daclub :: The Club

มาลาเค (นิยายไทย)

มาลาเค
โรสลาเรน
เคยตีพิมพ์ในขวัญเรือน ปี ๒๕๔๑ - ๒๕๔๓
รวมเล่มครั้งแรก ปี ๒๕๔๓ โดยสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม

นางเอกเป็นเจ้าหญิงแห่งเปอร์ซี หรือมาลาเคแห่งเปอร์ซี ชื่อเมจกา หนีภัยการเมือง การก่อกบฏในบ้านเมืองตัวเอง พร้อมกับพระมารดาและพระอนุชาเมนาท มาที่เมืองเมดิเนีย ใช้ชีวิตอย่างสามัญชน สุดท้ายด้วยความช่วยเหลือของพระเอก อัมราน กัสตี เปอร์ซีมีประชาธิปไตยอีกครั้งและเมนาทได้เป็นพระราชาธิบดี

ไม่น่าเชื่อว่าโรสลาเรนจะแต่งเรื่องได้ตลกและน่ารักขนาดนี้ นามปากกาโรสลาเรนแต่งเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาอย่างสิ้นสวาทก็ทำให้เรางี้ร้องไห้ขี้มูกโป่งตอน ๒-๓ แผ่นสุดท้ายที่นางเอกเขียนจดหมายถึงพระเอกก่อนตาย…หรืออย่างรอยอินทร์ก็เศร้า

เรื่องนี้ไม่เศร้าค่ะ ใครที่ชอบแฮปปี้เอ็นดิ้งรับรองไม่ผิดหวัง
ตัวละครที่ทำให้ขำได้ตลอดมีอยู่สองคนคือ คุณลุงที่รัก ‘อูนิส’ ผู้มีโรคริดสีดวงเป็นโรคประจำตัว กับนายการิม เบซี ผู้มีกรรมได้เป็น’พระสหาย’ ของมาลาเค

อูนิสเป็นคนสนิทของพ่อพระเอก พอพ่อแม่พระเอกตาย อูนิสก็เลยทำหน้าที่เป็นทั้งญาติผู้ใหญ่ เป็นทั้งลูกน้องของพระเอก เวลาปรึกษาหารือกับพระเอกนี่จะขำมาก พระเอกก็กวน…ประสาท ชอบเรียกอูนิสลับหลังว่า ตาเฒ่าเจ้าแห่งริดสีดวง

การิม เบซีเป็นพนักงานธนาคารธรรมด๊า ธรรมดานี่แหละ แต่เพราะวันนั้น… ต่อมาก็รับหน้าที่เป็นองครักษ์นางเอกด้วย มุกตลกที่ใส่ในตัวการิม คือตลกแบบซื่อๆ ส่วนใหญ่ไม่ได้ออกมาเป็นคำพูดแต่เป็นความคิด การิมไม่รู้หรอกว่านางเอกเป็นเจ้าหญิง เข้าใจว่าเป็นผู้หญิงของนายใหญ่(พระเอก)
วันนั้นนางเอกมาหาการิมที่อพาร์ทเม้นท์ (รังหมาของการิม)

“แล้วจะมาใหม่”
ที่การิม ’ตอบในใจ’ คือ “จ้างก็ไม่พบ!”
พรุ่งนี้จะหาอพาร์ทเม้นท์ใหม่ ย้ายหนีทั้งการขึ้นค่าเช่าและ ‘แขก’ ที่ไม่เคยเชิญ
โธ่เอ๋ย…กรรมเวรแท้ๆ แค่เห็นผู้หญิงสวยๆยืนเคว้งคว้างแล้วแถเข้าไปทัก ใครจะนึกว่าจะนำความยุ่งยากมาให้ขนาดนี้
จดจำใส่ขมองให้ดี
ผู้หญิงสวยๆไม่มีวันยืนคนเดียว
ถ้า…ไม่มีเรื่อง!
พอ ‘แขก’ ลับเข้าลิฟต์ การิม เบซีก็ปราดไปมองทางหน้าต่าง เหมือนที่คิดเล้ย…ขบวนรถจอดชิดริมทางเท้า คนเดินถนนและคนโผล่หน้าต่างมองกันสลอน พรุ่งนี้เหอะ…คนคิดในแง่ดีจะถามไถ่
“รัฐมนตรีมาหาคุณเหรอ”
ส่วนพวกคิดในแง่ร้ายก็จะถามว่า
“ตำรวจมาตามจับอะไรน่ะ”
หน้า ๔๑๐–๔๑๑

