Come on...to be IK
Group Blog
 
All blogs
 
___มั น ม า กั บ ก ร ะ ป๋ อ ง !!! ___

นี่เป็นบทที่เขียนเล่นๆภายในเวลา 1 ชม.ค่ะ

เขียนสดๆติดต่อกันไหลไปเรื่อย โดยไม่ได้คิดพลอตไว้ก่อนเลย ในขณะที่นั่งรอเพื่อนๆสอบ ENG กัน

เนื่องจากก่อนเพื่อนๆเข้าห้องสอบคุยกันไว้ว่า

อยากทำหนังสั้น...

แต่ทุกวันนี้ก็ยังไม่มีเวลานำมันมาทำซักที

เลยหยิบเอามาให้อ่านกันเล่นๆค่ะ






ชายคนหนึ่ง ไม่มีอาชีพ ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ ไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีทรัพย์สินเงินทอง ไม่มี ไม่มี ไม่มี... ไม่มีอะไรเลย

วันหนึ่งในขณะที่เขาเดินอย่างล่องลอย เรื่อยเฉื่อยไปตามท้องถนน เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น!!

เมื่อมีกระป๋องใบหนึ่ง ตกใส่ลงบนศีรษะของเขา บนกระป๋องมีข้อความระบุว่า " ลับสุดยอด ! (ห้ามเปิด) "

ชายผู้นั้นหยิบกระป๋องขึ้นมาและอ่านข้อความ พร้อมทั้งเปิดกระป๋องโดยไม่ได้คิดอะไรทั้งสิ้น

แต่เขากลับพบว่ามีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น... ซึ่งก็คือกระดาษใบหนึ่ง บนกระดาษมีข้อความเขียนไว้ว่า
" จงทำตามที่เขียนไว้ทุกข้อ มิฉะนั้นจะมีอันเป็นไป "

เมื่อเขาพลิกกระดาษอีกด้าน เขาก็พบข้อความที่ได้เขียนระบุไว้เป็นข้อๆ ดังนี้
" 1. ต้องกินข้าวให้ครบ 3 มื้อ
2. ต้องนอนหลับพักผ่อนอย่างน้อย 8-10 ชม. ต่อวัน
3. ต้องช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่เกี่ยงงอน
4. ต้องออกเดินทางไปเชียงใหม่และซื้อแคปหมูกลับมา
5. นำแคปหมูไปให้กับคนที่คุณอยากให้มากที่สุด "

เมื่อชายคนนั้นอ่านข้อความจบ เขาก็ขยำกระดาษและเดินตรงไปที่ถังขยะเพื่อที่จะทิ้ง แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น !!!


เขาเหยียบเปลือกกล้วยแล้วสลบไป 5 วัน !!!

เมื่อเขาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาก็พยายามรวบรวมความจำทั้งหมดให้กลับคืนมา เขาพบว่าในมือของเขากำกระดาษใบหนึ่งอยู่ เมื่อเขาดึงออกมาและคลี่ออกอ่าน เขาก็จำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ทั้งหมดได้ และคิดว่าหากเขาไม่ทำตามที่กระดาษใบนั้นเขียนไว้ เขาจะต้องมีอันเป็นไปอย่างแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงเริ่มคิดหาวิธีที่จะทำตามข้อความในกระดาษใบนั้น


เริ่มจาก...เขากลับไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เขาเคยอยู่และขอเอกสารทุกอย่างที่มีเกี่ยวกับตัวเขา จากนั้นเขาก็ตามหาพ่อแม่ของเขาจนเจอ เมื่อเขาเจอพ่อแม่แล้ว เขาจึงนำใบปริญญาที่เขาได้รับทุนจนจบด๊อกเตอร์ด้านการวิจัยจากมหาวิทยาลัยฮาวาร์ดออกมา และเริ่มหางานทำ

เขาได้งานเป็นนักวิจัยอาหารควาย... ทุกวันเขาจะต้องกินข้าวให้ครบ 3 มื้อ และนอนหลับพักผ่อนให้ได้อย่างน้อย 8-10 ชม.ต่อวัน

จนวันหนึ่ง... ในขณะที่เขากำลังเดินทางกลับบ้าน เขาก็พบกับเด็กน้อยคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้เพราะสุนัขของเธอไม่ยอมกินอาหารที่เธอป้อน เด็กน้อยขอร้องให้เขาช่วย !!


เขาหนักใจมาก เนื่องจากเขามีความเชี่ยวชาญด้านการวิจัยอาหารควายมากกว่าอาหารหมา แต่อย่างไรเสียเขาก็ต้องช่วยเด็กคนนี้โดยมิอาจหลีกเลี่ยง...

เขากลับบ้านไปและคิดค้นนำสูตรอาหารควาย + อาหารจิ้งจก + อาหารคน ผสมกัน จนกลายเป็นอาหารสุนัขรสชาติเลิศ เมื่อเขาเอาไปให้เด็กน้อยและเด็กน้อยนำไปให้สุนัข สุนัขของเขาก็กินอาหารได้อย่างเอร็ดอร่อย

เด็กน้อยดีใจและขอบคุณเขาพร้อมกับให้กาวตราช้างที่เธอนำไว้ติดชิ้นส่วนตุ๊กตากับเขาเป็นการตอบแทน เขายิ้มและเก็บมันใส่กระเป๋า...

หลังจากนั้น เขาก็ถูกบริษัทส่งตัวขึ้นไปเชียงใหม่เพื่อไปประชุมเรื่องการวิจัยเป็นเวลา 3 วัน และเขาก็ไม่ลืมที่จะซื้อแคปหมูติดมันกลับมาด้วย เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขาก็นั่งคิดนอนคิดว่าจะนำแคปหมูไปให้ใครดี...

