเอามาประเคนถวาย ก็แหะๆคนไม่มีช่วยงาน แล้วแกว่างม่ายช่ายเหรอพี่โอ๋

อะรูปตอนขาย ชายสายเดี่ยว


อะเนี่ยน้องสาวสุดสวย


ที่นี่มาถึงรูปหวิวๆกันแล้วคัยเห็นรูปนี้แล้วไม่หวิว แปลว่าเป็นพวกเดียวกับผมเมื่อหกปีก่อน ตั้งตะเกิดผมจำได้ว่าเคยมีพ่อแต่มันก็นาน คำถามแรกเรื่องพ่อก็ตอนสี่ขวบคือ แม่ครับผมจะเอากระบี่ของพ่อไปเล่นได้มัย แม่ได้แค่ร้องให้ ผมก็กลัวจะไม่นักเลงก็เลยจำเป็นร้องให้ตามด้วย แต่เมื่อโตมา ด้วยความเป็นคนที่อารมณ์ดีบวกกับความที่เกรียน ทำให้ผมต้องทอดทิ้งแม่ไปห้าปี
เพราะความถือดีที่ตัวมีวิชามีความรู้ แม่ให้เรียนไม่เรียน แถมยังยะโสว่าจบด๊อกเตอร์มาก็เป็นนายเรือไม่ได้ หลังจากที่กรมเจ้าท่าประกาศว่าใครจะก้าวขึ้นเป็นนายเรือต้องมาเรียน ผมกลับบ้านไปขอตังแม่ จะเรียนครับแม่ แม่บอกว่าไม่มีตัง ผมโกรธกล่าวโทษล่วงแม่ว่า แม่ทำมัยเมื่อก่อนผมไม่อยากบังคับผมจัง พอผมอยากทำมัยไม่ให้ คำตอบคือ โอ๋โตแล้วเป็นนายคน เป็นครูคนแล้วหาเอง ผมไม่เข้าใจกระแทกประตูใส่หน้าเค้า
แล้วย้ายบ้านมาเช่าอยู่เอง ห้าปีจากนั้นไม่เคยมาดูดำดูดีท่านเลยแม้ได้ข่าวว่าไม่สบายผมก็ไม่ไป ยังคงยะโสคิดอยู่ว่าแม่เราเป็นซุปเปอร์แมนไม่เคย ลาป่วยไม่เคยลากิจ คำอ้างนี้พลอยทำให้คิดไปว่าต้องการให้ผมกลับแล้วอ้างว่าไม่สบาย

เมื่อปีที่แล้วนี่เอง ผมมีปัญหาที่เรือ คือผมจะยิงกัปตัน ด้วยเมาและโกรธ ที่ทำไมผมทำทุกอย่างเพื่อเรือและลูกเรือของผม แต่ไม่ได้รับความเป็นธรรม มองผมเป็นนายประจำเรือชั้นสอง งานอะใช้ แต่ไม่เคยมีความดีเลย ความเป็นอยู่ยิ่งกว่าสัตว์ แต่พวกมันสำเริงสำราญกันได้ ลูกเรือไม่มีแม้กระทั่งฟูกปูนอน นายเรือเบิกเงินไปแล้วหายพอทวงถามแล้วเงียบ...........ขึ้นนกเลยผม ลูกเต็มๆโม่ ใครๆก็มาห้ามดีนะที่ห้ามด้วยลูกซองห้านัด สองกระบอก

ผมเลยโทรด่วนไปหาแม่ที่กองทัพอากาศ ยินดีช่วยเต็มที่ เดี่ยวให้ติดต่อทูตทหาร แล้วมาลงที่ กองบัญชาการ ผมก็เฮ ไม่นานน้องผมโทรมาบอกว่า ไปคุยเหี้ย รัยกะแม่วะพี่โอ๋ แกไม่รู้เหรอว่าแม่ฉีดคีโมมาสามชุดแล้ว (ชุดละสองเข็ม) อ้าวไอ้อิ๊ฟ แม่เป็นมะเร็งทำมัยไม่มีใครบอกกู น้องตอบมาว่าเค้าบอกมึงนานแล้วแต่มึงไม่รับสายแล้วก็ไม่รับฟังตอนเนี้ย ผมแม่ร่วงหมดแล้ว
ผมคิดไม่ออก ผมบ้า แล้วก็เลยกระโดดท้ายเรือด้วยความสูง10กว่าเมตร แต่ไม่ตายลูกเรือมาช่วยทันบริษัทรู้เรื่องส่งผมบินกลับไทยทันที ได้อยู่กับแม่ได้คุยกัน ได้เช็ดตัวให้ ได้ดูแลท่าน บางครั้งผมต้องละการสอบละการเรียน เพื่อทำหน้าที่เดียวกับ ที่แม่เคยทำให้ผมเอากระโถนฉี่ อึไปล้าง บ้างไปทิ้ง บ้างเช็ดตัวเค้าหาของที่แม่อยากทานแม้จะขัดใจหมอก็ตาม
และแล้วเมื่อสองเดือนที่ผ่ามมานี่เอง ลมหายใจเสุดท้ายของแม่ก็มาถึง แม่ยังอยู่กับผมตลอดไป แม่ไม่เคยโกรธ แม้ตอนแม่สิ้นลม

คู่กับน้องสาวตัวแสป



เดี่ยวๆ ซะหน่อย

ตอนนี้ก็บอกได้แค่ว่าคึดถึงแม่มากครับ แล้วผมได้เอารูปแม่ขึ้นเวปตามที่ได้ตกลงกันไว้แล้วนะครับแม่ เออถ้ายังงัยแม่ว่างๆ ก็มาเข้าฝันคุยกันได้ แต่อย่ามาตอนตื่นๆอยู่หละแม่ก็แม่เหอะ ผมไม่ว่างคุยด้วยเหมือนกัน แหะๆ




 

Create Date : 10 กันยายน 2549   
Last Update : 10 กันยายน 2549 2:21:00 น.   
Counter : 262 Pageviews.  



หน้าไม้ใจเย็นยิ่ง
 
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




เป็นนักเดินเรือรุ่นกลางๆคือไม่อยากแก่ (ฮา)แม้จะ 32 แล้วก็ตาม ไม่ใช่เรือประมง ไม่ไปต่อตีกับใครเพราะไม่ใช่เรือรบ แต่เป็นเรือสินค้าวิ่งปุเลงๆ รับส่งอยู่แถวๆ เอเชียตะวันออกนี่เอง

4ปีนายท้าย 6ปีต้นหน รวม10ปีที่อยู่เรือ ไม่ได้เป็นต้นเรือซะทีเฮ้อ
[Add หน้าไม้ใจเย็นยิ่ง's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com