ส่วนพระเอก---เวลาพูดราชาศัพท์ก็พูดผิดพูดถูก ‘พระทัยใจแข็ง’ เราว่าเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่ซู้ด จะทำตัวดูดี แต่งสูทก็เท่ห์ แต่ปกติแล้วชอบแต่งเซอๆ ไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่ไม่ใส่ใจที่จะแต่งตัวมากกว่า ใส่กางเกงยีนส์เก่าๆ เสื้อยืดยัดชายเสื้อเข้าในกางเกงข้างนึง ปล่อยชายข้างนึง หัวยุ่งเหมือนไม่เคยเจอหวี ถ้าใส่เสื้อแขนยาวก็ไม่เคยพับแขนเท่ากัน นางเอกค่อนขอดอยู่ในใจบ่อยๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำธุรกิจร่ำรวยได้ขนาดนี้ ตอนแรกที่มาบริหารงานใครๆก็ทำนายว่า เหลวเป๋ว เพราะภาพลักษณ์เธอที่ผ่านมาคือหนุ่มเจ้าสำราญเหยาะแหยะ แต่หารู้ไม่ว่าอัมรานของเราเป็นจิ้งจอกทะเลทราย คมในฝัก ฉลาดเป็นกรด กล้าหาญชาญชัย บ้าบิ่น ขี้เล่น รักใครรักจริง เวลาพูดหวานกะนางเอกก็น่ารัก ไม่ได้หวานจนเลี่ยนเหมือนนายชัดเจนแห่งบางรักซอยเก้า

“ผู้หญิงของคุณที่แต่งชุดราตรี เคยหกล้มไหม?”
“ผมยังไม่เคยมี….ผู้หญิงของผม… มีแต่ผู้หญิงที่คบกับผม…”
…………
”คุณว่ามันสูงซักเท่าไหร่?” คำถามหอบ
“ผมลงไปเอาตลับวัดก่อนนะ คุณนั่งคอยที่นี่ พรุ่งนี้ผมคงขึ้นมาได้”
คราวนี้แม้แต่มาลาเคก็ลืมคำว่า ‘เจ้าหญิง พระพี่นางแห่งพระราชาธิบดี’ ต้องไว้ยศอย่างไร เสียงหัวเราะจึงกังวานใส
“ฉันไม่อยากนั่งคอยแห้งตายอยู่บนนี้หรอก”
“ทำไมคิดว่าผมจะปล่อยให้คอยนานขนาดนั้น”
………….
แม้ดวงหน้าจะเฝื่อน ทว่ารีบตอบละล่ำละลัก
“ไม่เป็นไร ถ้าคิดว่าวิ่งขึ้นวิ่งลงไหว จะนั่งคอย”
“ต่อนี้ไป ผมจะไม่ทิ้งให้คุณนั่งคอยหรอก จะลากไปด้วยทุกที่”

กลายเป็นจีบกันซะงั้น เพิ่งจะมาจีบกันก็บทที่ ๕๓ ใกล้จบแล้ว อ่านแล้วต้องยิ้ม นางเอกจะบ่นๆว่าไม่เหมือนหนังสือ พระเอกพูดไม่เหมือนหนังสือ พระเอกบอกว่า “คุณไม่เหมือนผู้หญิงในหนังสือพวกนั้น คุณ…เหนือคำบรรยาย” แหมผู้หญิงเราทุกคนนะแหละ อยากได้ยินคำว่ารัก แต่ไม่ยักกะบอกแฮะ วัยรุ่นเซ็ง! มาลาเคก็เซ็ง!

นิยายของคุณวิมล ศิริไพบูลย์ต้องมีบทกวีบรรยายความสวยของนางเอก เรื่องนี้บรรยายไว้ว่า

งามพักตร์แง่เดือนจรัสฉาย
พริ้มพราย ขนง เนตร เกศ แก้ม
พิศุทธิ์ดุจมณฑาทิพย์จากเมืองแมน
ทั้งแว่นแคว้นอย่าหามาเทียมทัน