เช้าวันต่อมา... ในขณะที่เขากำลังเดินทางไปทำงาน เขาก็พบผู้หญิงคนหนึ่งท่าทางจะเป็นลม เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปประคองเธอไว้ และตั้งใจจะพาไปนั่งที่ป้ายรถเมล์ แต่แล้วก็ไปไม่ได้เพราะส้นรองเท้าของเธอติดเข้าไปในร่องระบายน้ำ มันหักคาร่อง...

เขาจึงถอดรองเท้าของเธอออกและดึงมันออกมา พร้อมกับประคองเธอไปนั่งที่ป้ายรถเมล์ เมื่อเธอตื่น... เขาจึงเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เธอฟัง เธอตกใจ... พร้อมทั้งเล่าให้เขาฟังว่าเป็นเพราะเธอต้องรีบไปทำงานจึงลืมทานอาหารเช้าเลยป็นลม...

จากนั้น...เธอจึงนึกขึ้นได้ว่า เธอต้องรีบไปประชุม แต่เธอจะไปอย่างไรในเมื่อรองเท้าของเธอส้นหักอย่างนั้น ...

เธอร้อนรน...

เขานึกขึ้นมาได้ถึงกาวตราช้างที่เด็กน้อยให้เขาเป็นของตอบแทน ... เขานำมาติดส้นรองเท้าให้เธอ เธอขอบคุณและลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะรีบไปประชุม แต่เขานึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้กินข้าวเช้า เขาจึงรีบคว้าแขนเธอไว้พร้อมทั้งหยิบแคปหมูในกระเป๋าคล้องแขนไปให้เธอ

เธอยิ้มอย่างขอบคุณและวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว...

เขายิ้ม... และขึ้นรถเมล์ไปทำงาน



หลังเลิกงาน ขณะที่เขากำลังเดินกลับบ้าน เขาก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินถือถุงแคปหมูและน้ำพริกหนุ่มอยู่ในมือ

เขาจำได้ว่าเป็นเธอ... จึงรีบเข้าไปทัก


และก็เป็นเธอจริงๆ เธอบอกว่าเธอเดินไปปากซอย เพื่อหาซื้อน้ำพริกหนุ่มไปกินกับแคปหมู เธอชวนเขาไปที่บ้าน...

บ้านของเธออยู่ซอยเดียวกับเขานั่นเอง !!

เธอชวนเขาเข้าไปในบ้านและแนะนำน้องชายให้รู้จัก น้องชายเธอกำลังง่วนกับการทำอะไรสักอย่างอยู่...


เขาเดินเข้าไปและก็ต้องตกใจเมื่อเห็นกองกระป๋องมากมายที่ข้างกระป๋องมีข้อความระบุว่า "ลับสุดยอด ! (ห้ามเปิด) "

เธอเดินออกมาพร้อมจานใส่แคปหมูและถ้วยน้ำพริกหนุ่ม พร้อมกับพูดว่า
" โทษทีนะคะ ไม่ทราบว่าเขาทำอะไรคุณรึเปล่า คือว่าน้องชายของฉันไม่ค่อยปกติน่ะค่ะ แกชอบเอากระป๋องปลากระป๋องที่แม่ทิ้งแล้วมาเขียนข้อความ แล้วก็ใส่ลงในกระป๋องเล่นอย่างนี้เสมอแหละค่ะ บางทีเวลาฉันกับคุณแม่พาเขานั่งเครื่องบินไปหาหมอที่เชียงใหม่ เขาก็ชอบแอบเอากระป๋องขึ้นเครื่องไปด้วยแล้วก็แอบเปิดช่องด้านล่างเอากระป๋องไปหย่อนเล่นลงบนท้องฟ้าเป็นประจำเลยค่ะ "

เธอพูดเสร็จ ก็เดินไปเก็บกระป๋องของน้องที่วางเกลื่อนกลาดอยู่ใส่ถุง ในขณะที่เขานิ่งไปสักพักหลังจากได้ฟังเธอ


เขานั่งยิ้มตลอดอาหารมื้อนั้นที่บ้านเธอ จนกลับถึงบ้าน...



จากที่เขาเป็นคนที่ไม่มีอะไรเลย จนถึงวันนี้ที่เขามีทุกอย่างที่มนุษย์บนโลกใบนี้พึงมี นั่นก็เป็นเพราะข้อความในกระป๋องบ้าๆใบนั้น

ข้อความบ้าๆ... ในกระป๋องบ้าๆ... จากคนบ้าๆ...
ทำให้เขาไม่กลายเป็นคนบ้า กลับกลายเป็นคนที่มีชีวิต มีความคิด และมี........ความรัก : )

เหมือนทุกๆคน...




Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 22 กุมภาพันธ์ 2549 22:56:22 น. 3 comments
Counter : 134 Pageviews.

 
เรื่องนี้น่ารักดี

แม้ว่าการเปิดใต้ท้องเครื่องบินแล้วหย่อนของลงมา (กรณีเป็นเครื่องบินพาณิชย์โดยสารปกติอะนะ) จะเป็นไปได้ยากมากๆ ก็ตาม

แต่การเกี่ยวโยงน่ารักดีค่ะ


ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:8:46:39 น.  

 
แต่งเก่งจัง
อ่านสนุกนะเนี่ย


โดย: กิ่งไม้ไทย วันที่: 1 มีนาคม 2549 เวลา:1:26:41 น.  

 
ตื่นเต้นดีค่ะ ทำให้คิดว่าตอนจบจะเป็นยังไง


โดย: I_ka_lon IP: 202.44.47.2 วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:13:41:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ikka
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ikka's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.