นางเอก มาลาเคของเรามีความสง่างามอย่างหญิงสูงศักดิ์ มีความอดทน ฉลาด แต่บางทีก็ ‘โก๊ะ’ อย่างไม่ตั้งใจเพราะไม่เคยรู้ไม่เคยเห็น สิ่งธรรมดาสามัญที่ชาวบ้านเขารู้ ตอนที่การิมสั่งโค้ก เธอก็ ‘ด้วย!‘ แต่พอกินเข้าไปก็สำลักใหญ่ บางทีก็น่าสงสารจะกระดิกตัวทำอะไรใครๆก็รู้ไปหมด ต้องมีร.ป.ภ. มีองครักษ์คอยตาม มีกล้องโทรทัศน์วงจรปิดจับจ้อง เวลาเธอหนีคนพวกนั้นได้ จะรู้สึกสนุกเหมือนเป็นเด็กๆ (คนที่ซวยก็การิมล่ะค่ะ) เฮ้อ…ใครว่าเป็นมาลาเคแล้วสบายน้อ
นิยายของคุณวิมลอ่าน ‘ยาก’ ไม่ใช่เพราะใช้คำยากหรือเนื้อหาหนัก แต่มัน ‘ลึก’ ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่ามีเครื่องหมาย ‘___ ’ เยอะมาก บางทีก็พูดกันสั้นๆ คนอ่านก็ต้องตามให้ดีว่าเขาหมายถึงอะไรกันนั่น เราว่ามันเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของนักเขียนท่านนี้



Create Date : 24 กรกฎาคม 2548
Last Update : 11 พฤษภาคม 2550 13:16:01 น. 14 comments
Counter : 3685 Pageviews.  

 
รักมากค่ะ
นิยายเรื่องนี้
เป็นความลงตัวของส่วนผสมระหว่าง ความโรแมนติก และชั้นเชิงการวางโครงเรื่อง ในแบบของทมยันตี
(ขอเรียกทมยันตีนะคะ เพราะแม้ว่าแนวเรื่องจะแตกต่างกัน แต่ว่าสำนวนเขียนยังไงก็เป็นทมยันตีอยู่ดี)

ชอบนิยายทมยันตี
เพราะว่าพรรรณนาได้งดงาม พัฒนาการตัวละครอย่างสมบูรณ์แบบ แต่กลับทิ้งช่องว่างไว้ให้คนอ่านได้จินตนาการเยอะสมใจ แล้วที่สำคัญทำให้เราคนอ่าน ได้ความคิดดีๆ ได้คิดต่อยอดจากเนื้อหานิยาย ซึ่งก็คือฉากหนึ่งในละครชีวิตนั่นเอง
ไม่


โดย: sovo (http://kangalala.spaces.live.com) IP: 218.43.49.9 วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:19:16:29 น.  

 
เคยอ่านแล้วจำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้รู้แต่ว่าสนุก


โดย: mume IP: 125.24.156.249 วันที่: 11 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:21:14 น.  

 
เพิ่งเริ่มอ่านไปได้นิดนึง ตามหามาอ่านเพราะว่ามีคนบอกว่า ถ้าชอบเคช เคเชรี จากรักที่ริมทะเลเมฆ แล้วหละก้อ ไม่น่าจะพลาด อัมราน กัสตี จากมาลาเค อดใจไม่ไหวต้องแอบเข้ามาหากระทู้เกี่ยวกับ มาลาเค อ่านก่อน หุหุ


โดย: สาวชาวเล IP: 203.130.145.67 วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:9:11:00 น.  

 
ผู้ชายในอุดมคติเลยค่ะ


"อัมราน กัสตี"



ชอบที่สุดๆๆๆๆๆๆๆๆ/


โดย: แฟนคลับป้าอี๊ด IP: 61.19.65.220 วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:12:11:07 น.  

 
ชอบเหมือนกันนะ แต่ชอบป้าทมเขียนแบบ เจ็บ ๆ ๆ อย่างอ่านทีน้ำตาท่วมจะ แบบ รอยอินทร์ คู่กรรม เลือดขัตติยา งี้ ชอบมาก ต้องแบบน้ำตาท่วมจองัย


โดย: พี พี แสนสวย IP: 202.149.25.235 วันที่: 5 ตุลาคม 2552 เวลา:15:04:51 น.  

 
ชอบตอนที่บอกรัก แล้วบอกว่าไม่เห็นเหมือนในหนังสือด้วยค่ะ
ตอนพวกสมุนพระเอกที่จะไปช่วยนางเอกรบคุยกันก็มันส์สะบัด

^____^


โดย: โบ IP: 203.152.18.13 วันที่: 23 มกราคม 2553 เวลา:20:38:59 น.  

 
ชอบตอนที่บอกรัก แล้วบอกว่าไม่เห็นเหมือนในหนังสือด้วยค่ะ
ตอนพวกสมุนพระเอกที่จะไปช่วยนางเอกรบคุยกันก็มันส์สะบัด

^____^


โดย: โบ IP: 203.152.18.13 วันที่: 23 มกราคม 2553 เวลา:20:39:06 น.  

 
ก่อนอ่านตัดสินใจตั้งนานกลัวว่าอ่านไปแล้วตอนจบจะต้องเศร้า

แต่พออ่านไปจนจบค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย

อยากให้มีอีกไม่อยากให้จบเพียงเท่านี้

อ่านนิยายของคุณวิมลที่เป็นไพรัชนิยายมากๆจนทำให้ตอนนี้ตัวเอง อยากมีสามีเป็นคนต่างชาติซะแล้ว


โดย: กระแต IP: 192.168.24.171, 202.29.30.241 วันที่: 22 ตุลาคม 2553 เวลา:14:45:46 น.  

 
ชอบเรื่องนี้เหมือนกันคะ เมื่อก่อนจะไม่อ่านนิยายแนวนี้เพราะคิดว่ามันแก่ๆไม่เหมาะกับอายุ
แต่เด๋วนี้ติวนิยายแบบนี้มากกว่านิยายรักแจ่มใสอีก
อ่านเรื่องนี้แล้วมันรู้สึกเบาๆดี
พระเอก-นางเอกน่ารัก ชอบท่พระเอกทำทุกอย่างได้เพื่อนางเอกแต่มักบอกตัวเองว่าทำเพื่อเพื่อน(เมนาท)
คุณอูนิสกับนาซิมก็ตลกดี
สรุปคือเรื่องนี้โดนค่ะ


โดย: oiw IP: 192.168.168.139, 202.143.162.234 วันที่: 13 สิงหาคม 2554 เวลา:14:58:44 น.  

 
เรื่องนี้สนุกและน่ารักดีคะ


โดย: สนุก IP: 216.145.98.26 วันที่: 21 ตุลาคม 2554 เวลา:2:36:48 น.  

 
ชอบครับ เคยซื้อมาอ่าน ชอมความเข้มแข็งของนางเอก


โดย: นุ IP: 180.183.188.118 วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:12:49:28 น.  

 
ลุงอูนิสน่ารักที่สุด ส่วนอัมรานก็กวน ๆ แถมยังฉลาด เจ้าเลห์นิด ๆ ชอบอ่ะ (หาได้ยากในนิยายไทย) เจ้าหัวตะเข็บกะการิมก็ฮาตลอด ๆ สรุปแล้วรักเรื่องนี้มาก ๆ(เรื่องอื่น ๆ ของคุณทมยันตีก็ด้วย ) อ่านซ้ำหลายรอบแล้ว


โดย: uno IP: 223.205.60.15 วันที่: 18 มกราคม 2555 เวลา:17:37:33 น.  

 
เราชอบ อัมราน มากๆ

พระเอกของทมยันตีจะประมาณนี้
กวนๆ ใจร้อน ยะโสโอหังนิดๆ
แต่หัวใจรักทั้งหมด มอบให้นางเอก
ทุ่มเทและทำทุกอย่างให้เสมอ

คนที่มี โกลเด้น ฮาร์ท ผู้ชายที่เป็นลูกผู้ชาย^^


โดย: พลอย IP: 115.67.164.20 วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:21:33:49 น.  

 
ชอบทุกเรื่องของคุณวิมล
ชอบพระเอก ที่รักนางเอกมากมาย
ชอบบุคลิกของพระเอก
อ่านแล้วซึ่งกินใจ เหมือนตัวอักษรพริ้วไหว เคลิบเคลิม


โดย: ปาย IP: 110.77.154.223 วันที่: 17 มกราคม 2557 เวลา:14:01:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

mrguide
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




สวัสดีค่ะ
เคยเจอปัญหา อยากจะซื้อหนังสือนิยายมาอ่านซักเล่ม
แต่ก็ไม่รู้ว่า จะซื้อเรื่องอะไรดี หรือบางทีเรื่องที่ใครๆเขาว่าดี เรากลับเห็นว่าไม่เห็นจะสนุกตรงไหน ต่างจิตต่างใจนะคะ แต่อย่างน้อยถ้ามีใครมาเล่าเรื่องให้ฟังคร่าวๆ ประกอบการตัดสินใจซื้อ หรืออ่าน ก็น่าจะดี
ก็เลยเกิด blog นี้ขึ้นมาเพื่อบอกเล่าเรื่องที่เคยอ่านมา
และเป็นเวที แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประสาคนรักนิยายค่ะ




ThaiBlog.info Webmasters Earn Money Here!
[Add mrguide's blog to your web]